-Αλλήθωροι οι μεν, αλλήθωροι και οι δε! Κι όλη η χώρα αλληθωρίζει αιώνες τώρα, γιατί οι ημέτεροι και τα λαμόγια είχαν πάντα το πάνω χέρι. Όταν ο πρώτος κυβερνήτης της χώρας Ιωάννης Καποδίστριας, ήρθε στην Ελλάδα, δεν εισέπραττε ούτε δραχμούλα τσακιστή από το δημόσιο κορβανά. Αντίθετα, έβαλε χρήματα από την τσέπη του, πούλησε προσωπική του περιουσία να συνεισφέρει στη χώρα, και στο σπίτι του έστησε ένα πρόχειρο νομισματοκοπείο για να κόβει τις πρώτες δραχμούλες.

- Προσπάθεια να ξεφύγει από τα γρόσια της τουρκοκρατίας, και να μην πέσει στα χέρια των αρπακτικών δυνάμεων της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ρωσίας τότε. Αλλά και πάλι, κάποιοι «άλλοι Έλληνες» αλληθώριζαν! Και ο κυβερνήτης Καποδίστριας δολοφονήθηκε, γιατί έθιγε συμφέροντα εκείνων που είχαν σκοπό το δικό τους κέρδος με τα γρόσια και την υποδούλωση της χώρας στους άξονες της Ευρώπης!

- Και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι άλλοι μοίραζαν τα λάφυρα του πολέμου, εμείς στήναμε εμφυλίους, κάναμε κυνήγι μαγισσών με αντιφρονούντες που έδιωχνε χιλιάδες μυαλά μακριά από τη χώρα αλλά και στα ξερονήσια και σπαρασσόμασταν! Βορρά στο παιχνίδι και πάλι των ευρωπαϊκών αξόνων και των αμερικανικών εντολών.

- Κι αργότερα, οικοδομούσαμε την υδροκέφαλη Αθήνα, την ανώμαλη αστικοποίηση του πληθυσμού, δημιουργούσαμε στρατιές αντιπαραγωγικών δημοσίων υπαλλήλων, και ξεπουλούσαμε τα πάντα στο όνομα της αντιπαροχής και της ανεξέλεγκτης οικοδόμησης της χώρας.

- Κι όλοι μαζί αλληθωρίζαμε, γιατί όλοι μαζί είχαμε δήθεν «συμφέροντα»! Άλλοι τα είχαν, αλλά έτσι μας είχαν μάθει. Ο καθένας με τον δικό του αλληθωρισμό και τις δικές του μικροκομπίνες. Μικροκομπιναδόροι, στο βόλεμα, στον μικροκομματισμό μας και στον μικρόκοσμό μας! Συρόμενοι συνεχώς πίσω από διάφορα άρματα: της θέσης στο δημόσιο, του κομματάρχη, του βουλευτή, της πουλημένης ψήφου μας!

Η χώρα δηλαδή, δεν θα μπορούσε να ανήκει στην Ανατολή, εννοώντας μ' αυτό ούτε πολιτιστικά, ούτε πολιτικά ούτε και οικονομικά! Μακριά δηλαδή από τις χώρες του Ανατολικού μπλοκ. Σοβιετική Ένωση, κομμουνιστικά καθεστώτα και πάει λέγοντας. Ένα μπλοκ που τελικά κατέρρευσε.

Να όμως που ήρθε και η ώρα να καταρρεύσει και η λεγόμενη Δύση. Η πολιτική και οικονομική Δύση! Να καταρρεύσει υπό το βάρος και τις πιέσεις που αποφέρει στα τοιχώματά της, μια Οικονομική Νομισματική Ένωση, όπως είναι το ευρώ. Γιατί, μπορεί οι αγγλοσάξωνες (όπως τους λένε) κερδοσκόποι να σφυροκοπούν την Ελλάδα, αλλά στην ουσία σφυροκοπούν το ίδιο το ευρώ. Από την Ελλάδα βγάζουν απλώς χρήμα! Τα πολλά θα 'ρθουν αργότερα! Όταν το ευρώ καταρρεύσει ολοκληρωτικά.

 Προφανώς αυτό μάλλον δεν έχει γίνει αρκετά κατανοητό στις χώρες της Ευρώπης, στις δυνατές οικονομίες όπως της Γαλλίας, της Γερμανίας και άλλες, αλλά αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια. Γιατί, μπορεί η πανίσχυρη Γερμανία να κάνει τα δικά της παιχνίδια με ευρώ και Ελλάδα, αλλά γνωρίζει καλά στο πίσω μέρος του μυαλού της Άνγκελα Μέρκελ, ότι αύριο το πρωί, πολύ απλά, το ευρώ μπορεί να μην υπάρχει.

 Η αλήθεια είναι ότι οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποδείχθηκαν ανέτοιμες για κοινό νόμισμα. Ας το ομολογήσουμε όλοι μαζί! Η Βρετανία δηλαδή που δεν μπήκε τι έπαθε; Βρίσκεται σε σαφώς καλύτερη μοίρα. Οι τεράστιες οικονομικές διαφορές μεταξύ των χωρών της Νομισματικής Ένωσης, οδήγησαν τελικά στη σημερινή κατάσταση.

 Και ερχόμαστε στην Ελλάδα. Στην εποχή  που οι περίφημες κυβερνήσεις του αρχιλογιστή της χώρας Κώστα Σημίτη, προσπαθούσαν να φανούν ισχυρές για να μας βάλουν στην ΟΝΕ! Πόσο θριαμβευτικά το ανακοίνωσε τότε ο Σημίτης. Και πόσοι λίγοι πιστεύαμε τότε, ότι αυτή θα ήταν η καταστροφή της χώρας. Κι ας μας λοιδορούσαν οι Σημιτικοί! (Θα αποφύγω να πω οι ΠΑΣΟΚοι γιατί υπήρχαν φωνές αντίδρασης  που τις καταπλάκωνε η παντοδυναμία του Σημίτη, δυστυχώς!)

Τι γινόταν λοιπόν τότε; Με δυο λόγια, απλά: η χώρα κρατούσε διπλά βιβλία! Και διπλό το κακό! Έδινε δηλαδή η Σημιτική Ελλάδα πλαστά στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να κλείσει τα νούμερα που απαιτούνταν για να εισέλθει στην Οικονομική Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) του ευρώ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, δανειζόταν από άλλες τράπεζες, ώστε να συμπληρώσει τα απαραίτητα νούμερα.

Δάνεια όμως που έμεναν κρυφά εκείνη την εποχή. Από κάποιες παγκόσμιες τράπεζες, οι οποίες συμφώνησαν να παίξουν το παιχνίδι του Σημίτη. Γιατί όχι άλλωστε; Αυτές κερδισμένες θα ήταν από τη στιγμή  που δάνειζαν! Θα ερχόταν ο χρόνος να πάρουν πίσω τα δανεικά τους.

Τι έκανε δηλαδή ο περίφημος αρχιμάγειρας της λογιστικής Κώστας Σημίτης; Είναι σαν να έχεις μια πιστωτική κάρτα ή ένα καταναλωτικό δάνειο και σε πνίγει σε μια Α τράπεζα. Πάνω στην απελπισία σου, πηγαίνεις σε μια τράπεζα Β και ανοίγεις μια άλλη πιστωτική  κάρτα ή ένα άλλο καταναλωτικό δάνειο. Και παίρνεις από εκεί, για να καλύπτεις τα πρώτα! Παραλογισμός, αλλά έτσι σε τουμπάρουν οι τράπεζες!

 Αυτό έκανε κι ο Σημίτης. Το κράτησε όμως κρυφό απ' όλους. Όπως ο σύζυγος από τη γυναίκα του. Ή όπως ο μικρός που έκλεψε τα σοκολατάκια της μαμάς! Ο παραλογισμός στο μεγαλείο του. Αυτό λέγεται, αυτόματα, «διπλά βιβλία». Όπως ο καταστηματάρχης που κρατάει τα κρυφά διπλά βιβλία μπας και βγάλει καμιά δραχμούλα παραπάνω.

 Ο Σημίτης θριάμβευσε τότε και όλοι έμειναν έκπληκτοι. Αλλά ήρθε η ώρα της πληρωμής. Άλλωστε, ήξερε ότι αυτά θα έβγαιναν στο μέλλον, όταν όμως δεν θα ήταν κυβέρνηση. Και άλλοι θα έπρεπε να τρέξουν να βγάλουν τα φίδια από τις τρύπες. Το πικρό ποτήρι έπρεπε να πιει ο Κώστας Καραμανλής της Νέας Δημοκρατίας, που ναι μεν μπορεί να πανηγύρισε τη μεγαλειώδη νίκη του (πόσο μάταια είναι τελικά όλα σ' αυτόν τον κόσμο), αλλά γρήγορα κατάλαβε  ότι δεν θα μπορούσε να το αντιμετωπίσει.

 Ο Κώστας Καραμανλής συνέχισε το παιχνίδι με τα διπλά βιβλία και τα πλαστά νούμερα. Και οι υποτιθέμενοι φωστήρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Χοακίν Αλμούνια και σία, χαμπάρι δεν έπαιρναν. Αγρόν αγόραζαν. Κοιμόνταν όρθιοι! Οικονομικοί φωστήρες σου λέει ο άλλος. Μέχρι που ήρθε η παγκόσμια κρίση. Και η ώρα να βγάλουν χρήμα οι κερδοσκόποι, οι οποίοι ως τσακάλια, μυρίστηκαν το πτώμα της Ελλάδας κι έπεσαν να το φάνε.

 Ο Κώστας Καραμανλής, που έβλεπε τον ογκόλιθο να έρχεται πάνω του, πρόλαβε κι έκανε εκλογές, ξέροντας ότι θα έχανε. Ήταν ένας τρόπος  να αποφύγει τα χειρότερα ως κυβέρνηση. Άσε να το αντιμετωπίσει ο Γιώργος, θα σκέφτηκε! Και ο Γιώργος Παπανδρέου το αντιμετώπισε. Εκχώρησε κυριαρχικά δικαιώματα, προκειμένου η χώρα να «ανακάμψει οικονομικά». Και μαδάει τον φορολογούμενο Έλληνα, προκειμένου να ευημερήσουν τα νούμερα. Όχι ο ίδιος! Κι αυτός  νομάρχης είναι της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

 Μόνο που η κατάσταση είναι ακόμα πιο δύσκολη. Τελικά, πόσο δίκιο είχε ο αείμνηστος θείος Κωνσταντίνος Καραμανλής: «Ανήκωμεν εις την Δύσιν». Ανήκουμε κυριολεκτικά στη Δύση, ψυχή τε και σώματι!!! Κι αν μέχρι σήμερα δεν το είχαμε καταλάβει, καλύτερα να το κατανοήσουμε και να το χωνέψουμε τώρα! Ανήκουμε στη Δύση, είμαστε κτήμα της, είμαστε δικοί της. Είμαστε ιδιοκτησία της! Μπορεί να μας πουλήσει και να μας αγοράσει οποιαδήποτε στιγμή. Στην κυριολεξία! Τίποτα δεν είναι δικό μας. Όλη η χώρα είναι υποθηκευμένη!

 Ούτε καν το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του! Γιατί, όταν ο Σημίτης μας έβαζε περήφανος στην ΟΝΕ, εθελούσια, εκχωρούσε ήδη δικαιώματα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Κομισιόν και το υπόλοιπο Διευθυντήριο, επί του σώματος και του κορμού της χώρας! Κι αυτά τα δικαιώματα ήρθε η ώρα να τα εκχωρήσουμε πλέον και τυπικά!

Θ.Πολ.

-Πενήντα τέσσερις (54) νομάρχες και τετρακόσιοι (400) παρατρεχάμενοί τους (αντινομάρχες, νομαρχιακοί σύμβουλοι, και διάφοροι άλλοι που δηλώθηκαν ως συνοδοί τους), κατέλυσαν σε πεντάστερο ξενοδοχείο της Αθήνας, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Με τιμές δωματίου 185 ευρώ! Όλα τα έξοδα πληρωμένα από την ΕΝΑΕ (Ένωση Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας).

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

- ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ αν οι ίδιοι δεν υπερασπίσουμε τους εαυτούς μας; Οι Ευρωπαίοι, κατά το δοκούν; Αυτοί μας υπερασπίζονται μόνο όταν κινδυνεύουν οι ίδιοι από τη δική μας πτώση! Άλλωστε, αυτό γίνεται πάντα στην οικονομική ζούγκλα! Αυτό γίνεται έξω στον άγριο κόσμο. Κι ο άγριος κόσμος είναι, τώρα πια, έξω ακριβώς από την πόρτα. Και δεν μπορείς να μένεις στο σπίτι κλειδωμένος!

- Εντάξει, την εθνική μας πολιτική την πληρώναμε πάντα. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, την πληρώναμε. Είτε με χρήμα, είτε σε εθνικό κόστος! Όπως και να 'χει την πληρώναμε και θα την πληρώνουμε. Μήπως να πούμε τους Αϊτινούς να μας στείλουν μερικούς τόνους καφέ να τους πουλήσουμε για να πάρουμε όπλα, όπως έκαναν το 1821;

- Συζητούσα προ ημερών με φίλο, για το ζήτημα των μεταναστών. .... Η συζήτηση ξέφυγε όπως ήταν φυσικό, και πού λέτε ότι πήγε; Στο 1940! Κι εκεί μου πέταξε τα εξής: σκέφτηκες ποτέ πώς θα ήταν σήμερα η Ελλάδα, αν είχε αφήσει τον Μουσολίνι και τον Χίτλερ να περάσουν απλώς από μέσα; Σκέφτεσαι πώς θα ήταν σήμερα η Ελλάδα αν ο Μεταξάς είχε πει ΝΑΙ, αντί για ΟΧΙ;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

- Ο τίτλος των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» την περασμένη Πέμπτη, ήταν χαρακτηριστικός: «Οι Έλληνες υποδουλώθηκαν». Η βρετανική εφημερίδα χαρακτήριζε «σκλαβιά» για τη χώρα μας, το πρόγραμμα σταθερότητας που υπέβαλε η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου. Τίτλοι όπως, «Οι Βρυξέλλες διατάζουν, η Αθήνα ακολουθεί» και άλλοι παρόμοιοι, έκαναν την εμφάνισή τους στον Ευρωπαϊκό Τύπο.

- Η καθαρότητα της φυλής. Η αιματολογική καθαρότητα του Έλληνα! Και πώς αναγνωρίζει κανείς το «μολυσμένο» από το «καθαρό» αίμα του Έλληνα; Με ποιον τρόπο; Με ποια πρακτική άραγε; Στη νεότερη ελληνική ιστορία, τα 400 χρόνια σκλαβιάς στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, κατά πόσο «μόλυναν» ή όχι, το ελληνικό «καθαρό» αίμα; Είμαστε ή όχι όλοι παιδιά του Θεού άγιε πατέρα; Αν πούμε να ψάξουμε τις «αιματολογικές μας καθαρότητες», θα καταλήξουμε άραγε στον Αδάμ και στην Εύα ή μήπως κάπου άλλου; Αποφασίστε τι θέλετε, τελικά!

- Πάνω απ' όλα όμως, είμαστε παιδιά του διαστήματος! Είμαστε τα παιδιά του σύμπαντος! «Είμαστε όλοι εξωγήινοι», υποστηρίζει ο διευθυντής του Κέντρου Αστροβιολογίας του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, Τσάντρα Γουικραμανσίγκε (ουφ, όνομα κι αυτό!), πρωτεργάτης της «Θεωρίας της πανσπερμίας».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

Θερμή υποδοχή από τη ΝΟΔΕ της Νέας Δημοκρατίας

«Δεν κάνω πίσω! Μπήκα για να μείνω και όχι για να φύγω!»

«Καημένε Καραμανλή, καημένε Καραμανλή! Δεν άκουγες, είκοσι μήνες σου χτυπούσα το καμπανάκι ...;»

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

ΘΕΡΜΗ ΥΠΟΔΟΧΗ επεφύλαξαν στον Παναγιώτη Ψωμιάδη, η ΝΟΔΕ Δράμας της Νέας Δημοκρατίας, τα τοπικά στελέχη του κόμματος καθώς και τα απλά μέλη. Τα γραφεία του κόμματος στο δεύτερο όροφο της οδού Αν. Μακρή, έσφυζαν πραγματικά από κόσμο.

Παρόντες στην υποδοχή του υποψηφίου για τη θέση του προέδρου της Ν.Δ. Π. Ψωμιάδης, ο βουλευτής κ. Μαργαρίτης Τζίμας, ο πρώην βουλευτής Σταύρος Δαϊλάκης, ο δήμαρχος Δράμας κ. Θωμάς Μαργαρίτης, ο κ. Στάθης Ρεστέμης, ο κ. Χρήστος Βασιλειάδης, ο πολιτευτής κ. Στάθης Σαραφόπουλος και πάρα πολύς κόσμος.

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

Ο Ο Μανώλης Λιδάκης, είναι ένας από τους γνωστούς και συμπαθής καλλιτέχνες του έντεχνου τραγουδιού. Παρ' όλα αυτά, όμως, τίποτα δεν τον απαλλάσσει από τη σύλληψή του για ναρκωτικά. Τον τελευταίο καιρό, ακούμε πολλά τέτοια περιστατικά, και θα τολμούσα να πω, μετά από τη σύλληψη του άγρια δολοφονηθέντος συμπατριώτη μας ηθοποιού, Νίκου Σεργιανόπουλου.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

Μερικές χιλιάδες χρόνια μετά, και μετά από μπόλικο νερό που κύλησε στους μύλους της Ιστορίας της ανθρωπότητας, μοιάζει να έχουμε φτάσει σε ένα παρόμοιο γεγονός! Οι άνθρωποι μιλάνε μεταξύ τους, αλλά κανείς, ή σχεδόν κανένας, δεν μπορεί να καταλάβει τον άλλον! Ή τουλάχιστον, έχουν δημιουργηθεί τόσες και τόσες ομάδες μεταξύ τους, που όλοι βάλουν εναντίον όλων. Ως σύγχρονος «Πύργος της Βαβέλ», μπορεί να θεωρηθεί η τρομερή ανάπτυξη της επικοινωνίας, της τηλεπικοινωνίας, των δορυφόρων, των έξυπνων μηχανών, αλλά και ακόμα οι τρομερές εξελίξεις στην ιατρική, οι τραγικές εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία και η τεράστια καταστροφή που έχουμε προκαλέσει οι άνθρωποι στον πλανήτη που μας φιλοξενεί. Και επιτρέψτε μου επίσης, να τολμήσω εδώ να συγκρίνω την πτώση των Δίδυμων Πύργων της Νέας Υόρκης, του «Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου», με αυτήν την πτώση του «Πύργου της Βαβέλ». Είναι σε όλους μας γνωστές οι παγκόσμιες επιπτώσεις που ακολούθησαν την τραγική πτώση τους!

Σ' αυτό το πνεύμα λοιπόν και ο τίτλος της στήλης: «Βαβέλ». Γιατί ζούμε στην εποχή της πλήρους αμφισβήτησης, γιατί οι διοικούντες τα κράτη, οι κυβερνώντες, οι εξουσιαστές του πλανήτη, δεν ακούν ποτέ τους λαούς που τους αναδεικνύουν στις θέσεις αυτές. «Βαβέλ», γιατί δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε ώστε να σώσουμε την οικονομία μας, τον πλανήτη μας, τους εαυτούς μας από όσα λυπηρά συμβαίνουν καθημερινά. «Βαβέλ», για την μεταξύ μας ασυνεννοησία, αφού μια χούφτα άνθρωποι στην Ελλάδα, δεν μπορούν να κάτσουν κάτω και να δουν ποιο είναι το καλό της χώρας, το καλό του λαού αυτής της χώρας! «Βαβέλ», γιατί όλα γύρω μας κατάντησαν γελοία πια, γιατί δεν έμειναν ούτε αξίες, ούτε ήθη, το έγκλημα κάνει πορεία ανενόχλητο, γιατί κάποιοι κουκουλοφόροι αυτοχρήστηκαν «προστάτες» της δημοκρατίας ημών και υμών και «τιμωροί» της εξουσίας και των πλουσίων! Και ακόμα, γιατί, η τηλεόραση γέμισε με τόση καφρίλα, που κατάντησε πλέον άκρως επικίνδυνη και επιθετική προς τον άνθρωπο!

«Βαβέλ», γιατί ο κόσμος γύρω μας μοιάζει να γκρεμίζεται και κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει το αύριο. Οι πολυεθνικοί κολοσσοί καταρρέουν παρασύροντας μαζί τους εκατομμύρια εργαζόμενους στην ανεργία, στη φτώχεια και στη μιζέρια, καθώς τα στελέχη του έχουν γεμίσει τόσο χρήμα τις τσέπες τους που ξεπερνάει το μυθικό! Γιατί επιμένουν στην καραμέλα ότι η τροφή στον πλανήτη δεν αρκεί για να επιβιώσουν οι πεινασμένες μάζες της Αφρικής, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο υπέρμετρος φαταουλισμός συσσωρεύει τροφή και χρήμα υπέρ του Βορρά και της Δύσης εναντίον του Νότου και της Ανατολής. Γιατί το ισχύον καπιταλιστικό σύστημα προτιμά να μαζεύει χρήμα και τροφή για τον εαυτό του παρά να το κατανέμει και στους μη έχοντες!

«Βαβέλ», γιατί ο άνθρωπος, έπαψε να είναι άνθρωπος και μεταλλάχθηκε σε έναν αμείλικτο καταναλωτή! Γιατί όπως είπε και ο μεγάλος οικονομολόγος Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ, «ενώ στη Δύση πεθαίνουμε από το πολύ φαγητό, στο Νότο πεθαίνουν από την έλλειψή του».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Από τον Απρίλιο του 2009, ξεκίνησα να δημοσιεύω μια εβδομαδιαία στήλη στον ΠΡΩΙΝΟ ΤΥΠΟ, καθημερινή εφημερίδα της Δράμας. Το πρώτο κείμνο της στήλης, δημοσιεύθηκε στις 7 Απριλίου 2009. Σήμερα το αναδημοσιεύω εδώ. Τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν στη συνέχεια.

Παραλογισμός και φασισμός, όταν πάνε μαζί, έχουμε, σίγουρα, δολοφόνους!!! Διαφωνείς μ' αυτά που λέμε; Θα σε φάμε!!! Θάνατος! Στον μικρο-αστό! Ποιος φταίει άραγε για όλη αυτή την κατάσταση; Για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω. Ή τουλάχιστον, δεν μπορώ να καταλάβω. Θεωρητικά, φταίμε όλοι μας. Από τη στιγμή που λαμβάνεις μέρος σ' αυτό το μεγάλο παιχνίδι της ζωής, στη διαδικασία παραγωγής, από τη στιγμή που πληρώνεις φόρους, από τη στιγμή που είσαι εργαζόμενος, από τη στιγμή που εκφράζεις άποψη, από τη στιγμή που ψηφίζεις, συμμετέχεις σ' αυτό που λέγεται Πολιτεία. Ψηφίζεις, άρα έχεις άποψη. Έχει σημασία τι ψηφίζεις; Ίσως ναι, ίσως όχι!!!

Οι έξι νέοι αστροναύτες θα ενταχθούν στο σώμα των Ευρωπαίων αστροναυτών και θα αρχίσουν τη διετή εκπαίδευση και προετοιμασία τους για μελλοντικές, μετά το 2013, αποστολές τους στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, και πέραν αυτού.

Όπως και πρόσφατα γράψαμε όσο πλησιάζει η ημέρα του  πολλοστού στην σειρά κύκλου διαπραγματεύσουν υπό τον Μάθιου Νίμιτς για την διευθέτηση κοινά αποδεκτού ονόματος του γειτονικού κράρτους των Σκοπίων (FYROM) τόσο εντείνεται -και έτσι θα συνεχίσει- η ακραία προπαγάνδα στο διαδίκτυο των Σκοπιανών.  Τα τελευταία 24ωρα ακραία εθνικιστικά στοιχεία έχουν επιδοθεί σε μια μάχη εντυπώσεων και  ιστορικής παραπληροφόρησης στο διαδίκτυο σε μια ακόμα μεγαλύτερη  ανθελληνική προπαγάνδα με ένα ακατάσχετο όργιο παραγωγής video spot,  ορισμένα από αυτά φτιαγμένα επαγγελματικά άψογα, γεγονός που το κόστος τους  παραπέμπει σε δαπάνες αρκετών χιλλιάδων euros! Ένα   μπαράζ από μια καταιγίδα τέτοιων video spot    clip  άνευ προηγούμενου που φτάνει και ξεπερνά τα όρια εθνικιστικής υστερίας! Σε πολλές περιπτώσεις δε όπως σήμερα αποκαλύπτουμε με αδιάσειστα στοιχεία, στο σημείο να καλούν τους απαναταχού μακεδόνες σε στρατιωτική εξέγερση εναντίον της Ελλάδας!  Η  παραποίηση ιστορικών στοιχείων όπως αυτή που αποκαλύπτει η ομάδα του History Of Macedonia είναι  «σταγόνα στο ωκεανό» της παραπληροφόρησης που έχει ξεχυθεί στους σκοτεινούς διαδρόμους τους διαδικτύου και αναπαράγεται από email σε  email!   Παραποίηση τέτοια όμως που πραγματικά τους εκθέτει,  και αν μη τι άλλο τους καθιστά περίγελους στην διεθνή κοινότητα -ειδικά αν αυτές οι αποκαλύψεις μεταφράζονταν και σε άλλες διεθνείς γλώσσες όπως αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, Ρωσικά, κινέζικα- ώστε να μαθευτεί η αλήθεια των ανόητων γεμάτων φανατισμό  ενεργειών τους.  Το Greek American News agency σήμερα σε μια νέα μεγάλη έρευνα  αποκαλύπτει μια νέα σειρά τέτοιων θλιβερών  προπαγανδιστικών,  και σε αρκετές περιπτώσεις εξοργιστικών video spot τα οποία αφενός  δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητα-και χρειάζονται για ακόμα μια φορά  επιστημονική απάντηση-   και αφετέρου  οφείλουν να μας αφυπνίσουν γιατί δείχνουν το μέγεθος της ακραίας προπαγάνδας,  παραποίησης, και διαστρέβλωσης της ιστορίας αλλά και ως πού μπορεί να φτάσει ο εθνικιστικός παραλογισμός. Παραλογισμός που το επίσημο ελληνικό κράτος αν και γνωρίζει αρκετά καλά εν τούτοις το  Υπουργείο εξωτερικών και η Ντόρα Μπακογιάννη επιμένου να παραβλέπουν... 

 Οι Σκοπιανή κυβέρνηση  μάλιστα  εν όψει της νέας  καλοκαιρινής σεζόν ρίχνει πολλά εκατομύρια με νέα διαφημιστικά (και εν προκειμένω  προπαγανδιστικά spot )  που προσκαλούν σε επίσκεψη σε μια χώρα που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από την Ελλάδα, όπως σημειολογικά παραπέμπουν τα νέα προκλητικά spot! Ίσως γιατί πράγματι ένα κατασκευασμένο μόρφωμα  να μην έχει να επιδείξει τίποτα απολύτως και γιαυτό κατασκευάζει πολιτισμό, παράδοση  και ιστορία! Στον νέο προκλητικό κύκλο άγριας ακραίας και εθνικιστικής  προαπαγάνδας όπως θα δείτε  επιδίδονται σε μια άγρια παραποίηση της ιστορίας  σε σημείο μάλιστα  που ξεπερνά και αυτά ακόμα της όρια της  υστερίας. Σε πολλά από αυτά όπως θα δείτε  σκορπούν τρόμο και εκτοξεύουν απειλές εναντίον της Ελλάδος!

 Πολλά από αυτά -τα video-  ξεκινούν με παραποιημένα αποσπάσματα από ρήσεις αρχαιοελληνικές γνωστών πατέρων της κλασικής μας ιστορίας και φτάνουν μέχρι σήμερα.  Σε κάποια από αυτά με σλαβόφωνα  voice over θα δείτε ακόμα και μεταφρασμένα στα ελληνικά με υπότιτλους της  να ξαναγράφεται η ιστορία με βάρβαρο τρόπο όπως αυτό το 10λεπτο spot το οποία ξεπερνά σε φανατασία και τα πιο ευφάνταστα σενάρια συγγραφής της ιστορίας! Πολλά από αυτά επενδεδυμένα με αποσπάσματα γνωστών ταινιών αλλά εντελώς παραλαγμένα τα ιστορικά δεδομένα φτάνουν σε ακρότητες παρουσιάζοντας ως Σαλαμίνα την Κύπρο ή άλλα φαιδρά και ανήκουστα όπως θα δείτε αν έχετε την υπομονή να παρακολουθήσετε σε αυτό το 10λεπτο video-δώστε την προσοχή σας στην αρχή στον χάρτη που παρουσιάζεται! Και θα καταλάβετε!  Δείτε τον γνωστό καθειρημένο παπαΤσαρκνιά, όπου στα Σκόπια παρουσιάζεται ως ένα σύμβολο της θρησκευτικής ελευθερίας  να καταγγέλει την Ελλάδα για παραβιάσεις! Στα Σκοπιανά ΜΜΕ ο παπαΤσαρκανιάς έχει μόνιμη παρουσία για να επαναλαμβανει τις ανακρίβειες και τα ψεύδη του!

Στα video αυτά δεκάδες -αν όχι εκατοντάδες φορές-  θα δείτε  να περνάνε από μπροστά σας εικόνες με μεγάλους  χάρτες  που περικλείουν μέσα τους τήματα της  Βόρειας και κεντρικής Μακεδονίας, τμήματα Βουλγαρικού σήμερα εδάφους με την Μακεδονία όπως αυτοί την ονειρεύονται... 

Φτάνουν σε αρκετές περιτώσεις να κατηγορούν την Ελλάδα για γενοκτονία και βάναυση συμπεριφορά. Για μαρτύρια που πέρασαν στα χέρια των Ελλήνων! Και άλλα πολλά τέτοια  φαιδρά!  Παρουσιάζουν μια εικόνα χώρας που περνά μαρτύρια και φτάνουν να παρουσιάζουν τις αλυτρωτικές τους διαθέσεις με συνθήματα όπως το  βαθιά  ελληνικό«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ»! Μας παρουσιάζουν ως ψεύτες που έκλεψαν την γή τους και παραποίησαμε την ιστορία ! Σε αρκετά από αυτά τα προπαγανδιστικά video spot υπό τους ήχους πολεμικών σλαβόφωνων εμβατηρίων  καλούν σε επανάσταση και χρήση όπλων εναντίον της Ελλάδας για την απελευθερώση της «σκλαβωμένης γης»!  Video με μουσική ραπ όπου μιλούν για «απελευθέρωση της «μακεδονίας»! Σε αρκετά από αυτά παρουσιάζονται τμήματα της πρόσφατης ιστορίας παραποιημένης και  όπως έμαθαν να διαβάζουν την ιστορία που τους παρεδόθει από τον Τίτο!  «Γράφουν» την ιστορία όπως εκείνοι την διδάχτηκαν στα χρόνια του Τίτο όπως παρουσιάζεται σε αυτό εδώ το spot!  Φτάνουν στο σημείο να σκηνοθετούν video με το γνωστό ελληνικό  στρατιωτικό εμβατήριο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ και με παραποιημένη την ιστορία παρουσιάζοντας ως σφαγείς των μακεδόνων το Παύλο Μελά, τον Γερμανό Καραβαγγέλη και άλλους ήρωες, ή ακόμα χειρότερα παρουσιάζουν τον Ιώνα Δραγούμη σε αποσπασματικές τους αναφορές για την Μακεδονία και τον αγώνα των Μακεδονομάχων μας! Δείτε αυτό το video για να ανατριχιάσετε!    Κατασκευασμένες διηγήσεις σκοπιανών  που προκαλούν οργή και θυμό από την ιστορική διαστρέβλωση που επιχειρήται συστηματικά, με κάθε μέσο και τρόπο!Ισχυρισμοί για μακεδόνες του Αιγαίου παντελώς αστήρικτοι και ανιστόριτοι!

Παρουσιάζουν ολόκληρα κεφάλαια της ιστορίας παραποιημένα  όπως αυτά τηςπεριόδου του 1948! Όπου είναι ολοφάνερο ότι προέρχονται από την  περίοδο Τίτο όπου παραποιούνται και κακοποιούνταν συστηματικά η ιστορική πραγματικότητα προβάλλοντας ψευδείς εικόνες από άλλα αληθινά γεγονότα ως εικόνες διωγμού εξόδου  και προσφυγιάς των Μακεδόνων του Αιγαίου!  Κάνουν λόγο για γενοκτονία τω μακεδόνων από τους έλληνες σφαγείς(!)  Και αυτή η σειρά των απαράδεκτων video spot  που μιλούν για γενοκτονία εις βάρος των «μακεδόνων» δεν έχει τελειωμό! Η μαύρη προπαγάνδα η οποία  σε πολλές περιπτώσεις προβάλλεται και από τα εθνικά τηκλεοπτικά δίκτυα ως συγκλονιστική αποκάλυψη! Κάποια από αυτά τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ προβάλλουν και τις απόψεις  του συγγραφέα του βιβλίου «Μαύρη Αθήνα» όπου  όχι απλά παραποιείται η ιστορία αλλά κακοποιείται  με τον μανδύα της  δήθεν επιστημονικής τεκμηρίωσης ανθρώπων παντελώς αγνώστων στην διεθνή επιστημονική κοινότητα! Δείτε για να καταλάβετε!  Η παραπληροφόρηση είναι  καθημερινή σχεδόν σε όλα τα Σκοπιανά -κυρίως τα κρατικά -ΜΜΕ όπου αναπαράγονται τα ψεύδη του Τίτο!

Παραποιούν την ιστορία με κάθε τρόπο και μέσο(!) κάνοντας χρήση εθνολογικών στοιχείων από ελληνικούς και βαλκανικούς χάρτες αποκρύπτοντας βασικά ιστορικά στοιχεία! Με κάθε μουσική ελληνική υπόκρουση! Φτάνουν στο εξοργιστικό σημείο να μας κατηγορούν για κλοπή  συμβόλων όπως αυτό του Σταυρού στην Ελληνική σημαία!Το θέμα με την ελληνική σημαία το βρίσκεις στο διαδίκτυο σε διάφορες παραλλαγές και κάτω από διάφορες μουσικές κάθε αφορά ακόμα πιο προκλητικό και με υβριστικούς χαρακτηρισμούς εναντίον της χώρας μας! Video με σλαβόφωνα τραγούδια φωτογραφίες που σε πολλές περιπτώσεις επίτηδες δεν είναι καθαρές και ευδιάκριτες αναπαράγουν ψεύδη περί ανεξάρτητου μακεδονικού στρατού και άλλων τέτοιων! Στο διαδίκτυο βρίσκονται δεκάδες διάσπαρτα video clip με σλαβόφωνα τραγούδια που μιλούν για απελευθερώηση της μακεδονίας!  Σε κάποιες περιπτώσεις  συγκεκριμένα σκοπιανά ΜΜΕ τα οποία βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία  προβάλλουν εικόνες από ασκήσεις του Ελληνικού στρατού ως προετοιμασία εισβολής στο έδαφος των Σκοπίων! Το ερώτημα που τίθεται σε αυτό το σημείο είναι πώς και από πού βρίσκουν τόσο ευδιάκριτα πλάνα ασκήσεων του Ελληνικού στρατού, τη στιγμή μάλιστα που τα ελληνικά ΜΜΕ εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα έχουν σταματήσει να προβάλλουν τέτοιες εικόνες και  για λόγους εθνικής ασφαλείας!  Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα το υλικό που προβάλλεται από τα σκοπιανά ΜΜΕ με σημεία διάταξης των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων  στην Φλόρινα και σε άλλα  ακριτικά σημεία ίσως θα έπρεπε να διερευνηθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Ελληνικού στρατού και της ελληνικής αντικατασκοπείας! Δείτε και θα καταλάβετε τι εννοούμε!

Τα ρεπορτάζ αυτά, όπως είναι ολοφάνερα,  στόχο έχουν να εντείνουν το φανατισμό παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως χώρα επεκτατική και επικίνδυνη  που απειλεί την εδαφική ακραιρεότητα των Σκοπίων,  και την  ειρήνη στα Βαλκάνια,  έτσι ώστε να κλιμακώνεται ο φανατισμός και η ένταση μεταξύ των δυο λαών!

Και βέβαια το video clip Που κάνει θραύση είναι αυτό με την  παρουσιάση του Σκοπιανού λεξικού στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου(09) σε διάφορες version! Δείτε το! Και αυτό όπως το αναπαράγουν οι ίδιοι οι Σκοπιανοί στο διαδίκτυο! Παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως χώρα βαρβάρων και νεοναζί!

Με λίγη προσοχή θα δείτε ότι μέσα από αυτή την εκστρατεία παραπληροφόρσης υπάρχουν κλεμένα στοιχεία από την Ελληνική επανάσταση! Σχεδόν σε όλα μιλούν με εικόνες και σύμβολα που έχουν κατασκευαστεί στις μέρες μας για την «ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ» «ΕΝΩΜΕΝΗ ΜΑΕΚΔΟΝΙΑ»! Σε αρκετά μέσα από τις εικόνες και τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται αναπαράγεται ο φανατισμός  και αλυτρωτισμός!   Ένα από τα πλέον προκλητικά με παραποιημένους χάρτες είναι και αυτό το video!   Τα video αυτά, με τις ίδιες εικόνες και τα ίδια σύμβολα και υπό διάφορες μουσικές υποκρούσεις   καθημερινά αναπαράγονται κατά χιλλιάδες στο You Tube και αποστέλλονται με email από σκοπιανό σε σκοπιανό! Μια σειρά από αυτά οραματίζονται τα Βαλκάνια του 2020 κάπως έτσι!   Η προπαγάνδα δεν σταματά όμως εδώ! Παρουσιάζει και δραματοποιημένα αποσπάσματα με εικονικές ορκωμοσίες από ταινίες και παραγωγές  που έχει χρηματοδοτήσει η Σκοπιανή κυβέρνηση όπου αναπαριστώνται ελευθερωτές της μακεδονίας να ορκίζονται στο όνομα του Θεού και και των ενώπιον όπλων και ευαγγελίου να θυσιάσουν την ζωή τους για την ελευθερία της «σκλαβωμένης μακεδονίας».  Άλλά video παρουσιάζουν ετοιμοπόλεμο τον «απελευθερωτή μακεδονικό  στρατό» υπό τους ήχους στρατιωτικών εμβατηρίων  που βρίσκεται παρατεταγμένος έναντι των ελληνικών συνόρων έτοιμο να εισβάλει και να θυσιαστεί για την ελευθερία των «σκλαβομένων Μακεδόνων» . Νεαρούς    «ετοιμοπόλεμους μακεδόνες» που με την δύναμη του σταυρού και υπό τους ήχους σύχρονων μουσικών ακουσμάτων  κατατρωπόνουν τον εχθρό!

Πολλά από τα προκλητικά spot κατασκευάζονται στην Αμερική, την Αυστραλία, παρουσιάζουν την «σκλαβωμένη μακεδονία» κάτω από διάφορες σύγχρονες διάφορες μουσικές παραλλαγές και φωτογραφίες που απαιτείται ανάλυση τους γιατί εκεί θα δείτε να συνδέονται πολλά  περίεργα και ύποτα στοιχεία.. Επί πλέν σε αυτά ταvideo εξυμνείται η Αμερική  που» βοηθά την Μακεδονία» να μπεί στο Νάτο και την Ε.Ε.!  Παραποιούν βάναυσα την ιστορική πραγματικότητα σε πολλές περιπτώσεις για να πείσουν σε αρκετά από αυτά χρησμιοποιούν ως μουσικό χαλί διασκευασμένηή αυτούσια  ελληνική μουσική όπως το απόσπασπμα από την μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου από το έργο του ΜΥΘΟΔΙΑ!   Χρησιμοποιούν κατά κόρον εικόνες του Μεγάλου Αλεξάνδρου με την μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου!  Σε κάποια από αυτά εξυμνείται η φιλία της Ρουμανίας με εικόνες και χάρτες που δείχνουν πολλά...

Το όργιο της ιστορικής προπαγάνδας στο διαδίκτυο δεν έχει φραγμό και τελειωμό. Καθημερινά ξεφυτρώνουν σαν τα κεφάλια τις λερναίας ύδρας και διαφορετικά video.. και κείμενα όπως αυτό  των Bill Pascrell Jr. and Mark Souder  το οποίο έχει αναρτηθεί σήμερα  σε Σκοπιανό site του Καναδά και υπό τον τίτλο  "Resolve issue of Macedonia"    όσο για το ποιος είναι ο εν λόγω κύριος  Bill Pascrell Jr το έχουμε αποκαλύψει εκτενώς σε έρευνα μας τον Δεκέμβριο του 2008.  Στο ίδιο blog έκπληκτοι βρήκαμε  πρόσφατο κείμενο του Ιουνίου για την προστασία της γλώσσας και της θρησκευτικής ελευθερίας μακεδόνων  της  Australian Macedonian Human Rights Committee (AMHRC)  Κάνοντας μια εκτεταμένη δημοσιογραφική αναδίφηση στο ίδιο Σκοπιανό Blog που έχει αναρτηθεί πριν από λίγους μόλις μήνες ανακαλύψαμε και ψήφισμα αναγνώρισης των κοινωνικών αγώνων του Φίλιπο Παύλοβ Μοσκόπουλου (του ουράνιου τόξου_ το οποίο του απονέμενεται στις 15 Μαϊου (09) για την κοινωνική  προσφορά του στην παγκόσμια κοινότητα των καταπιεσμένων μακεδόνων!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΕΔΩ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Κουκούλες φορούσε και συνεχίζει να φοράει το στυγερό παρακράτος της Δεξιάς! Κουκούλες φοράνε όσοι πρέπει να κρύψουν τα πρόσωπά τους, γιατί αυτό που κάνουν είτε είναι παράνομο, είτε δεν θέλουν να δει ο κόσμος ποιοι είναι οι πληρωμένοι και πουλημένοι τρομοκράτες, δοσίλογοι και άλλοι παρόμοιοι! (...)

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

Ένα μεγάλο ζήτημα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Η απόρριψη! Όποιος κι αν είσαι, όσο δυνατός κι αν είσαι, είναι τραγικό να νοιώθεις την απόρριψη! Επαγγελματικά, οικογενειακά, ερωτικά. Δεν διαχειρίζεται εύκολα! Κάποιοι γράφουν ποιήματα, άλλοι το ρίχνουν στη δουλειά, άλλοι πατάνε το γκάζι κι όπου τους βγάλει! (...)

Στη σύγχρονη Βαβέλ της ζωής μας, η μοναξιά, η περιθωριοποίηση, το μίσος για τη ζωή, η απόρριψη, η μη ανταπόκριση στην αγάπη, κερδίζουν δυστυχώς έδαφος. Και το μόνο που κρίνουμε, είναι πάντα η τελική πράξη! Είναι όμως έτσι;

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Οι γελοίοι και θλιβεροί καρναβαλλιστές των Σκοπίων υποδέχονται τον στο αεροδρόμιο τον "απόγονό" τους, πρίγκιπα της φυλής Χούσνα του Πακιστάν.
Η ανάρτηση από το blog του ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ.

δειτε επίσης εδώ

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο ένας είναι ότι, εξαιτίας της ανικανότητας των ελληνικών κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια να μπορέσουν να υπερασπιστούν τα ελληνικά σύνορα, τα εδάφη και τις θάλασσες, αλλά και την ιστορία του έθνους μας, διάφορες φασίζουσες οργανώσεις, ομάδες που έχουν τις βάσεις τους και τις.... πολιτικές τους ρίζες στην χούντα αλλά και διάφοροι εθνικιστές, βρήκαν ευκαιρία να κάνουν πιο έντονη την εμφάνισή τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Συνέχεια του κειμένου εδώ

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Μετακόμισα, αλλάζω σπίτι! Οι ενδιαφερόμενοι ας έρχονται πλέον στο άλλο blog ΕΩΘΙΝΟΝ (http://eothinon2.blogspot.com/)

Εϊπα να κάνω κι εγώ μια αλλαγή, μετά από 14 μήνες λειτουργίας του blog αυτού.

Ο τίτλος μας παραμένει ο ίδιος: Εωθινόν. Αυτό δεν αλλάζει.

Η νέα διεύθυνση είναι αυτή: http://eothinon2.blogspot.com/

Ελάτε μια βόλτα να το δείτε και ελπίζω να σας αρέσει. Αυτό το blog εδώ, θα συνεχίσει να  υπάρχει φυσικά, δεν θα διαγραφεί. Θα ενημερώνεται για λίγες μέρες ακόμα.

Τα επιχειρήματα του Μπράνστρομ στηρίζονται σε τέσσερις παραμέτρους. Σύμφωνα με την ανάλυση που έκανε στην Αστυνομική Υπηρεσία της Βόρειας Ουαλίας, τα παράνομα ναρκωτικά είναι πλέον πιο φθηνά από ποτέ, διατίθενται σε μεγάλες ποσότητες, ο αριθμός των χρηστών έχει αυξηθεί όπως και τα εγκλήματα που συνδέονται με αυτά. Όλα αυτά δείχνουν ότι η πολιτική ποινικοποίηση των ναρκωτικών δεν αποδίδει καρπούς, επεσήμανε ο Μπράνστρομ: «Αν θέλουμε η πολιτική όσον αφορά τα ναρκωτικά να είναι ρεαλιστική και να καθοδηγείται από την ηθική και όχι από τον δογματισμό, τότε η απαγόρευση θα πρέπει να καταργηθεί ως ανήθικη...»

Η συζήτηση για την νομιμοποίηση των ναρκωτικών είναι τόσο παλιά όσο και το ίδιο το πρόβλημα. Ένα πρόβλημα το οποίο ξεκίνησε όταν κάποια στιγμή απαγορεύτηκε η κάνναβη για την (οποιαδήποτε) χρήση της, έναντι του καπνού. Ο οποίος καπνός βρίσκεται στον προθάλαμο της απαγόρευσης, μιας και η αντικαπνιστική εκστρατεία κερδίζει γρήγορα έδαφος σ' όλο τον κόσμο.

Τι θα λέγατε αν σας ζητούσαν να απαντήσετε, με ένα ναι ή ένα όχι, στην νομιμοποίηση των ναρκωτικών; Ενστικτωδώς ο γράφων θα έλεγε ναι. Ναι μεν, αλλά... Γιατί, φυσικά, το ζήτημα δεν είναι και τόσο απλό. Άραγε ένα απλό τσιγαριλίκι την εβδομάδα σε στέλνει ποιο γρήγορα στον θάνατο από ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα; Να ένα ερώτημα. Ποτέ δεν μπήκα στον πειρασμό να καπνίσω ένα τσιγαριλίκι. Όπως δεν είχα και κανένα απολύτως δίλημμα, όταν συνειδητά, υπήρξε εποχή κατά την οποία κάπνιζα μέχρι και δύο πακέτα νόμιμα τσιγάρα την ημέρα, απ' αυτά που το κράτος επιτρέπει να πωλούνται για να εισπράττει τους φόρους μας! Τι είναι άραγε περισσότερο βλαβερό;

Θα μου πείτε, τα ναρκωτικά χωρίζονται τώρα πια σε χημικά και φυσικά, σε επεξεργασμένα και ανεπεξέργαστα με δυο λέξεις: σε σκληρά και μαλακά.

Πάνω απ' όλα θα έλεγα ναι στην νομιμοποίηση των όποιων ναρκωτικών, πάντα με προϋποθέσεις (στο ποιοι δηλαδή θα έπρεπε να τα παίρνουν υπό τον έλεγχο κάποιου οργανισμού ίσως κτλ, κτλ.), για έναν πολύ απλό λόγο: γιατί πιστεύω ότι η απομυθοποίηση του απαγορευμένου λειτουργεί πάντα εις βάρος του πράγματος που απαγορεύεται. Αλλά βέβαια, για να φτάσουμε σ' αυτό το σημείο, χρειάζεται πριν απ' όλα να δημιουργήσουμε τις ανάλογες αντιστάσεις στην κοινωνία. Μόνο με πολίτες ενημερωμένους, σε κοινωνίες που έχουν δυνατές αντιστάσεις, μπορούμε να νικήσουμε τα ναρκωτικά. Και φυσικά την ελεγχόμενη πώλησή τους από κάποιον οργανισμό, εφόσον ακολουθήσει η νομιμοποίησή τους.

Βέβαια όλα αυτά έχουν τα υπέρ και τα κατά τους. Ότι κι αν ακολουθήσει μια κοινωνία, θα βρει αντιστάσεις, θα βρει διεξόδους, θα βρει λύσεις, θα βρει υποστηρικτές, θα βρει και εχθρούς. Απλά και γενικά, δεν πιστεύω στα αδιέξοδα. Δεν  υπάρχουν αδιέξοδα.

Η νομιμοποίηση των σκληρών ή μαλακών ναρκωτικών, αν γίνει οργανωμένα και μεθοδικά, σίγουρα θα μπορούσε να οδηγήσει στη μείωση των χρηστών αφενός, αλλά κυρίως, στη μείωση και εξουδετέρωση ως ένα βαθμό, του κυκλώματος του εγκλήματος που στηρίζεται ακριβώς στο γεγονός ότι τα ναρκωτικά κινούνται παράνομα. Θα μπορούσαμε έτσι να γλιτώσουμε και από έναν μεγάλο βραχνά: τους εμπόρους ναρκωτικών.

Από την άλλη πλευρά, η νομιμοποίηση των ναρκωτικών και η εξουδετέρωση του εγκλήματος της εμπορίας τους, θα αναγκάσει τους εμπόρους οι οποίοι φυσικά διακινούν δισεκατομμύρια χρημάτων σ' όλο τον κόσμο, και ολόκληρες κοινωνίες και κράτη στηρίζονται στην πώλησή τους, θα αναγκάσει όλους αυτούς τους εγκληματίες να αλλάξουν επάγγελμα. Να στραφούν δηλαδή σε άλλες μορφές εγκλήματος. Εφόσον ο έμπορος ναρκωτικών μείνει άνεργος, θα πρέπει λογικά να ψάξει για μια νέα δουλειά. Δεν θα γίνει φυσικά εργάτης ή υπάλληλος σε κάποια εταιρεία, αλλά απλά, θα ψάξει να οργανωθεί σε άλλες μορφές εγκλήματος.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο μάλιστα όταν 10 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από την πείνα, που είναι αποτέλεσμα της φτώχειας. Σύμφωνα με τις στατιστικές που δίνονται συχνά  πυκνά στη δημοσιότητα, «το παγκόσμιο εμπόριο κλέβει από τις φτωχές χώρες, 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια την ημέρα, 14 φορές το ποσό που παίρνουν σε βοήθεια». Ασύλληπτο νούμερα για τα γνωστά μας δεδομένα!

Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. 854 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από πείνα. 18 εκατομμύρια  θάνατοι, σχεδόν 50.000 άνθρωποι την ημέρα πεθαίνουν από αίτια που σχετίζονται με τη φτώχεια (έλλειψη τροφής, ασθένειες που θα μπορούσαν να προληφθούν, AIDS, άδικες εμπορικές πολιτικές).

Οι 40 φτωχότερες χώρες που αποτελούν το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού, δικαιούνται το 0,4% του παγκόσμιου εμπορίου. Το μερίδιό τους έχει μειωθεί στο μισό το 1980. Το παγκόσμιο εμπόριο κοστίσει 10 εκατομμύρια το λεπτό, και το 70% αυτού ελέγχεται από πολυεθνικές εταιρείες.

Κάθε χρόνο, η Υποσαχάρια Αφρική, η φτωχότερη περιοχή του κόσμου, δαπανά 14,5 δολάρια για να ξεπληρώσει δάνεια προς τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου και τους διεθνείς οργανισμούς, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Εάν θέλουμε να επιτύχουμε τον Αναπτυξιακό Στόχο της Χιλιετίες και να μειωθεί ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα έως το 2015, πρέπει να διαγραφούν όλα τα χρέη των φτωχότερων χωρών. Τα χρέη χωρών όπως η Κένυα και το Μπαγκλαντές, δεν διαγράφονται με την αιτιολογία ότι το χρέος τους θεωρείται βιώσιμο, παρότι ήδη διαφαίνονται οι πρώτες συνέπειες των κλιματικών αλλαγών, όπως είναι η ερημοποίηση περιοχών και οι πλημμύρες.

Εκτιμάται ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες χρειάζονται 50 δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο, προκειμένου να μπορέσουν να προσαρμοστούν στις κλιματικές αλλαγές. Στο μεταξύ, κάθε χρόνο, μόνο οι φτωχότερες χώρες του κόσμου εξοφλούν δάνεια ύψους 43 δισ. δολαρίων.

Οι πλούσιες χώρες δαπανούν κάθε χρόνο 100 δισεκατομμύρια δολάρια για να  προστατεύσουν τις αγορές τους με δασμούς, ποσοστώσεις και επιδοτήσεις  ποσοστό διπλάσιο από εκείνο που παρέχουν για βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες χώρες. Το 1970, 22 χώρες από τις πλουσιότερες του κόσμου, δεσμεύθηκαν ότι θα δαπανούν το 0,75 του εθνικού τους εισοδήματος σε βοήθεια. 34 χρόνια μετά, μόνο 5 χώρες κράτησαν την υπόσχεσή τους.

Εργαζόμενος στην Ελλάδα, με μισθός 600 ευρώ το μήνα, και πολλές φορές και με 400 ευρώ το μήνα, πολλές φορές χωρίς ένσημα, και με χρέη σε πιστωτικές κάρτες και δάνεια, σε ποια περίπτωση ανήκει; Οι νεόπτωχοι στην Ελλάδα, επιβιώνουν χάρη στην προσπάθεια αυτών που εργάζονται και μπορούν και προσφέρουν στην οικογένεια. Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη των 15 μαζί με την Ιρλανδία με δεύτερη την Πορτογαλία (20%) και τρίτη την Ιταλία (19%). Το χαμηλότερο ποσοστό φτώχειας έχει η Σουηδία (9%).

Αύριο 17 Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας!

Περιμένουμε να δούμε πρώτα τις κλιματικές αλλαγές και κατόπιν πόσο αυτές θα κοστίσουν στην τσέπη μας. Στα πόσα λεπτά του ευρώ θα κάνει εκκίνηση το πετρέλαιο και πόσο θα πάει ο ΦΠΑ άραγε; Αναμένονται και νέες αυξήσεις στα τρόφιμα για το επόμενο διάστημα, κάπου στα μέσα του ερχόμενου Νοέμβρη, ενώ ήδη πληρώνουμε το πιο ακριβό γάλα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: 1,34 ευρώ πλέον το λίτρο του λευκού αγαθού από την περασμένη Δευτέρα, ενώ πρώτη είναι η Κύπρος με 1,45 ευρώ.

«Τρόμαξαν από το ασφαλιστικό τους», είναι ο τίτλος μιας εφημερίδας του περασμένου Σαββάτου, όπου διευκρινίζεται ότι Αλογοσκούφης, Μαγγίνας τάσσονται «απέναντι» από τις προτάσεις Αναλυτή για το ασφαλιστικό! Τρόμαξαν και οι ίδιοι μ' αυτά που θέλουν να κάνουν. Στις ίδιες θέσεις περίπου δεν είχαν κινηθεί και οι προτάσεις Σπράου επί κυβερνήσεων Σημίτη; Κώστας ο ένας Κώστας κι ο άλλος (έγραφα τα σχετικά με τα ονόματα σε προηγούμενο σημείωμα!) Πάντως, όπως είχε πει και ο Μαργαρίτης Τζίμας (ο δικός μας πια...) υπουργός Μακεδονίας Θράκης σε μια τηλεοπτική πρωινή εκπομπή, «καλά να είμαστε να δουλεύουμε μέχρι τα 75»! Χμ! Δεν ξέρω κύριε υπουργέ... Και τι θα γίνει δηλαδή; Και πότε θα χαρούμε τη συνταξούλα μας δηλαδή; Ωραία τακτική, εύχομαι να μην εισακουστείτε ποτέ!

Πάντως, τώρα που γίνατε υπουργός, όλοι περιμένουμε πολλά από εσάς για το νομό. Ο κόσμος θα περιμένει να δει, θα περιμένει να ακούσει, ασχέτως για το αν κρατήσατε μια ...περίεργη κατ' εμέ στάση! Το ότι βεβαίως δεν είστε Ταρζάν είναι ολοφάνερο. Όμως, ο νομός περιμένει. Και οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, ισορρόπησαν τις ψήφους τους διαμοιράζοντάς τες σε τρεις! Μην το ξεχνάμε αυτό... Όμως, ως εδώ... προσωπικά τουλάχιστον θα περιμένω να δω το έργο Τζίμα για το νομό επί θητείας υπουργείου Μακεδονίας Θράκης! Για να δούμε τελικά, αν σ' αυτόν το νομό οι κυβερνήσεις μάς έχουν ξεχασμένους, μας έχουν γραμμένους, ή άξιζαν οι μαύρες σημαίες που κάποτε υψώθηκαν στο Δημαρχιακό μπαλκόνι!

Στις αδέσποτες μέρες του Οκτώβρη, τριγυρίζει κι ένας ανεύθυνος και τραγικός Σημίτης, περιχαρακωμένος πίσω από «ηχηρές απουσίες» όπως συνηθίζει να κάνει όταν πρέπει να πάρει θέση. Προσφιλής τακτική ενός ανθρώπου, την ώρα που το κόμμα το οποίο τον ανέθρεψε έχει πρόβλημα, εκείνος λέει ότι «δεν είμαι μέρος του προβλήματος»! Ένας άνθρωπος που προτίμησε να την κοπανήσει από την ηγεσία της χώρας ως πρωθυπουργός, παραδίδοντας την ηγεσία ενός κόμματος που παρέπαιε και σ' έναν νέο αρχηγό που προσπαθούσε να συντονιστεί και να συντονίσει ένα ημιδιαλυμένο κόμμα, με διαφόρους κατά τόπους κομματάρχες, οι οποίοι στις τελευταίες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές τα διέλυσαν όλα!

Εκεί επάνω λοιπόν, σ' αυτές τις αδέσποτες μέρες του Οκτώβρη του 2007, κανένα απ' όλα αυτά τα μεγαλόσχημα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, δεν πέταξε ούτε μια τοσοδούλα αδέσποτη κουβέντα για τα αίτια της ήττας, της ημιδιάλυσης, για το «καθάρισμα» των κατά τόπους κομματαρχών, αλλά και για το ότι κάποιοι μπόρεσαν να οργανώσουν τέτοια ψηφοδέλτια στους νομούς τους που δεν μπορούσαν να φέρουν ψήφους στο κόμμα.

Άραγε, το πρόβλημα είναι μόνο ο Γιώργος Παπανδρέου ή ο Ευάγγελος Βενιζέλος ή ο Κώστας Σκανδαλίδης; Και όχι ο τρόπος με τον οποίο «λειτουργούν» οι οργανώσεις στους νομούς και πώς αυτές θάβουν τα στελέχη που δεν τους αρέσουν;

Κάπου στις αρχές του Σεπτέμβρη, μια εταιρεία διένειμε στους εργαζομένους της ένα ερωτηματολόγιο, μέσω του οποίου γινόταν μια... δημοσκόπηση, για το κατά πόσο αυτοί είναι ικανοποιημένοι από την εργασία τους, για τις σχέσεις τους με τους άλλους εργαζομένους, για τις σχέσεις τους με τη διοίκηση και αν έχουν γενικότερα παράπονα από την επιχείρηση.

Είχα ακούσει να κυκλοφορούν παρόμοια ερωτηματολόγια από διάφορες επιχειρήσεις, όμως δεν είχα την τύχη να το δω με τα μάτια μου. Τώρα θα έχετε κι εσείς την ευκαιρία αυτή να δείτε τι ρωτούν τους εργαζομένους τους και πείτε μου αν εσείς θα μπαίνατε στον κόπο να απαντήσετε. Το ερωτηματολόγιο αποτελείται από τέσσερις ενότητες οι οποίες έχουν και ανάλογες ερωτήσεις.

Α. ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ 1. Είστε ικανοποιημένοι από τα χρήματα και τις οικονομικές σας απολαβές (μισθός); Αξιολόγηση: 1 = κακός, 2 = μέτριος, 3 = καλός, 4 = πολύ καλός, 5 = άριστος. 2. Είστε ικανοποιημένοι από την ίδια την εργασία σας (από αυτό που κάνετε όταν εργάζεστε;) Η ίδια αξιολόγηση με την παραπάνω ερώτηση. 3. Τι θα σας έκανε να νιώθετε περισσότερο ικανοποιημένοι;

Β. ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ: 1. Είστε ικανοποιημένοι από τις σχέσεις σας με τους άλλους εργαζομένους (τα πηγαίνετε καλά μαζί τους;) Η αξιολόγηση όπως και παραπάνω. 2. Είστε ικανοποιημένοι από τον προϊστάμενό σας; Η αξιολόγηση όπως και παραπάνω.

Γ. ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ. 1. Είστε ικανοποιημένοι από τη διοίκηση της εταιρείας; Η ίδια με τα παραπάνω διαβάθμιση αξιολόγησης.

Δ. ΛΟΙΠΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ. 1. Έχετε κάποιο παράπονο ως εργαζόμενος στην (το όνομα της επιχείρησης). 2. Έχετε να προτείνετε κάτι για την βελτίωση στην εταιρεία γενικότερα; 3. Πώς βαθμολογείτε τον εαυτό σας ως εργαζόμενο στην κλίμακα του 10; Αξιολόγηση: 1 = κακός ... 10 = άριστος).

Και τέλος συμπληρώνεις προαιρετικά ευτυχώς το όνομά σου και τη θέση σου στην επιχείρηση.

Τώρα θα πείτε ορισμένοι ότι, εντάξει, θα μπορούσε κάποιος απλά να μην το απαντήσει καν. Όμως, ποιος διαβεβαιώνει ότι αυτοί που δεν θα απαντήσουν θα κριθούν με ...ελλιπή κριτήρια στη συνέχεια; Όμως αυτό δεν διευκρινίζεται πουθενά, διότι σε κάποια άλλη σελίδα επισημαίνεται ότι το απαντημένο ερωτηματολόγιο πρέπει να δοθεί στη γραμματεία! Άραγε, θα μπορούσε να σταλεί με ταχυδρομείο; Επίσης δεν διευκρινίζεται. Μήπως το σωστότερο θα ήταν να υπήρχε ένα κουτί παραπόνων και εκεί μέσα να έριχναν οι εργαζόμενοι το ερωτηματολόγιο; Ποιος διασφαλίζει ότι όταν ο εργαζόμενος παραδίδει το χαρτί στη γραμματεία δεν θα σημειώνονταν σε κάποια κρυφή λίστα το όνομά του και οι απαντήσεις του;

Το ερωτηματολόγιο περιέχει ερωτήσεις που σχετίζονται άμεσα με τις σχέσεις του εργαζομένου με την εταιρεία και τους συναδέλφους του και τίποτα άλλο.

Σε μια εποχή όπου εργάζεσαι νυχθημερόν υπερωρίες και δεν πληρώνεσαι. Σε μια εποχή όπου εργάζεσαι Σαββατοκύριακα και πολλές φορές και αργίες και δεν πληρώνονται. Σε μια εποχή κατά την οποία το ...εισαγόμενο εργατικό δυναμικό (κυρίως από την Βουλγαρία) δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να σε εξαπολύσει εις το πυρ το εξώτερον και να προσλάβει ευκολότερα άλλους που δεν θα έχουν και πολλά πολλά παράπονα, ποιος διασφαλίζει ότι αυτό το ερωτηματολόγιο δεν θα χρησιμοποιηθεί εναντίον τους;

Πόσοι από τους εργαζόμενους αυτούς που φοβούνται ότι θα μπορούσαν να χάσουν τη δουλειά τους αύριο το πρωί, δεν θα απαντούσαν στο ερωτηματολόγιο; Και επίσης, πόσοι από τους εργαζόμενους θα απαντήσουν ότι έχουν παράπονα από την επιχείρηση, για μη σωστή καταβολή μισθών, ή για μη καταβολή υπερωριών και για τόσα άλλα πράγματα; Δυστυχώς, τίποτα και κανένας δεν μπορεί να προστατεύσει τον εργαζόμενο από τον οποιοδήποτε εργοδότη, ο οποίος, προφασιζόμενος αλλαγές στην επιχείρησή του θα μπορεί να απολύει και να προσλαμβάνει κατά το δοκούν.

Φίλες και Φίλοι

Εδώ και αρκετό καιρό είχαμε εντοπίσει ότι η ιστοσελίδα της εφημερίδας ΗΧΩ της Δράμας χρειαζόταν μια ανανέωση.  Σήμερα, λοιπόν, είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσουμε τη νέα μας ηλεκτρονική έκδοση, η οποία δημιουργήθηκε από τους ανθρώπους του www.webing.gr και καλούς φίλους.

Η νέα μας ιστοσελίδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην αρχή. Ελπίζουμε σύντομα να πραγματοποιήσουμε και όλες τις σκέψεις που αυτή τη στιγμή έχουμε στο μυαλό μας. Τώρα, πέρα από τη νέα μορφή των κατηγοριών των θεμάτων μας, έχετε τη δυνατότητα της άμεσης ανάγνωσης και προηγούμενων τίτλων της ηλεκτρονικής μας έκδοσης.

Επίσης προστέθηκε η δωρεάν υπηρεσία άμεσης ενημέρωσής σας μέσω του e-mail σας, μόλις κάποιο νέο άρθρο ή είδηση ανέβει στην ιστοσελίδα. Αυτό μπορείτε να το πετύχετε εγγραφόμενοι στο NEWSLETTER που βρίσκεται στη δεξιά στήλη της σελίδας. Δίνοντας το όνομά σας (όχι υποχρεωτικά και το πραγματικό σας) και το e-mail σας, θα λαμβάνετε μέσω της ηλεκτρονικής σας αλληλογραφίας τους τίτλους των άρθρων μόλις αυτά θα ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα μας.

Στο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ που βρίσκεται στην κορυφή της δεξιάς στήλης, κάνοντας «κλικ» στην   ημέρα μπορείτε να βλέπετε άμεσα τις δημοσιεύσεις εκείνης της ημέρας.   Ενώ λίγο παρακάτω στην ίδια στήλη μπορείτε να κάνετε αναζήτηση παλαιότερων εκδόσεων της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας ΗΧΩ. Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατόν να κρατήσουμε το αρχείο από την προηγούμενη ιστοσελίδα.   Οπότε θα μπορείτε να βλέπετε αρχείο μόνο από εδώ και στη συνέχεια.

Η ενημέρωση της ιστοσελίδας θα γίνεται καθημερινά και φυσικά δεν θα δημοσιεύεται ολόκληρη η έντυπη έκδοση. Όμως, θα προσπαθήσουμε να σας ενημερώνουμε σε on line κατάσταση, όποτε υπάρχουν κάποια έκτακτα γεγονότα, παγκόσμια, ελληνικά ή τοπικά ασχέτως αν αυτά δημοσιεύονται και στην έντυπη καθημερινή έκδοση.

Στο τέλος της αριστερής στήλης, υπάρχει ένα τηλεοπτικό σποτάκι. Ελπίζουμε ότι θα σας αρέσει. Είναι ένα διαφημιστικό σποτ.

Τέρμα κάτω στην ιστοσελίδα μας, υπάρχουν τα στοιχεία της εφημερίδας. Διεύθυνση, τηλέφωνα και   διεύθυνση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας.

Σας υπενθυμίζουμε ότι, η έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΗΧΩ είναι καθημερινή πλην Σαββάτου και Κυριακής. Αν σας ενδιαφέρει να εγγραφείτε συνδρομητές στην έντυπη έκδοση μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλέφωνά μας ή στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση. Η ετήσια συνδρομή είναι 60 ¬ , η εξάμηνη  36 ¬ και η μηνιαία μόνο 6 ¬. Μια από τις σκέψεις μας είναι να ξεκινήσει μια δοκιμαστική έκδοση ολόκληρης της έντυπης εφημερίδας σε μορφή αρχείων .pdf. Με απώτερο στόχο να λειτουργήσει συνδρομητικά. Η ενίσχυση του επαρχιακού Τύπου δυναμώνει τη φωνή και την ελεύθερη έκφραση των απόψεων και των ιδεών ενός τόπου και των ανθρώπων του, κάτι που όλοι έχουμε ανάγκη.

Επίσης, είμαστε σε θέση να ακούσουμε τις απόψεις σας για τη νέα έκδοση, να μας πείτε τι δεν σας αρέσει, να μας πείτε τι θα θέλατε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε. Θα το δούμε, θα το μελετήσουμε και εφόσον είναι στις δυνατότητές μας θα νοιώθαμε χαρούμενοι αν μπορούσαμε να το πραγματοποιήσουμε.

Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Παναγιώτη Στόκα, ο οποίος  είχε κατασκευάσει την προηγούμενη ιστοσελίδα και όλα αυτά τα χρόνια στάθηκε αρωγός στην ηλεκτρονική μας έκδοση.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΗΧΩ

Το ερχόμενο Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου, διοργανώνεται μια όμορφη εκδήλωση με κεντρικό τίτλο "Τραγουδώντας για το Πελίτι", που θα γίνει στον Κ. Θόλο Παρανεστίου στο νομό Δράμας. Όσοι μπορείτε να πατε αξίζει τον κοπο να το κάνετε.

Συμβολική  διαμαρτυρία των Οικολόγων Πράσινων, έξω από το ΥΠΕΧΩΔΕ
Μέλη των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ με πανό, μπετονιέρες και μπουλντόζες (μινιατούρες) και πικέτες που παρουσίαζαν 50 λόγους για τους οποίους απαιτείται τα θέματα του περιβάλλοντος να μπουν στο κέντρο της πολιτικής ξεκίνησαν την Τετάρτη 26/9 με συμβολικό τρόπο, έξω από το ΥΠΕΧΩΔΕ (κεντρικά γραφεία Δημοσίων Έργων όπου βρίσκεται σχεδόν μόνιμα ο κ. Σουφλιάς), μια μεγάλη καμπάνια.  Ελπίζουμε αυτή να κινητοποιήσει την πλειοψηφία της κοινωνίας, ανεξάρτητα από κομματική προτίμηση, τους επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς, με στόχο να πιέσουμε συντονισμένα, από κοινού για τη δημιουργία Υπουργείου Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων και Αειφορίας (βιωσιμότητας) με ουσιαστικές αρμοδιότητες, μέσα και εξουσία ως πρώτο βήμα για μια νέα πολιτική βιωσιμότητας. Η καμπάνια περιλαμβάνει διάλογο, εκδηλώσεις, συλλογή υπογραφών, αποστολή FAX και e-mail μέχρι να πειστεί η νέα κυβέρνηση ότι πρέπει να προχωρήσει στο αυτονόητο.
 Ο Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ (Δημόσια έργα) κ. Δημ. Κατσιγιάννης δέχτηκε 3 μελή αντιπροσωπεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ αποτελούμενη από τους: Τάσο Κρομμύδα, Νίκο Χρυσόγελο και Ηλία Γιαννίρη. Στη συνάντηση παρουσιάστηκαν οι προτάσεις των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ σχετικά με την ανάγκη τα θέματα του περιβάλλοντος να μπουν στο κέντρο της πολιτικής καθώς και για δημιουργία ενός ξεχωριστού Υπουργείου Περιβάλλοντος. Ο Γεν. Γραμματέας υποσχέθηκε να μεταφέρει τις προτάσεις στον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, ενώ δεσμεύτηκε να εισηγηθεί συνάντηση του Υπουργού με αντιπροσωπεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ που ζήτησαν, επίσης, μια σειρά από θεσμικές αλλαγές (διάλογος με τις περιβαλλοντικές και επιστημονικές ενώσεις, διαβούλευση με την  Μόνιμη Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής και εκθέσεις από ανεξάρτητους οργανισμούς με ευθύνη της Βουλής για τα περιβαλλοντικά και κοινωνικά αποτελέσματα των διαφόρων πολιτικών).
Τα ζητήματα περιβάλλοντος απουσιάζουν από το επίκεντρο της πολιτικής στη χώρα μας. Η Ελλάδα βρίσκεται μόνιμα στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ στους δείκτες βιωσιμότητας και προστασίας του περιβάλλοντος. Ακόμα και μετά τις τεράστιες καταστροφές του φετινού καλοκαιριού, το περιβάλλον απουσίαζε προεκλογικά από την πολιτική συζήτηση, ενώ και με τη νέα κυβέρνηση φαίνεται πως παραμένει στα ...αζήτητα.
Σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο η υποβάθμιση και η καταστροφή του περιβάλλοντος γίνεται όλο και πιο έντονη και η ανάγκη για άμεσα μέτρα και ριζικές αλλαγές πολιτικής όλο και πιο επιτακτική.
Η πολιτική βούληση της κυβέρνησης είναι ολοφάνερα πολύ πιο πίσω όχι μόνο από τις ανάγκες της εποχής αλλά και από την αυξημένη ευαισθησία των πολιτών που βγήκε στο προσκήνιο το τελευταίο διάστημα. Το αίτημα για μια σύγχρονη, σοβαρή και αποτελεσματική περιβαλλοντική πολιτική στη χώρα μας είναι πλέον αίτημα της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας μας.
Πρώτο και απαραίτητο βήμα στην κατεύθυνση αυτή δεν μπορεί να είναι άλλο από τη δημιουργία ξεχωριστού Υπουργείου Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων και Αειφορίας με καθοριστικό ρόλο και αρμοδιότητες στο σχεδιασμό των κατευθύνσεων του μοντέλου ανάπτυξης της χώρας, στην εφαρμογή και υλοποίηση πολιτικών για το περιβάλλον και τη διαχείριση του φυσικού μας κεφαλαίου σε μακροχρόνια βάση.
 Η δημιουργία Υπουργείου Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων και Αειφορίας είναι μία ώριμη μεταρρύθμιση, που εκφράζει την πλειοψηφία της κοινωνίας, όλους τους επιστημονικούς και περιβαλλοντικούς φορείς. Θα συνέβαλε στην προστασία του περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής αλλά και στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις των άλλων πολιτικών, ώστε να ανταποκρίνονται στις αντοχές του περιβάλλοντος και τις ανάγκες της κοινωνίας. H αλλαγή του παγκόσμιου κλίματος και οι επιπτώσεις που έχει ήδη το έχουν κάνει απόλυτη ανάγκη.
 Με συνεχείς παρεμβάσεις, όμως, θα πιέζουμε συνεχώς για την αντιμετώπιση των μεγάλων περιβαλλοντικών προβλημάτων (κλιματική αλλαγή, ατμοσφαιρική ρύπανση, καταστροφή φυσικού περιβάλλοντος, ρύπανση εδάφους και νερών, μείωση βιοποικιλότητας, δημιουργία απάνθρωπων συνθηκών στις πόλεις, ρύπανση με τοξικά, φυτοφάρμακα και λιπάσματα, απορρίμματα, λύματα κα).
Θα πιέζουμε, επίσης, καθημερινά τον κ. Σιουφλιά να αλλάξει μοντέλο διακυβέρνησης και να ανταποκριθεί στοιχειωδώς σε αυτά που αγνόησε τα 3,5 χρόνια της προηγούμενης θητείας του. Τον καλούμε:
να σταματήσει την αποδιοργάνωση των υπηρεσιών του ΥΠΕΧΩΔΕ που ασχολούνται με το περιβάλλον και ιδιαίτερα το φυσικό περιβάλλον,
να ανοίξει ουσιαστικό και συστηματικό διάλογο με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και  τους επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς για όλα τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα,
να ανταποκριθεί επιτέλους στις προσκλήσεις της Μόνιμης Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής και να καθιερώσει μια συστηματική ενημέρωση και διαβούλευση πριν από κάθε νομοθετική πρωτοβουλία,
να συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι (δεν έχει συμμετάσχει μέχρι σήμερα έστω και μία φορά σε σύνοδο των Υπουργών Περιβάλλοντος της ΕΕ) και να σταματήσει να ταυτίζεται με τις δυνάμεις που εμποδίζουν την υιοθέτηση προωθημένων περιβαλλοντικών πολιτικών (π.χ. σε θέματα μείωσης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης),
να ανταποκριθεί στην πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος της Ιταλίας κ. Alfonso Pecoraro για συντονισμό των προσπαθειών των μεσογειακών χωρών σε θέματα πρόληψης των πυρκαγιών.
 Παράλληλα, επιδιώκουμε την υιοθέτηση άμεσα μιας σειράς θεσμικών αλλαγών:
Σύνταξη από ανεξάρτητους θεσμούς (στους οποίους θα περιλαμβάνονται επιστημονικές ενώσεις και περιβαλλοντικές ΜΚΟ), με ευθύνη της Βουλής, ετήσιων εκθέσεων για την κατάσταση του περιβάλλοντος στην Ελλάδα
Υποβολή κάθε δύο χρόνια Οικονομικού, Κοινωνικού και Περιβαλλοντικού Απολογισμού και Προγραμματισμού, όπου να συνεκτιμώνται από κοινού οικονομικοί, κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί στόχοι, ελλείμματα και αναγκαίες δράσεις.
Δημιουργία "Εθνικής Επιτροπής Βιώσιμης Ανάπτυξης" (σήμερα υπάρχει στα χαρτιά "Εθνικό συμβούλιο χωροταξίας και αειφόρου ανάπτυξης" που δεν λειτουργεί), καθώς και «Επιτροπής για την Προστασία του Κλίματος»
Διαμόρφωση μέσα από διάλογο μιας εθνικής στρατηγικής για το Περιβάλλον, την Προστασία του Κλίματος και τη Βιωσιμότητα, που να περιέχει δεσμευτικούς  στόχους, πολιτικές και εργαλεία εφαρμογής.
Φυσικά πρέπει να αλλάξουν πολλές πολιτικές, αλλά αυτά είναι πρώτα βήματα.
Η απουσία ισχυρού πράσινου κόμματος είχε ως συνέπεια να μην αποτελεί μέχρι σήμερα κεντρικό θέμα στη χώρα μας η μεγάλη οικολογική κρίση και η αντιμετώπισή της. Η παρουσία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ έρχεται να καλύψει αυτό το κενό. Θα αποτελούμε τη φωνή του περιβάλλοντος και τη συνείδηση της κοινωνίας. Η κριτική μας θα είναι συστηματική, ασυμβίβαστη, αλλά θα περιλαμβάνει λύσεις και προτάσεις για αλλαγές πολιτικών.
Αν η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι αλλάζει πολιτικές, ας αποφασίσει άμεσα τη δημιουργία ξεχωριστού Υπουργείου Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων και Αειφορίας, ας  εγκαταλείψει την προσπάθεια αναθεώρησης του άρθρου 24, ας παρουσιάσει ένα αποτελεσματικό σχέδιο προστασίας του κλίματος, απεξάρτησης από το πετρέλαιο και το λιγνίτη, ας θέσει ως προτεραιότητα την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της ρύπανσης των νερών (Ασωπός, Κορώνεια κα), ας δεσμευτεί ότι οι καμένες δασικές περιοχές θα ξαναγίνουν δάση (με προώθηση διάταξης που θα δεσμεύει στην επιστροφή πόρων αν δασικές περιοχές αλλάξουν χρήση), ας σταματήσει την ανεξέλεγκτη, απαράδεκτη διαχείριση των απορριμμάτων προωθώντας με αποτελεσματικό τρόπο όλες τις πολιτικές για μείωση, ανακύκλωση, κομποστοποίηση και γενικότερα εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων, ας δηλώσει ρητά ότι οι υπεύθυνοι αυθαιρέτων δεν θα «δικαιώνονται» αλλά θα τιμωρούνται αυστηρά. Η δημιουργία ανεξάρτητου οργανισμού με εντολή και μέσα να κατεδαφίζει κάθε αυθαίρετη κατασκευή σε φυσικές περιοχές θα ήταν, επίσης, αισιόδοξο μήνυμα.

ΕΚΔΟΧΗ 1η:

- Τι λες Βαγγέλη; Ώρα να φεύγω;

ΕΚΔΟΧΗ 2η:

- Εντάξει Βαγγέλη, τέρμα η πλάκα, ώρα να φεύγεις!

Αλήθεια, θα κρατάει και γκλομπ? Θα απεικονίζεται να βαράει κόσμο? Θα φοράει τη στολή των ΜΑΤ και θα κρατάει σιδερογροθιά? Ή μήπως θα φοράει τη στολή του τροχονόμου? Λέτε να κρατάει και καμιά ματωμένη ζαρντινιέρα? Μα τι ξεφτύλα είναι αυτή επιτέλους? Έλεος
ρεεεεεε.....

Ακούω πολλές φορές κόσμο να λέει ότι δεν θα ψηφίσει, ότι θα απέχει από τις εκλογές ή θα βάλει μέσα στο φάκελο την προσωπική του διακήρυξη, ζωγραφισμένη την ανοιχτή του παλάμη, μια φωτογραφία με την καμένη προσφάτως Πελοπόννησο, ο,τιδήποτε τέλος πάντων για να σνομπάρει και να ....κατακεραυνώσει το ισχύον σύστημα που ενισχύει τον δικομματισμό και άλλα παρόμοια! Είναι τραγικό λάθος! Γιατί με τον τρόπο της αποχής αλλά και τον τρόπο του ...τραγικά άκυρου, στην ουσία, ενισχύεις το ίδιο υπάρχων σύστημα του δικομματισμού, του συστήματος το οποίο προτίθεται να κατακρίνει! Είναι πέρα για πέρα λάθος η αποχή από την ψήφο ή η ψήφος του άκυρου, με τον τρόπο που το σύστημα είναι φτιαγμένο! Στις ΗΠΑ και στη Βρετανία,  4 στους 10 δεν ψηφίζουν δίνοντας όπως πιστεύουν «ισχυρό πλήγμα στον δικομματισμό». Κι όμως, αυτό δεν εμποδίζει στο σύστημα του δικομματισμού να βασιλεύει μια χαρά και να εξουσιάζει! Μπορεί να μην σας αρέσει το ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία! Με την αποχή σας από την διαδικασία της ψηφοφορίας, κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς φωνή τα μικρότερα κόμματα! Κινδυνεύει δηλαδή η φωνή των Ελλήνων να πνιγεί κυριολεκτικά στη Βουλή και να ενισχυθεί έτσι κι αλλιώς η δικομματική εναλλαγή των δύο κομμάτων εξουσίας! Ψηφίζοντας ένα οποιοδήποτε κόμμα, ενισχύεται η φωνή αυτών που δεν μπορούν να ακουστούν! Όσα περισσότερα κόμματα βρίσκονται μέσα στη Βουλή και όσα περισσότερα κόμματα είναι δυνατότερα έστω και εκτός Βουλής, μπορούμε εμείς οι πολίτες να έχουμε μεγαλύτερες αξιώσεις για να απαιτήσουμε και να διεκδικήσουμε περισσότερα δικαιώματα και ελευθερίες! Δεν μπορεί, κάποιο από τα 70 περίπου κόμματα θα είναι όσο γίνεται πιο κοντά σας! Ρίξε την ψήφο σου στα μικρά κόμματα! Μην ενισχύεις το δικομματικό σύστημα που υποτίθεται ότι θέλεις να πλήξεις! Μην τρως το παραμύθι της δήθεν ακυβερνησίας!

Αρχηγοί κομμάτων και υποψήφιοι βουλευτές των δύο μεγάλων κυρίως κομμάτων. (Γιατί, εδώ που τα λέμε, οι υπόλοιποι έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να γίνουν κυβέρνηση. Αρκεί να είναι όμως στη Βουλή, αυτό μ' ενδιαφέρει). Σας ακούω, σας διαβάζω, προσπαθώ να καταλάβω την αγωνία σας να εκλεγείτε, αλλά συγχωρήστε με, δεν μπορώ. Ξέρετε τι μ' ενοχλεί; Ότι και οι δύο μου τάζετε! Και μου τάζετε λαγούς με πετραχήλια, και όταν γίνετε κυβέρνηση τα ξεχνάτε. Ακόμα και για δέκα ευρώ παραπάνω στη σύνταξη, το κάνετε τεράστιο ζήτημα. Αυτό είναι το θέμα άραγε; Τα δέκα ευρώ; Προφανώς για τα φτωχαδάκια τα γεροντάκια που θα μπορέσουν να αγοράσουν ένα γιαουρτάκι παραπάνω την εβδομάδα είναι υπόθεση! Το ξέρετε ότι στην Ελλάδα πλέον κάνουμε στατιστικές φτώχιας; Το ξέρετε ότι στην Ελλάδα πλέον μιλάμε για ανθρώπους που επιβιώνουν κάτω από το όριο φτώχιας; Το ξέρετε ότι στην Ελλάδα μιλάμε για ανθρώπους που δουλεύουν σαν τα βόδια στο χωράφι στο όργωμα και αμείβονται με 400, 500, 600 ευρώ το μήνα; Το ξέρετε ότι μόλις κάποιο πρόγραμμα επιδότησης (από αυτά τα περίφημα της καταπολέμησης της ανεργίας) λήξει, ο εργοδότης διώχνει τον εργαζόμενο και πάει για τον επόμενο; Ξέρετε ότι αρκετοί νέοι δουλεύουν 6 μήνες και τους άλλους 6 παίρνουν ταμείο ανεργίας; Ξέρετε πώς είναι να δουλεύεις ντιλίβερι και κούριερ πάνω σ' ένα μηχανάκι στους επικίνδυνους δρόμους χειμώνα καλοκαίρι, με χιόνι και βροχή για 500 ευρώ 12 ώρες την ημέρα και μεσάνυχτα; Προφανώς τα ξέρετε, τα έχετε δει, τα έχετε ακούσει, αλλά βεβαίως, δεν τα έχετε νιώσει! Τα νούμερα και οι υποσχέσεις σας δεν αρκούν! Ο κόσμος βαρέθηκε, απαξίωσε τις υποσχέσεις σας, κουράστηκε! Όλοι όσοι σας περιτριγυρίζουν και σας «καλοδέχονται» εκείνη την ώρα σκέφτονται πώς θα μπορέσουν να πετύχουν μια άμεση προσωπική υπόσχεση για τους ίδιους, το παιδί, το εγγόνι! Πότε θα αυξηθεί το πραγματικό μου εισόδημα; Τι θα κάνετε για να πέσουν οι τιμές στα καθημερινά μου έξοδα, στα τρόφιμα, στα ενοίκια, στην ένδυσή μου; Αυτό που ενδιαφέρει! Το ψωμάκι το καθημερινό και η συνταξούλα για τα χρόνια των γηρατειών!

Αυτό που τελικά βλέπουμε στο πέρα  δώθε της καθημερινότητάς μας, είναι να συλλαμβάνονται φοιτητές με πράσινα σταράκια και 19χρονες φοιτήτριες που βαράνε αστυνομικούς με γκλομπς στο κεφάλι! Αν είναι δυνατόν μια 19χρονη να μπόρεσε να χτύπησε με γκλομπς έναν αστυνομικό! Τόσο αδύναμοι είναι πια αυτοί οι άνθρωποι;

Λεπτομέρεια, θα μου πείτε, αλλά είναι απορίας άξιο πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει, και τι ακριβώς ζητούσε ένας κουκουλοφόρος αστυνομικός εντός του πανεπιστημιακού χώρου! (Άντε, να μην πω άσυλο και θιγούν ορισμένοι...)

Απορίας άξιο παραμένει επίσης, πως μέχρι σήμερα πέρα από μια γιαγιάκα που πήγε να ψήσει φαγητό μέσα στο δάσος κι έβαλε φωτιά από λάθος, δεν βρέθηκε κανένας άλλος από τους επικηρυγμένους εμπρηστές!

Απορίας άξιο είναι επίσης, πώς έπεσε τόσο γρήγορα χρήμα στην Πελοπόννησο και στην Εύβοια, και στην Χαλκιδική ακόμα περιμένουν να πάρουν τις αποζημιώσεις τους. Θα πείτε, εντάξει, εδώ κάηκαν άνθρωποι, χωριά, χωράφια, ελιές. Σύμφωνοι. Ευτυχώς όμως κάηκαν σε προεκλογική περίοδο! Αλλά από την άλλη, ας μην ξεχνάμε ότι κάηκε η Πελοπόννησος, κυρίως αυτή, και έτσι μαζί παίρνει χρήμα και η Εύβοια! Τυχεροί στην ατυχία τους οι άνθρωποι, μιας και αρκετοί ήταν εκείνοι που ενδιαφέρθηκαν να χτίσουν εκ νέου τα χωριά, να αναστήσουν εκ νέου τα χωράφια, να βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούν! Μπορεί να δυσκολευτούν για λίγο καιρό οι πυροπαθείς, αλλά αν όλες αυτές οι υποσχέσεις βγουν αληθινές, θα έχουν την τύχη να ζήσουν σε καινούρια χωριά και να δουν σύντομα τις περιουσίες τους όρθιες!

Η Πελοπόννησος ήταν πάντα η περιοχή που ...προμήθευε τη χώρα με αστυνομικούς, με διευθυντάδες σε διάφορα πόστα, με πολιτικούς μεγάλου βεληνεκούς, με υπουργούς και με πάρα πολλά κρατικά στελέχη. Βέβαια τα πράγματα άλλαξαν αρκετά εδώ και μερικά χρόνια... όμως η Πελοπόννησος δεν παύει να είναι η γενέτειρα της πλειοψηφίας των πολιτικών αυτής της χώρας! Κι εδώ παίζεται το παιχνίδι! Συγχωρέστε με, αλλά διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για το ποιο θα ήταν το μέλλον, αν λόγου χάρη καιγόταν περιοχές της Μακεδονίας ή της Ηπείρου ή και της Θράκης ακόμα!

Τώρα ακούμε τρελές υποσχέσεις. Τρελά ταξίματα! Καινούρια σπίτια απ' την αρχή, τεράστιες αποζημιώσεις, ταχεία αποκατάσταση του περιβάλλοντος μέχρι και πανεπιστήμιο υποσχέθηκαν κάπου στην Ολυμπία! (Λέτε να είναι αυτό που υποτίθεται ότι θα δώσουν στη Δράμα μετά τις εκλογές;)

Όπως και να 'χει, αυτό που αποδείχθηκε μ' αυτές τις φωτιές στην Πελοπόννησο και στην Εύβοια, είναι ότι, όλοι μαζί, τόσο ο κρατικός μηχανισμός αλλά και πολύ περισσότερο οι Νομαρχίες και οι Δήμοι στην περιοχή, πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο και αδιάβαστοι! Έμοιαζαν όλοι ζαλισμένοι λες και δεν ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν! Ενώ οι Νομάρχες είχαν στα χέρια τους την κήρυξη του νομού σε έκτακτη ανάγκη, παρ' όλα αυτά περίμεναν βοήθεια μόνο εξ' ουρανού, αντί να επιτάξουν τα αναγκαία εκείνα οχήματα ώστε να προστατεύσουν τα χωριά κόβοντας δέντρα, δημιουργώντας αντιπυρικές ζώνες, ή οτιδήποτε άλλο μπορούσαν να κάνουν! Στην κυριολεξία, καθόντουσαν και κοίταζαν τη φωτιά που έφτανε στα χωριά, και τηλεφωνώντας στα τηλεοπτικά κανάλια για βοήθεια! Κι όμως, θα μπορούσαν να κάνουν πολλά περισσότερα!

Είναι απάνθρωπο αυτό που συμβαίνει εκεί στην μακρινή σ' εμάς Κίνα, με τα ζώα. Και θα μου πείτε, γιατί να απορείς, αφού κανείς δεν μπορεί να επέμβει για να σταματήσει μια τέτοια απάνθρωπη δολοφονική διάθεση.

Είναι πάρα - πάρα - πάρα πολύ πολύ πολύ σκληρό! Αν δεν αντέχετε, μην το ανοίξετε!!!

Θολό παραμένει το τοπίο των εκλογών, ή καλύτερα καπνισμένο, θα μπορούσαμε να πούμε, λόγω των πυρκαγιών στην Πελοπόννησο. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν προ ημερών, δείχνουν πεντακομματική Βουλή και όχι αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Γεγονός είναι πάντως, ότι, εκεί που μας έλεγαν ότι δεν γίνονται δημοσκοπήσεις τον Αύγουστο επειδή ο κόσμος είναι στα μπάνια, να που ξαφνικά σχίζονται να μας πείσουν ότι αυτές που έχουν κάνει εσπευσμένα είναι οι σωστές. Άραγε, πότε έχουν δίκιο οι εταιρείες δημοσκόπησης;

Το δεύτερο σημαντικό γεγονός, είναι ότι ο κόσμος έμαθε να τους κλείνει το τηλέφωνο στα μούτρα! Δεν μπορούν κάθε λίγο και λιγάκι να τηλεφωνούν, συνήθως πάντα σε ώρες ακατάλληλες και να σε βομβαρδίζουν με διάφορες παραπλανητικές ερωτήσεις για το τι θα ψηφίσεις ή τι θα ψήφιζες αν ο καιρός ήταν νεφελώδης ή αν εκείνη την ώρα ο μανάβης έκλεβε στο ζύγι από τα ζαρζαβατικά! Έπρεπε να γίνει στάχτη η μισή Πελοπόννησος, για να μπορέσουν οι Πελοποννήσιοι να κλείσουν το τηλέφωνο τους δημοσκόπους! Όπως έγραφε η «Ελευθεροτυπία», για καθέναν που απαντά, τουλάχιστον δύο κλείνουν τις πόρτες τους και κατεβάζουν τα τηλέφωνα στους δημοσκόπους. Είναι σημαντικότατο ποσοστό, τόσο που εταιρεία δημοσκόπησης αναγκάστηκε να αποσύρει την έρευνά της, την τελευταία ημέρα δημοσίευσης των δημοσκοπήσεων.

Οι φωτιές της Πελοποννήσου έφεραν στο προσκήνιο για άλλη μια φορά, ένα κράτος μπάχαλο και ένα κράτος χάος! Πάντα αυτό ήταν η Ελλάδα, απλά έχει στιγμές κατά τις οποίες αυτό κρύβεται καλά πίσω από διάφορα πολιτικάντικα τερτίπια, και έχει στιγμές κατά τις οποίες, όταν το κράτος πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες του, αποδεικνύεται ότι είναι αδύνατον να το κάνει. Πόσα χρόνια πέρασαν από τις φωτιές της Χαλκιδικής που έγιναν το 2004 το πρώτο καλοκαίρι της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ή μάλλον της κυβέρνησης που θα επανίδρυε το κράτος; Άλλα τόσα κι αν περνούσαν, η Χαλκιδική παρέμεινε και παραμένει και θα παραμείνει στο μαύρο της το χάλι. Έπρεπε να καεί η μισή Πελοπόννησος για να μπορέσουν οι πυρόπληκτοι της Χαλκιδικής να πάρουν κάποιες αποζημιώσεις. Όμως για το ότι δεν φτιάχτηκε τίποτα για την προστασία τους από τις πλημμύρες, είναι ένα ακόμα μεγάλο ζήτημα. Περιμένουν οι άνθρωποι, και κάθε χρόνο με την πρώτη βροχή πλημμυρίζουν! Ποιος θα τους βοηθήσει εδώ; Το υπό επανίδρυση κράτος; Αυτό απέδειξε περίτρανα ότι δεν μπόρεσε να προστατεύσει πολίτες που καιγόντουσαν μαζί με τα χωριά και τις ελιές τους και τ' αμπέλια τους!

Δυστυχώς, η κατάσταση παραμένει αυτή που ήταν πάντα. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Ότι αυτό το κράτος δεν είχε ποτέ τον μηχανισμό εκείνο, ο οποίος, θα δούλευε ανεξάρτητα για την προστασία του πολίτη και του περιβάλλοντος από θεομηνίες, με όποια κυβέρνηση, με όποιο κόμμα στην εξουσία, έστω και σε εκλογική περίοδο, έστω και σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις.

Στην Πελοπόννησο υπέστη τεράστιο πλήγμα το περιβάλλον της χώρας, καταστράφηκε σημαντικό μέρος από την πανίδα και τη χλωρίδα, έγιναν στάχτη εκατομμύρια στρέμματα δάσους, γεωργικών εκμεταλλεύσεων, κάηκαν ελιές που σημαίνει ότι η παραγωγή του ελαιολάδου στη χώρα μας θα πέσει σημαντικά για τα επόμενα 4 χρόνια, κόντεψε να καεί η Ιστορία μας δια μέσου της Αρχαίας Ολυμπίας, κάηκαν σπίτια και χωριά, κάηκαν άνθρωποι και ζώα και προσωπικά ελπίζω να καούν μαζί κι όλοι οι πολιτικάντηδες και οι διάφοροι χαραμοφάηδες που δεν έκαναν τίποτα γι' αυτό! Μα πάνω απ' όλα, και χωρίς να το ξεχνάμε, κάηκε η ίδια η γενέτειρα της πλειοψηφίας των πολιτικών και των στελεχών της χώρας! Για όσους καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό...

[Οι φωτογραφίες που ανεβάζω εδώ σχετικά με τη φωτιά στην Πελοπόννησο, είναι όλες παρμένες από το www.in.gr]

Την θυμάστε την καμένη γη επί θητείας των αείμνηστων Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνου Καραμανλή; Να που τώρα γίνεται πραγματικότητα και κατά κυριολεξία!!!

Αυτό που έγραφα σε προηγούμενο post, το ξαναγράφω και πάλι: τυχεροί στην ατυχία τους οι πυρόπληκτοι συμπολίτες μας, μιας και λόγω εκλογών παραλαμβάνουν, έστω κι έτσι, το τριχίλαρο και κάνουν ουρά να τους χτίσουν σπίτια και χωριά και ν' αποκαταστήσουν τα χωράφια τους!!! (Αλλά θα μου πείτε, άσε πρώτα να γίνουν οι εκλογές και βλέπουμε για τα χτισίματα...)

Και μαζί μ' αυτούς, ευτυχώς να λέτε, παίρνουν εκείνες τις περιβόητες αποζημιώσεις και οι πυρόπληκτοι της Χαλκιδικής. Θυμάστε τη μεγάλη φωτιά της Χαλκιδικής; Κοιτάξτε πως τα φέρνει η ζωή δηλαδή: οι πυρόπληκτοι της Χαλκιδικής περιμένουν τρία χρονάκια να πάρουν τις αποζημιώσεις της πλάκας, και να που τώρα γίνεται πραγματικότητα. Έπρεπε να καεί η μισή Πελοπόννησος δηλαδή...

Α ρε Ελλάδα... Οι κυβερνήσεις που μια ζωή ψηφίζεις... ξέρουν και σε δουλεύουν!!!

Υ.Γ. Προσωπικά πάντως, μάλλον κατέληξα τι θα ψηφίσω! Ψάχνω να βρω μια φωτογραφία από την καμένη Πελοπόννησο...

Τι περίμεναν δηλαδή να αντιμετωπίσουν; Μια απλή ουρίτσα στα ταμεία των Τραπεζών; Ο πρωθυπουργός δεν ήταν εκείνος που είπε, να τρέξουν όλοι αύριο το πρωί και να πάρουν χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες από 3.000 ευρώ στο χέρι; Ε, τι θέλατε να κάνουν οι διάφοροι απατεωνίσκοι, κάτι τσακάλια που οσμίζονται το χρήμα από μακριά και μερικοί κακόμοιρο ι τσιγγάνοι; Να μην πάνε να τα πάρουν; Όταν μοιράζουν χρήμα, τότε τρέχουν όλοι. Κανείς δεν λέει όχι! Αλλά είναι αυτό που λέει ο σοφός λαός μας, τελικά: Τυχερός στην ατυχία σου! Τυχεροί στην ατυχία τους οι πυρόπληκτοι της Πελοποννήσου, θα δουν γρήγορα τα σπίτια τους να ορθώνονται ξανά, τα χωράφια τους να αποκαθίστανται χωρίς πολλά έξοδα από τους ίδιους, αλλά από το ίδιο το κράτος και όχι μόνο. Ουρά θα κάνουν οι διάφοροι που ξέρουν τι θα πει εκμετάλλευση, να στήσουν ολόκληρα χωριά ξανά από την αρχή σε χρόνο μηδέν! Ευτυχώς να λένε οι άνθρωποι, που οι φωτιές ξέσπασαν σε προεκλογική περίοδο και η Νέα Δημοκρατία να ψάχνει με το κιάλι την εξουσία! Διότι, μπορεί ο κρατικός μηχανισμός να μην αντέδρασε καν την ώρα που έπρεπε, μπορεί να έφαγε τέτοιο χαστούκι ο πρωθυπουργός που ζαλίστηκε ολόκληρη η κυβέρνηση από το σοκ των πυρκαγιών, αλλά σίγουρα, ένα ξέρουν να κάνουν αρκετά καλά: να μοιράζουν χρήμα όταν χάνονται! Γιατί, δεν ξέρω τι θα γινόταν αν δεν είχαμε προεκλογική περίοδο και δεν βούλιαζε η κυβέρνηση! Με αντίσκηνο θα την έβγαζαν, λεφτά θα βλέπαν στο απώτερο μέλλον κι όσο για τα σπίτια τους... πετραδάκι πετραδάκι θα γινόταν κι αυτό μια μέρα! Μετράτε μέρες να δείτε πώς λύνονται τα προβλήματα!

Αυτό που πραγματικά εξοργίζει σ' αυτή τη χώρα, είναι ότι, συνήθως έχει μια κυβέρνηση, της οποίας τα στελέχη λυμαίνονται μονίμως τον κρατικό μηχανισμό! (Τι λέγαμε για τα λαμόγια;) Εκείνα τα κομματικά τρωκτικά είναι που κάνουν πάντα τη δουλειά και τη ζημιά! Αλλά και οι όποιες κομματικές προσλήψεις! Στελέχη σε διάφορα πόστα με αληθινές ευθύνες σε ώρες πραγματικής απειλής (φυσικής κυρίως αλλά ακόμα και ...ανεγκεφαλικής), αναλαμβάνουν μονίμως διάφοροι τύποι που σκαρφάλωσαν μέσα από τα κομματικά σκαλοπάτια, που αποδεικνύονται ανίκανοι να δράσουν σωστά όταν έρθει η ώρα της πραγματικής ευθύνης. Εκείνο που πραγματικά με τρόμαξε, πιότερο απ' όλα, ίσως κι ακόμα κι από την ίδια τη φωτιά που κατάκαιγε τα πάντα και τους πάντες, ήταν ότι τα τηλεοπτικά κανάλια των Αθηνών και οι μαρκουτσοφόροι δημοσιογράφοι τους, είχαν γίνει συντονιστές ενός έργου, το οποίο θα έπρεπε να κάνει ένας ταχύτατος κρατικός μηχανισμός! Αυτό είναι που με τρομάζει! Και δεν θέλω να σκεφτώ κάτι περισσότερο από αυτό το γεγονός!

Μια ολόκληρη ζωή, δουλεύεις. Με κόπο, με μόχθο, με δάκρυα και αίμα, με πόνο ψυχής, μεγαλώνεις παιδιά, χτίζεις το σπίτι σου, στο χωριό, σε μια πλαγιά της όμορφης πατρίδας που σ' έθρεψε και σε μεγάλωσε και σε τάισε και σε πότισε. Μια ολόκληρη ζωή, πότε με τα ζώα στη στάνη, με τα δέντρα, με το περιβόλι, με μια σύνταξη της πείνας και του ΟΓΑ πολλές φορές, εκεί δίπλα που κάποιοι άλλοι χτίζουν βίλες και σπιταρόνες με πισίνες και κήπους καταπράσινους με γήπεδο τένις και υπόγεια με μπιλιάρδα. Αλλά λες, εντάξει, δεν πειράζει, έτσι είναι η ζωή. Άλλοι με λίγα κι άλλοι με πολλά. Αλλά λες ακόμα, ότι, κάποτε, στο ηλιοβασίλεμα της ζωής θα κάτσεις στο σπιτάκι σου στο χωριό, στην ησυχία της όμορφης φύσης, να ξεκουραστείς ανάμεσα στην καταπράσινη αγκαλιά της φύσης. Και λες ότι η ζωή σου αυτή θα είναι. Όσο δούλεψες, δούλεψες! Ό,τι έκανες, το έκανες. Σειρά στους νέους τώρα, στα παιδιά και στα εγγόνια που ακολουθούν πίσω σου! Πώς μπορείς όμως να δικαιολογήσεις αυτή την εικόνα; Πώς μπορείς να μιλήσεις γι' αυτή την καταστροφή; Μόνο ο βουβός πόνος έμεινε πια, σύντροφος για όσο απομένει από εδώ και πέρα...

Από τη Δράμα αρχίζει το Δράμα των πλέον εξπρές εκλογών!

Διάλεξαν τόπο δηλαδή, να δείξουν την γύμνια της πολιτικής τους οι άνθρωποι! Από τη Δράμα που την αφήνουν να βουλιάζει στο δικό της δράμα, από τη Δράμα στην οποία δεν γίνεται  ποτέ τίποτα, από τη Δράμα την πόλη των συνταξιούχων και των δημοσίων υπαλλήλων! Από τη Δράμα, την όμορφη αυτή και ήσυχη πόλη αρχίζει στην ουσία αύριο Κυριακή 19 Αυγούστου την προεκλογική του εκστρατεία ο πρωθυπουργός.

Από τη Δράμα, όπου υπήρχε μια Softex την οποία ο λογιστής Σημίτης είχε ξεπουλήσει σε έναν Ιταλό ονόματι Φορλίν, ο οποίος την πήρε και την σήκωσε στην κυριολεξία τη μεγάλη αυτή χαρτοβιομηχανία. Ξέρετε μήπως τη μοίρα των εργοστασίων της Softex στη Δράμα; Ξέρετε τι έκανε ο άνθρωπος; Πούλησε όλα τα μηχανήματα σε κάτι Ινδονήσιους(?), οι οποίοι, ήρθαν εδώ έναν ολόκληρο χειμώνα και ξεβίδωναν και ξεβίδωναν και ξεβίδωναν και δεν άφησαν βίδα για βίδα επί παξιμαδίου κρεμάμενη! Ναι για... Τα σήκωσαν όλα οι Ινδονήσιοι τα φόρτωσαν και τα πήγαν στην πατρίδα τους να κάνουν έκει χαρτοβιομηχανία! Ναι για.... Και τώρα, έμειναν να χάσκουν κάτι τεράστια κτίρια εκεί, να ξεφλουδίζονται και να καταρρέουν, φαντάσματα ενός ένδοξου παρελθόντος, φαντάσματα εργατικών αγώνων, φαντάσματα ονείρων που έκαναν εκατοντάδες οικογένειες και εναπόθεσαν πάνω τους σχέδια και όνειρα.

Από τη Δράμα, η οποία, αντι να πηγαίνει στην Καβάλα σε 15 λεπτά της ώρας, κάνει μια ώρα σχεδόν, αφού ο δρόμος κατάντησε πλέον γειτονιά. Από τη Δράμα, η οποία, για να βγει στην Εγνατία και να φτάσει στη Σαλονίκη, κάνει 45 λεπτά της ώρας, από έναν δρόμο καρμανιόλα, γεμάτο λακκούβες. Από τη Δράμα, η οποία θυσιάστηκε πολλάκις για χάρη της Θράκης λόγω του εθνικού προβλήματός της, από τη Δράμα η οποία θυσιάστηκε πολλάκις για την Καβάλα λόγω του λιμανιού της, από τη Δράμα η οποία θυσιάστηκε πολλάκις επίσης απέναντι στις Σέρρες, από τη Δράμα, η οποία είναι μονίμως αποκωμένη από τον κεντρικό εθνικό οδικό άξονα, από τη Δράμα από την οποία σκέφτονται να κόψουν ακόμα και το τρένο, το μόνο που της απέμεινε. Από τη Δράμα η οποία μονίμως ζητάει και τίποτα δεν παίρνει. Από τη Δράμα, η οποία, μονίμως βγάζει Νέα Δημοκρατία πλην της πρώτης τετραετίας του ΠΑΣΟΚ!!!

Από τη Δράμα, που λίγοι ξέρουν ότι δεν πήρε το όνομά της από το δράμα αλλά από το Ύδραμα, τα πολλά νερά, ή τουλάχιστον έτσι μας λένε....

Από τη Δράμα την Κυριακή 19 Αυγούστου ο πρωθυπουργός θα ξεκινήσει στην ουσία την προεκλοική του εκστρατεία, όπου προφανώς θα τάξει και τι δεν θα τάξει. Αλλά αυτό που όλοι περιμένουν τώρα εδώ να τάξει, είναι το πανεπιστήμιο! Άντε να δούμε...

Ο καθένας βεβαίως μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει και να δέχεται τις υποσχέσεις κατά πως νομίζει. Προσωπικά δεν πιστεύω τίποτα.

[Στη φωτογραφία το μνημείο της Ελευθερίας στον δημοτικό κήπο της πόλης]

Όπως και νάχει, πάντως, δεν ξέρω πώς θα τα καταφέρει ο Καραμανλής να κάνει εκλογές μέσα στο μαύρο χάλι που βρίσκεται αυτός και η κυβέρνησή του, και πώς θα καταφέρει να τις κερδίσει, όμως αυτό είναι κυριολεκτικά που λέμε, εκλογές με καμένη γη!

Εκλογές με καμένη γη, που λένε! Μέσα σ' ένα καλοκαίρι, κατάφερε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, να χάσει τα δάση της Πάρνηθας και της Πεντέλης, τα δάση του Αιγίου και συνολικά πάνω από ένα εκατομμύριο στρέμματα σ' όλη τη χώρα να γίνουν στάχτη. Έχει δίκιο το πρωτοσέλιδο της "Ελευθεροτυπίας": "Στις 16 με καμένη γη".

Αλλά ξέρετε τι είμαι περίεργος να δω? Θέλω να δω αυτούς τους Αθηναίους που βολόδερναν τότε στις συναυλίες και διαμαρτύρονταν, τι θα ψηφίσουν τώρα! Είμαι περίεργος να δω... .πόσο αντικυβερνητικές απλώς και μόνο ήταν οι συναυλίες αυτές για την Πάρνηθα, πόσο πραγματικά νοιάζονταν για το δάσος της Πάρνηθας και της Πεντέλης, πόσο πραγματικά οικολογικές ευαισθησίες έχουν οι Αθηναίοι (γιατί αμφιβάλλω πέρα για πέρα γι' αυτό), και κατά πόσο ήταν απλώς... αντιπολιτευτικές συναυλίες! Θα περιμένω με υπομονή να δω τα ποσοστά! Και τότε θα δούμε τι ψηφίζουν οι Αθηναίοι!

Οι επικίνδυνες κυβερνήσεις ρίχνονται από το λαό στην κάλπη, όχι στις συναυλίες! Το παραμύθι των συναυλιών ως τρόπος διαμαρτυρίας ποτέ δεν μου άρεσε! Είναι απλώς υπεκφυγές και άλλοθι απέναντι σε μια κατάσταση. Τώρα, φέτος, από καμένη γη, μπόλικη, να χορτάσει το μάτι μας!

Άντε τώρα, τρέχα να προλάβεις!

Δεν προλάβαμε να γυρίσουμε από τις διακοπές - κάποιοι είναι ακόμα στις θάλασσες - νάσου και μας την έπεσε ο Καραμανλής, εν μέσω καύσωνως, εν μέσω πυρκαγιών, στο μέσον της θαλάσσης, στο μέσον του πλοίου καθώς πίνουμε τις φραπεδιές μας με τα μπόλικα παγάκια, στο μέσον της τσικουδιάς... δεν καταλαβαίνει τίποτα ο ...ανάλγητος!

Μόλις που πρόλαβα να γυρίσω απ' τα Χανιά, φίλοι μου! Ομολογώ, λοιπόν, σκέτη τρέλα. Έπρεπε να μείνω κι άλλο εκεί κάτω, αλλά πού τέτοια τύχη εγώ ο ...φορολογούμενος πολίτης, που  πρέπει να δουλέψω να βγάλω τον μισθό μου, να πληρώσω τα κινητά μου, να πληρώσω τις δόσεις μου στις τράπεζες, να πληρώσω τους φραπέδες μου, να πληρώσω τις ξάπλες μου, να πληρώσω τους φόρους μου στο κράτος.

Προς το παρόν, μια φωτογραφία μόνο από το Ελαφονήσι ή Λαφονήσι με την περίφημη ροζ άμμο, με τα τιρκουάζ πεντακάθαρα νερά της, την θάλασσα που είναι σαν μπανιέρα ή σαν παιδική πισίνα (καλά, αυτή η θάλασσα φτιάχτηκε για μένα....), έτσι για να ζηλεύετε όσοι δεν πήγατε πουθενά!!!

Πάντως, ο Καραμανλής το είχε πει: "Οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους". Φυσικά και θα γίνουν στην ώρα τους. Ακριβώς εντός του χρόνου που ορίζει το Σύνταγμα, στο όριο, στο τσαφ δηλαδή, και φυσικά, κανονικά, από τις επτά το πρωί μέχρι τις επτά το βράδυ! Αυτό δεν εννοούσε ο άνθρωπος; Αλλά, μπορεί να πει κανείς ότι, εννοούσε στην ώρα τους, την ώρα δηλαδή που αυτός πιστεύει ότι θα τις πάρει.. Ε, και γιατί να μην πάρει δηλαδή τις εκλογές; Τι θα τον εμποδίσει; Οι φωτιές; Ο Βενιζέλος; Ο Πάγκαλος ; Ή εκείνος ο Τσοχατζόπουλος που έτρεξε και βγήκε στα τηλεκάναλα των Αθηνών κι άρχισε να θέτει εκείνο το περίφημο δίλλημα εναντίον της Δεξιάς! Έλεγε σ' ένα στέλεχος του ΣΥΝ: "Ο Συνασπισμός θα κάνει αγώνα εναντίον της Δεξιάς;" Σιγά... αριστερέ Άκη! Και χωρίς να ερυθριά, μιλούσε κατά του καπιταλισμού... Ποιος δουλεύει ποιον τώρα, δεν ξέρω! Αν είναι έτσι οι αντικαπιταλιστές.... πάμε να πνιγούμε στα νερά της Λαφονήσου!!!

Όπως και νάχει, θα τολμήσω να κάνω μια πρόβλεψη: δυστυχώς ο Καραμανλής θα ξαναπάρει τις εκλογές, έστω και στο όριο! Κάτι σαν τη δεύτερη εκλογή του Σημίτη δηλαδή. Οι εκλογές-εξπρές, όπως τις είπε και κάποιος φίλος, μόνο στον Καραμανλή συμφέρουν και κανέναν άλλον. Οι υπόλοιποι, μπορεί να έδειχαν έτοιμοι αλλά δεν είναι. Και δύσκολα πάντως θα είναι για όλους τους υποψηφίους όλων των κομμάτων, ιδιαίτερων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ! Φαντάζεσται τι έχει να γίνει στα τυπογραφεία; Πανικός στην ουρά με το κουπόνι για αφίσες, κάρτες, μπρελόκ, αναπτύρες, φέιγ-βολάν!!!!!

Βαριέμαι να γράψω άλλα. Κουβαλώ ακόμα μέσα μου την τεμπελιά των διακοπών. Πρόχειρα πάντως, ξέρετε τι με λύπησε εκεί στο Λαφονήσι για παράδειγμα; Ο Δήμος Ιναχωρίου είχε μια ταμπέλα που έλεγε ότι απαγορεύεται να καρφώνουν οι λουόμενοι ομπρέλες και σκηνούλες και σκηνές. Παρ' όλα αυτά, γεμάτος ο τόπος από σκηνούλες και ομπρέλες. Κι όλες, κάτι Ευρωπαίοι τις κάρφωναν εκεί, στη ρόζ άμμο! Κάτι Ιταλοί, κάτι Γάλλοι και κάτι ασπρουλιάρηδες.... Η ταμπέλα στα ελληνικά και στα αγγλικά! Αλλά οι Ευρωπαίοι... αδιάβαστοι! Ας μην λέμε για τους Έλληνες λοιπόν. Για πάνε να το κάνεις αυτό στη χώρα τους! Σαν τους δικούς μας που κατεβαίνουν από τη Γερμανία με τη μερσεντές και οδηγούν σαν τον θάνατο στους ελληνικούς δρόμους κι εκεί είναι Παναγίτσες! Θα αναφερθώ στο θέμα σε άλλο Post (και για το Λαφονήσι και για τους μετανάστες-μερσεντάκηδες), γιατί ορισμένα πράγματα μ' ενοχλούν!

Ένας ακόμα που εγκατέλειψε το μηχανάκι του πάνω σε κάποιο πεζοδρόμιο! Προφανώς ...βρήκε κουραστικό να ακολουθήσει τη διαδικασία να το δώσει για παλιοσίδερα και να πάρει το δρόμο της διάλυσης και προτίμησε να το παρατήσει, έτσι απλά! Όμως, λες και διάλεξε το κατάλληλο σημείο. Το αναρριχόμενο φυτό βιάστηκε να καλύψει τις ανθρώπινες βρομιές και έσπευσε ...να αγκαλιάσει μέσα του το ανθρώπινο κατασκεύασμα που κατάντησε ένα ακόμα σκουπίδι. Η φύση ξέρει αρκετά καλά πώς να καταπίνει τα σκουπίδια μας. Μόνο που, ήρθε ο καιρός να μας δώσει ένα μάθημα!

Φωτογράφησα στη Δράμα την Πέμπτη στην οδό Περικλέους Κάβδα.

Όπως και να 'χει όμως, η ζωή είναι εδώ και κυλάει, για όλους μας, ευχάριστα ή δυσάρεστα!

Ανοίγοντας να δω τα μηνύματά μου, είδα ένα παράξενο μήνυμα από κάποιον κύριο ΓΕΩΡΓΑΚΗ ΝΙΚΟΛΑΟ χωρίς άλλα στοιχεία, σε ένα παλιό μου post σχετικό με τη δωρεά οργάνων σώματος και τις μεταμοσχεύσεις. Δεν ξέρω πόσο είναι αληθινό αυτό που γράφει, ότι δηλαδή θα "φύγει" όπως λέει την 1η Σεπτεμβρίου, κάνοντας αποχή από νερό και φαγητό ή κατά πόσο είναι μια φάρσα, ή κατά πόσο θέλει να πει κάτι με αυτό που ίσως θέλει να κάνει. Θα προτιμούσα να αποδειχθεί μια φάρσα, παρά μια σκληρή πραγματικότητα. Δείτε το σχόλιό του, δώστε τις δικές σας απαντήσεις στον άνθρωπο αυτόν, έστω για την περίπτωση που είναι αλήθεια. Δεν υπάρχει ποτέ κανένας λόγος αρκετά σοβαρός για να αποχωρήσει κανείς από τη ζωή με τον οποιοδήποτε τρόπο! Αυτό πιστεύω τουλάχιστον. Είναι κρίμα... θεωρώ την αυτοκτονία ως την πλέον κακή λύση στα προβλήματά μας. Πάντα υπάρχει κάτι, κάπου, που ίσως θα μπορούσε να μας κρατήσει εδώ, μέχρι να επέλθει ένας βιολογικός θάνατος! Προσωπικά, στο μόνο που θα έλεγα ναι, είναι κάποια μορφή ευθανασίας, όταν δεν υπάρχει λύση σε βαριές και χρόνιες ασθένειες. Μόνο όμως αυτό!

Τέλος πάντων, για να μην πολυλογούμε.... Κοιτάξτε αν θέλετε το σχόλιο αυτού του ανθρώπου, και πείτε κι εσείς δυο λόγια. Σε περίπτωση που είναι αληθινό, ίσως αποτρέψουμε κάτι που δεν θα πρέπει να γίνει!

Κι όλα αυτά, για 23,52 γραμμάρια κάνναβης σε τρίματα και κορυφάδες....

Έγραφα στο προηγούμενο post, για τη φασαρία που έκανε η Αστυνομική Δ/νση Δράμας ένα ολόκληρο τριήμερο, να αποκλείσει έναν δρόμο, να απασχολήσει για τρεις ημέρες τουλάχιστον 24 αστυνομικούς υπαλλήλους (sic!) σε μια rock συναυλία που έγινε στα Κοκκινόγεια της Δράμας, για να πιάσει τέσσερα άτομα με την τεράστια ποσότητα των 23,52 γραμμαρίων κάνναβης σε τρίματα και κορυφάδες, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει στο δελτίο Τύπου που έδωσε στη δημοσιότητα το μεσημέρι της Τρίτης 24 Ιουλίου, απαντώντας ουσιαστικά στο άρθρο μου, το οποίο φυσικά δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΗΧΩ της Δράμας.

Όλα αυτά για μια rock συναυλία που έγινε δίπλα στο ποτάμι, στο πλάι μιας τεχνητής λίμνης που έχει κατασκευάσει εκεί ο Δήμος Προσοτσάνης και έχει ένα αναψυκτήριο το οποίο ενοικιάζει σε ιδιώτη. Κι όμως, κανένα μπλόκο δεν έγινε ποτέ σε κάνα σκυλάδικο - ξενυχτάδικο να σταματούν ό,τι αυτοκίνητο περνάει για να πάει εκεί, κανένα μπλόκο για ναρκωτικά στον κήπο της Δράμας, κανένα μπλόκο για ναρκωτικά έξω από τις καφετέριες της πόλης, κανένα μπλόκο για όσους πηγαίνουν στο θέατρο Φιλίππων να δουν θεατρικές παραστάσεις, κανένα μπλόκο στις συναυλίες διαφόρων άλλων καλλιτεχνών (ας μην λέμε ονόματα...)

Αλλά, ήταν σίγουροι ότι θα βρουν ....κάνναβη σε τρίματα και κορυφάδες, σε rock και heavy metall συναυλία! Αυτές είναι οι λογικές λοιπόν! Μετά, αναρωτιούνται γιατί κάποιοι κάπου σπάνε όλα, γιατί τους σταματούν στη γωνία και τους δέρνουν και τους στέλνουν στο νοσοκομείο (διαφωνώ απόλυτα βεβαίως με κάθε είδους ξυλοδαρμό), αναρωτιούνται γιατί η ΕΛ.ΑΣ. έχει κακό όνομα!

Παραθέτω ολόκληρο το δελτίο Τύπου της αστυνομικής δ/νσης Δράμας:

[Από την Αστυνομική Δ/νση Δράμας, ανακοινώνεται ότι, κατά το χρονικό διάστημα από 20 έως 22 Ιουλίου έλαβε χώρα σε περιοχή της αρμοδιότητάς της, μουσική εκδήλωση «Heavy Metal» χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ενώ κατά την προσέλευση σ' αυτήν νεαρών κυρίως ατόμων που προέρχονταν από διάφορες περιοχές της χώρας μας, συνελήφθησαν συνολικά τέσσερα άτομα για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών και κατασχέθηκαν συνολικά 23 γραμμάρια και 52 χιλιοστά του γραμμαρίου (23,52) κάνναβη σε τρίματα και κορυφάδες, εφαρμόζοντας σε κάθε περίπτωση τα νόμιμα κατά των παραβατών. Από τις αρμόδιες Υπηρεσίες της Αστυνομικής Δ/νσης Δράμας, ελήφθησαν όλα τα αναγκαία μέτρα τροχαίας, τάξης και ασφάλειας, για την επικράτηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή.]

(Και αυτή η φωτογραφία όπως και του προηγούμενου post είναι από τις συναυλίες. Δυστυχώς, το φλας μου είναι χαμηλών τόνων...)

Το περασμένο τριήμερο, Παρασκευή 20, Σάββατο 21 και Κυριακή 22, διοργανώθηκε ένα rock festival στην περιοχή Κοκκινογείων, εκεί που βρίσκεται η τεχνητή λιμνούλα που έχει κατασκευαστεί από το Δήμο και λειτουργεί ο χώρος του αναψυκτηρίου.

Διοργανωτής δεν ήταν κάποιος επίσημος φορέας, ούτε ο Δήμος Προσοτσάνης, ούτε κάποιος τοπικός πολιτιστικός σύλλογος. Η διοργάνωση έγινε από κάποια διεθνή εταιρεία η οποία οργανώνει παρόμοιες συναυλίες σε όλη την Ευρώπη. Ο ενοικιαστής του αναψυκτηρίου, φιλοξένησε για πρώτη φορά μια τόσο μεγάλη διοργάνωση. Οι επισκέπτες, είχαν τη δυνατότητα να φάνε, να πιούνε, να παρακολουθήσουν τις συναυλίες που πραγματοποιούνταν σε δύο μεγάλες εξέδρες ταυτόχρονα στον τεράστιο χώρο, αλλά και να κατασκηνώσουν κάτω από τα δέντρα στον οργανωμένο χώρο του κάμπινγκ που υπάρχει εκεί.

Για τρεις ημέρες, η περιοχή γέμισε από νέους και νέες από όλη την Ελλάδα αλλά και από όλη την Ευρώπη. Άγγλοι, Γερμανοί, Γάλλοι, Ιταλοί βρέθηκαν εκεί, προκειμένου να παρακολουθήσουν και ν' ακούσουν live, ζωντανά, δια ζώσης, τα 40 περίπου rock συγκροτήματα απ' όλη την Ευρώπη και από την Ελλάδα. Για την επόμενη χρονιά, υπάρχει περίπτωση να διοργανωθεί η μεγάλη συγκέντρωση των μοτοσυκλετιστών απ' όλη τη χώρα και όχι μόνο. Δηλαδή, στην ουσία, έρχεται χρήμα στην περιοχή και κυρίως νέος κόσμος, που είναι ταυτόχρονα και διαφημιστής του τόπου μας.

Παρ' όλα αυτά, η παρουσία της Ελληνικής Αστυνομίας ήταν και φέτος έντονη εκεί,  χωρίς όμως, απ' ό,τι φαίνεται, να έχει το επιθυμητό γι' αυτήν, αποτέλεσμα. Η λάθος τακτική της ενόχλησε για άλλη μια φορά τον κόσμο που κατέφτανε από όλη την Ελλάδα και από όλη την Ευρώπη. Μόλις περνούσες από το χωριό, και σε απόσταση περίπου 500 μέτρων πριν την είσοδο στον πολυχώρο του αναψυκτηρίου όπου γινόταν η διοργάνωση του rock festival, με τη βοήθεια της Τροχαίας, η Ασφάλεια σταματούσε ΟΛΑ τα αυτοκίνητα αδιακρίτως και τα ξεψάχνιζε! Φύλλο και φτερό μιλάμε. Δεν γλύτωνε κανένας. Η ίδια απαράδεκτη κατάσταση που είχε ακολουθηθεί και πέρυσι όταν ο σύλλογος των «Απαράδεκτων» της Προσοτσάνης είχε διοργανώσει σειρά συναυλιών δίπλα στο ποτάμι, η ίδια και φέτος.

Δηλαδή, η τακτική της ΕΛ.ΑΣ. είναι ότι, όπου βλέπει διοργάνωση rock festival κι έχει δίπλα δροσερά νερά, αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχουν τα ναρκωτικά με τα κιλά; Αυτή είναι η απαράδεκτη στάση της Ελληνικής Αστυνομίας. Για να έχουμε καλό ρώτημα κύριε Διευθυντά της Αστυνομικής Δ/νσης Δράμας: άραγε, αλλού, σε άλλους χώρους, για παράδειγμα στο Φαράγγι της Πετρούσας, στο γήπεδο της Δόξας, στα ξενυχτάδικα της Δράμας μετά τα μεσάνυχτα, στον δημοτικό κήπο της Δράμας, και εσείς ξέρετε σίγουρα καλύτερα από εμένα που αλλού, σε συναυλίες που οργανώνονται με άλλους καλλιτέχνες σε άλλους χώρους, εκεί όλα είναι πεντακάθαρα; Γιατί αλήθεια μόνο σε τέτοιες εκδηλώσεις κάνετε φύλλο και φτερό τον κοσμάκη; Ο καθένας έχει τον τρόπο του να διασκεδάζει με όποιο είδος μουσικής θέλει, όσο «περιθωριακό» ίσως ακούγεται σε κάποιους από εμάς. Αυτό σημαίνει ότι είναι περιθωριακός και ναρκομανής; Και γιατί άραγε να κάνετε φύλλο και φτερό οποιονδήποτε περνούσε από εκεί και πήγαινε στη συγκεκριμένη εκδήλωση;

Λοιπόν, ο καιρός για να κάνω διακοπές πλησιάζει όλο και περισσότερο, μόνο που πάει όλο και σιγότερα! Σκέφτομαι λοιπόν να τραβήξω για Χανιά, αρκετά νότια για μένα! Λέτε να'χει ζέστη τέτοια εποχή; Λέτε να μ' αρέσει; Λέτε να πάω με πλοίο; Αν και έχω μόνο 14 μέρες κι απόψε, άρχισα ήδη να ετοιμάζομαι! Πάντως, είναι η πρώτη φορά που κατεβαίνω Κρήτη! Τι κρίμα θα πούνε μερικοί, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ! Πείτε καμιά καλή παραλία με ρηχή (ε!) θάλασσα, που να μοιάζει με μπανιέρα, δεν μ' αρέσουν τα βαθιά(!!!!!) να την αράζω.

Βρετανία: Δικαστήριο απαγόρευσε σε 16χρονη να φορά το "δαχτυλίδι της παρθενικότητας" στο σχολείο ως σύμβολο της χριστιανικής πίστης της.

   Μια 16χρονη Βρετανίδα που είχε προσφύγει στη δικαιοσύνη εναντίον του σχολείου της δεν κατάφερε να πείσει το δικαστήριο ότι έχει το δικαίωμα να φορά στην τάξη το "δαχτυλίδι της παρθενικότητας" ως σύμβολο της χριστιανικής πίστης της.
    Η Λίντια Πλέιφουτ υποστήριζε ότι το ασημένιο δαχτυλίδι είναι "σύμβολο πίστης" και επομένως θα έπρεπε να εξαιρεθεί από τον κανονισμό του σχολείου που απαγορεύει στις μαθήτριες να φορούν κοσμήματα.
    "Είμαι πολύ απογοητευμένη από την απόφαση του δικαστηρίου που δεν μου επιτρέπει να φορώ το δαχτυλίδι της παρθενικότητας στο σχολείο, ως έκφραση της χριστιανικής πίστης μου να μην έχω σεξουαλικές επαφές εκτός γάμου. Πιστεύω ότι η απόφαση του δικαστή σημαίνει ότι σταδιακά θα μπορούν και άλλοι -- εργοδότες, πολιτικοί οργανισμοί κλπ -- να απαγορεύουν στους χριστιανούς να εκφράζουν την πίστη τους" είπε η νεαρή Βρετανίδα.
    Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας οι δικηγόροι της Πλέιφουτ υποστήριξαν ότι το σχολείο επιτρέπει στις μουσουλμάνες να φορούν μαντίλα και στους σιχ τουρμπάνι και ότι η απαγόρευση του δαχτυλιδιού παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα της πελάτισσάς τους. Το σχολείο από την πλευρά του τόνισε ότι, παρά την απαγόρευση περί κοσμημάτων, οι χριστιανοί μαθητές μπορούν να φορούν σταυρό, εάν το επιθυμούν. Ωστόσο, το δαχτυλίδι της 16χρονης δεν αποτελεί σύμβολο κάποιας γνωστής θρησκείας.
    Οι γονείς της Πλέιφουτ είναι επιφανή στελέχη του βρετανικού τμήματος της αμερικανικής θρησκευτικής οργάνωσης "Αντικείμενο του Ασημένιου Δαχτυλιδιού" που κηρύττει την αποχή των νέων από το σεξ. Τα μέλη της οργάνωσης φορούν ένα δαχτυλίδι στον παράμεσο του αριστερού χεριού με χαραγμένη την επιγραφή "Θεσσ. 4:3-4" που παραπέμπει στην Επιστολή Προς Θεσσαλονικείς Α΄, όπου ο Απόστολος Παύλος αναφέρει: "Να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή, ουχί εις πάθος επιθυμίας καθώς και τα έθνη τα μη γνωρίζοντα τον Θεόν".

Έλεεεοοοοος, όχι άλλες αναλύσεις για εκλογές! Βαρέθηκα, κουράστηκα, σιχάθηκα! Δεν κοιτάμε τα προβλήματα μας, δεν κοιτάμε στον μισθό μας, δεν κοιτάμε το νοίκι, πού έφτασε η Δ.Ε.Η., πώς μας τ' αρπάζει ο Ο.Τ.Ε. με τα πάγια, τις τιμές στο σούπερ μάρκετ που καίνε... είδατε την τσέπη σας; Πόσα έμειναν από τον μισθό σας; Προσέξτε να δείτε τώρα κι εκείνα τα αυθαίρετα που θα ξεφυτρώσουν στην Πάρνηθα... όπως εκείνα που είχαν ξεφυτρώσει στην Πεντέλη μετά που κάηκε... πώς είπατε; Πα.Σο.Κ. ή Νέα Δημοκρατία; Μαζί δεν τα νομιμοποιούν τα αυθαίρετα; Ή κάνω λάθος; Ή δυο μαζί δεν θάβουν τα δάση; Γιατί δεν το λέτε; Τι φοβάστε... δεν θα σας νομιμοποιήσουν το αυθαίρετο; Ααααα!

Περπατούσε λοιπόν η φίλη μας σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης και ήταν νωρίς το πρωί, ώρα που άνοιγαν τα καταστήματα και η κίνηση των πεζών δεν ήταν αυξημένη. Σε κάποιο σημείο στο πεζοδρόμιο, μια από τις καθιερωμένες ζητιάνες κάθεται σ' ένα χαρτόνι στο έδαφος. Είναι μια από τις θέσεις εκείνες τις οποίες έχουν καταλάβει ορισμένοι από τους ...επαγγελματίες ζητιάνους της πόλης μας, σχεδόν με ...θεσμικό τρόπο.

«Μόλις πλησίασα» λέει η φίλη μας, η ζητιάνα άρχισε το γνωστό τροπάριο προκειμένου να εισπράξει κάποια χρήματα. «Κι ενώ ήμουν έτοιμη να βγάλω κάποια κέρματα να αφήσω στο καλαθάκι της, τότε άρχισε να χτυπά ένα κινητό τηλέφωνο», μας λέει. «Η ζητιάνα ταράχτηκε κι εγώ δεν είχα μαζί μου τηλέφωνο εκείνη την ημέρα». Η φίλη μας, κοντοστάθηκε, κοίταζε την ζητιάνα να απαντήσει στο τηλέφωνο, εκείνη δεν απαντούσε και κοίταζε αλλού, μέχρι που εκείνο σταμάτησε να χτυπάει. Είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση για το τι πραγματικά συμβαίνει. Αν η ζητιάνα είχε κινητό τηλέφωνο και μπορούσε να πληρώνει την κάρτα ή το συμβόλαιό της, τότε πάει να πει ότι η ζητιανιά είναι  ένα προσοδοφόρο επάγγελμα, που δεν ναι μεν δεν έχει ένσημα, αλλά έχει αρκετά έσοδα ώστε να σου επιτρέπει τη χρήση ενός κινητού τηλεφώνου! Τουλάχιστον, προφανώς, γιατί, πάει να πει ότι την καθημερινή σου τροφή την έχεις ήδη εξασφαλισμένη! Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις σε όλη τη χώρα, όπου ανακαλύπτονται ολόκληρες περιουσίες όταν κάποιοι από αυτούς τους επαγγελματίες επαίτες πεθαίνουν μόνοι κι έρημοι! Πρόσφατη περίπτωση εκείνη ενός άνδρα στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Αλλά και παλαιότερα στη Δράμα, όπου μια γριά ζητιάνα που είχε πεθάνει, είχε κάτω από το στρώμα της βιβλιάρια καταθέσεων με αρκετά εκατομμύρια δραχμές.

Και σαν να μην μας έφτανε το ζήτημα των εγχώριων επαιτών, τώρα με το άνοιγμα των συνόρων από Βουλγαρία μεριά και την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τη Ρουμανία, έχουμε και εισαγόμενους πλάι στους Αλβανούς, οι οποίοι, εκμεταλλεύονται κυρίως τα γνωστά παιδιά των φαναριών.

Ολόκληρα γκρουπ από Βουλγάρους και Ρουμάνους, ξεφορτώνονται στη Θεσσαλονίκη για απλώνονται σε περιοχές της Βόρειας Ελλάδας για ...τουρισμό της επαιτείας! («Κόσμος του Επενδυτή» 7/8 Ιουλίου 2007). Όπως σημειώνει η εφημερίδα, ολόκληρα γκρουπ ζητιάνων εισάγονται στην Ελλάδα προκειμένου να βγάλουν χρήμα, είτε παριστάνοντας τους ανάπηρους, τυφλούς, μουγκούς, είτε εκμεταλλευόμενοι μια σωματική τους αναπηρία! Συνήθως όμως είναι απόλυτα υγιείς και απλώς ...αλλάζουν καροτσάκια αναπηρίας, μπαστούνια και νάρθηκες ανάλογα με την περίσταση!

Όπως μάλιστα καταγγέλλει αυτόπτης μάρτυρας, έχουν πιαστεί και στα χέρια μεταξύ τους πολλές φορές, για το ποιος θα σταθεί σε συγκεκριμένες γωνιές δρόμων που έχουν έντονα αυξημένη κερδοφορία! Γωνιακό μαγαζί που λέμε!

Και βεβαίως, όσο χρήμα μαζεύεται, αυτό κατατίθεται στον ...προϊστάμενο, κάποιον Ρουμάνο ή Βούλγαρο, ο οποίος έχει στην ευθύνη του τα έσοδα ολόκληρου του γκρουπ. Οι περισσότεροι από αυτούς γνωρίζουν τόσα ελληνικά, ώστε να πουν με δακρύβρεχτο ύφος: «Βοηθήστε με, είμαι άρρωστος».

Μην είστε λοιπόν τόσο χουβαρντάδες και μην σοκαριστείτε αμέσως από την φαινομενική αναπηρία ενός επαίτη. Ποτέ δεν ξέρετε ποιος πραγματικά είναι! Και βεβαίως, η χειρότερη εκμετάλλευση γίνεται όταν θα δείτε κάποιο παιδί, λερωμένο, με σχισμένα ρούχα! Σίγουρα ο ...προϊστάμενος περιμένει στη γωνία την είσπραξη! Ο καλύτερος τρόπος είναι να μην δίνουμε χρήματα. Ο δεύτερος, η επέμβαση της αστυνομίας! Αλλά θα μου πείτε, έτσι εύκολα εξαλείφεται η επαιτεία;

[«Ουαί υμίν γραμματείς καί φαρισαίοι υποκριταί». Με αυτά τα λόγια θα καταδίκαζε και σήμερα ο Ναζωραίος όλους εκείνους τους τηλεπροπαγανδιστές που δηλώνουν έκπληκτοι μετά την αποκάλυψη της κακοποίησης κρατουμένων τσαντάκηδων από αστυνομικούς εντός του αστυνομικού τμήματος Ομονοίας.

Όπως φαίνεται, οι ξυλοδαρμοί δημοσίως των συνταξιούχων μπροστά στο μέγαρο «Μαξίμου», των ναυτεργατών και γενικότερα των διαδηλωτών έχουν περάσει απαρατήρητοι ή θεωρούνται φυσικοί, αν όχι και επιβεβλημένοι.

Έκπληξη θα προκαλούσε αν συλλαμβάνετο και κακοποιείτο κάποιος από τους ισχυρούς διακόνους του απάνθρωπου κοινωνικοοικονομικού συστήματος που σήμερα επικρατεί ή κάποιος από τα αφεντικά τους, τους ισχυρούς του πλούτου, και μόνο τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε για μεμονωμένο γεγονός.

Φυσικά κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Το ταξικό κράτος θέλει τους αστυνομικούς όχι φύλακες του λαού, αλλά υπηρέτες των συμφερόντων των αφεντικών του και φροντίζει γι' αυτό με την δια βίου ποικιλόμορφη εκπαίδευσή τους.

Ο ρατσισμός είναι προϊόν της διαιρεμένης σε τάξεις κοινωνίας. Οι διακρίσεις γίνονται με ταξικά κριτήρια. Αν έχεις χρήματα και εξουσία στο ταξικό αυτό καθεστώς, είσαι το αφεντικό ανεξάρτητα από τη θρησκεία, τη φυλή, το φύλο, την εθνική καταγωγή...

Η κίνησή μας καταδικάζει την αστυνομική βία ανεξάρτητα από τον χώρο και τον τρόπο που αυτή εκδηλώνεται και καλεί όλους τους αδικημένους και κατατρεγμένους, τους πραγματικούς παραγωγούς του πλούτου, σε αγώνα για την εκρίζωση του κακού.

Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή αυτού του κόσμου της αδικίας και την οικοδόμηση της αταξικής κοινωνίας της κοινοκτημοσύνης, της κοινωνίας της αγάπης.]

Για οποιαδήποτε επικοινωνία: ΠΑΓΚΛΗΡΙΚΗ ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

τηλ.-φαξ 210 33 02 866

και pagliriki@mycosmos.gr

Ε, λοιπόν, βαρέθηκα ν' ακούω παραμύθια της Χαλιμάς από όλους. Κανένας δεν δίνει σημασία σ' αυτά που φωνάζουμε, σ' αυτά που θέλουμε ως πολίτες, στο που οδηγείται η χώρα, είτε αυτή πνίγεται, είτε αυτή καίγεται. Εμείς οι πολίτες έχουμε ένα μεγάλο όπλο στα χέρια μας, αλλά προφανώς, είμαστε τόσο μικροί... που δεν μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε: η ψήφος μας! ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ να μην εκλεγεί από αυτή την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που είτε λίγο είτε πολύ είτε αδιαφορώντας, έγινε αιτία για τις φωτιές, για τις πλημμύρες, για την οπισθοδρόμηση της χώρας. ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ να μην εκλεγεί από εκείνα τα στελέχη του Πα.Σο.Κ., που επί κυβερνήσεων Σημίτη ή και παλαιότερα αν το θέλετε, επί αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, έκαιγαν τα δάση, ψήφισαν δασοκτόνα νομοσχέδια, έδιναν άδειες στα αυθαίρετα! Αυτή η ξεφτίλα σε τούτη τη χώρα θα πρέπει επιτέλους να σταματήσει! Μπορείτε να το κάνετε; Μπορούμε να τολμήσουμε όλοι μαζί; Αμ δε! Η χώρα, στην επόμενη κυβέρνηση, στο επόμενο καλοκαίρι, θα χάσει και τα υπόλοιπα δάση της, και στον ερχόμενο χειμώνα θα πνίγεται απ' άκρη σ' άκρη. Αν έτσι το θέλουμε, τότε αυτό μας αξίζει!

Υποβολή καταγγελίας από πολίτες για άσκηση πειθαρχικής δίωξης σε δημοσίους υπαλλήλους

Στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (Κ.Ε.Π.) ανατίθεται η διαδικασία υποβολής καταγγελίας από τους πολίτες, για την άσκηση πειθαρχικής δίωξης σε Δημοσίους Υπαλλήλους και σε Υπαλλήλους Ν.Π.Δ.Δ., στις εξής περιπτώσεις:
Ανάρμοστης συμπεριφοράς προς τους πολίτες από υπαλλήλους του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Αδικαιολόγητης μη εξυπηρέτησης των πολιτών από υπαλλήλους του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Μη έγκαιρης διεκπεραίωσης των υποθέσεων των πολιτών από υπαλλήλους του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Άρνησης συνεργασίας των υπηρεσιών του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου με τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (Κ.Ε.Π.).
Μη εφαρμογής από υπαλλήλους του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου των περί απλούστευσης των διαδικασιών και καταπολέμησης της γραφειοκρατίας διατάξεων, καθώς και
Οποιασδήποτε παράβασης υπαλλήλων των Κ.Ε.Π. που συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.
Οι καταγγελίες που θα υποβάλλουν οι πολίτες στα ΚΕΠ θα αποστέλλονται:
Α) Στη Διεύθυνση Διοικητικού του φορέα στον οποίο αφορά η καταγγελία και
Β) Στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διοίκησης Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (ΓΓΔΔ ΗΛ. Δ) του ΥΠΕΣΔΔΑ και ειδικότερα, στις ακόλουθες οργανικές μονάδες της ΓΓΔΔΗΛΔ του ΥΠΕΣΔΔΑ για τις κατωτέρω περιπτώσεις:
Στη Δ/νση Σχέσεων Κράτους - Πολίτη για τις περιπτώσεις:
Ανάρμοστης συμπεριφοράς προς τους πολίτες από υπαλλήλους του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Αδικαιολόγητης μη εξυπηρέτησης των πολιτών από υπαλλήλους του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Μη έγκαιρης διεκπεραίωσης των υποθέσεων των πολιτών από υπαλλήλους του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Στη Δ/νση Απλούστευσης Διαδικασιών και Παραγωγικότητας για την περίπτωση:
Μη εφαρμογής από υπαλλήλους του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου των περί απλούστευσης των διαδικασιών και καταπολέμησης της γραφειοκρατίας διατάξεων.
Στη Δ/νση Οργάνωσης και Λειτουργίας των ΚΕΠ για τις περιπτώσεις:
Άρνησης συνεργασίας με τα ΚΕΠ των υπαλλήλων του Δημοσίου και των ΝΠΔΔ.
Οποιασδήποτε παράβασης υπαλλήλων των ΚΕΠ που συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.
Αρμόδιο πειθαρχικό όργανο για την εξέταση των καταγγελιών από τους πολίτες αλλά και για την υποβολή κυρώσεων στους δημοσίους υπαλλήλους, σύμφωνα με τον νέο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, είναι το υπηρεσιακό συμβούλιο του υπουργείου Εσωτερικών και συγκεκριμένα η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διοίκησης Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

Η ΕΙΔΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΘΗΝΑΪΚΟ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Μπορεί να μην έχουμε τη χαρά και την τιμή ως πόλη να βλέπουμε συχνά προέδρους της Ελληνικής Δημοκρατίας σ' αυτόν τον τόπο, όμως ο Κάρολος Παπούλιας ξεπέρασε κάθε προηγούμενο: δύο φορές ήρθε στη Δράμα και ενθουσίασε τον κόσμο. Διότι είναι ένας πρόεδρος δημοφιλής και έχει μάθει να τα λέει «έξω από τα δόντια»! Όπως πολλές φορές τα έλεγε «έξω από τα δόντια» και ο προκάτοχός του Κωστής Στεφανόπουλος. Μην ξεχνάμε εκείνον τον περίφημο λόγο του κατά το επίσημο γεύμα που παρέθεσε η χώρα μας στον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον όταν αυτός είχε επισκεφθεί την Αθήνα. Πόσοι Έλληνες το χάρηκαν, όταν ο Κωστής Στεφανόπουλος μαδούσε τρίχα-τρίχα τον Μπιλ Κλίντον, την ώρα που η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη έφτιαχνε... τουμπεκί ψιλοκομένο! (Για να μην ξεχνάμε και το «ευχαριστώ τους 

Αμερικανούς» του Κ. Σημίτη μέσα στην Ελληνική Βουλή!)

Λοιπόν, όταν παλαιότερα ήρθε μια ωραία μέρα 1ης Ιουλίου ο Χρήστος Σαρτζετάκης (από τους προέδρους που λοιδωρήθηκαν και δεν αγαπήθηκαν ιδιαίτερα), έξω από τη Στρατιωτική Λέσχη Δράμας είχε πει εκείνο το περίφημο: «Είμαστε έθνος ανάδελφον».

Τώρα, την περασμένη Κυριακή, ο Κάρολος Παπούλιας είπε μια μεγάλη κουβέντα εδώ στη Δράμα, κατά την αντιφώνησή του στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου της πόλης. Έθεσε ζήτημα εθνικής πολιτικής για το περιβάλλον. Είπε ότι «είναι ώρα να χαραχθεί μια εθνική πολιτική για το περιβάλλον, με συμμετοχή σε διάλογο όλων των κομμάτων, όλων των φορέων και της κοινωνίας των πολιτών. Και αναφέρομαι σε έναν διάλογο δεσμευτικό, ο οποίος θα καταλήξει σε εφαρμογή της νέας εθνικής πολιτικής για την προστασία της φύσης, η οποία θα έχει διαχρονικό χαρακτήρα και δεν θα επηρεάζεται από πολιτικές αλλαγές». Είπε κι άλλα ωραία λόγια ο πρόεδρος, αναφερόμενος στη μεγάλη καταστροφή της Πάρνηθας: «Ζούμε μέρες εθνικού πένθους. Η τεράστια οικολογική καταστροφή (...) είναι ίσως η τελευταία προειδοποίηση ότι βαδίζουμε στον λάθος δρόμο. (...) Και η επόμενη μέρα, αφού μετρήσουμε τις πληγές, που δεν θα κλείσουν πριν να περάσει ένας αιώνας, θα πρέπει να είναι μέρα αποφάσεων».

Για το πόσο δημοφιλής είναι ο Κάρολος Παπούλιας ως πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, είναι ολοφάνερο. Την ώρα που έσκυβε να καταθέσει το στεφάνι στο άγαλμα της Ελευθερίας, ένας πολίτης φώναξε: «Γεια σου πρόεδρε παλικάρι, καλά τους τα 'χωσες τους τουρκαλάδες». Ο Κάρολος Παπούλιας έσκασε ένα πολύ λεπτό χαμόγελο στα χείλη του και συνέχισε.

Προ ημερών είχε βρεθεί στο Ερεβάν της Αρμενίας. Από εκεί ζήτησε από την Τουρκία να αναγνωρίσει την γενοκτονία των Αρμενίων και των Ποντίων και ζήτησε από τους Τούρκους να διδαχθούν από τους Γερμανούς που αναγνώρισαν το Ολοκαύτωμα των Εβραίων «κοιτάζοντας τον εαυτό τους στον καθρέφτη της Ιστορίας». Είπε κι άλλα πολλά ο πρόεδρος, μιας και αυτή η κυβέρνηση, όπως και άλλες στο παρελθόν, το έχουν βουλώσει και προσπαθούν να χαϊδέψουν την Τουρκία.

Όπως για παράδειγμα στο θέμα του Πατριαρχείου, ο Κ. Παπούλιας είπε ότι το Φανάρι βρίσκεται σε ένα εχθρικό περιβάλλον εξαιτίας των απειλών και των επιθέσεων των Γκρίζων Λύκων, αλλά ο Βαρθολομαίος αντιμετωπίζει με γενναιότητα τις καταστάσεις.

Οι πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας, λένε πολλά καλά πράγματα τελευταία, αλλά το ζήτημα είναι ποιος απ' όλους απ' αυτούς που κυβερνούν τους ακούει και τι κάνουν για όλα αυτά τα τρομερά που συμβαίνουν σ' αυτή την πολύπαθη χώρα. Δυστυχώς κανένας και τίποτα!

Αγαπητοί Φίλοι

Επειδή το νέο blog που είχα φτιάξει με τίτλο "Αστικό τοπίο" εδώ στον Pathfinder, δεν μου άρεσε, και επειδή δεν είχα μεγάλες δυνατότητες επεξεργασίας, έκανα ένα άλλο τελικό στον Blogger. Μεταφόρτωσα κείμενα και φωτογραφίες στο νέο blog. Τώρα θα μου πείτε, δουλειά δεν έχω, βρήκα κι ασχολούμαι, αλλά, συγχωρέστε με. Μου αρέσει περισσότερο. Σημασία έχει να αρέσει στον δημιουργό του, αυτό που κάνει. Τα υπόλοιπα έπονται! Έτσι δεν είναι; Δείτε το, σχολιάστε, ελπίζω να αρέσει. Όσο αρέσει...

Θανάσης

Πρέπει να συμβιβαστούμε και να ζήσουμε με όλα αυτά, με τη Μεγάλη Μητέρα Γη, αρμονικά, χωρίς να ενοχλούμε για να μην μας ενοχλεί! Τι λέτε; Θα μπορέσουμε να το κάνουμε;

Όταν δεν υπάρχει δουλειά, τότε κάνεις ό,τι μπορείς για να μπεις κάπου. Έστω και με 400 ευρώ το μήνα και μειωμένα ένσημα, ή και χωρίς ένσημα, αρκεί να είσαι κάπου να δουλεύεις, και βέβαια, ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί και να μείνεις στη συνέχεια. Αλλά μπορεί και να σε διώξουν για να πάρουν τον επόμενο και μετά την επόμενη και μετά τη μεθεπόμενη και πάει λέγοντας.

Συμπολίτισσά μας, μετά από πολλές προσπάθειες, βρήκε ένα «φως ελπίδας» σε «προώθηση πωλήσεων» (τι τρομερό που ακούγεται, ε;) σε σούπερ μάρκετ πολυεθνικής εταιρείας στη Δράμα. Κατάφερε λοιπόν και έφτασε να παρακολουθήσει για μια μέρα εκείνα τα τρομερά και μεγαλόσχημα «σεμινάρια πωλήσεων» (όλος τρομερός όρος!)

Πήγε στη Θεσσαλονίκη, άκουσε, έμαθε και γύρισε στην πόλη της. Ήταν ημέρα Πέμπτη. Όπως της είπαν: «από Δευτέρα πιάνεις δουλειά». Κυριακή βράδυ την ειδοποιούν ότι η ίδια τελικά «κόβεται» και κάποια άλλη θα πήγαινε στη θέση της. Ψάχνοντας λίγο το ζήτημα, έμαθε ότι κάποια άλλη κυρία, που όμως δεν είχε παρακολουθήσει εκείνο το περίφημο «σεμινάριο πωλήσεων», πήρε τη θέση της επειδή είχε γνωστή μια υπάλληλο η οποία μπόρεσε και άλλαξε το όνομά της πάνω σ' ένα χαρτί που έφτανε στον αρμόδιο υπάλληλο  διευθυντή, ο οποίος κάνει τις προσλήψεις!

Προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί σε κάποιον, αλλά μάταιος κόπος. Και τι είναι εδώ, δημόσιο; Τι είναι, Κράτος; Στο Κράτος τουλάχιστον μπορείς να διαμαρτυρηθείς. Στον ιδιωτικό τομέα σε ποιον να διαμαρτυρηθείς άραγε; Στο προϊστάμενο πωλήσεων; Στον προϊστάμενο προσλήψεων; Στον προϊστάμενο που έχει το τρομερό πόστο πώλησης μανταλακίων; Στον προϊστάμενο που έχει το φοβερό πόστο του υπεύθυνου αλλαγής προϊόντων στα ράφια;

Όλοι γρανάζι στο γρανάζι είναι που γυρίζουν μια τεράστια μηχανή που κόβει χρήμα για την απρόσωπη και ανώνυμη πολυεθνική εταιρεία, η οποία είναι κι αυτή με τη σειρά της γρανάζι ενός άλλους συστήματος το οποίο...

Να λοιπόν, που και στον ιδιωτικό τομέα χρειάζεται μέσον, χρειάζονται «κολλητοί» για να δουλέψεις! Για να πάρεις μια θέση δεκάωρης καθημερινής ορθοστασίας με 400 ευρώ το μήνα και μειωμένα ένσημα, για να κάνεις «προώθηση πωλήσεων»! Πως δηλαδή να βάλεις μια δωδεκάδα μανταλάκια σε τέτοια θέση στο σούπερ μάρκετ, ώστε να πουληθούν όσο περισσότερα μανταλάκια γίνεται, τσίχλες, φουρκέτες, πινέζες, προφυλακτικά, σοσόνια, πάτοι για παπούτσια και ό,τι άλλο, που θα φέρει χρήμα στις πολυεθνικές και θα σου προσδώσει την αίσθηση ότι εργάζεσαι, ότι είσαι ένα ακόμα τόσο δα γρανάζι στο παγκόσμιο σύστημα ενός άγριου καπιταλισμού, που όμως δουλεύει!

Στο εξωτερικό, οι άνθρωποι εκεί βλέπουν προφανώς ό,τι τους δείχνουν τα δικά τους μέσα ενημέρωσης. Αλλά στην Ελλάδα τι διαφορετικό γίνεται; Προς το παρόν κι εμείς εδώ το ίδιο δεν βλέπουμε; Εντάξει, προσωπικά δεν με χαλάει καθόλου. Είμαστε αυτό που δηλώνουμε (μέσω των τηλεοπτικών μας καναλιών) μιας και αυτό είναι το «μήνυμα της εποχής». Τα υπόλοιπα πάνε περίπατο.

Για τα υπόλοιπα, ο καθένας θα μπορούσε να ψάξει να βρει τι ισχύει. Αυτός που ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα, θα μπορούσε να ψάξει να βρει, να διαβάσει, να δει, μια χώρα διαφορετική από αυτό που προβάλουν τα μέσα ενημέρωσης.

Άραγε, οι ΗΠΑ είναι μόνο το Γκουαντάναμο, ο κακός Μπους, οι πεζοναύτες της, το καλαμπόκι και η μεταλλαγμένη σόγια; Προφανώς όχι! Υπάρχουν πολλά περισσότερα!

Η καθημερινότητα σε μια χώρα, δεν παύει να είναι όμορφη μα και τραγική συνάμα. Η καθημερινότητα σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, δεν θα μπορούσε να είναι μόνο τα χταποδάκια που ξεραίνονται στον ήλιο στα ελληνικά νησιά και οι όμορφες παραλίες της, αλλά είναι κι εκείνος ο εύζωνας της Προεδρικής Φρουράς που κλωτσάει τον σκύλο που τον γαβγίζει. Άραγε, είναι ψέματα το ότι οι μοναχές και οι παπάδες πλακώνονται κυριολεκτικά για τον έλεγχο των οικονομικών σε κάποιες μονές; Όχι βέβαια! Τραγική πραγματικότητα είναι!

Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι πραγματικά άγιοι μοναχοί και μοναχές και παπάδες, που πιστεύουν σ' αυτό που κάνουν!

Άραγε, είναι ψέμα ότι ο κακός ο μπάτσος δέρνει και εξευτελίζει έναν κρατούμενο; Τραγική πραγματικότητα; Είναι ψέμα ότι τα ΜΑΤ χρησιμοποιούν χημικά με εντολή της κυβέρνησης; Όμως, πια κυβέρνηση και ποιες δυνάμεις καταστολής σ' όλο τον πλανήτη δεν το κάνουν;

Όμως, υπάρχουν κι εκείνοι οι αστυνομικοί που με την παρουσία τους και τη σωστή δουλειά τους, πολεμούν το έγκλημα και βοηθούν όσο τους επιτρέπει το άθλιο γραφειοκρατικό σύστημα της χώρας. Εσείς τους γνωρίζετε; Προσωπικά όχι, όμως σ' αυτό φταίει το ότι αυτοί δεν προβάλλονται όσο θα έπρεπε! Και ίσως αυτό να είναι και καλό!

Ζούμε σε μια εποχή, όπου η τάση της απομυθοποίησης και της γελοιοποίησης των πάντων και όλων όσων παλαιότερα προσέδιδαν ένα δέος, ένα «ειδικό βάρος» σεβασμού, κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα. Είναι μια τάση που θα κάνει τον κύκλο της. Το ζήτημα είναι πώς μπορούμε μέσα σ' αυτή τη διαδρομή να κρατήσουμε όλα αυτά που αξίζουν πραγματικά να τα κρατήσουμε, να πετάξουμε το άχρηστο, τη σαβούρα και το σκουπίδι, ώστε όταν θα βγούμε απ' αυτόν τον ...διάδρομο, να είμαστε κατά κάτι περισσότερο πιο μορφωμένοι, πλουσιότεροι σε εμπειρία, σε εξυπνάδα, σε πνεύμα.

Το όλο ζήτημα είναι να μάθουμε να αξιολογούμε το αληθινό και ψεύτικο. Να μάθουμε να αξιολογούμε αυτό που πραγματικά θα χρειαστεί να κρατήσουμε κι εκείνο που πραγματικά θα χρειαστεί να πετάξουμε. Κι όλη αυτή η διαδικασία, θα πρέπει να βασιστεί σε τέτοια θεμέλια, τα οποία θα μπορούν να πατούν γερά στο παρελθόν της χώρας μας, στην Ιστορία της και στον Πολιτισμό της. Μπορούμε να το κάνουμε;

Το σημείωμα αυτό της φωτογραφίας, είναι κολλημένο στο τζάμι του τζιπ που βλέπετε στην παρακάτω φωτογραφία. Κάπου στην πόλη της Δράμας. Τα σχόλια δικά σας!!!!!!!!!!!!!!!

Κάπου στη Δράμα!

1. Αν το άκουγα από την Αλέκα Παπαρήγα, δεν θα μου φαινόταν περίεργο.

2. Αν το άκουγα από τον Γιώργο Παπανδρέου, θα έλεγα, μπράβο του, αν και κατεστημένο, μπορεί και φωνάζει ακόμα.

3. Τώρα που το άκουσα από το στόμα του Κώστα Καραμανλή, ερωτήματα προκύπτουν: α) Ξέρει σε ποιον πολιτικό χώρο βρίσκεται; β) Ακούει τι λέει; γ) Έχει καθρέφτη σπίτι του;

Αν και προσωπικά δεν θα μπορούσα να το πω κλοπή αυτό που έγινε εκεί, με το ρολόι του Μπους. Ο Μπους αντιμετωπίστηκε στην Αλβανία ως σταρ, ως rock star , μάλιστα. Ο ενθουσιασμός των υπηκόων Αλβανών, ήταν τρομερός. Λες κι αντίκριζαν τον σωτήρα τους, τον δικό τους άνθρωπο. Άρα λοιπόν, όπως ο καθένας θα άρπαζε κάτι από το ίνδαλμά του, ας πούμε ένα κομμάτι από το πουκάμισο, ένα μαντήλι ίσως, ένα κρεμαστό, έτσι από τον Μπους προτίμησαν να πάρουν το ρολόι να τον θυμούνται!

Βέβαια, αφού ακολούθησε θρίλερ μερικών ωρών για το αν εκλάπη ή όχι το ρολόι του πλανητάρχη μας στην Αλβανία, η εφημερίδα «Times » ξεκαθάρισε τα πράγματα: [Κανείς δεν έκλεψε το ρολόι του προέδρου Μπους, όταν χαιρετούσε τα πλήθη που τον λάτρεψαν στην Αλβανία. Απλώς το είχε βγάλει από το χέρι του και το είχε βάλει στην τσέπη του.]

Γιατί όμως ο Μπους να έβγαζε το ρολόι από το χέρι και να το έβαζε στην τσέπη; Φοβήθηκε μήπως του το κλέψουν; Και συνεχίζει η εφημερίδα «Times »: [Αυτή είναι η αλήθεια, μια αλήθεια που άφησε πολλούς Αλβανούς βαθιά προσβεβλημένους. Υπάρχει βίντεο που επιβεβαιώνει όσα ισχυρίστηκε ο Λευκός Οίκος: ότι, δηλαδή, καθώς ο Τζορτζ Μπους άπλωνε τα χέρια στα ενθουσιώδη πλήθη, έβγαλε επιδέξια το Timex Indiglo που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έχωσε στην τσέπη του παντελονιού του. Και σε μία από τις λίγες χώρες του κόσμου όπου ο Τζορτζ Μπους είναι τόσο δημοφιλής, αυτό προκάλεσε οργισμένη αντίδραση. Φαίνεται πως ο Αμερικανός πρόεδρος είχε πάρει κατά γράμμα προειδοποιήσεις, τις οποίες απευθύνουν τουριστικοί οδηγοί προς τους επισκέπτες στην Αλβανία να προσέχουν τα τιμαλφή τους.]

Πέρα από τους οποιουσδήποτε πολιτικούς λόγους, οι Αλβανοί, είναι ένας λαός που έχει αφήσει όνομα στις κλοπές. Τουλάχιστον στην εποχή μας. Επίσης, οι Βούλγαροι είχαν αφήσει πίσω τους τέτοιο κακό όνομα, κυρίως για το κλέψιμο που έπεφτε στους εθνικούς αυτοκινητόδρομους της Βουλγαρίας, κάτι που σύμφωνα με τις τελευταίες ανακοινώσεις το φαινόμενο έχει εξαλειφθεί πλήρως. Επίσης, για κλεψιά κατηγορούνταν και οι Γιουγκοσλάβοι στους εθνικούς αυτοκινητόδρομους, και είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των Ελλήνων που ανεβοκατέβαιναν οδικώς στη Γερμανία! Μπορεί να κοιμόσουν το βράδυ μέσα στο αυτοκίνητο σε κάποιο πάρκινγκ, και να ξυπνούσες το πρωί μόνο με το σώβρακο!

Ο Καλέντ Χοσεϊνί, ένας Αφγανός ιατρός  συγγραφέας που ζει στις ΗΠΑ, στο βιβλίο του «Χαρταετοί πάνω από την πόλη» (εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ), γράφει ότι οι Αφγανοί θεωρούν την κλοπή ως το χειρότερο αμάρτημα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος. Όταν κλέβεις κάτι από κάποιον άλλον, τότε του στερείς σημαντικά πράγματα. Όση αξία, μικρή ή μεγάλη μπορεί να έχει αυτό. Όταν του κλέβει ένα αντικείμενο, του κλέβει τη χαρά που του φέρνει το αντικείμενο αυτό. Όταν του κλέβεις τον σύντροφο που αγαπάς, του στερείς μέρος από τη ζωή του. Όταν δολοφονείς κάποιον, τότε του κλέβεις την ζωή του, την ύπαρξή του.

Άραγε, οι Αλβανοί είναι χειρότεροι κλέφτες από τον Μπους; Ή μήπως ο Μπους είναι ο μεγαλύτερος κλέφτης του πλανήτη;

Αχ! Αυτή η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας! Δεν προλαβαίνεις να δηλώσεις ή να κάνεις κάτι και τσουπ σου 'ρχεται νααα μια αμφισβήτηση (με το συμπάθιο δηλαδή!) Μπορεί ο Λιάπης να έστειλε τηλεφωνικά την κλήση για το κράνος στον Ψωμιάδη, κι αυτός ως καλός πολίτης πήγε την πλήρωσε (;) κι αυτό δούλεψε ίσως επικοινωνιακά, αλλά, άντε τώρα, κοτζάμ υπουργός να τρέχεις να βλέπεις τα βίντεα και τις φωτογραφίες των υπουργών και άλλων στελεχών της κυβέρνησης να κάνουν το ίδιο. Μέχρι και τον πρωθυπουργό είδαμε σε βίντεο να μην φοράει τη ζώνη του! Τώρα τι θα κάνει άραγε ο Λιάπης; Θα στείλει την κλήση με ιμέιλ; Θα πρότινα  στον υπουργό πάντως, να οργανώσει μια εσωτερική  υπηρεσία, να παρακολουθεί τα μεγάλα προσώπατα κάθε πότα κάνουν παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. να τους στέλνει την κλήση σπίτι με τ' όργανο!

Πάντως, μπορεί να κυνηγάνε τον κοσμάκη για κλήσεις τα όργανα της Τροχαίας, αλλά τα όργανα της τάξης ποιος θα τα κυνηγήσει να τα βάλει σε τάξη; Παρατράβηξε το κακό με τους κακούς αστυνομικούς. Κι αρχίζει να γίνεται ενοχλητικό πια, το ότι, κάθε λίγο και λιγάκι, θα πρέπει να λέμε ότι «για έναν  δυο κακούς αστυνομικούς δεν πρέπει να αμαυρώνεται ολόκληρο το Σώμα». Αμ δε! Εδώ γίνεται χαμός! Πότε δέρνουν τον κόσμο και πότε τον ...ξαναδέρνουν. Κι όταν βαριούνται να δέρνουν, τότε αναγκάζουν τους κρατούμενους να δέρνονται μεταξύ τους! Κατάντησε τραγικό πια, να βλέπουμε την Ελληνική Αστυνομία να παραπαίει στην κατάντια της, γιατί περί κατάντιας πρόκειται. Είναι η απόλυτη ξεφτίλα. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί θα πρέπει να καταλάβουν πια ότι θα πρέπει να διώχνουν από το Σώμα τους κακούς (λίαν επιεικώς οι λέξη «κακοί») συναδέλφους τους. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί αμαυρώνουν και απαξιώνουν όλο το Σώμα και κανένας άλλος. Επιτέλους! Αλλά πάνω απ' όλα, θα πρέπει η πολιτική ηγεσία της Αστυνομίας να έχει κότσια για να αλλάξει η κατάσταση αυτή. Και δεν έχει καν κότσια, παρά μόνο φαιδρά λογίδρια ξέρει να εκστομίζει ότι δήθεν «αγγαρεία κάνει» και «ποινήν εκτίει»! Δρόμο...

Έτσι, κατέληξα στο σημείο να δημιουργήσω ένα νέο blog, πιστεύοντας μέσα μου ότι θα με εξέφραζε περισσότερο όσον αφορά τον βαθύτερο συναισθηματικό μου κόσμο. Είναι το αστικό τοπίο. Δεν ξέρω πού θα με οδηγήσει. Προς το παρόν, παραμένοντας εδώ στο εωθινόν ως έχει, θα προσπαθήσω να δώσω κάτι διαφορετικό από το αστικό τοπίο. Δείτε το, πείτε μου τις απόψεις σας. Τις καλές και τις άσχημες.

[ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΕΝΑΣ ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ G8]

Επειδή λοιπόν το υιοθετώ, το αναδημοσιεύω κι εγώ εδώ. Αξίζει να το διαβάσετε:

          Τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα   με την πρόθεση των ΗΠΑ να εγκαταστήσουν στην Τσεχία και την Πολωνία αντιβαλιστικούς πυραύλους προβάλοντας το γελοίο επιχείρημα της αντιμετώπισης επίθεσης από το Ιράν(!) και η άμεση απάντηση της Ρωσίας με τη δοκιμή νέου πυραύλου με 10 πυρηνικές κεφαλές που δεν εντοπίζεται από τον αντίπαλο, δημιουργούν μία νέα, εντελώς διαφορετική κατάσταση. Το β ασικό χαρακτηριστικό, που καθιστά το νέο σκηνικό πιό επικίνδυνο σε σχέση με το παρελθόν αφορά στην «εκλογίκευση» και στην «αποδοχή» του πυρηνικού πολέμου με την παραγωγή και χρήση πυρηνικών όπλων μικρής ισχύος  και υψηλής ακρίβειας. Είναι φανερό οτι τελειώνει το «διάλειμμα» της μεταψυχροπολεμικής ηρεμίας και οδηγούμαστε σε μιά νέα περίοδο έντασης και μιά νέα κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών. Η διαστροφή  της ανθρώπινης σκέψης  στην πιό ακραία μορφή της. Πολιτικοί αναλυτές και ειδικευμένοι επιστήμονες σε γεωπολιτικά θέματα  βλέπουν πλέον πολύ πιθανή την έκρηξη ενός περιορισμένου πυρηνικού πολέμου.

            Αλλά και η Σύνοδος των ηγετών του G 8 που συνήλθε το προηγούμενο διήμερο στη Γερμανία επιφύλλασσε άλλη μιά απογοήτευση: Για το μέγιστο των προβλημάτων που αφορά στην αλλαγή του κλίματος δεν έγινε δυνατή η κατάληξη  σε  κοινά αποδεκτά επείγοντα μέτρα που είναι απαραίτητα, αφού οι όποιες προτάσεις τορπιλίστηκαν και πάλι από τις ΗΠΑ στο όνομα της Ανάπτυξης(!) και παραπέμφθηκαν στο μέλλον. Τα χαμόγελα που απλόχερα μοίρασαν στους φωτογραφικούς φακούς, δείχνουν  οτι οι κυρίαρχοι του Πλανήτη ούτε συναίσθηση των μεγάλων τους ευθυνών έχουν, ούτε πολύ περισσότερο  διάθεση να αναλάβουν άμεσα και δραστικά μέτρα προς όφελος του Περιβάλλοντος και της ίδιας της Ζωής.

Απέναντι σε αυτές τις αρνητικές εξελίξεις, η μόνη ελπιδοφόρα δύναμη που μπορεί να αναστρέψει την  κατάσταση είναι το μέτωπο κοινωνικών δυνάμεων σε παγκόσμιο επίπεδο που διαμορφώνεται και κινητοποιείται, που πιέζει και απαιτεί πολιτικές πρωτοβουλίες, που διεκδικεί ένα Κόσμο χωρίς πολέμους, χωρίς πυρηνικά, ένα Κόσμο διαφορετικό, που είναι εφικτός.

Την ερχόμενη Δευτέρα 11 Ιουνίου θα κυκλοφορήσει στα φαρμακεία η εισπνεόμενη ινσουλίνη. Το σπρέι θα χορηγείται με ιατρική συνταγή και τό κόστος θα καλύπτεται από τα Ταμεία. Από τη θεραπεία εξαιρούνται καπνιστές, έγκυες και άτομα κάτω των 18 ετών.

Από το in.gr

Όπως και να 'χει, η αλήθεια είναι ότι υπάρχει πολύ σαβούρα για πέταμα στην τέχνη! Αυτό είναι μια αλήθεια, είναι η πραγματικότητα. Αν είναι κάτι που ονομάζεται ΤΕΧΝΗ, Τέχνη ή «τέχνη» να παραμείνει στο χρόνο, τότε αυτό θα παραμείνει γιατί το αξίζει. Αν όχι, σίγουρα αυτό θα απορριφθεί από το ίδιο το κοινό. Είναι πραγματικά τρελό, ανόητο, τραγικό, να κατεβάζεις και να λογοκρίνεις μ' αυτόν τον τρόπο οποιοδήποτε έργο ενός καλλιτέχνη. Όποιος κι αν είναι αυτός. Τώρα, έδωσαν στο έργο της κας Στεφανή περισσότερη σημασία από αυτήν που πραγματικά ή ίσως άξιζε ως έργο τέχνης!

Ξέρετε κάτι; Θεωρώ ότι το έργο της κας Εύας Στεφανή, μάλλον πέτυχε αυτό που ακριβώς ήθελε να πετύχει!!! Η λογοκρισία του τα λέει όλα.....

ΑΠΟ ΤΑ "ΝΕΑ" - η συνέχεια εδώ...

Η περίπτωση της Αμαλίας Καλυβινού, σίγουρα δεν είναι η μοναδική ούτε στην Ελλάδα, ούτε σε όλο τον γνωστό πολιτισμένο κόσμο μας. Η Αμαλία Καλυβινού, είναι ένα ακόμα άτομο που έπεσε θύμα μιας ανάλγητης γραφειοκρατικής λογικής των δημοσίων υπηρεσιών του ΙΚΑ, των ελληνικών νοσοκομείων, αυτού του Εθνικού Συστήματος Υγείας που νοσεί μέχρι θανάτου και των διάφορων αλμπάνηδων ιατρών που δυστυχώς κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Η περίπτωση της Αμαλίας Καλυβινού, είναι άλλη μια στις τόσες πολλές περιπτώσεις με καρκίνο από την τρυφερή παιδική ηλικία, και όχι μόνο, η οποία δεν διαγνώστηκε, γιατί σκόνταψε, κυριολεκτικά, σε διάφορους γιατρούς οι οποίοι αδιαφόρησαν και συνεχίζουν να αδιαφορούν για την υγεία του ασθενούς, και ενδιαφέρονται μόνο για την τσέπη τους, για το πώς θα πάρουν το φακελάκι, για το πώς θα πλουτίσουν.

Η διαφορά με την Αμαλία Καλυβινού  η οποία έφυγε από τη ζωή με ένα μεγάλο παράπονο  είναι ότι η ίδια, εκμεταλλευόμενη την τεχνολογία και τις δυνατότητες που παρέχει το ίντερνετ, μπόρεσε να γνωστοποιήσει την ιστορία της και να ευαισθητοποιήσει μια αρκετά μεγάλη μερίδα Ελλήνων πολιτών και όχι μόνο.

Η Αμαλία κατάφερε και κατήγγειλε ανοιχτά, με το όνομά της και με τη ζωή της την ίδια, τους γιατρούς που την οδήγησαν με μαθηματική ακρίβεια στον πρόωρο θάνατό της. Οι ίδιοι αυτοί αλμπάνηδες, έγραφαν μέρα με την ημέρα την ιστορία του θανάτου της, χωρίς η ίδια να το γνωρίζει.

Η Αμαλία, είναι ένα ακόμα θύμα στα τόσα που καθημερινά φεύγουν από αυτή τη ζωή, που αν υπήρχε ένα δημόσιο σύστημα υγείας το οποίο θα πρόσεχε περισσότερο τους ασθενείς του και δεν θα τους εκμεταλλευόταν, τότε σαφώς τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Μην ξεχνάμε πόσες και πόσες περιπτώσεις καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας, και άλλες πόσες, πολλές περισσότερες, θάβονται κυριολεκτικά, κουκουλωμένες στα ματωμένα σεντόνια των νοσοκομείων μας..

Μην ξεχνάμε ακόμα και στο νοσοκομείο της Δράμας, εκείνον τον ασθενή που έφυγε από το δωμάτιό του χωρίς κανέναν να τον δει και τον βρήκαν φαγωμένο από τα σκυλιά σε κάποια γωνιά του αυλόγυρου. Μην ξεχνάμε εκείνη την κοπελίτσα που πέθανε από σκωληκοειδίτιδα και πάλι στο νοσοκομείο της Δράμας, είτε επειδή οι γιατροί δεν κατάφεραν να διαγνώσουν την ασθένεια είτε γιατί δεν ήθελαν να την κρατήσουν σε κρεβάτι! Να πεθαίνεις από σκωληκοειδίτιδα στα 2006, σημαίνει ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας, όχι απλώς νοσεί, αλλά χρειάζεται πλέον ξήλωμα και ...επανίδρυση, που θα έλεγε κι ο σημερινός πρωθυπουργός!

[Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του], ορίζει το άρθρο 47 του νόμου 2071/1992. Καλά τώρα! Στην Ελλάδα, χρειαζόμαστε έναν νόμο ο οποίος θα ορίζει δια νόμου την εφαρμογή των νόμων!!!

Μα πάνω απ' όλα, πιστεύω προσωπικά, ότι φταίμε όλοι εμείς. Φταίμε από εκείνη τη στιγμή που βάζουμε το χέρι στην τσέπη για να βγάλουμε το έξτρα χρήμα που θα δώσουμε στον γιατρό για να τον ευχαριστήσουμε. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, δίνουμε το δικαίωμα στον γιατρό να πάρει το φακελάκι του. Φταίμε όλοι εμείς, οι οποίοι, τρέχουμε στον οποιοδήποτε μας πουλάει το «θαυματουργό» νερό του Καματερού ή την φραπελιά, επειδή είμαστε απελπισμένοι. Φταίμε όλοι εμείς που δίνουμε βάση στους διάφορους αλμπάνηδες να επιβιώσουν. Που δεν καταγγέλλουμε τον κακό γιατρό. Που δεν καταγγέλλουμε το κακό σύστημα υγείας. Που δεν καταγγέλλουμε την αδιαφορία τη στιγμή που θα αυτή θα ξεσπάσει πάνω μας. Όταν όλοι εμείς οι πολίτες μάθουμε να καταγγέλλουμε και να στέλνουμε σπίτι του τον κακό γιατρό, τότε θα έχουμε κάνει ένα βήμα μπροστά για καλύτερη υγεία!

[σ.σ. 1. Βεβαίως και το κείμενο αυτό δεν αναφέρεται σ' όλους εκείνους τους γιατρούς, σ' όλους εκείνους τους νοσηλευτές και στο υπόλοιπο προσωπικό, είτε του Ε.Σ.Υ. είτε των ιδιωτικών κλινικών και ιατρείων, που κάνουν σωστά τη δουλειά τους, δεν παίρνουν φακελάκι και ενδιαφέρονται για τους ασθενείς τους.

σ.σ. 2. Ο τίτλος είναι από τα τελευταία λόγια που δημοσίευσε στο προσωπικό της ιστολόγιo η Αμαλία Καλυβινού, λίγες μέρες πριν φύγει από τον μάταιο αυτό κόσμο. «Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»]

Υ.Γ. Δεν αμφισβητώ τίποτα από το έργο του κ. Σταύρου Μπένου ως πολιτικού.

Για άλλη μια χρονιά, χάρη στις μεγάλες προσπάθειες του Γιάννη Ιωαννίδη, του προέδρου της Αερολέσχης Δράμας "ΑΙΟΛΟΣ" , και όλων των ανθρώπων που την απαρτίζουν πρόκειται να πραγματοποιηθούν τα ΑΙΟΛΕΙΑ-2007στη Δράμα, από 21 έως 24 Ιουνίου, στην περιοχή της Πετρούσας του Δήμου Προσοτσάνης, λίγο μόνο χιλιόμετρα από την πόλη της Δράμας.

Υλικό σχετικά με παλαιότερους αγώνες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα της Α ΕΡΟΛΕΣΧΗΣ ΔΡΑΜΑΣ "ΑΙΟΛΟΣ"εδώ, αλλά και στη δεξιά στήλη μας "Δραμινή Ενημέρωση" όπου υπάρχει σχετικό Link.

Τα ΑΙΟΛΕΙΑ, όπως καταλάβατε, είναι αγώνες αλεξιπτώτου πλαγιάς. Παρακάτω μπορείτε να βρείτε κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με τους αγώνες.

Μετά την μεγάλη επιτυχία του φετινού αγώνα η Αερολέσχη Αίολος Δράμας σας προσκαλεί για ακόμη μια φορά στα όμορφα βουνά του Νομού Δράμας για να λάβετε μέρος στον γνωστό αγώνα (συνάντηση) ΑΙΟΛΕΙΑ 2007 σε μία περιπέτεια μεγάλων αποστάσεων και να διασκεδάσετε. Ευχόμαστε να ξαναδούμε τους φίλους μας από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό που μας τίμησαν με την παρουσία τους στον αγώνα και ελπίζουμε σε καινούργιες συμμετοχές.
Η συνάντηση θα διαρκέσει 4 ημέρες με πρώτη ημέρα αγώνων την Πέμπτη 21 Ιουνίου και τέλος την Κυριακή στις 24 Ιουνίου. Την Τετάρτη 20 Ιουνίου θα υπάρχει η δυνατότητα για δοκιμαστικές πτήσεις και θα γίνει η εγγραφή των πιλότων που θέλουν να λάβουν μέρος στον αγώνα. Το γραφείο των αγώνων θα βρίσκεται στον πολιτιστικό σύλλογο στην πλατεία του χωριού Πετρούσα.

Τοποθεσία: (Κέδρος κοντά στο χωριό Πύργοι)
Η απογείωση βρίσκεται στην κορυφή Κέδρος με υψόμετρο 1200μ. στην νοτιοδυτική πλευρά του όρους φαλακρού. Στον χώρο αυτό διοργανώθηκαν αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος και κυπέλλου τα ΑΙΟΛΕΙΑ το 1998,1999,2000 και 2006 καθώς και ο διασυλλογικός αγώνας ΑΙΟΛΕΙΑ 2005. Ημορφολογία της περιοχής δίνει δυνατότητες για πτήσεις αποστάσεων και ενδιαφέροντα ΤΑΣΚ αγώνων. Η απογείωση βρίσκεται 17χλμ. Από την Δράμα μέχρι το χωριό Πύργοι και από εκεί 30 λεπτά καλός χωματόδρομος ως την απογείωση.

Πρόγραμμα:
Από 20 έως 24 Ιουνίου 2007
Τετάρτη 20/6 Εγγραφές και επίσημη ημέρα δοκιμών
Πέμπτη 21/6 1η αγωνιστική ημέρα
Παρασκευή 22/6 2η αγωνιστική ημέρα
Σάββατο 23/6 3η αγωνιστική ημέρα
Κυριακή 24/6 4η αγωνιστική ημέρα και τελετή λήξης

Συμμετοχή: Η συμμετοχή ορίζεται στα 30 Ευρώ για όλους τους αθλητές που συμμετέχουν στον αγώνα. Το κόστος συμμετοχής καλύπτει μεταφορά και περισυλλογή των αθλητών του αγώνα χάρτες και γραφικό υλικό, μπλουζάκι αγώνα, επίσημο δείπνο καθώς και ένα πρόχειρο γεύμα (lunchpacket) την ημέρα για κάθε αθλητή.

***Μέγιστος αριθμός πιλότων 150***

140 πιλότοι από συμμετοχές

10 πιλότοι από τον διοργανωτή

Θα γίνουν δεκτές 170 εγγραφές οι πρώτοι 100 πιλότοι θα γίνουν δεκτοί με την σειρά εγγραφής από τις θέσεις 100-140 θα προτιμηθούν πιλότοι με καλύτερη θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Οι πιλότοι από το 140 μέχρι το 170 θα είναι σε λίστα αναμονής σε περίπτωση ακυρώσεων συμμετοχών και έχουν μεγάλη πιθανότητα να συμμετέχουν στον αγώνα.

ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ, ΓΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΑΛΛΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΑΕΡΟΛΕΣΧΗΣ ΔΡΑΜΑΣ "ΑΙΟΛΟΣ"

Εφόσον εγκρίνει αυτή την συμπεριφορά απέναντι στους καπνιστές, είναι για μένα, εντελώς απαράδεκτη.

Πολλά χρονια κάπνιζα, κι εδώ και μερικά χρόνια δεν καπνίζω. Είμαι πλέον φανατικός αντικαπνιστής. Αλλά είμαι φανατικός αντικαπνιστής για μένα. Δεν είναι δυνατόν η συμπεριφορά μου να είναι τόσο ανόητη και άσχημη απέναντι σε ανθρώπους που καπνίζουν, γιατί στο κάτω-κάτω είναι δικαίωμά τους και αν θέλουν να καπνίσουν ας καπνίσουν.

Έτσι, με τον άσχημο αυτόν τρόπο συμπεριφοράς, δεν πείθεται κανέναν, φίλοι μου.

Λυπάμαι για σας, πραγματικά. Και είναι μια σελίδα το www.startpoint.gr την οποία διαβάζω καθημερινά πάνω από τρεις φορές! Λυπάμαι, πραγματικά λυπάμαι!

Μπορεί να μην είχαμε την τύχη να σε γνωρίσουμε από κοντά, αλλά τώρα σίγουρα όλοι χαιρόμαστε που έγινε αυτό. Έστω και μ' αυτόν τον τρόπο. Ο καθένας από εμάς κάνει τις δικές του θυσίες, ανάλογα με το πως του τα φέρνει η ζωή. Και τη ζωή μας την κάνουμε εμείς. Αλλά βεβαίως και οι άλλοι. Δούλεψες, κουράστηκες, πόνεσες, έμαθες. Τώρα κάνεις εμάς να μαθαίνουμε μέσα από εσένα.

Δυστυχώς, όλοι αυτοί οι αλπάνηδες δεν πρόκειται να τελειώσουν. Όμως σίγουρα θα μειωθούν σημαντικά. Η παρέμβασή σου είναι τεράστια. Εμείς, δεν κάνουμε και πολλά πράγματα τώρα, παρά μόνο να γράψουμε δυο λόγια εδώ. Που σίγουρα θα πιάσουν τόπο. Το πιστεύω, το εύχομαι.

Καλό ταξίδι κοπέλα μου, όπου κι αν σε οδηγεί ο δρόμος αυτός!

Οι bloggers της Ελλάδας θα τιμήσουν την Παρασκευή 1η Ιουνίου τη μνήμη της Αμαλίας Καλυβινού, η οποία εξιστόρησε στο ιστολόγιό της την τραγική περιπέτειά της με τον καρκίνο, τον οποίο οι γιατροί καθυστέρησαν 17 χρόνια να διαγνώσουν. Η Αμαλία έφυγε τα ξημερώματα της Παρασκευής...

Η 30χρονη φιλόλογος έμαθε μόλις πριν από πέντε χρόνια ότι πάσχει από καρκίνο. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεκάδες γιατροί έλεγαν ότι πρόκειται απλώς για ιδιοπάθεια, ένας χρόνιος πόνος που δεν μπορούσε να εξηγηθεί.

Ένας καλοήθης όγκος στο πόδι της- ένα νευρίνωμα- δεν διαγνώστηκε και δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε καρκίνο που οδήγησε στον ακρωτηριασμό του ποδιού της, αναφέρουν Τα Νέα της Τρίτης.

Γραφειοκρατία

Από το 1984, όταν ήταν μόλις 8 χρόνων, μέχρι το 2001 είχε επισκεφθεί δεκάδες γιατρούς για τους αφόρητους πόνους στο πόδι της. Το τελευταίο διάστημα η Αμαλία έδινε μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα- 47 όγκους είχαν εντοπίσει οι γιατροί.

Πριν από ενάμιση χρόνο, η Αμαλία έφτιαξε ένα blog , όπου μοιράστηκε όλο τον πόνο της ζωής της και περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια τις εξετάσεις και τους γιατρούς που μιλούσαν για «ιδιοπάθεια».

«Εξαιτίας σου, γιατρέ μου, έχω χάσει απολαύσεις αμέτρητες, έχω διακόψει τις σπουδές μου πάνω από τρεις φορές, έχω στερηθεί ταξίδια, δεν φόρεσα ποτέ μίνι φούστα λόγω της ατροφίας, έχω αντιμετωπίσει παράλογη γραφειοκρατία, έχω υπάρξει θύμα οικονομικής εκμετάλλευσης από γιατρούς, έχω υπάρξει υποψήφιο θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης από γιατρό, έχω νοσηλευθεί σε βρώμικα νοσοκομεία με αδιάφορους γιατρούς και νοσοκόμες, έχω περιμένει άπειρες ώρες σε ουρές νοσοκομείων ή ΙΚΑ για μία σφραγίδα», έγραφε στις 7 Απριλίου η 30χρονη φιλόλογος.

Η άτυχη Αμαλία εξιστορεί την απίστευτη ταλαιπωρία της στο ΙΚΑ και τον ΕΟΦ για να πάρει έγκριση για το μόνο φάρμακο που θα μπορούσε να την βοηθήσει. Τελικά, όμως, αποδείχθηκε ανεπαρκές.

Η Αμαλία έγραψε το τελευταίο μήνυμα στο blog στις αρχές Μαΐου. Καθημερινά δεχόταν στο fakellaki. blogspot. com εκατοντάδες μηνύματα συμπαράστασης από όλη τη χώρα

Στη μνήμη της Αμαλίας, την ερχόμενη Παρασκευή, όλοι οι bloggers θα αφιερώσουν τις σελίδες τους στην «Ημέρα Αμαλίας», με σύνθημα «Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...».

Για όσους ήθελαν να κάνουν κάτι παραπάνω από το να γράψουν απλώς ένα ηλεκτρονικό μήνυμα, η οικογένεια της Αμαλίας έδωσε την ιδέα της προσφοράς στην ίδρυση του ογκολογικού νοσοκομείου για παιδιά και σε όποια άλλη προσπάθεια αφορά τον καρκίνο.

Το κείμενο ανήκει στο www.in.gr

Έχουμε ξεφύγει! Ναι, έτσι πιστεύω, και το πιστεύω απόλυτα. Αυτό που λέμε: καταναλωτική κοινωνία, μεταφράζεται πολύ απλά σε κοινωνία της σπατάλης. Κι ας με κοροϊδεύουν ορισμένοι ότι εγώ τουλάχιστον δεν ξυρίζομαι, συνεπώς χρησιμοποιώ λιγότερο νερό! Δεν πειράζει... Οι ανόητοι ανοησίες θα λένε... Ο καθένας στην προσωπική του ζωή, χρησιμοποιεί τα αντικείμενα που μπορεί και όπως μπορεί. Πριν απ' όλα και πάνω απ' όλα, όσα γράφω εδώ τα λέω στον ίδιο τον εαυτό μου, μήπως και προσπαθήσω κι εγώ ο ίδιος να τα κάνω πράξη. Για παράδειγμα. Να χρησιμοποιείς ποτήρια γυάλινα και να τα πλένεις, παρά να πίνεις νερό σε πλαστικά μιας χρήσης και να τα πετάς, γεμίζοντας έτσι με περισσότερα σκουπίδια τα οποία, η ίδια η φύση, αδυνατεί να τα απορροφήσει. Να χρησιμοποιείς όσο γίνεται λιγότερες πλαστικές ύλες. Να μην σπαταλάς το χρήμα σου σε αντικείμενα που δεν είναι χρειαζούμενα. Να ρυπαίνεις όσο γίνεται λιγότερο το περιβάλλον. Και άλλα πολλά και διάφορα. Ξέρω ότι, τώρα, ορισμένοι με κοιτάτε με μισό μάτι. Τι λέει μωρέ ο τύπος! Μήπως ο ίδιος δεν χρησιμοποιεί κομπιούτερ; Δεν ανάβει το air - condition ; Δεν ξοδεύει το νερό όταν κάνει μπάνιο; Δεν χρησιμοποιεί πλαστικές σακούλες που αρ γότερα τις πετάει; Ναι! Ίσως όλα αυτά να μας μοιάζουν χοντράδες και πολυλογίες, αλλά το βέβαιο είναι ότι κάτι πρέπει να κάνουμε επιτέλους όλοι μαζί, πριν αναγκαστούμε απότομα μια μέρα, να γυρίσουμε σε συνθήκες οι οποίες θα μας ξυπνήσουν από τον λήθαργο της άκρατης κατανάλωσης!

[Τη φωτογραφία τη δανείζομαι από το http://www.startpoint.gr/, και είναι του Χρήστου Αργυρόπουλου.]

Η Αστυνομία σ' αυτή τη χώρα, έχει αμαρτωλή ιστορία, είτε θέλουμε να το αποδεχθούμε είτε όχι. Η ιστορία της Αστυνομίας σ' αυτή τη χώρα, όπως προφανώς και σε όλες τις άλλες χώρες του πλανήτη, έχει συνδεθεί με χαφιεδισμούς, με φακελώματα, με ξυλοδαρμούς και ως ένα σημείο ορισμένα από αυτά τα... αμαρτωλά παιχνίδια της συνεχίζονται ακόμα. Πάντα βεβαίως στην υπηρεσία του Κράτους και του πολίτη που τους πληρώνει μέσω της φορολογίας του, και πάντα, βεβαίως, για το καλό μας.

Σήμερα, η Ελληνική Αστυνομία, πέρα από το έργο της να κυνηγάει τους κακούς, τους κλέφτες, τους απατεώνες, του ναρκομανείς, τους δολοφόνους και τα άλλα «καλά παιδιά», συνεχίζει να επιτελεί το «θεάρεστο» έργο της, αυτό της καταστολής των πολιτών που διαφωνούν στις πολιτικές πρακτικές των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Κυβερνήσεις Πα.Σο.Κ. ή Νέας Δημοκρατίας, όπως και να 'χει, η ΕΛ.ΑΣ. ξέρει μια χαρά να δέρνει τον κοσμάκη, να καταστέλλει διαδηλώσεις, να ρίχνει χημικά στους συνταξιούχους... Βέβαια, όσο πιο ....Δεξιά είναι μια κυβέρνηση, τόσο περισσότερο ξύλο πέφτει στους δρόμους.

Είναι αλήθεια όμως, ότι, πάρα πολλά έχουν αλλάξει την τελευταία δεκαετία, τόσο στην ίδια την ΕΛ.ΑΣ. ως σώμα ασφαλείας της χώρας, αλλά και στη νοοτροπία των ίδιων των αστυνομικών υπαλλήλων της, μέσω του συνδικαλισμού των αστυνομικών υπαλλήλων, όπως λέγονται τώρα πια. Τώρα, οι ίδιοι οι αστυνομικοί υπάλληλοι, φτάνουν στο σημείο να δέχονται και αυτοί τις ...θωπείες της κυβέρνησης, και μάλιστα σε έντονο βαθμό. Η όξυνση μεταξύ του φυσικού εργοδότη της ΕΛ.ΑΣ. και των υφισταμένων της, είναι αλήθεια ότι έχει ξεπεράσει τα γνωστά και «επιτρεπόμενα όρια».

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν γνωρίζουμε τι έγινε χθες βράδυ στο ΟΑΚΑ στον τελικό του Champions League . Οι συνδικαλιστές της αστυνομίας, είχαν προμηθευτεί 200 εισιτήρια και απειλούσαν να διαδηλώσουν στις κερκίδες του γηπέδου για τα αιτήματά τους. Είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε καμιά άλλη χώρα πουθενά στον κόσμο. Το πρόβλημα είναι τεράστιο και η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας απειλούσε μέχρι χθες με συλλήψεις.

Οι συνδικαλιστές πάντως είχαν δώσει διορία στην κυβέρνηση μέχρι τα μεσάνυχτα της χθεσινής ημέρας να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, ενώ καταγγέλλουν ότι εκδόθηκε εντολή με την οποία αναστέλλονται άδειες και ρεπό, που έχει στόχο να συμμετάσχουν αστυνομικοί από την επαρχία στις κινητοποιήσεις. «Αν ισχύει, αυτό μας γυρίζει πίσω σε επικίνδυνα μονοπάτια, χρόνια πίσω, που είναι ενάντια στο νόμο», δήλωσε ο πρόεδρος της ΠΟΑΣΥ Δημήτρης Κυριαζίδης, που επισήμανε ότι «θα μπουν στο γήπεδο με τις στολές τους, αφού δεν υπάρχει κάποιος κανονισμός που να το απαγορεύει».

Παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον πάντως να δούμε το πού πρόκειται να καταλήξει αυτή η υπόθεση. Έχω την εντύπωση ότι στο μέλλον θα αποτελέσει «πιλότο» και για τον συνδικαλισμό των σωμάτων ασφαλείας και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Γεγονός είναι ότι, η εναντίωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων ενάντια στον φυσικό τους εργοδότη, την πολιτική ηγεσία, είναι πρωτοφανής. Όπως γεγονός παραμένει, ότι, αυτή την εποχή στην Ελλάδα, η δράση των συνδικαλιστών αστυνομικών αποδεικνύεται δυναμικότερη από άλλες επαγγελματικές τάξεις και έντονη την τάση της διεκδίκησης.

Βεβαίως, προς μεγάλη ίσως έκπληξη του ιδίου και πολλών άλλων, ο ελληνικός λαός δεν έχει ξεχάσει το ζήτημα, όσο κι αν αυτό φαίνεται να έχει καταλαγιάσει και οι αγώνες να μην είναι το ίδιο έντονοι όπως ήταν εκείνα τα χρόνια.

Σήμερα, 15 χρόνια μετά, το να εκφωνήσει μια παρουσιάστρια σε μια εκδήλωση τραγουδιού τη φράση: «καλή επιτυχία Μακεδονία», νομίζει ότι θα μπορούσε να περάσει έτσι απλά, όμως ο κόσμος έδειξε έντονα την αντίδρασή του, ασχέτως αν από τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης πέρασε στα ψιλά των ειδήσεων χωρίς καμιά περαιτέρω συνέχεια και αφήνοντας να εννοηθεί ότι ήταν απλά και μόνο ένα «ατόπημα» της παρουσιάστριας!

«Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος είναι να διαγράψεις τη μνήμη του. Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του. Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία. Δε θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν. Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα», έγραφε κάποτε ο συγγραφέας Μίλαν Κούντερα.

Αυτή είναι η αλήθεια. Στην Ελλάδα, προσπάθησαν με διαφόρους τρόπους να μας κάνουν να αφήσουμε πίσω μας το ζήτημα του ονόματος των Σκοπίων «Μακεδονία». Βέβαια, οι πολιτικοί και οι αντίπαλοί μας συνεχίζουν να δουλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση. Τα παιχνίδια που παίζονται εσωτερικά της χώρας είναι πολλά, πάρα πολλά. Πολλές φορές γίνεται άμεση πολιτική εκμετάλλευση. Υπάρχει μια τακτική στην Ελλάδα, η οποία ακούει στη λέξη «ωχαδερφισμός». Δεν ξέρω αν αυτό υπάρχει και σ' άλλους λαούς, εδώ το έχουμε παραξηλώσει. Έχει δημιουργηθεί μια λανθασμένη εντύπωση στην πλειοψηφία των Ελλήνων, η οποία λέει ότι επειδή είμαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να έχουμε εθνικά προβλήματα, ή ότι τέλος πάντων, θα βρούμε το δίκιο μας μέσα από τους «συμμάχους». Δυστυχώς για την Ελλάδα, σύμμαχοι δεν υπάρχουν. Εκείνο που είχε πει κάποτε ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης, παραμένει ως μια ακόμα πικρή αλήθεια: «Είμαστε έθνος ανάδελφο».

Η Ελλάδα σήμερα μπορεί να είναι μια ανεξάρτητη χώρα, να αγωνίζεται και να παλεύει για να παραμείνει ανεξάρτητη, όμως η πραγματικότητα είναι ότι κάποιοι προσπαθούν να την μαδήσουν, να την κουτσουρέψουν, να κόψουν κομμάτια της από δω κι από κει, να τα μοιράσουν και να την καταντήσουν ένα προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή των Βαλκανίων.

Όταν οι μεγάλες δυνάμεις το 1821 έβλεπαν την Ελλάδα να επαναστατεί ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία, την έδωσαν την ευκαιρία να ανεξαρτητοποιηθεί, έχοντας στο μυαλό τους την εικόνα ενός προτεκτοράτου στην περιοχή, μέσω του οποίου θα μπορούσαν να κάνουν τα δικά τους παιχνίδια απέναντι στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Η Ελλάδα όμως μεγάλωνε συνεχώς κι εκείνο ήταν που ενόχλησε.

Στις μέρες μας, έχουμε ξεχάσει την Ιστορία μας. Δεν διδασκόμαστε από το παρελθόν. Και φυσικά, τώρα προσπαθούν να εξομαλύνουν την Ιστορία, να απαλύνουν το παρελθόν, να διαγράψουν τις μνήμες, την προσφυγιά, τους ξεριζωμούς, τα δεινά που πέρασε αυτός ο λαός. Και ποιος ο σκοπός τους για όλα αυτά; Η απάντηση είναι μία και απλή και είτε την αποδεχόμαστε είτε όχι: η συρρίκνωση της χώρας και του έθνους!

Και θα επαναλάβω εδώ για άλλη μια φορά, απόσπασμα από την ομιλία της προέδρου της Ελληνικής Βουλής κας Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, όταν αναλάμβανε πρόεδρος της Δημοκρατίας ο κ. Παπούλιας: [Η χώρα μας εξάλλου θα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρά διλήμματα σε πολλούς τομείς: Στα εθνικά θέματα δρομολογούνται εξελίξεις που απαιτούν σύμπνοια και νηφαλιότητα, στον οικονομικό και τον κοινωνικό τομέα πρέπει να γίνουν τομές και να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών, η διαπαιδαγώγηση των νέων θα απαιτήσει αναπροσανατολισμούς στην εκπαίδευση και την κατάρτιση, ο ελληνικός πολιτισμός θα πρέπει να ανακτήσει την ιστορική του πρωτοπορία.]

Για τη Δράμα, η γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης συνδέεται άμεσα με τα Αναστενάρια της Μαυρολεύκης, ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Δράμα, ή για να το πούμε διαφορετικά, λίγα χιλιόμετρα πριν μπούμε στην πόλη της Δράμας ερχόμενοι από το δρόμο της Θεσσαλονίκης.

Στη Μαυρολεύκη Δράμας, 21, 22 και 23 Μαϊου αρχίζουν οι τριήμερες εκδηλώσεις της αναβίωσης του εθίμου των Αναστεναρίων, που πραγματοποιούνται στο εξωκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Μαυρολεύκη Δράμας του Δήμου Σιταγρών.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει:

ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΜΑΪΟΥ

21.00 το βράδυ Πυροβασία Αναστενάρηδων στο εξωκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

ΤΡΙΤΗ 22 ΜΑΪΟΥ

19.30 το βράδυ, Χαιρετισμοί επισήμων  - Μουσικοχορευτική εκδήλωση με τη συμμετοχή Πολιτιστικών ΣΥλλόγων του Νομού Δράμας και της ευρύτερης περιοχής.

ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΜΑΪΟΥ

21.00 το βράδυ, πυροβασία των Αναστενάρηδων στο εξωκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Το έθιμο

Τα Αναστενάρια είναι ένα παραδοσιακό ελληνικό θρησκευτικό έθιμο, το οποίο επικρατούσε στην επαρχία της Σωζοαγαθουπόλεως στη βορειοανατολική Θράκη και συγκεκριμένα στο χωριό Κωστί. Το 1923, με την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι κάτοικοι αυτής της περιοχής της Θράκης εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία, όπου και μετέφεραν στοιχεία της λαϊκής τους παράδοσης, όπως τα αναστενάρια. Οι αναστενάρηδες, φοβούμενοι τις αντιδράσεις, μέχρι το 1943, δεν έδιναν δημοσιότητα στο έθιμο. Για πρώτη φορά, το 1943 το έθιμο αναβίωσε δημοσίως στη Μαυρολεύκη Δράμας.

Η ονομασία «αναστενάρια», πάρθηκε από το αναστενάρι, το εικόνισμα που κρατούν σ' όλη τη διάρκεια της γιορτής στα χέρια τους και που θεωρείται ο ανώτατος αρχηγός των αναστενάρηδων.

Η τελετουργία των αναστεναρίων αρχίζει το απόγευμα της 20ης Μαΐου στο κονάκι, σε ένα χώρο όπου φυλάσσονται οι εικόνες των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, οι οποίες αποτελούν τα πολυτιμότερα κειμήλια για τους αναστενάρηδες. Τις ονομάζουν «Χάρες» και «Παππούδες» και τις έχουν σε υφασμάτινη θήκη που ονομάζεται «ποδιά», από όπου κρέμονται κουδουνάκια και πολλά αφιερώματα (η πιο παλιά εικόνα των Αγίων, γνωστή ως Γεροκοτσιανός, μεταφέρθηκε από την Ανατολική Θράκη στο χωριό Μαυρολεύκη το 1923). Στο κονάκι φυλάσσονται και τα «αμανέτεια», μαντήλια που θεωρούνται ιερά, πολύτιμα και αυτά προγονικά κειμήλια. Στον ίδιο χώρο φυλάσσονται και τα αναστενάρικα όργανα, η λύρα και το νταούλι σήμερα, παλιότερα η γκάιντα.

Το απόγευμα της 20ης Μαΐου, αρχίζουν να συγκεντρώνονται στο κονάκι άντρες και γυναίκες αναστενάρηδες, προσπαθώντας να αυτοσυγκεντρωθούν για να ακολουθήσει ο χορός. Οι εκλεκτοί αρχίζουν το χορό κρατώντας εικόνες και αμανέτεια. Αργότερα οι συμμετέχοντες, εκστασιασμένοι από την πίστη τους, ρίχνονται στα αναμμένα κάρβουνα και χορεύουν κρατώντας στα χέρια τους ένα εικόνισμα ή ένα Ευαγγέλιο

Την άλλη μέρα, 21 Μαΐου, Εορτή των Ισαποστόλων Αγίων, γίνεται η ζωοθυσία με τη συμμετοχή όλων των Αναστενάρηδων για το καλό όλων. Ο χορός επαναλαμβάνεται στο κονάκι το απόγευμα της ίδιας ημέρας με τα όργανα μπροστά και με συνεχή χορό. Εκεί έχουν ήδη ανάψει μία σωρό από ξύλα και πάλι κρατώντας εικόνες και αμανέτια, μπαίνουν στην αθρακιά και συνεχίζουν το χορό τους, χωρίς να δείχνουν πόνο ή κάποια ενόχληση από την πυρά και την υψηλή θερμοκρασία. Τη στιγμή αυτή πιστεύουν ότι δεσμεύεται κάθε αρρώστια, επιζωοτία , κακοδαιμονία. Ακολουθεί ιεροτελεστικό κοινό δείπνο με κρέας, από το ζώο που θυσιάστηκε το πρωί. Ο εκστατικός χορός  και η όλη αναστενάρικη τελετουργία τελειώνει με πυροβασία το βράδυ της 23ης Μαΐου.

Ο πόλεμος δεν είναι φυσικά κάτι καινούριο! Ο πόλεμος γεννήθηκε από τη μέρα που γεννήθηκε κι ο άνθρωπος! Ο πόλεμος γεννήθηκε μαζί με τον άνθρωπο. Ας μην το φιλοσοφήσουμε περισσότερο όμως, όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο πόλεμος είναι ...μια λόξα! που γράφει κι ο καλός φίλος Δημήτρης Μανθόπουλος.

Ο Δημήτρης Μανθόπουλος είναι σήμερα συνταξιούχος δάσκαλος. Είναι Δραμινός. Και είναι ένας εξαιρετικός ποιητής κυρίως για παιδιά. Έχει γράψει εξαιρετικά βιβλία για παιδιά, και μάλιστα πολλά από τα ποιήματά του έχουν περάσει και στα βιβλία του δημοτικού σχολείου. Είναι πολυβραβευμένος και πολυγραφότατος.

Αυτές τις μέρες, ετοιμάζεται μια έκδοση αποτελούμενη από μερικές από τις βραβευμένες παλιές ποιητικές συλλογές του, στις οποίες ο ίδιος έχει κάνει διορθώσεις. Είχα τη χαρά και την τιμή να μου τα δώσει να τα δακτυλογραφήσω, προκειμένου να τα στείλει στον εκδοτικό οίκο για έκδοση. Έτσι, διάβασα κι αυτό το παρακάτω ποίημα, που είναι από την ποιητική συλλογή: "ΜΕ ΛΕΝΕ ΗΛΙΟ", (βραβείο του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 1978 - έκδοση 1978). Τίτλος του ποιήματος "Ο πόλεμος των ζουζουνιών". Πιστεύω ότι θα το απολαύσετε.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΖΟΥΖΟΥΝΙΩΝ

Μαζευτήκανε μιλιούνια

στο περβόλι τα ζουζούνια.

Βάλαν άρματα βαριά:

κράνοι, θώρακες, κεντριά

τάχα για τιμή και δόξα.

Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!

Κάτω από την κολοκυθιά

στομωθήκανε σπαθιά.

Και κοντά στις μελιτζάνες

κλάψαν αδερφές και μάνες,

τάχα για τιμή και δόξα.

Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!

Στη χλωρή τη φασουλιά

βρήκε ο χάροντας δουλειά.

Και σιμά στις λαχανίδες

γράφτηκαν χρυσές σελίδες,

τάχα για τιμή και δόξα.

Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!

Κι ένας τζίτζικας μονάχα

βρε, τη λεβεντιά του να 'χα

που βρισκόταν εκειδά,

δε σκοτώνει, τραγουδά,

κι όχι για τιμή και δόξα:

«Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!»

Απουσία εξασφαλισμένη από τεμπελιά κυρίως, από απουσία διάθεσης (α-διαθεσία δηλαδή, όχι με την έννοια της ασθένειας), και φυσικά μπόλικη δουλειά και μη διάθεση για ο,τιδήποτε. Κατάπτωση; Μπορεί...

Διάβαζα τελευταία έναν από τους καλούς Έλληνες ποιητές. Έναν ακόμα ποιητή, ο οποίος, όπως μ' αρέσει και συνηθίζω να λέω, έζησε κι αυτός στη σκιά κάποιων άλλων ονομάτων, όχι αναγκαστικά τόσο μεγάλων ως ποιητών, αλλά μεγάλων ως ονομάτων. (Ας μην αναφέρω ονόματα για να μην θίξω τον οποιονδήποτε).

Διάβαζα λοιπόν τον Θωμά Γκόρπα. Ομολογώ ότι τον ανακάλυψα αρκετά πρόσφατα, δεν τον ήξερα. Ή μάλλον είχα ακούσει το όνομα, αλλά δεν έτυχε να διαβάσω. Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε το 1935 στο Μεσολόγγι και πέθανε στην Αθήνα το 2003. Αρκετά βιογραφικά στοιχεία του μπορείτε να βρείτε εδώ. Είναι μια σελίδα που βρήκα στο ίντερνετ - δεν έψαξα περισσότερο αυτή τη στιγμή - και τη μεταφέρω εδώ, για όσους δεν μπορείτε να βρείτε κάποια ποιητική του συλλογή.

Το βιβλίο που έχω στα χέρια μου, είναι από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, και έχει τίττλο: [ΘΩΜΑΣ ΓΚΟΡΠΑΣ - ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ - (1957-1983) - ΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ - ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ... - ΤΑ  ΘΕΜΑΤΑ] και είναι έκδοση 2006.

Βέβαια, δεν είμαι σε θέση να σας μιλήσω για το έργο του, το οποίο είναι αρκετά πλούσιο. Αλλά θα ήθελα μόνο να μεταφέρω εδώ, το πρώτο ακριβώς ποίημα που υπάρχει στη συλλογή αυτή. Βεβαίως υπάρχουν και άλλα καλύτερα ίσως, αλλά αυτό θέλω να μεταφέρω, για τους λόγους που ίσως καταλάβετε και μόνοι σας. Πρέπει να είναι από τα πρώτα του, αν και δεν γράφει ημερομηνία γραφής. Έχει τίτλο: "ΘΕΣΗ"

[Στην άσφαλτο κυλάετι το μεσημέρι λαβωμένο.

Όλα σπασμένα.

Σπασμένα γόνατα

                           λαιμοί

                                  χέρια σπασμένα

σπασμένα συνθήματα

                              σπασμένες φωνές

                                                    σπασμένο τραγούδι

σπασμένο.

Όμως εμείς το περιμένου να 'ρθεί μέσ' από σημαίες κι αίματα

τ' αλάβωτο μεσημέρι

μες στο σπασμένο καιρό

που λογαριάζεται κιόλας με το μέλλον.]

ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ;

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΧΟΥΡΙΕΤ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Με αφορμή ένα άκρως ενδιαφέρον για την Δράμα και την ευρύτερη περιοχή μας, δημοσίευμα του γνωστού περιοδικού Ελληνική Άμυνα και Ασφάλεια, ο νομαρχιακός σύμβουλος Κώστας Μιχαηλίδης καταγγέλλει το ενδεχόμενο μεταφοράς πυρηνικών όπλων στο νομό μας.

Μάλιστα. Καλά διαβάσατε!!!

Δεν είναι ούτε Πρωταπριλιά ούτε υπερβολική η καταγγελία του συγκεκριμένου νομαρχιακού συμβούλου.

Το περιοδικό Ελληνική Άμυνα και Ασφάλεια δημοσιεύει στην σελίδα «Άκρως Απόρρητο» ένα άρθρο του δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη, γνωστού για τις γνώσεις του σε στρατιωτικά θέματα, το οποίο ούτε πολύ ούτε λίγο αναφέρει πως υπάρχει μυστική συμφωνία μεταξύ Ελληνικής κυβέρνησης και Η.Π.Α. για κρυφή μεταφορά πυρηνικών όπλων σε παλιές στρατιωτικές αποθήκες που χρησιμοποιούνταν τη εποχή του ψυχρού πολέμου, στη  Δράμα, στο Κιλκίς και τα Γιαννιτσά.

Ο δημοσιογράφος επικαλείται δημοσιεύματα έγκριτων εφημερίδων της Ρωσίας και της Τουρκίας όπως η Νόβαγια Ισβέστις και η Χουριέτ.

«Το εφιαλτικό σενάριο να ξαναδούμε πυρηνικά όπλα στις στρατιωτικές αποθήκες της Δράμας είναι κάτι που πρέπει να προλάβουμε, διατρανώνοντας τη αντίθεση μας σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Μιχαηλίδης ενώ δικαιολογημένα αναρωτιέται αν το θέμα αυτό έχει σχέση με τα σχέδια κάποιων για δημιουργία Νατοικού λιμανιού στην Νέα Πέραμο «Μήπως δεν είναι καθόλου τυχαίο το συγκεκριμένο δημοσίευμα με την προσπάθεια που γίνεται για την δημιουργία Νατοικού λιμανιού στην Καβάλα; Κάτι στο οποίο είναι αντίθετη όλη η τοπική κοινωνία του γειτονικού νομού αλλά και τη Δράμας;»

Η επιχειρηματολογία του συγκεκριμένου δημοσιεύματος είναι και σοβαρή και βάσιμη.

Ουσιαστικά τονίζεται πως οι Αμερικανοί σχεδιάζουν την μεταφορά των πυρηνικών όπλων στην Ελλάδα από το Ιντζιρλίκ της Τουρκίας επειδή είναι στο βεληνεκές των Ιρανικών πυραύλων και αφετέρου επειδή δημιουργείται ένα νέο κλίμα ψυχρού πολέμου μεταξύ Δύσης και Ανατολής, στο οποίο εμπλέκονται άμεσα οι βαλκανικές χώρες.

ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΟΣ ........

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ

Τα ερωτηματικά περιμένουν για πυρηνικά όπλα στη Δράμα

Έντονο προβληματισμό στην τοπική κοινωνία προκάλεσε το χθεσινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΗΧΩ» για ενδεχόμενη μεταφορά πυρηνικών όπλων στη Δράμα, στο πλαίσιο ελληνικοαμερικανικής μυστικής συμφωνίας.

Σε εκπομπή της ΑΛΦΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ Δράμας χθες το μεσημέρι για το θέμα αυτό, μίλησε ο δημοσιογράφος κ. Νίκος Χειλαδάκης, ο οποίος έγραψε το σχετικό άρθρο στο περιοδικό «Ελληνική Άμυνα και Ασφάλεια».

Ο κ. Χειλαδάκης, τόνισε ότι πρόκειται περί ενός νέου επαναπροσανατολισμού στγη χρήση οπλικών συστημάτων για την εξυπηρέτηση αμερικανικών συμφερόντων. «Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις διαθέσεις των Αμερικανών και γενικότερα τις προθέσεις τους να εγκαταστήσουν στην περιοχή μας οπλικά συστήματα τελευταίας γενιάς, επειδή βρίσκουν το έδαφος της Ελλάδας πιο ασφαλές από αυτό των άλλων χωρών».

Σε ερώτηση για το αν συνδέετε το ενδεχόμενο δημιουργίας ΝΑΤΟϊκούς λιμανιού στη Νέα Πέραμο Καβάλας, με το θέμα των πυρηνικών όπλων στην περιοχή μας, ο δημοσιογράφος απάντησε ότι κάτι τέτοιο δεν αποκλείεται. «Ίσως η Νέα Πέραμος τους είναι πιο χρήσιμη γιατί εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά τους», είπε ο κ. Χειλαδάκης.

Για το θέμα, παρεμβάσεις έκαναν ο πρόεδρος της Οικολογικής Κίνησης Δράμας κ. Γιάννης Δαμαλής ο οποίος ανέφερε ότι του προκαλεί ανησυχία το δημοσίευμα, καθώς και ο γεν. γραμματέας του Επιμελητηρίου κ. Στέφανος Γεωργιάδης τονίζοντας ότι πρέπει η τοπική κοινωνία να βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση, αντιδρώντας στα σχέδια κάποιων να κάνουν την περιοχή μας σκουπιδότοπο της Ελλάδας.

Πάντως, ο δημοσιογράφος κ. Νίκος Χειλαδάκης επανέλαβε πολλές φορές στην τοποθέτησή του ότι το ερώτημα, αν υπήρξε ελληνοαμερικανική συμφωνία για μεταφορά πυρηνικών όπλων από το Ίντζιρλικ της Τουρκίας στη Δράμα, παραμένει και δεν έχει απαντηθεί ακόμη.

«Ο ΔΡΑΜΙΝΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ» ΔΗΛΩΣΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΓΑΣ

Την πεποίθηση του ότι τελικώς δεν θα μεταφερθεί ούτε ένα πυρηνικό όπλο στη Δράμα εξέφρασε σε δήλωση του ο πρόεδρος του νομαρχιακού συμβουλίου Δράμας Γιώργος Κάργας απαντώντας σε ερώτηση σχετική με το χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας μας.

Ο κ. Κάργας τόνισε μεταξύ άλλων πως ο Δραμινός λαός δεν θέλει πυρηνικά όπλα στην περιοχή μας και δήλωσε ξεκάθαρα την αντίδραση του σε κινήσεις και ενέργειες αντίθετες με την βούληση του κόσμου.

Ανέφερε ότι το συγκεκριμένο θέμα άπτεται της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας και για τον λόγο αυτό είπε πως υπάρχουν πιο αρμόδιοι από τον ίδιο για να δώσουν απαντήσεις και να ενεργήσουν αναλόγως.

Πάντως πολλοί ήταν οι Δραμινοί πολίτες οι οποίοι έσπευσαν χθες να αγοράσουν το περιοδικό Ελληνική Άμυνα και Ασφάλεια και να διαβάσουν το συγκεκριμένο δημοσίευμα, το οποίο ανέδειξε στην τοπική επικαιρότητα η εφημερίδα μας.

Σε νέες δηλώσεις του ο νομαρχιακός σύμβουλος Κώστας Μιχαηλίδης ζήτησε την ευαισθητοποίηση του κόσμου προκειμένου να μην περάσουν σχέδια που θέλουν την μεταφορά πυρηνικών όπλων στη Δράμα ενώ τόνισε ότι το συγκεκριμένο θέμα θα απασχολήσει την νομαρχιακή αντιπολίτευση και ενδεχομένως τεθεί με πρόταση της για συζήτηση, στο νομαρχιακό συμβούλιο.

Μέσα στα επόμενα 50 χρόνια τουλάχιστον, πολλές σημερινές παραλίες σ' όλο τον πλανήτη και ακόμα χειρότερα και στη χώρα μας, θα έχουν βυθιστεί υπό την συνεχώς αυξανόμενη σε ύψος θάλασσα λόγω του λιώσιμου των πάγων, εξαιτίας της συνεχιζόμενης αύξησης της θερμοκρασίας στον πλανήτη, εξαιτίας των υπέρμετρων πλέον ανθρώπινων δραστηριοτήτων, εξαιτίας της αλόγιστης παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα από τον πολιτισμού μας. Τα πράγματα είναι όντως τραγικά και δεν είναι πλέον καθόλου αστεία.

Γι' αυτό λέω μαύρα κι άραχνα και μαύρα χάλια, γιατί, μπορεί να έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά στο κοντινό μας μέλλον, προς το παρόν όμως έχουμε να αντιμετωπίσουμε το μαύρο χάλι αυτής της κυβέρνησης που σέρνεται κυριολεκτικά υπό το βάρος σκανδάλων προς τις εκλογές. Κι όταν λέμε ότι σέρνεται, κυριολεκτούμε!

Αν ένας τουλάχιστον από τους υπουργούς της, σε ένα από τα σημαντικότερα Υπουργεία της χώρας, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης αισθάνεται ότι κάνει «αγγαρεία», τότε καταλαβαίνουμε όλοι ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο.

Αν λοιπόν ο κ. Πολύδωρας νοιώθει ότι κάνει «αγγαρεία», ότι κάνει δηλαδή μια δουλειά την οποία δεν την θέλει και δεν του αρέσει, πάει να πει ότι κάποιος άλλος τον ανάγκασε να την κάνει. Δηλαδή, ο πρωθυπουργός που είναι ο φυσικός και πολιτικός του προϊστάμενος, τον αναγκάζει τον κ. Πολύδωρα να βρίσκεται στη θέση που βρίσκεται. Όπερ σημαίνει ότι ο κ. Πολύδωρας, όχι μόνο αισθάνεται ότι τον «αγγάρεψαν» αλλά σίγουρα νιώθει και εγκλωβισμένος αφού πλέον δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Απορίας άξιον είναι γιατί δεν σηκώνεται να φύγει, να παραιτηθεί, να πάει στο σπίτι του και θέτει την παραίτησή του στην δικαιοδοσία του πρωθυπουργού. Ο οποίος, όταν αδειάσει από τα Play station , ίσως μπορέσει να θέσει τέρμα σ' όλη αυτή την ανακατωσούρα που έχουν δημιουργήσει οι υπουργοί του και ο ίδιος αδιαφορεί να δώσει ένα τέλος.

Αλλά πώς να δώσει τέλος, τώρα, ένας πρωθυπουργός ο οποίος είναι απών; Όταν έχει μια Ελληνική Αστυνομία η οποία και επισήμως πλέον αδιαφορεί για τα πάντα, ή σχεδόν για τα πάντα, και όταν οι κουκουλοφόροι σπάνε, καίνε, εκείνη όχι μόνο συνήθως απουσιάζει, αλλά κι όταν είναι εκεί κάθεται και τους κοιτάζει να διαλύουν περιουσίες Ελλήνων πολιτών; Άραγε, υπάρχει ποινή φυλάκισης για τους Αστυνομικούς που δεν παράγουν έργο; Θα ήθελα να ξέρω, αν υπάρχει ποινική ή πειθαρχική δίωξη για τους αστυνομικούς δ/ντές, για τους διάφορους αξιωματούχους της Ελληνικής Αστυνομίας, οι οποίοι αδιαφορούν και δεν προβαίνουν σε καμιά ενέργεια όταν οι κουκουλοφόροι σπάζουν και βάζουν φωτιές!

Σε ποιον όμως να απευθυνθεί ο θιγόμενος πολίτης, όταν ο ίδιος ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κάνει «αγγαρεία»; Όταν ο υπουργός Δημόσιας Τάξης αισθάνεται εγκλωβισμένος; Σε ποιον ν' απευθυνθεί ο θιγόμενος πολίτης όταν η ίδια η Ελληνική Αστυνομία αδιαφορεί για τις πράξεις των κουκουλοφόρων και τους αφήνει να σπάνε και να βάζουν φωτιά στις περιουσίες των φορολογούμενων πολιτών; Υποθέτω ότι έτσι η ΕΛ.ΑΣ. διευκολύνει το έργο των κουκουλοφόρων, επειδή οι αστυνομικοί θέλουν να αποκομίσουν τα δικά τους οφέλη από την «κούραση» και την «αγγαρεία» του υπουργού και φυσικού τους εργοδότη. Ή μήπως όχι;

Προφανώς θα θυμάστε εκείνο το περιβόητο που είχε πει προ αρκετών μηνών ο δικός μας βουλευτής Δράμας ο Μαργαρίτης Τζίμας, πάνω στον οίστρο του και στον ειρμό του, ότι ο Κώστας Καραμανλής (ναι, ο νεώτερος), είναι «ο καλύτερος Έλληνας πρωθυπουργός που πέρασε από τη χώρα μεταπολεμικά»! Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο θα εννοούσε προφανώς, ε! Τώρα, προχθές, το βράδυ της Κυριακής με τη νίκη του Νικολά Σαρκοζί, ο υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος, κι αυτός στον οίστρο του ότι «κάτι αλλάζει στην Ευρώπη» (βέβαια, τι ακριβώς θα το μάθουμε στο πετσί μας, μην ανησυχείτε γι' αυτό...), είπε ότι ο Καραμανλής (ναι, ο νεώτερος...) είναι ο Έλληνας Σαρκοζί! Εδώ βαράνε νταούλια και ζουρνάδες και όλοι μαζί αναφωνούμε: Παναγίτσα μου, φύλαγε!!! Ο Σαρκοζί, ο άνθρωπος που απεκάλεσε τους μετανάστες στη Γαλλία «καθάρματα» και ποιος ξέρει τι άλλο που δεν έφτασε μέχρις εδώ! Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται ως ....η Θάτσερ της Γαλλίας, έχει το ...όμοιό του στην Ελλάδα στο πρόσωπο του Κώστα Καραμανλή! Λέτε γι' αυτό εξαναγκάσει με το στανιό τον Βύρωνα Πολύδωρα στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης να κάνει αγγαρείες και να δέρνει τους διαδηλωτές και να μην ενδιαφέρεται για τους κουκουλοφόρους και τις πράξεις τους; Εγώ πάλι δεν παρουσιάζω με τίποτα τον Κ. Καραμανλή ως Σαρκοζί, γιατί τον θεωρώ εντελώς απών από τα πολιτικά πράγματα της χώρας. Τουλάχιστον ο Σαρκοζί δηλώνει παρόν, και με τον τρόπο του και την Δεξιότατη πολιτική του, επηρεάζει τα πράγματα στη Γαλλία! Εδώ, η απουσία του Κώστα Καραμανλή επηρεάζει διαφορετικά τη ζωή μας! Αχ βρε Σαρκοζί μου, Σαρκοζί! Μπρρρρ!

Έχω ένα  πρόβλημα, θα το θέσω, ελπίζοντας ότι κάποιος θα μου δώσει μια απάντηση.

Συνήθως δουλεύω τα περισσότερα προγράμματα στο κομπιούτερ μου από το win-me.

Εκεί κάνω και τις περισσότερες φορές τις εργασίες μου και στο blog μου.

Τι γίνεται όμως όταν ανοίγω τον φορητό μου υπολογιστή κι εκείνος έχει win-XP?

Ένας χαμός. Εξηγούμαι: όποτε προσπαθώ να μπω στη διαδικασία να εντάξω κείμενο και να κάνω διάφορες επεξεργασίες στο blog μου μέσω του Pathfiner από τα win-XP και δίνω τους κωδικούς μου, δεν μπορώ να μπω. Είναι παράξενο, αλλά έχει καιρό τώρα που προσπαθώ να το πετύχω και δεν μπορώ να μπω με τον κωδικό μου στο blog μου, όταν βρίσκομαι στα win-XP. Αντίθετα, την ίδια στιγμή, όταν πηγαίνω στα win-me και δίνω τους κωδικούς μου, αμέσως μπαίνω στην επεξεργασία του blog μου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΚΙ ΕΜΕΝΑ?

Κι όλα αυτά, για να πουλήσουν φύλλα. Τελικά, φύλλα πουλούσαν, ανέβασαν κατακόρυφα τις πωλήσεις τους, ναι μεν, αλλά, ποιος διάβαζε την εφημερίδα; Κανένας... Στην ουσία, πουλάνε οι ταινίες και οι πορνοταινίες.

Θα μου πείτε, όπως μου είχε πει και κάποιος, ελεύθερη αγορά είμαστε, λαϊκό σκληρό καπιταλισμό έχουμε, ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να πωλήσει, ή αν το θέλετε διαφορετικά: να βγάλει χρήμα! Αυτή είναι η ουσία και η πεμπτουσία του καπιταλισμού! Να βγει χρήμα, να δουλέψει το όποιο μαγαζί, αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα.

Ορθώς έπραξε κατ' εμέ προσωπικά ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γιώργος Σανιδάς ο οποίος, με εγκύκλιό του, ζητά από τους προϊσταμένους των εισαγγελιών της χώρας να κατάσχουν τα ντιβιντί  αλλά και τα ίδια τα έντυπα που διαφημίζουν τις ταινίες με άσεμνες φωτογραφίες καθώς και ασκούν ποινικές διώξεις κατά των υπευθύνων της έκδοσης. Στο ίδιο έγγραφο ο κ. Σανιδάς σημειώνει ότι η πώληση ακατάλληλων για ανηλίκους ταινιών μαζί με εφημερίδες αποτελεί ποινικό αδίκημα, το οποίο επισύρει ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός μήνα αλλά και χρηματική ποινή.

Υπάρχει σχετική νομοθεσία για την πώληση πορνογραφικού υλικού: περιοδικά και ντιβιντί. Από τη στιγμή που κάποιες εφημερίδες άρχισαν να χαρίζουν πορνογραφικό υλικό όμως, καμιά διάκριση δεν γίνεται όταν αυτή πωλείται ανεξέλεγκτα προς τον καθένα.

Το ζήτημα είναι αρκετά σοβαρό. Ο ενημερωτικός χαρακτήρας των εφημερίδων έχει πάει περίπατο πλέον. Η ελληνική οικογένεια, η οποία σπανίως αγόραζε μια κυριακάτικη εφημερίδα κάποτε, σήμερα ξεκινάει από την Παρασκευή μέχρι και την Κυριακή και μαζεύει μερικά κιλά από δαύτες, προκειμένου να συγκεντρώσει διάφορες σειρές από κινηματογραφικές ταινίες. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, η άνοδος των πωλήσεων τις ημέρες που περιλαμβάνουν παιδικές ταινίες, κινηματογραφικές παραγωγές αλλά και πορνογραφικό υλικό, φτάνουν στα ύψη. Αντίθετα, τις ημέρες που δεν κυκλοφορούν ταινίες ή πορνογραφικό υλικό, κάνουν κυριολεκτικά «βουτιά» προς τα κάτω στις πωλήσεις τους.

Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Σε μια καπιταλιστική αγορά κάνεις ό,τι μπορείς προκειμένου να πωλήσεις το υλικό σου, λέει ο κανόνας της αγοράς και των πωλήσεων. Το θέμα είναι βέβαια, πόσοι από τους αγοραστές (όχι αναγνώστες πια...) των εφημερίδων, ενδιαφέρονται πραγματικά να τις διαβάσουν και πόσοι να δουν τις ταινίες!

Πέρα από το ζήτημα της προσβολής δημοσίας αιδούς και τις πορνογραφικές ταινίες, οι εφημερίδες πανελλήνιας κυκλοφορίας αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα πωλήσεων. Για μένα προσωπικά το ζήτημα βρίσκεται εκεί. Ο έντυπος Τύπος στην Ελλάδα περνάει μεγάλη κρίση. Και προσπαθεί να την αντιμετωπίσει όπως μπορεί, τουλάχιστον στο οικονομικό της μέρος.

- Ποιο είναι το κέντρο βάρους μια νταλίκας;

- Πόσο ανθεκτικά είναι τα παράθυρα ενός λεωφορείου που κουβαλάει μαθητές;

- Πώς καθορίζεται ότι ένας οδηγός, οποιουδήποτε οχήματος, μπορεί να αποφύγει ένα θανατηφόρο τροχαίο;

- Ποιο είναι το ειδικό βάρος του εγκεφάλου ενός δικηγόρου που προσπαθεί να σώσει τον πελάτη του, ακόμα κι αν γνωρίζει ότι αυτός δεν εφάρμοσε κάποιους κανόνες;

- Πώς υπολογίζεται ο χαμός του θανάτου του παιδιού μας και μπορεί κανείς να το «ξεπεράσει;»

- Τι είναι εκείνο που καθορίζει την ποιότητα των ηθών και των αξιών μιας χώρας;

- Με ποια κριτήρια, ένας πολιτικός, καθορίζει τον αγώνα του προκειμένου να συμβάλλει σε ό,τι καλύτερο για τη χώρα του, εφόσον ο καθένας κινείται μέσα από διαφορετικές ιδεολογίες και απόψεις;

- Οι νόμοι μιας χώρας και οι κανόνες (γραμμένοι ή άγραφτοι), κατά πόσο ή όχι, καθορίζουν μια ευνομούμενη πολιτεία;

- Κατά πόσο οι οικονομικοί μετανάστες σε μια χώρα συμβάλλουν στην καλυτέρευση της οικονομίας της, αλλά και κατά πόσο ενεργοποιούν τα ρατσιστικά και ξενοφοβικά ένστικτα των αυτοχθόνων πολιτών της;

- Σε ποιο ποσοστό επηρεάζουν την ελληνική κοινωνία όταν αποφασίσουν να ζήσουν στην Ελλάδα ένας Γερμανός, ένας Αλβανός, ένας Βούλγαρος, ένας Πακιστανός, ένας Τούρκος, ένας Ινδός, ένας... ένας...;

- Η τηλεόραση είναι τελικά εργαλείο εκπαίδευσης ή εργαλείο αποπροσανατολισμού;

- Η αφθονία προϊόντων στα ράφια ενός σούπερ-μάρκετ καθορίζει τις διάφορες ελευθερίες ενός πολίτη σε μια οποιαδήποτε χώρα;

- Τα όπλα θεωρούνται κριτήριο άμυνας ενός λαού, μιας χώρας, ή κριτήριο επίθεσης και κατάστασης ενός λαού και μιας χώρας;

- Κατά πόσο το νερό θα καθορίζει την οικονομία και την ευμάρεια μιας χώρας στο (μάλλον) άμεσο μέλλον;

- Το σαπούνι είναι κριτήριο πολιτισμού ή μήπως η βρώμα των σκουπιδιών;

- Τα καλλυντικά συμβάλλουν στην παντοτινή ομορφιά του ανθρώπου ή απλά χρησιμοποιούνται για πρόσκαιρη ομορφιά;

- Τα φάρμακα συμβάλλουν στην αύξηση ζωής ή απλώς καταπολεμούν για λίγο μια ασθένεια;

- Αν τα πειραματόζωα συμβάλλουν στην παράταση της ζωής μας και στη θεραπεία ασθενειών τότε γιατί θα πρέπει να καταργηθούν τα πειράματα στα ζώα;

Σύμφωνα με την έρευνα αυτή, ο σύγχρονος Έλληνας πιστεύει ότι οι ξένοι ευθύνονται για την εγκληματικότητα, (7 στους 10 Έλληνες το πιστεύουν αυτό), ότι οι ξένοι ευθύνονται για την αύξηση της ανεργίας και θεωρεί ότι τα παιδιά των αλλοδαπών πρέπει μεν να πηγαίνουν στον ίδιο σχολείο με τα ελληνόπουλα αλλά σε διαφορετικές τάξεις!

Οι 7 στους 10 Έλληνες λοιπόν, συμπαθούν περισσότερο τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Άγγλους, Γάλλους, Γερμανούς κτλ.), του Λατινοαμερικανούς και τους Σέρβους, αντιπαθούν όμως τρομερά τους Αλβανούς, τους Ρουμάνους, τους Βούλγαρους και φυσικά τους Αμερικανούς (να και ο γνωστός μας αντιαμερικανισμός).

Κι όλα αυτά, όπως λέει η σχετική έρευνα, γιατί υπάρχει σημαντικό πρόβλημα ενημέρωσης για τον Έλληνα πολίτη και έλλειψη κατάρτισης και ευαισθητοποίησης σε θέματα που αφορούν τους μετανάστες στη χώρα μας.

Λέει κι άλλα σημαντικά πράγματα η έρευνα αυτή: Το 69% υποστηρίζει ότι οι μετανάστες ευθύνονται για την αύξηση της ανεργίας των Ελλήνων, ενώ οι 9 στους 10 απαντούν θετικά στην ανάγκη λήψης επιπλέον μέτρων για αποτελεσματικότερο έλεγχο των συνόρων, προκειμένου να εισέρχονται στη χώρα μόνο οι αλλοδαποί που έχουν «νόμιμα χαρτιά».

Εντυπωσιακό είναι ότι το 28% απαντάει θετικά στην ερώτηση αν αντιμετώπισαν προσωπικά προβλήματα με την ασφάλειά τους λόγω της παρουσίας αλλοδαπών. Επίσης, το 75% φρονεί ότι τα παιδιά των ξένων πρέπει μεν να πηγαίνουν στα ίδια σχολεία με τα ελληνόπουλα, αλλά όχι και στις ίδιες τάξεις, ενώ το 55% απάντησε ότι πρέπει να συσταθούν ειδικές τάξεις για τους αλλοδαπούς μαθητές!!!

Το 84% των ερωτηθέντων κρίνει ότι χρειάζεται να λειτουργήσουν ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης για να βοηθηθούν οι μετανάστες, ενώ το 64% διαφωνεί με την άποψη ότι οι αλλοδαποί πρέπει να εισέρχονται στη χώρα μόνο ως τουρίστες.

Εντυπωσιακά είναι επίσης τα ποσοστά συμπάθειας του Έλληνα: περισσότερο συμπαθείς με 63,5% είναι οι Ευρωπαίοι πολίτες και ακολουθούν οι Λατινοαμερικάνοι με 47,3% και οι Σέρβοι και οι Παλαιστίνιοι στο ίδιο μήκος κύματος! Οι Αλβανοί «αντιπαθούνται» κατά 58,15%, οι Ρουμάνοι κατά 32,4%, οι Βούλγαροι κατά 29,7% και οι πολίτες των ΗΠΑ με 18,9% αντιπάθεια!!! Εντυπωσιακό είναι επίσης το ποσοστό 9,5% αποδοχής για πολίτες από την Ανατολική Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Τα στοιχεία του ερευνητικού προγράμματος αναμένεται να αποτελέσουν τις βασικές θέσεις της Κ.Ε.Δ.Κ.Ε. στο συνέδριο που οργανώνει στις 26 και 27 Απριλίου το Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής στη Ρόδο.

(σ.σ. Στοιχεία της έρευνας δημοσιεύθηκαν στον Πανελλήνιο Τύπο).

Όπως και να 'χει όμως, εδώ υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα. Είναι το ζήτημα της αγοράς νέων κάδων σκουπιδιών από τον Δήμο Δράμας. Όπως λέγεται, οι κάδοι αυτοί είναι ακριβοί. Δεν ξέρουμε πόσο. Ο καμένος κάδος της φωτογραφίας, βρίσκεται στην οδό Ηπείρου, μπροστά από το Εργατικό Κέντρο Δράμας και κάηκε τα ξημερώματα του περασμένου Σαββάτου 21 Απριλίου. Από τότε, η υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου αδιαφόρησε να τον μαζέψει. Δεν ξέρουμε τον λόγο, αλλά αυτό συμβαίνει. Η φωτογραφία αυτή τραβήχτηκε χθες το πρωί. Οι κάτοικοι συνεχίζουν να αφήνουν τα σκουπίδια τους εκεί, όμως αυτό δημιουργεί προβλήματα δυσοσμίας καθώς αυτά συσσωρεύονται; Και το θέμα βεβαίως δεν είναι και το καλύτερο!

Πάντως, έτσι για να έχουμε και γνώση, ένας τέτοιος μεγάλος πλαστικός κάδος κοστίζει 150 ευρω με το ΦΠΑ του!

Χαθήκαμε, γενικώς και αορίστως! Χαθήκαμε στο πέρασμα του χρόνου, στο μάζεμα των ημερών στο ημερολόγιο του τοίχου που καραδοκεί πίσω από την πλάτη μου, χαθήκαμε ανάμεσα στα φύλλα μιας ατζέντας γεμάτη από σημειώσεις, υπογραμμισμένα ραντεβού, αποφυγή κακοτοπιών και προσοχής στα δύσβατα μονοπάτια...

Χαθήκαμε γενικώς και αορίστως και σ' αυτό μπορεί να φταίμε όλοι μας. Φεύγει ο καιρός κι οι μέρες κατρακυλούν. Τι να πρωτοκάνει κανείς όταν τρέχει από τη μέρα που ξυπνάει;

Καιρό έχουμε να τα πούμε. Κι ο καιρός εδώ είναι γενικά καλός, με μια καταιγιδούλα, μια μικρούλα μπόρα την περασμένη Κυριακή που την φωτογράφησα πριν ξεσπάσει και βγηκε μια από τις φωτογραφίες που μ' άρεσαν. Είναι αυτή εδώ, καθώς ο ήλιος έπεφτε από μια πλευρά μόνο και τα σύννεφα είχαν μαζευτεί αρκετά. Είναι εκείνη η ώρα που το φως του ήλιου γίνεται έντονο, γλυκό και φωτεινό, δυο λεπτά πριν ξεσπάσει η μπόρα και λες: θα προλάβω να πάω μέχρι το περίπτερο να πάρω τσιγάρα; Και γίνεσαι μούσκεμα γυρνώντας!

Σε κάποιους από εσάς υποσχέθηκα κάτι, αλλά τελικά τίποτα δεν έκανα. Υπομονή κι όλα θα γίνουν. Μ' έπιασε η εργασιομανία μου και τα φόρτωσα όλα στον κόκορα! Κρίμα, αλλά τι να κάνουμε.... Ελπίζω να είστε καλά.

Α, και το άλλο. Κόβοντας βόλτες στην Ελλάδα ο μίστερ Δουκάκης, δεν ξεχνά να μας πει και αυτό: «Δεν βλέπω, λοιπόν, γιατί να μην εργαστούμε όλοι για το κοινό συμφέρον Ελλάδας  Τουρκίας», αναφερόμενος σε μια ιστορία του πατέρα του ο οποίος φιλοξενήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από φίλους Τούρκους που τους συμπαθούσαν και πάει λέγοντας! Συγκινητική ιστορία... αλλά απέχει από την υποτιθέμενη φιλία δύο κρατών (όχι λαών), όπως είναι το κράτος της Ελλάδας και το κράτος της Τουρκίας!

Αλλά, μίστερ Δουκάκης: το ζήτημα του κοινού συμφέροντος Ελλάδας - Τουρκίας, να πας να το πεις στον Μπουγιούκανιτ, όχι σ' εμάς!

Ένα ωραίο παιχνιδάκι που το βρήκα στη σελίδα του StarPoint

Σκοπός του παιχνιδιού είναι να σκάσεις όσο περισσότερες μπαλίτσες μπορείς.

Όμορφο, χρωματιστό, ξεκούραστο και άκρως ....κολλητικό!

Κάτι σαν τα φυστίκια... αν αρχίσεις δεν ξεκολλάς! Ωραίο!!!!!

Καπετάνιοι του καναπέως και τηλεκαπετάνιοι συναγωνίζονται ποιος θα βύθιζε λιγότερο το πλοίο στη Σαντορίνη!

2.

Εντάξει, δεν λέω... προβλήματα εκεί στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Αλλά, τουλάχιστον, λίγο σεβασμό στους 80 πνιγμένους του «Σάμινα», που να πάρει...

3.

Ξέρετε τι με προβληματίζει; Το ότι αρκετοί από εμάς μπορεί να κατηγορούμε τον καπιταλισμό, αλλά μέσα του επιβιώνουμε! Κάθε φορά το ανακαλύπτουμε ανάλογα με τη στενότητα του χώρου στην οποία βρισκόμαστε, αλλά και την άπλα με την οποία αγοράζουμε τα γυαλιστερά μας αυτοκίνητα!

4.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα έγκυρων εφημερίδων της Ευρώπης, στη Βρετανία υπολογίζεται ότι υπάρχουν 4,2 εκατομμύρια κάμερες παρακολούθησης, μία για κάθε 14 Βρετανούς. Ένας άνθρωπος μπορεί να καταγραφεί μέχρι και 300 φορές μέσα σε μια μέρα! Κι όμως, η Βρετανία, χαρακτηρίζεται ακόμα δημοκρατική χώρα (γιατί όχι;), έχει Κοινοβούλιο (γιατί όχι;) και ίσως θα πρέπει ν' αλλάξουμε άποψη περί του τι ακριβώς σημαίνει σήμερα δημοκρατικό καθεστώς και που αρχίζουν τα όρια του φασισμού! Λέτε;

Πρόκειται για το Πάρκο Αρπακτικών Ημερόβιων και Νυτκόβιων Πτηνών, που έχει δημιουργήσει και διατηρεί ο κ. Κώστας Ελευθεριάδης στην Αγορά Δράμας.

Όπως σημειώνεται στην αρχική σελίδα του ιστοχώρου, ο χώρος του Πάρκου Αρπακτιών είναι προσβάσιμος σε άτομα με ειδικές ανάγκες . Προσφέρεται για κοινωνικές εκδηλώσεις όπως γενέθλια , παρέχοντας στους καλεσμένους ταυτόχρονα και θέαμα και απασχόληση και παιχνίδι . Ιδανικός χώρος για εκπαιδευτικές εκδρομές σχολείων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης από νωρίς την άνοιξη ως το τέλος του φθινοπώρου .

Αξίζει τον κόπο να ρίξετε μια ματιά, και όποιοι μπορούν να το επικεφθούν.

Οι μέρες αυτές, του Πάσχα και των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, είναι μια ευκαιρία για ηρεμία και ξεκούραση συνήθως και λίγο διάβασμα, κανά δυο ώρες δηλαδή, με ησυχία, χωρίς κινητά τηλέφωνα, τηλεόραση και πάει λέγοντας. Αποφάσισα λοιπόν να ανοίξω αυτές τις μέρες τον δεύτερο τόμο από τα "άπαντα" του ποιητή Τάκη Σινόπουλου. Είναι ένας από τους αγαπημένους μου και δυστυχώς για την Ελλάδα εξαφανισμένος κι αυτός, μιας και κάποια άλλοι σκέπασαν τόσους και τόσους άλλους με τη σκιά τους. Οι δύο τόμοι που έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις ΕΡΜΗΣ, έχουν κεντρικό τίτλο: "ΣΥΛΛΟΓΗ Ι" και "ΣΥΛΛΟΓΗ ΙΙ". Στη "ΣΥΛΛΟΓΗ ΙΙ" περιλαμβάνονται ποιήματα που έγραψε ο Τάκης Σινόπουλος από το 1965 έως και το 1980. Από αυτόν τον τόμο, και από την πρώτη συλλογή του με τίτλο: "ΔΡΟΜΟΔΕΙΧΤΕΣ" (1960-1980), μπαίνω στον πειρασμό να μεταφέρω εδώ ένα από τα ποιήματα που μου άρεσαν. Έχει το τίτλο:

ΨΙΧΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΙΑ

Νυχτώνει η νύχτα κάθεται στο κάθισμα

Και στ' άλλο κάθισμα η Μαρία

Θάρθουν οι φίλοι σου απ' τη φυλακή

Θάρθει ο φαντάρος απ' το γήπεδο

Θα ψάχνει να σε βρει φωνάζοντα

Σκοτάδι το κορμί που σούλαχε

Το πρόσωπο σκοτάδι

Η νύχτα ενύχτωσε παντού

Ο Γιάννης είναι αμίλητος

Ο Πέτρος είναι αμίλητος

Μονάχη περπατάς στην κάμαρα

Φέτος ο χρόνος ήταν κάτασπρος

Το χιόνι έθαψε τα Χριστούγεννα

Στο τέλος ήρθε ένα χαρτί

που ο Γιάννης εσκοτώθηκε

που ο Πέτρος τον εσκότωσαν

Η νύχτα - νύχτα η κάμαρη το κάθισμα.

Μήτε ο φαντάρος απ' το γήπεδο

Μονάχη περπατάς στον ουρανό

μαύρη Μαρία.

1972, 1973

Να με συγχωρείσετε, αλλά ο Σινόπουλος έγραφε με το πολυτονικό βεβαίως, και εδώ δεν μπορώ να το μεταφέρω έτσι. Αλλά δεν πειράζει. Σημασία έχει το νόημα.

Τι χούντα και τρίχες! Εδώ μιλάμε για τον σούπερ φασισμό κι όποιος δεν τον καταλαβαίνει προφανώς δεν θέλει να τον καταλάβει! Μπορεί κατά τη χούντα του Παπαδόπουλου, του Πατακού και των άλλων συνταγματαρχών να είχαμε τον ασφαλίτη να παρακαλουθεί τι εφημερίδα αγοράζαμε και με ποιους μιλούσαμε, εδώ ομως το θέμα έχει ξεφύγει απο κάθε έννοια δημοκρατίας.

Ομιλούσες κάμερες στη Βρετανία παρακολουθούν τουςπολιτες στο τι κάνουν... Η είδηση είναι ξεκάθαρη: "θα επιπλήτονται αυτοί που ρυπαίνουν τους δρόμους, που θα βανδαλίζουν τις κοινωνίες μας και καταστρέφουν τις περιουσίες μας", δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών Τζον Ρέιντ.

Φαντάσου τώρα, εκεί που περπατάς στο δρόμο και πετάς ένα χαρτάκι κάτω, ας πούμε το περιτύλιγμα απο τα τσιγάρα σου, ως καλός νεοέλληνας! Κι ακούς εξ ουρανώ μια βροντερή φωνή, τη φωνή ενός μπάτσου: "σήκωσε το χαρτάκι κοπρίτη μη σε γ....."! Τι ωραία ευνομούμενη πολιτεία!

Ε, λοιπόν, προτιμώ την πόλη μου γεμάτη από χαρτάκια παρά αυτή τη μορφή καθαριότητας! Προτιμώ την πόλη μου με καμένους κάδους σκουπιδιών από κάποιον που νιώθει ότι θέλει να του βάλει φωτιά, παρά τον επικίνδυνο φασισμό της εξουσίας να με παρακολουθεί από παντού! Ακομα και στο χέσιμο!!!]

Πού φτάσαμε λοιπόν? Σ' εκείνο το περίφημο βιβλιου του Οργουελ, το "1984"? Τελικά σωστά προείδε ο άνθρωπος αυτος την εξέλιξη των κοινωνιών μας. Δεν ξέρω, πώς να τα πω όλα αυτά που νιώθω...

Το να αρχίσετε να μου μιλάτε για διαφόρους άλλους τρόπους που μας παρακολουθούν δεν αρκεί. Εδώ πλέον ο υπέρτατος φασισμός είναι παρον, είναι πολιτική πρακτική, είναι εδώ κι μας εξουσιάζει. Μπροστά σε όλα αυτά οι συνταγματάρχες της Ελλάδας στο κοντινό μας μέλλον θα φαντάζουν μαθητούδια κοντά τους!

Η Ευρώπη και οι χώρες της έχουν αρχίσει να ξεφεύγουν από τις αρχές της δημοκρατίας. Αλλά θα μου πειτε, πότε είχαμε δημοκρατία? Κατ' επίφαση και κατ' όνομα μόνον. Παρ' όλα αυτά, φυσικά, να μην αδικήσω κιόλας τις κυβερνήσεις, στην Ελλάδα προς το παρον ζούμε καλά χρόνια δημοκρατίας! Όμως, ολα αυτά που συμβαίνουν, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον φασισμό και στις φασιστικές πρακτικές της εξουσίας!

Όλα όσα γίνονται σήμερα στις χώρες της Ευρώπης, η βία που διοχετεύεται μέσω των αθλητικών διοργανώσεων, η βία που διοχετεύεται μέσω των ...κατώτερων τάξεων της φτώχιας και της πείνας, λειτουργεί διαφορετικά σήμερα και "αναγκάζονται" οι κυβερνήσεις να παίρνουν μέτρα προφύλαξης. Όταν ακόμα κι εγώ ο ίδιος ζητώ την προστασία της πολιτείας ως πολίτης, τότε η πολιτεία θα λάβει τα ανάλογα μέτρα, να με παρακολουθεί σε όλες τις δραστηριότητες της ζωής μου. Γι' αυτον το λόγο επιμένω και μιλώ για προβοκτόρικα επεισόδια στις φοιτητικές πορείες, στις αθλητικές διοργανώεις και αλλού.

Αναρωτιέμαι, πώς όλοι εμείς θα μπορούσαμε να εμποδίσουμε την εξάπλωση αυτού του επερχόμενου φασισμού?

Μεσημεράκι λοιπόν, κλειστές κουρτίνες. μουσικούλα και χάζι στο ίντερνετ. Κάποια στιγμή πέφτω στον Pathfinder, βλέπω ότι ο τρόπος κατασκευής ήταν εύκολος και έτσι δημιούργησα κι εγώ ένα blog. Χμ! Τι να έγραφα όμως εκεί? Το βάφτισα λοιπόν «εωθινόν»,που ήταν ο τίτλος της τελευταίας μου ποιητικής συλλογής που είχα εκδώσει. Και ήταν το πρώτο πράγμα που δημοσίευσα εδώ. Κατόπιν δημοσίευσα κι άλλα ποιήματά μου, και κάποια από τα πεζά μου που μου άρεσαν. Όμως όλα αυτά δεν μου αρκούσαν. Με το πέρασμα των ημερών, και διαβάζοντας και άλλα blog, κατάλαβα ότι έπρεπε να δημοσιεύω ένα κείμενο περίπου τη μέρα. Ή άντε ένα στις δυο μέρες.

Έτσι, άρχισα να δημοσιεύω και κάποια από τα κείμενα που έγραφα στην εφημερίδα «ΗΧΩ» και σε άλλες εφημερίδες. Και μετά πέρασα και σε κείμενα τα οποία δεν ήταν δημοσιεύσιμα στην εφημερίδα παρά μόνον εδώ, σ' αυτόν εδώ το χώρο. Με τον καιρό, το blog έχασε την αρχική του μορφή και πέρασε σε μια άλλη, καθαρά σχολιασμού της δικής μου καθημερινότητας, πραγμάτων και σκέψεων που απασχολούν εμένα προσωπικά και ίσως και όλους μας. Σήμερα, πιστεύω ότι ο τίτλος τουλάχιστον συνεχίζει να με εκφράζει.

Το «εωθινόν» είναι για μένα μια λέξη σύμβολο. Η αυγή, το πρωινό, το πρώτο φως της μέρας, το πρώτο φως μιας πάντα νέας αρχής, το πρώτο βήμα μιας πάντα καινούριας ημέρας, μια πάντα νέας πορείας. Για μένα η λέξη «εωθινόν» αντιπροσωπεύει πολλά πράγματα, πολλές έννοιες, πολλά ξεκινήματα. Σημασία έχει βέβαια να τολμάμε πάντα να κάνουμε τα νέα βήματα, να τολμάμε να ανοίγουμε τα μάτια μας στο φως, στο πρωινό φως της αυγής.

Όμως, δεν ξέρω κατά πόσο ο υπότιτλος ταιριάζει στο blog μου. Οι ποιητικές διαδρομές πήγαν περίπατο. Η καθημερινότητα, ο τρόπος ζωή μου (μας), με έκανε να καταλήξω να ασχολούμαι πολύ λίγο τελικά με τα ποιήματά μου, και να γίνω όλο και πιο εκλεκτικός με την προσωπική μου γραφή. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για παράδειγμα, όπου αρνούμαι να πάρω μέρος σ' αυτά τα παιχνιδάκια των πεντάδων, παρ' εκτός από μια φορά για την οποία στην τελικά δεν μου άρεσε. Αλλά το είχα κάνει... Συγχωρείστε μου λοιπόν που δεν μετέχω σ' αυτά, όλοι εσείς που με καλείται καμιά φορά. Προς το παρόν λέω να συνεχίσω σ' αυτό το ίδιο κλίμα, κι ίσως κάποια στιγμή στο διάβα του χρόνου, μπορέσω κι ασχοληθώ λίγο περισσότερο με πιο προσωπική γραφή.

Καλά, όντως η κατάσταση ξεπέρασε τα όρια. Τα επιτρεπτά και τα αναμενόμενα! Για ένα δήθεν έθιμο, πρέπει να σφαχτούν χιλιάδες αμνοερίφια, να εξαφανιστούν στάνες ολάκερες, για να γιορτάσουμε τον οβελία! Αν το σκεφτεί κανείς σωστά και ψύχραιμα, το πράγμα κατάντησε παράλογο και παρανοϊκό από όλες τις απόψεις. Κι όλ' αυτά τα σφάγια για να γεμίσει ο Καιάδας της κατανάλωσης, της υπερκατανάλωσης και το αχόρταγο μάτι μας!

Υ.Γ. Βέβαια, αρχίζω να υποψιάζομαι, ότι, ίσως, δεν είναι τυχαίο ότι το πρώτο κλωνοποιημένο ζώο που μας παρουσίασαν και ίσως είναι το πρώτο που πέτυχε είναι η διάσημη Ντόλι της φωτογραφίας! Λέτε να σημαίνει κάτι αυτό?

Αυτό είχε γίνει στην ουσία και στα επεισόδια του σταδίου «Γ. Καραϊσκάκης» το περασμένο Σάββατο παραμονή της εθνικής μας επετείου στον ποδοσφαιρικό αγώνα με την Τουρκία, όπου χάσαμε με 4-1. Μια ήττα σε έναν από τους εκατοντάδες ποδοσφαιρικούς αγώνες της Εθνικής μας ομάδας, κατάντησε εθνικό ζήτημα, κατάντησε να πλακωνόμαστε μεταξύ μας στην κερκίδα επειδή δεν είχαμε Τούρκους να δείρουμε. Έτσι είναι ή μήπως είναι διαφορετικά; Το θέμα είναι ότι, οι διάφοροι γνωστοί  άγνωστοι ...καβγατζήδες έπρεπε να κάνουν φασαρία, διότι, ποδοσφαιρικός αγώνας που ...σέβεται τον εαυτό του, χωρίς φασαρία, στην Ελλάδα (και όχι μόνο βέβαια...) δεν μπορεί να υπάρξει. Διαφορετικά καταντάει μονοτονία!

Όπως και να 'χει είμαστε φοβεροί σ' αυτή τη χώρα. Δεν ξέρω τι γίνεται σε άλλες χώρες και λίγο μ' απασχολεί τι πραγματικά συμβαίνει, αλλά στην Ελλάδα, όταν οι αρμόδιοι συνεχίζουν να παραμένουν αδιάφοροι, αρνούμενοι να υιοθετήσουν οποιαδήποτε σοβαρά μέτρα προκειμένου να εξαλείψουν το φαινόμενο του χουλιγκανισμού. Ένα φαινόμενο που σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχει κατασταλεί, ενώ στην Ελλάδα μόλις έχει άρχισε η ανθοφορία του! Αυτή την εντύπωση μου δίνουν τα γεγονότα. Μέχρι που φτάσαμε στο σημείο να έχουμε πλέον και νεκρό προχθές.

Φυσικά, το φαινόμενο του χουλιγκανισμού δεν γίνεται για το ποδόσφαιρο ή για τον αγώνα βόλεϊ ή για κάποιον αγώνα μπάσκετ. Είναι κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο εκπορεύεται από ομάδες οι οποίες λειτουργούν προβοκατόρικα ενάντια στο ίδιο εκείνο σύστημα το οποίο τους γεννά με τις πρακτικές του και με την αδιαφορία του, και με τις καθημερινές μορφές καταστολής που επιβάλει στους πολίτες του.

Η ίδια λοιπόν αυτή πολιτεία η οποία τους γεννά με τους δικούς της τρόπους, αυτή η ίδια αδιαφορεί για την εξάλειψή του. Αρνείται να υιοθετήσει σοβαρά μέτρα καταστολής αυτής της μορφής εγκληματικότητας: της βίας στα γήπεδα γενικότερα και του χουλιγκανισμού ειδικότερα. Τα διάφορα «κολπάκια» με τα ΜΑΤ στους δρόμους και τις δήθεν πέντε-δέκα συλλήψεις διαφόρων ατόμων, στην τελική, αποδεικνύεται ότι δεν είναι τίποτα.

Εκείνο το γνωστό «α ρε! μια μέρα να με βάζανε πρωθυπουργό...», έρχεται και λύνει όλα τα προβλήματα με μιας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο συνομιλητής τού ...εν δυνάμει πρωθυπουργού απαντάει: «ναι ρε, είδες; άχρηστοι δικέ μου...» Αλλά και σαν να μην έφτανε ούτε κι αυτό, το ίδιο μοτίβο υιοθετεί η εκάστοτε αντιπολίτευση σ' αυτή τη χώρα.

Σ' αυτήν την πολύπαθη χώρα, στη χώρα του «εδώ και τώρα ρε...», στη χώρα όπου το μόνο δέντρο που ανθεί όλους τους καιρούς είναι η φαιδρά πορτοκαλέα, η εκάστοτε κυβέρνηση είναι πάντα έτοιμη να λύσει όλα τα προβλήματα, μόνο με τον δικό της τρόπο. Και βεβαίως, αδιαφορεί για τις απόψεις των λοιπών κομμάτων της αντιπολίτευσης που βρίσκονται στη Βουλή, όπως αδιαφορεί με επιδεικτικότατο τρόπο και για τις απόψεις των φορέων. Για τις απόψεις, στην ουσία, αυτών που αντιπροσωπεύουν τον λαό στην καθημερινότητά του, σε όλες τις δραστηριότητες της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής των πολιτών. Τα σωματεία των εργαζομένων, των δημοσίων υπαλλήλων, των δασκάλων και των καθηγητών, των πανεπιστημιακών, των φοιτητών, των λιανοπωλητών, της αστικής, της μεσαίας και της κατώτερης τάξης και όλων άλλων που δεν μπορώ εδώ να αναφέρω λόγω περιορισμού ποσότητας λέξεων!

Η εκάστοτε κυβέρνηση και μόνον αυτή, γνωρίζει απόλυτα τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων. Πετάει εκείνο το περίφημο: «ο λαός μας εξέλεξε κυβέρνηση για τέσσερα χρόνια...» κι εσύ όσο θέλεις φώναζε και χοροπήδαγε! Ξεχνούν ότι δημοκρατία δεν είναι απλά η ψήφιση νόμων στη Βουλή με την απλή πλειοψηφία, αλλά το να ακούς τους πολίτες, να δέχεσαι απόψεις και ανάλογα να διαμορφώνεις νόμους και να λαμβάνεις μέτρα! Άραγε, το να ψηφίζεις νόμους στη Βουλή με την απλή κυβερνητική πλειοψηφία των βουλευτών, αυτό είναι το ζήτημα;

Από την άλλη πάλι, η αντιπολίτευση που μόλις πριν ένα, δύο, τρία χρόνια ήταν κυβέρνηση έκανε ακριβώς ή στο περίπου, τα ίδια. Ελάχιστες οι αποκλίσεις. Η φιλοσοφία διαφέρει κάπως, μιας και υποτίθεται ότι οι πολιτικές τους πρακτικές εκπορεύονται από διαφορετικές θεωρίες (κάτι που σηκώνει συζήτηση).

Στην ουσία, το ζωνάρι σφίγγει το ίδιο. Ο φτωχός γίνεται φτωχότερος, ο πλούσιος γίνεται πλουσιότερος, κι εκείνο το περίφημο σύνθημα: «δεξιά κι αριστερά ίδια είν' τ' αφεντικά», επιβεβαιώνεται καθημερινώς και ποικιλοτρόπως! Η αντιπολίτευση ωρύεται γιατί δεν γίνονται με τον τάδε τρόπο κάποια πράγματα, ενώ απορίας άξιο είναι γιατί δεν το έκανε όταν ήταν κυβέρνηση! Και ενώ η κυβέρνηση διατείνεται ότι ο σωστός τρόπος είναι ο δικός της, απορίας άξιο είναι γιατί όταν ήταν αντιπολίτευση ωρυόταν εναντίον της τότε κυβέρνησης η οποία έφτιαχνε το ακριβώς όμοιο...

Μήπως όντως τελικά αυτή η χώρα είναι ένα «απέραντο τρελοκομείο» όπως είχε πει κάποτε και ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής και όλοι τρέχαμε τότε να ερμηνεύσουμε τι άραγε να εννοούσε ο θεός;

Στην Ελλάδα, μπορεί να περάσαμε μια φοβερή Κατοχή, μπορεί να περάσαμε έναν τρομερό Εμφύλιο, μπορεί να ζήσαμε χούντες, μπορεί να ζήσαμε μεγάλες πολιτικές αλλαγές και ιστορικές στιγμές, αλλά το φαινόμενο των λαμογίων και των κουμπαρο-νονών, παραμένει φαινόμενο αναλλοίωτο στο χρόνο, σταθερή αξία... στη ζωή της χώρας και του Έθνους, ριζωμένο βαθιά στους κομματικούς και κρατικούς μηχανισμούς! Η φράση του Κ. Καραμανλή του νεώτερου ότι «πέντε νταβατζήδες κυβερνούν αυτόν τον τόπο», ήταν απλά μια διαπίστωση που δεν εξέπληξε κανέναν!

Κάθε μέρα στη δουλειά, το βράδυ μου μένουν λίγες ώρες για να κοιτάξω τον εαυτό μου, τον Θανάση μου, αυτόν που υποτίθεται ότι δικαιωματικά, εκ φύσεως, εκ της πλάσης μου, από τη στιγμή της γεννήσεώς μου, μού ανήκει! Υποτίθεται λέω, γιατί ποτέ δεν ξέρω τι θα μου ξημερώσει αύριο το πρωί! Έτσι κι αλλιώς διάφορα μέρη μου ανήκουν σε πολλούς διαφόρους οργανισμούς, σε ανώνυμες εταιρείες, στον ασφαλιστικό μου φορέα που με περιθάλπει με περισσή αγάπη όταν αρρωστήσω, σε κάποια τράπεζα που περιμένει την εξόφληση οφειλόμενων από κάποια δάνειο, στο κράτος! Εξ' ολοκλήρου μάλλον ανήκω στο κράτος, το οποίο καθημερινώς και αδιαλείπτως, με διαφόρους τρόπους, φροντίζει για την καλή μου την υγεία, να είμαι επιμελής, να μην παρανομώ αλλιώς θα με κλείσει φυλακή, να μην παραλείπω τις υποχρεώσεις μου ως πολίτης και τα λοιπά! Κάθε βράδυ λοιπόν, μου περισσεύουν λίγες ωρίτσες, μια  δυο  τρεις να κάνω Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ με τον Θανάση μου! Να δω τηλεόραση, να διαβάσω κάποιο βιβλίο, να πάω για ποτάκι, να ερωτευτώ, να ξενυχτίσω για κάτι κι ας είμαι πτώμα το πρωί... μα πάνω απ' όλα, ο Θανάσης μου έχει δικαίωμα να ονειρεύεται: είτε στον ύπνο του είτε στον ξύπνο του! Και κάθε πρωί, όλα αυτά τα βραδινά όνειρα, τα μαζεύω σ' ένα σακουλάκι, τα βάζω στη ντουλάπα, σε ένα ράφι ψηλά ώστε να μην μου τα πειράξεις κανένας... Κάθε πρωί, ξεκινώ για δουλειά, ξέροντας ότι διάφορα μέρη μου ανήκουν σε διαφόρους... χαρούμενος όμως ότι το βράδυ θα πλάσσω κι άλλα όνειρα για να τα φυλάξω το επόμενο πρωί στην ντουλάπα μου...

Υ.Γ. 1. Ο Ιρακινός Καντίμ Αλ-Τζαμπούρι, ο άνθρωπος που γκρέμισε το άγαλμα του Σαντάμ κατά την εισβολή των Αμερικανών, λέει ότι μετάνιωσε σήμερα. Επειδή τίποτα δεν είναι καλύτερο από πριν, επειδή όλα είναι ακόμα πιο επικίνδυνα, επειδή η κατοχή είναι χειρότερη... επειδή ...κι αυτός κάποτε έκανε όνειρα που τα μάζευε κάθε πρωί...

Υ.Γ.2. Τη φωτογραφία ....έκλεψα από το blog του Περάκη!!!

Ο χώρος του ίντερνετ είναι ένας χώρος δημόσιος, όπου, όσο κι αν το προσπαθείς δεν μπορείς να κρυφτείς. Η ανωνυμία συνήθως κρατάει λίγο, μιας και, αυτός που θέλει να βρει έναν «ανώνυμο», μπορεί να το κάνει έχοντας ελάχιστες γνώσεις από ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Το ίντερνετ είναι ένας ακόμα τομέας που αντιπροσωπεύει την κοινωνία μας. Τα μεγαλύτερα από τα εγκλήματα που συμβαίνουν στον χώρο του ίντερνετ είναι το χάκινγκ, η πλαστογράφηση και η πορνογραφία και ιδιαίτερα η παιδική πορνογραφία, της οποίας η βιομηχανία ανθεί. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, οι χρήστες του ίντερνετ έχουν διπλασιασθεί τα τρία τελευταία χρόνια και ήδη ξεπερνούν κατά πού το ένα δισεκατομμύριο παγκοσμίως. Στην Ελλάδα εκτιμώνται σε δυο εκατομμύρια περίπου. Τα κέρδη μόνο από την παιδική πορνογραφία υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 100 δισ. δολάρια ετησίως, ενώ μόνο το 2003 «χάκερ» προκάλεσαν σε διάφορες επιχειρήσεις ζημιές 150-200 δισεκατομμυρίων δολαρίων!

Το τοπίο πάντως στο χώρο του ίντερνετ στην Ελλάδα, έχει αρχίσει να αλλάζει. Η ελληνική κυβέρνηση μοιάζει αποφασισμένη να προχωρήσει άμεσα μέσα στο 2007 σε πλήρη εκσυγχρονισμό του υφιστάμενο νομικού πλαισίου για τους παράνομους στον διαδικτυακό χώρο.

Βασικό εργαλείο αποτελούν η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για το έγκλημα και οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για προστασία των συστημάτων πληροφοριών. Στο ίδιο πλαίσιο θα εξεταστεί και η πιθανή τροποποίηση της νομοθεσίας για την καταπολέμηση κυρίως της παιδικής πορνογραφίας. Ο νόμος που σήμερα ισχύει από το 2002, τιμωρεί την κατοχή και διακίνηση πορνογραφικού υλικού ανηλίκων μόνο εάν τελούνται από κερδοσκοπία. Τα νέα δεδομένα της Ε.Ε. απαιτούν την αυστηρή τιμωρία ακόμη και όσων απλώς κατέχουν υλικό παιδικής πορνογραφίας. Οι ποινές που προβλέπονται κυμαίνονται μεταξύ 1-3 χρόνων, ενώ στις επιβαρυντικές περιστάσεις το αδίκημα θα είναι κακούργημα και θα τιμωρείται με ποινές 5-10 ετών.

Βέβαια, τα εγκλήματα που διαπράττονται μέσω του ίντερνετ, δεν είναι μόνο η πορνογραφία (παιδική ή ενηλίκων) που έχουν βρει πρόσφορο έδαφος ανάπτυξης και ο καθένας μπορεί να ...εντρυφήσει σ' αυτήν! Στο ιντερνετικό έγκλημα περιλαμβάνονται επίσης τα αδικήματα πλαστογράφησης και απάτης, ρατσισμού και ξενοφοβίας καθώς και η παραβίαση πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων με την ηλεκτρονική κλοπή ταινιών και τραγουδιών κυρίως.

Όπως υπάρχει και η πλαστότητα ειδήσεων, η εσκεμμένη διασπορά πλαστών ή λανθασμένων πληροφοριών επί διαφόρων θεμάτων, ακόμα και πληροφοριών που αφορούν διάφορα πρόσωπα, προσβάλουν υπολήψεις και προσωπικότητες. Για παράδειγμα, μπορεί να κυκλοφορήσουν παγκόσμια και σε μηδενικό χρόνο πληροφορίες τέτοιες, οι οποίες να αλλοιώνουν πραγματικά στοιχεία επί ιστορικών και όχι μόνο προσωπικοτήτων, ή ακόμα και να προσθέσουν γι' αυτά πληροφορίες οι οποίες δεν είναι αληθινές! Η ξενάγησή μας στο ίντερνετ χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Είναι δύσκολο μερικές φορές να επιβεβαιώνουμε την πραγματικότητα των στοιχείων, αλλά κι ακόμα, δεν ξέρουμε πού θα καταλήξουν τα προσωπικά στοιχεία, τα οποία αφήνουμε έκθετα στο πουθενά!

Η φωτογραφία είναι από κάποια περιοχή της Θεσσαλονίκης. Την τράβηξε και μας την έστειλε η φίλη μας η Κική, που την τράβηξε με το κινητό της τηλέφωνο! Πάντως, ο πωλητής φώναζε από το μεγάφωνο του ντάτσουν του: «Κοντάρι και σημαία δέκα ευρώ, κοντάρι και σημαία δέκα ευρώ...» Ελλάδα η σημαία σου στη φθήνια μαζί με το κοντάρι της!!!

Y.Γ. Άραγε να είναι κινέζικες ή ελληνικές?

Η φωτογραφία είναι από τη λαϊκή αγορά της Δράμας και τραβήχτηκε την περασμένη Πέμπτη 15 Μαρτίου 2007! Η Ελλάδα, στο σταυροδρόμι των πολιτισμών, προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην Ανατολή και στη Δύση! Περισσότερο προς τη Δύση βεβαίως και με τα δυο πόδια μπορεί να πατάει, αλλά η τριτοκοσμική της κατάσταση δεν μπορεί να κρυφτεί. Και θα μου πείτε: πώς μπορείς να κρύψεις τη μιζέρια και τη φτώχια μιας χώρας; Μάλλον δεν μπορείς ό,τι και να κάνεις... Το ζήτημα είναι τι κάνεις για να την εξαλείψεις και όχι να την κρύψεις κάτω από το χαλάκι της πόρτας! Άραγε, η προσφορά του φτωχού περισσεύματος του καθενός μας αρκεί για να λυθούν τέτοια προβλήματα; Φυσικά και όχι!  Απλά "χορταίνει" για μερικές ώρες το άδειο στομάχι της μιζέριας και της φτώχιας μας!

Μετά από πολλά που συνέβησαν σ' αυτόν τον χώρο, και σε πολλούς από εσάς είναι γνωστά, οφείλω νομίζω να ευχαριστήσω όλους εσάς που μπήκατε στον κόπο να συμπαρασταθείτε των αποψεών μου και να εκφράσετε τις δικές σας όπως τις εκφράσατε.

Να ευχαριστήσω επίσης τον Γιώργο Παπαδάκη της ομάδας του Pathfinder, που μου πρόσφερε τις γνώσεις του ώστε να ...αντιμετωπίσω την εισβολή των σχολίων που δεν επιθυμούσα.

Να ευχαριστήσω επίσης το άμεσο ενδιαφέρον της μεγάλης μας Divas, της Rose yellow, η οποία, μόλις ζήτησα τη βοήθειά της ενήργησε σε χρόνο μηδέν. Ομολογώ ότι ήταν αστραπιαία! Έμεινα έκπληκτος με την ταχύτητά της. Καλή μου, σου χρωστω κάτι περισσότερο από ένα απλό e-mail που οφείλω ακόμα να σου γράψω. Ευχαριστώ!

Για τους υπόλοιπους που δεν αναφέρω ονομαστικά μην νιώσετε παρεξηγημένοι. Έχω κρατήσει για πολλούς μια ιδιαίτερη θέση: τον Περάκη, την Penthesileia που ενδιαφέρθηκε για την υγεία μου,  τον Τέρα Αμου (αλήθεια τι σημαίνει? δεν το ξέρω...), την Κική από την ομορφη Θεσσαλονίκη που δεν έχει blog και ίσως έπρεπε να κάνει, τη Μέμα, τον Λάμπρο (που δεν ξέρω το blog του), την συμπατριώτισσά μου που δεν γνωρίζω προσωπικά την Maria Pin και άλλους.

Επίσης, να ζητήσω από τον Λεωνίδα να με συγχωρέσει για όσα πιθανόν άσχημα λόγια είπα γι' αυτόν και για το θίξιμο της προσωπικότητάς του. Πολλές φορές στα νεύρα μας λέμε και γράφουμε διάφορα, που κατά βάθος δεν εννοούμε! Τον Λεωνίδα τον θεωρούσα πάντα μια δυναμική προσωπικότητα και είναι. Όλοι έχουμε καρδούλα βρε παιδιά και έχουμε ψυχούλα! Είμαι σίγουρος πως θα το κάνει. Και εύχομαι ό,τι κάνει εκεί να συνεχίσει να το κάνει καλά!

Όσον αφορά τα σχόλιά σας. Προς το παρόν η έγκριση σχολίων από εμένα θα παραμείνει ενεργή. Πρώτα θα διαβάζω και έπειτα θα ανεβάζω.

Τώρα θα μου πείτε, τι κάθομαι και γράφω όλα αυτά τα συγκηνιτικά, τα μελλοδραματικά και τις ευχαριστίες και τις συγνώμες. Το ....πρωτόκολλο της καρδιάς μου έτσι ορίζει.

Η διαμάχη μου με τον Λεωνίδα Ηρακλιώτη, τον γνωστό και ως λ:ηρ, προφανώς είναι γνωστή στους παλαιότερους εδώ στο blog μου και σε όσους παρακολουθούν συχνά τα λεγόμενά μου και τον σχολιασμό.

Ο Λεωνίδας λοιπόν, ευθύς εξ αρχής, προτίμησε, να κάνει άμεση κριτική στο τι λέω εγώ και πώς το κρίνω, και όπως λέει «ανελέητη». Όμως, αυτό που έκανε συστηματικά δεν είναι η «ανελέητη» όπως λέει κριτική, αλλά η μανία του, να πιάνετε από τα ίδια μου τα λόγια και να προσπαθεί να διαβάλει τις απόψεις μου, λέγοντας ότι είναι ανακόλουθος, ότι λέω βλακείες ότι είμαι αντιδημοκράτης και διάφορα άλλα.

Παίρνει μια λέξη, ακόμα κι τα λάθη που γίνονται κατά τη δακτυλογράφηση και με βγάζει αγράμματο και διάφορα άλλα...

Ως οικοδεσπότης του blog αυτού, δέχτηκα αρκετό καιρό τα σχόλιά του. Μάλιστα, όταν δημιούργησα τη στήλη «Δραμινά Ιστολόγια» έβαλα και τη διεύθυνση του δικού blog σ' αυτήν. Κάποια στιγμή όμως, το πράγμα παρατράβηξε. Έπαψα να ανέχομαι τα σχόλιά του, και έτσι, όπως έχω δικαίωμα, πριν από δύο περίπου ημέρες, ενεργοποίησα την έγκριση σχολίων στο blog μου και έκοψα τα δικά του. Μπορεί να ακούγεται όπως θέλει ο καθένας από εσάς να το ακούσει. Μπορείτε να πείτε ότι είναι μέθοδος φασισμού, την ίδια στιγμή που εγώ ο ίδιος μιλώ υπέρ των δημοκρατικών ελευθεριών του ατόμου να εκφράζεται ελεύθερα.

Δεν έκοψα τον Λεωνίδα από το δικό του blog. Άλλωστε έχει ένα αξιόλογο blog στο οποίο κανείς δεν τον εμποδίζει να λέει ό,τι θέλει. Δεν εμπόδισα τον Λεωνίδα μέσα στο δικό του blog. Αυτό που έκανα ήταν να κόψω τον Λεωνίδα από τις επισκέψεις του στο δικό μου blog, να μην του επιτρέπω λοιπόν να έρχεται στο δικό μου σπίτι, στον οίκο μου, γιατί δεν τον θέλω πλέον ως επισκέπτης.

Λογικό είναι να μου πείτε: ίσως θα έπρεπε να τον προειδοποιήσεις. Εντάξει, αυτό είναι σφάλμα μου.

Πού είναι όμως το φιδάκι ο Λεωνίδας!

Παρ' όλ' αυτά, όμως, ο Λεωνίδας, λειτούργησε με τρόπο διαφορετικό. Η υγεία μου δυστυχώς, δεν μου επιτρέπει να νευριάζω πλέον, και προσπαθώ να είμαι ήρεμος. Έτσι λοιπόν, προτίμησα να περάσουν αρκετές ώρες ώστε να ηρεμήσω, να πάω στο μεταξύ για κολύμπι να μου φύγουν τα νεύρα, ώστε σήμερα το πρωί να είμαι όσο το δυνατόν πιο ήρεμος να απαντήσω, αλλά και να καταγγείλω στην ουσία την πράξη του.

Στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι μπορεί να μου επιβάλλει τα σχόλιά του, μιας και είναι κομπιουτεράς, διαβάστε τι έκανε.

Πήγε λοιπόν στον Panthfinder και δημιούργησε ένα νέο blog με τίτλο(???!!!) eothino. Το ίδιο όνομα δηλαδή που έχει το δικό μου blog αλλά στα λατινικά και παραλείποντας το τελικό (ν). Και ως μότο από κάτω: [στη μάχη κατά της ασυνέπειας, της βλακείας, και της κουτοπονηριάς.]

Εγώ δηλαδή είμαι αυτός ο ασυνεπής, ο βλάκας και ο κουτοπόνηρος..

Ο Λεωνίδας λοιπόν ανακάλυψε όλα αυτά στο πρόσωπό μου.

Με τον τρόπο αυτόν λοιπόν, την ίδια στιγμή που δημοσιεύει ένα post στο νέο του blog, αυτό το ίδιο δημοσιεύεται ως σχόλιο στο δικό μου blog. Δεν ξέρω πώς γίνεται, αλλά γίνεται. (Μπορείτε να το δείτε, είναι το δεύτερο σχόλιο). Μου επιβάλλει λοιπόν τα δικά του σχόλια στο δικό μου blog. Μπαίνει στο δικό μου σπίτι, παραβιάζει τα παράθυρα του σπιτιού μου και μπαίνει στους δικούς μου χώρους. Αν εγώ είμαι ο κακός που δεν του επιτρέπω πλέον να έρχεται ως επισκέπτης στο σπίτι μου, τότε αυτός τι είναι που εισέρχεται σ' αυτό με το ζόρι και τη βία;

Πραγματικά βρίσκομαι σε δύσκολη θέση. Δυστυχώς για μένα, δεν έχω τη δυνατότητα, σε τεχνικό καθαρά επίπεδο, να εμποδίσω τον Λεωνίδα να μου επιβάλλει τα σχόλιά του. Του ζητώ λοιπόν να σταματήσει αυτό που άρχισε να κάνει. Την επιβολή των σχολίων του στο blog μου με το ζόρι, με το στανιό. Δεν ξέρω τι θέλει να παραδεχτώ, αλλά δεν έχω να παραδεχτώ τίποτα από ό,τι αυτός έχει στο μυαλό του για μένα.

Του ζητώ επίσης να διαγράψει μια και δια παντός το νέο του blog που έχει τον ίδιο τίτλο με το δικό μου, γιατί έτσι θα εμποδίζει στο μέλλον τους δικούς μου επισκέπτες.

Αν θέλει να μου πηγαίνει κόντρα, μπορεί να το κάνει στο δικό του blog και όχι μέσα στο δικό μου σπίτι. Μπορεί να με σκυλοβρίσει όσο θέλει μέσα από το δικό του ιστολόγιο.

Εντάξει λοιπόν Λεωνίδα, πέτυχες αυτό που ήθελες. Να μου δείξεις ότι είσαι δυνατότερος και εξυπνότερος από εμένα. Αλλά και ν' αποδείξεις κι εσύ σε όλους εμάς και στον ίδιο σου τον εαυτό, ότι ούτε εσύ είσαι δημοκράτης, γιατί κανένας άνθρωπος δεν είναι εξ ολοκλήρου δημοκράτης. Όταν θιγόμαστε, όλοι μας ενεργοποιούμε μηχανισμούς με τους οποίους μπορούμε να επιβληθούμε στους άλλους. Αυτό είναι το μόνο εύκολο!!!

Αν ο Λεωνίδας πιστεύει ότι εγώ θα κλείσω το δικό μου blog, κάνει μέγα λάθος. Θα συνεχίσω με τον τρόπο που συνεχίζω και αν θέλει να συνεχίσει να μου επιβάλλει τα δικά του σχόλια στο blog μου, πραγματικά δεν ξέρω τι θα κάνω. Το σκέφτομαι!!!

Καταδικάζω την ενέργειά του αυτή και ζητώ από εσάς να κάνετε το ίδιο. Η επιβολή της δική του άποψης, ξεπερνάει ακόμα και τη δική μου ενέργεια να τον διώξω από το blog μου.

Υ.Γ. Προς το παρόν, η διεύθυνση του blog του θα παραμείνει στη στήλη «Δραμινά Ιστολόγια». Αν συνεχίσει να ενεργεί όπως ενεργεί, θα με αναγκάσει να τον βγάλω και από εκεί. Σπίτι μου είναι και ό,τι κι αν κάνει, δεν μπορεί να μου επιβάλει τις απόψεις του.

Θανάσης Πολυμένης

[σ.σ. Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο του Νίκου Κ. Αλιβιζάτου με τίτλο: "πέρα από το 16 - τα πριν και τα μετά", εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ]

Και αρχίζει ακριβώς έτσι: [Κουράστηκα να βλέπω ξύλο, να βλέπω αίματα.. καταλήψεις, απεργίες, συλλαλητήρια, διαδηλώσεις, πορείες διαμαρτυρίας, μολότοφ, δακρυγόνα, γκλομπς...]

Επειδή εμένα μου άρεσε, διαβάστε το κι εσείς.

Εκδήλωση της ΜΕΘ Δράμας για την δωρεά οργάνων και τις μεταμοσχεύσεις

Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Γενικού Νοσοκομείου Δράμας, οργανώνεται την ερχόμενη Τετάρτη 14 Μαρτίου και ώρα 18.30 το απόγευμα, στο αμφιθέατρο της Νομαρχίας Δράμας, ημερίδα με θέμα: «Δωρεά οργάνων  μεταμοσχεύσεις» Μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση, που νομίζω ότι αξίζει να την παρακολουθήσουν όσοι  μπορούν. Τουλάχιστον αυτοί που βρίσκοντι στη Δράμα.... [Για όσους ενδιαφέρονται να δουν το θέμα μέσα από τη σελίδα του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων, ας πατήσουν εδώ.]

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης

18.15 Προσέλευση.

18.30 Έναρξη, χαιρετισμοί.

Προεδρείο: Σγουράδης Απόστολος. Επιμελητής Β΄ ΜΕΘ Γ.Ν Δράμας. Τοπικός συντονιστής μεταμοσχεύσεων Ν. Δράμας.

19.00 Γάκης Δημήτριος. Χειρουργός μεταμοσχεύσεων, διοικητής Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ. «Μεταμοσχεύσεις στην Ελλάδα'.

19.15 Τάσκος Νικόλαος. Καθηγητής Νευρολογίας. Διευθυντής Β΄ Νευρολογικής Κλινικής Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ.

19.30 Σοφιανός Ευθύμιος. Αναισθησιολόγος  Εντατικολόγος. Δ/ντής ΜΕΘ Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ. «Διάγνωση εγκεφαλικού θανάτου».

19.45  Καλλέργη Ευθυμία. Νοσηλεύτρια ΤΕ  Περιφερειακή Συντονίστρια Μεταμοσχεύσεων Νοσοκομείου ΑΧΕΠ. «Δωρεά Οργάνων».

20.00 Λαδάς Παναγιώτης. Καθηγητής Αστικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΑΠΘ. «Μεταμοσχεύσεις  Νομική προσέγγιση».

20.15 Αρχιμανδρίτης Μιχαήλ Σαντοριναίος. Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ. «Δωρεά Οργάνωση  Θεολογική προσέγγιση».

20.30 Συζήτηση.

Στην περίπτωση του προέδρου της Βραζιλίας Λουίς Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα, όπως είναι ολόκληρο τ' όνομά του, είναι ως Λούλα όπως αναφέρεται συνήθως, εκείνο το παλιό καλό σύνθημα που λέει: «δεξιά κι αριστερά ίδια είν' τ' αφεντικά», ταιριάζει γάντι.

Ο Λούλα ντα Σίλβα επανεξελέγη πρόεδρος της Βραζιλίας με 60%, θριαμβευτικά, στις 30 Οκτωβρίου 2006. Χαράς ευαγγέλια για τους απανταχού αριστερούς, και όπως λέει και η σχετική είδηση, ο Λούλα είχε δηλώσει τότε ότι θα είναι ο κυβερνήτης όλων, ωστόσο «οι φτωχοί θα είχαν τα πρωτεία». Η νίκη ήταν όλης της Βραζιλίας έλεγε τότε ο Λούλα ντα Σίλβα φορώντας ένα μπλουζάκι με το ανάλογο σύνθημα.

Και δήλωνε μάλιστα τότε, ότι, θα συνέχιζε τη «σκληρή» οικονομική πολιτική του, διότι «δεν μπορούμε να ξοδεύουμε περισσότερα απ' όσα κερδίζουμε, αλλιώς θα χρεωθούμε περισσότερο και δεν θα μπορούμε πλέον να πληρώνουμε». Εν μέρει, είχε δίκιο βεβαίως. Αλλά ο καιρός περνάει, κι όταν ο λαός δεν βλέπει φως από πουθενά, τι να κάνει; Αρχίζει και ξεσηκώνεται!!!

Τα πράγματα άλλαξαν και οι καταστάσεις δυσκόλεψαν για όλους απ' ό,τι φαίνεται εκεί στη Βραζιλία. Και οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα άρχισαν να κηρύσσουν απεργιακές κινητοποιήσεις.

Μετά το χάος που προκλήθηκε στα αεροδρόμια της Βραζιλίας από την απεργία των ελεγκτών κυκλοφορίας, ο πρόεδρος της χώρας έλαβε την απόφαση: οι απεργίες σε τομείς νευραλγικής σημασίας για τη λειτουργία της χώρας πρέπει να απαγορευθούν...

Όπως μάλιστα δήλωσε ο ίδιος: "Μια κυβέρνηση επικεφαλής της οποίας είναι ένας συνικαλιστής, έχει δικαίωμα να απαγορεύσει τις απεργίες σε τομείς που αφορούν την ευημερία των πολιτών"

Αυτό είναι λοιπόν που λένε: "δεξιά κι αριστερά ίδια είν' τ' αφεντικά". Το παραμύθι των δήθεν αριστερών κυβερνήσεων εξανεμίζεται, όταν κι αυτοί αναλαμβάνουν τις εξουσίες μιας χώρας. Τότε όλοι βλέπουν ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Και καταλήγουν να γίνουν χειρότεροι από τους άλλους..... Αυτοί μπορούν να φτάσουν πιο άνετα στις απαγορεύσεις, επειδή, απλά.... έχουν το δικαίωμα!

Τι κρίμα, τι κρίμα!!!

Σ' εκείνο μου το σχόλιο, δεν ήταν τυχαίο το τι έγραφα τότε: [Τελικά, το μόνο για το οποίο θα μπορούσαμε ίσως να ευχόμαστε, είναι, να μην θρηνήσουμε άλλον Τεμπονέρα!]

Το οποίο ακόμα και σήμερα θεωρώ υπιότατο... για τη δική σου συντηρητική λογική!!!

Φαίνεται ότι τελικά η ευχή μου εκείνη έπιασε τόπο μέχρι σήμερα, γιατί όντως, με τα τόσα που έγιναν στο χώρο της Παιδείας και μη, ευτυχώς δεν υπήρξε άλλος Τεμπονέρας. Κι ας μην ξεχνάμε επί ποιων κυβέρνηση θρηνήσαμε τον Τεμπονέρα. Επί κυβέρνησης και πάλι Νέας Δημοκρατίας, μιας και υπουργός Παιδείας ήταν ...μια άλλη συντηρητικούρα όπως για παράδειγμα η Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου.

Μπορεί βέβαια όλες αυτές οι συντηρητικούρες πολιτικές κυρίες και οι κύριοι να δηλώνουν ότι έχουν τον μεγάλο καημό να μας εκσυγχρονίσουν όλους μας, από την Παιδεία που μας προσφέρουν μέχρι τα παιδιά μας, και τα πεδία της καθημερινής μας ζωής, αλλά η δική τους η πραγματικότητα, δυστυχώς τους διαψεύδει. Διότι, πώς θα μπορούσε μια κυρία σεβαστή καθ' όλα της, αλλά όπως είπα έχω το πλήρες δικαίωμα να την κρίνω σε όλα της εφόσον είναι δημόσιο πρόσωπο και ασκεί εξουσία επάνω μου η οποία ακολουθεί ένα άκρως συντηρητικό ντύσιμο να μου μιλήσει για δήθεν εκσυγχρονισμό ή ότι ακολουθεί ρηξικέλευθες ιδέες και σκέψεις ή ότι ενδιαφέρεται πραγματικά να προχωρήσει μπροστά με ριζοσπαστικές και μοντέρνες απόψεις για πράγματα τα οποία καθορίζουν άμεσα την δική μου καθημερινότητα, τη δική μου ζωή, επηρεάζουν την προσωπικότητά μου και τον τρόπο σκέψης μου, αλλά και των γύρω μου, των παιδιών μου, των ανιψιών μου και άλλων ανθρώπων;

Η κυρία Γιαννάκου-Κουτσίκου, δεν με πείθει, πριν απ' όλα και πάνω από όλα η ίδια με την παρουσία της. Η παρουσία της και μόνο δεν πείθει γι' αυτό που έχει να δώσει. Πώς μια κυρία για παράδειγμα (όχι η κυρία Γιαννάκου), που βλέπουμε στο δρόμο και είναι ντυμένη κατακαλόκαιρο με μακριμάνικα πουκάμισα νύχτα-μέρα, με κότσο τα μαλλιά, συντηρητικότατο ντύσιμο, είναι του κατηχητικού, θα μπορούσε να μου μιλήσει για το μοντέρνο, την αγωνία των νέων για το μέλλον, για νέες τεχνοτροπίες στην τέχνη και νέους τρόπους ζωής, πώς θα μπορούσε αυτή η όποια κυρία να μου μιλήσει για το rock, για τον τρόπο που έγινε ο άνθρωπος, να μου με βοηθήσει να διαβώ νέες ατραπούς και λοιπά και λοιπά;

Αυτή είναι η διαφωνία μου με την κυρία Γιαννάκου και την κάθε κυρία Γιαννάκου. Ξεκινάει και από τον τρόπο που ντύνεται. Δεν κατακρίνω την γυναίκα. Κατακρίνω την πολιτικό-γυναίκα. Επειδή είναι γυναίκα δηλαδή δεν θα μπορούσα να την κριτικάρω; Τι λογικές είναι αυτές; Δεν είναι το ζήτημα εκεί. Εγώ κάποτε αγάπησα μια γυναίκα που ήταν άσχημη κι έμεινε στην καρδιά μου μέχρι σήμερα κι εκείνη ταξιδεύει μακριά τώρα στα σύννεφα...

Το ντύσιμο της υπουργού Παιδείας της χώρας μας, προδίδει την συντηρητική της στάση απέναντι στη ζωή. Μου έδωσες την ευκαιρία να αναλύσω σήμερα εκείνο το σχόλιό μου. Ναι λοιπόν!!!

Επειδή δηλαδή η Θάτσερ ήταν γυναίκα, δεν θα μπορούσα να την κρίνω ή να την κατακρίνω ή να γελοιοποιήσω την όποια τακτική της; Αυτή η λογική εμένα δεν μου αρέσει. Όπως αυτοί εξουσιάζουν εμένα, έτσι κι εγώ πρέπει και έχω το δικαίωμα να αμυνθώ με όποιον τρόπο μπορώ. Σ' έναν πόλεμο διαλέγεις τα όπλα που βρίσκονται μπροστά σου!

Κοινοβουλευτικές «δικτατορίες»!

Το ένα ζήτημα είναι αυτό. Και ελπίζω να σε κάλυψα, αν και αμφιβάλλω, επειδή είμαι σίγουρος ότι μπορείς να πιαστείς από μια λέξη μου και να την χρησιμοποιήσεις εναντίον μου, όπως σου έχω πει κι άλλη φορά, ότι κάνεις σαν εκείνους τους Αμερικανούς μπάτσους: «ό,τι πεις θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου».

Το άλλο σημαντικό ζήτημα που με προβληματίζει, είναι οι λεγόμενες κοινοβουλευτικές «δικτατορίες» της εποχής μας. Και σ' αυτό φταίμε όλοι εμείς που πάμε και ψηφίζουμε. Αλλά βεβαίως, προτιμώ να ψηφίζω, παρά να μου φορτωθεί καμιά χουντάρα στο σβέρκο και να με βάλει σε γύψο.

Βάζω τη λέξη «δικτατορίες» σε εισαγωγικά, γιατί δεν ξέρω πώς αλλιώς να το αποδώσω. Επειδή λοιπόν όλες αυτές οι περίεργες κυβερνήσεις του σημερινού γνωστού πολιτικού μας συστήματος έχουν τις κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, αδιαφορούν πλήρως για το αν εσύ διαφωνείς ή όχι. Αδιαφορούν πλήρως για το αν κάποιοι κατεβούν στους δρόμους και ματώσουν, για το αν χυθεί αίμα στην άσφαλτο, για το αν τα δακρυγόνα πέφτουν με τα τσουβάλια, και για το πόσες μολότοφ κάψουν ανάλογα αυτοκίνητα ή ανάλογο αριθμό μπάτσων, ή για το πόσοι φοιτητές ξυλοκοπηθούν αδίκως από μια ζαρντινιέρα, ή αν ο μπάτσος που καίγεται έχει οικογένεια και παιδάκια που τον περιμένουν να γυρίσει το βράδυ να δουν μαζί τηλεόραση και να φάνε πίτσα που έκανε η μαμά!

Επειδή λοιπόν όλες αυτές οι περίεργες κυβερνήσεις της Ευρώπης κυρίως και της Αμερικανικής πολιτικής, αδιαφορούν πλήρως αν συμφωνείς ή όχι μαζί τους για τους νόμους που κατεβάζουν, φέρνουν τον νόμο στη Βουλή και καθώς έχουν την πλειοψηφία τον ψηφίζουν μια χαρά και δυο χαρούλες, κι άντε εσύ να χτυπιέσαι κάτω! Και τι έγινε;

Η αντιπολίτευση είναι πλήρως ανίκανη να αντιδράσει, ιδιαίτερα αν είναι διαιρεμένη. Αυτοί σηκώνονται φεύγουν από τη Βουλή, εφόσον έτσι κι αλλιώς δεν έχει νόημα, μιας και ο νόμος πλαίσιο θα μας ρίξει όλους μέσα σ' ένα πλαίσιο κι άντε εσύ μετά να ακολουθήσεις τον νέο νόμο.

Τον τρομερά «εκσυγχρονιστικό» νόμο της κυρίας Γιαννάκου και της κυβέρνησης της οποίας είναι υπουργός Παιδείας, κι ας είναι όλοι αυτοί συντηρητικοί μέχρι το μεδούλι τους, κι ας φαίνεται ακόμα και από το ντύσιμο της ίδιας της υπουργού.

Όπως λοιπόν μια κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να μου επιβληθεί επειδή έχει την πλειοψηφία στη Βουλή, και όπως λοιπόν αυτή η όποια κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να μου επιβάλλει τους δικούς της νόμους ασχέτως αν ο Θανάσης ή ο Λεωνίδας ή η Αλεξάνδρα και όποιος άλλος τους ψήφισε ή όχι, έτσι, έχω κι εγώ το κάθε δικαίωμα, το πλήρες δικαίωμα, να τους κριτικάρω όπως μπορώ, με όποιον τρόπο θέλω: είτε μέσα από εφημερίδα, είτε από τηλεοράσεως, είτε από το ίντερνετ με το blog μου, ακόμα και να κατεβώ στο δρόμο να φωνάξω, να χοροπηδήσω, να σηκώσω πανό και τα λοιπά.

Όλοι σε συμβατικές κοινωνίες ζούμε. Επειδή έχουμε κάνει σύμβαση με την ίδια τη ζωή, επειδή συμβιβαζόμαστε καθημερινά με διαφόρους τρόπους, δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε τα πάντα.

Αυτά εν ολίγοις. Βεβαίως, μπορούμε να πούμε πολλά ακόμα, πολλά περισσότερα. Αλλά η πολυλογία καμιά δεν βοηθάει. Εν καιρώ και κάθε μέρα, λέμε διάφορα από εδώ και φαίνεται το ποιος είναι ο καθένας από εμάς.

Την καλημέρα μου!

[σ.σ. "Τίποτα δεν είναι ιερό, όλα μπορούν να λεχθούν". ΡΑΟΥΛ ΒΑΝΕΝΓΚΕΜ. Τίτλος βιβλίου του, το οποίο, όταν το βρω που το έχω χαντακωμένο θα σας το κάνω μια παρουσίαση. Στο μεταξύ μπορείτε να το ψάξετε από το διαδίκτυο προφανώς.]

Να σας πω χρόνια πολλά βρε κορίτσια? Μπα... δεν θα το πω, γιατί δεν το θεωρώ γιορτή.

Γενικά, αυτές τις παγκόσμιες ημέρες τις απεχθάνομαι, και ειδικά την Ημέρα της Γυναίκας, για έναν και μόνο λόγο: δεν μ' αρέσουν τα ευχολόγια.

Αραγε έχει νόημα να βάζουμε μια παγκόσμια ημέρα για την γυναίκα? Ο αγώνας πρέπει να είναι καθημερινός, πρέπει να είναι αδιάκοπος, πρέπει να έχει συνέχεια, πίστη, θάρρος, προσωπικότητα, πείσμα, να περιέχει ελευθερία, έκφραση ιδεών και απόψεων. Είναι γεγονός ότι ζούμε σε ανδροκρατικές κοινωνίες στο μεγαλύτερο μέρος τους. Μπορεί η γυναίκα σήμερα να έχει καταλάβει σημαντικές εξουσίες, όπως πρόεδροι χωρών, πρωθυπουργοί, σημαντικότατα στελέχη κυβερνήσεων και πολυεθνικών επιχειρήσεων, παρ' όλα αυτά, η θέση της στις ίδιες κοινωνίες παραμένει μειονεκτική.

Τα τελευταία χρόνια γίνονται μεγάλες προσπάθειες, είναι αλήθεια, σε πολλούς τομείς, όπως κυρίως σε χώρους εργασίας. Μεγάλες οι ανισότητες στις αναπτυγμένες πολιτισμικά και οικονομικά χώρες. Η σεξουαλική παρενόχληση πιστεύω είναι από τα πρώτα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει μια γυναίκα. Ο βιασμός είναι ίσως η χειρότερη κατάσταση και δυστυχώς από το σύνολο μιας κοινωνίας δεν αντιμετωπίζεται έτσι όπως θα έπρεπε. Δύσκολα πιστεύει κάποιος, ακόμα και οι ίδιες οι γυναίκες, μια βιασθείσα γυναίκα. Η κλασική επωδός είναι: "ε, τάθελε ο κώλος της..." Το είδαμε αυτό πως αντιμετωπίστηκε η 16χρονη Βουλγάρα μαθήτρια στην Αμάρυνθο.

Η κακοποιημένη γυναίκα είναι ένα άλλο μεγάλο ζήτημα των σύγχρονων κοινωνιών μας. Πολλά γίνονται δυστυχώς, και γίνονται ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους σκοτεινούς και πίσω από κλειστά παράθυρα και πόρτες. Το πρωί στο φως του ήλιου η γυναίκα είναι υποχρεωμένη να χαμογελάσει. Γιατί φοβάται. Η κακοποιημένη γυναίκα φοβάται να μιλήσει. Φοβάται να καταγγείλλει τον βιαστή και βασανιστή σύζυγο, αδερφό, πατέρα. Όμως πρέπει να μιλήσει... πρέπει να ξεφύγει από τις όποιες φοβίες και να σπάσει τις αλυσίδες και τις αγκυλώσεις των ....υποτιθέμενων δεσμών.

Αλλά πέρα από τη δική μας  υποτίθεται σύγχρονη κοινωνία, όπου στα βάθη των πηγαδιών και των σκοτεινών της δωματίων, κάποιες άλλες γυναίκες ζουν σε χειρότερη μοίρα. Είναι οι γυναίκες της φωτογραφίας που διάλεξα να βάλω εδώ. Αυτές οι γυναίκες σε ποιους να μιλήσουν? Σε ποιους ν' απευθυνούν? Τουλάχιστον στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες υπάρχουν και κάποιοι να τις ακούσουν! Αυτές οι γυναίκες, είναι υποχρεωμένες να μείνουν για πάντα καλυμμένες κάτω από την μπούργκα τους!!!

Να είστε καλά, να πολεμάται γι' αυτά που δικαιούστε όπως όλοι μας βέβαια έχουμε δικαίωμα να κάνουμε. Να απολαμβάνεται τη ζωή σας. Κι όπως λέει και στατιστική τελευταία... θα μας θάψετε ...κακούργες! Το προσδόκιμο ζωής σας είναι μεγαλύτερο από αυτό των αντρών!  Κι εδώ ανώτερες είστε....

Υ.Γ. Και, γυναίκες, μια χάρη. Μην σακατεύετε τα επίθετά σας για χάριν της ισότιτας των δύο φύλων. Το θηλυκό είναι η κυρία Παπαπέτρου και όχι η κυρία Παπαπέτρος. Και ούτε η κυρία Παπαδόπουλος, αλλά κυρία Παπαδοπούλου. Τρελαίνομαι όταν ακούω ανοησίες.

Είναι γεγονός, ότι, το πρόβλημα του παρκαρίσματος στην πόλη της Δράμας είναι τεράστιο, άλυτο μέχρι σήμερα σε ορισμένα σημεία δρόμων.

Βγήκα μια βόλτα προχθές το πρωί και δεν μου ήταν καθόλου δύσκολο να φωτογραφήσω ορισμένα περιστατικά παρκαρισμάτων που βγάζουν μάτι και προκαλούν.

Είναι από την οδό Ηπείρου, από τις κεντρικότερες της πόλης οι τρεις και σε απόσταση μόλις 50 μέτρων. Η τέταρτη φωτογραφία, είναι από τη διασταύρωση των οδών 28ης Οκτωβρίου και Βεργίνας.

Στην οδό Ηπείρου λοιπόν, στη διασταύρωση με την Π. Κάβδα, ακριβώς μπροστά από την Τράπεζα Εργασίας. Ο οδηγός παράτησε απλά το αυτοκίνητό του ακριβώς μπροστά από την διάβαση αναπήρων. Πίσω του και πλάι του, παρκαρισμένοι σε διπλοί σειρά. Για να βγει ο ίδιος, θα πρέπει ν' αρχίσει να κορνάρει!

Περπατούμε επί του ίδιου πεζοδρομίου δέκα μέτρα παρακάτω. Ο άλλος οδηγός έχει ανεβάσει τη μούρη του αυτοκινήτου πάνω στο πεζοδρόμιο. Ίσως για να κάνει χώρο στον ...πισινό του να διπλοπαρκάρει, να βολευτεί κι αυτός!

Τρίτη φωτογραφία, λίγα μέτρα παρακάτω. Στη διασταύρωση της Ηπείρου με την 28ης Οκτωβρίου μπροστά από το φαρμακείο του κ. Ανθόπουλου.

Ο έξυπνος οδηγός εδώ χώθηκε κυριολεκτικά σφήνα αντίθετα στο ρεύμα, ακριβώς μπροστά από την διάβαση αναπήρων. Και φυσικά, ίσως κάποιος άλλος οδηγός από την άλλη πλευρά θεώρησε σωστό να μετακινήσει τον κάδο σκουπιδιών προς την διάβαση αναπήρων προκειμένου να παρκάρει.

Δεν ξέρω αν πέρασε από εκεί η Τροχαία. Αλλά τι σημασία έχει; Τι κι αν πέρασε κι αν μοίρασε κλήσεις που ίσως το έκανε ίσως δεν το έκανε; Σημασία έχει ότι το πρόβλημα δεν λύνεται ούτε μ' αυτόν τον τρόπο.

Στην τελευταία φωτογραφία, ο οδηγός του αυτοκινήτου αδιαφόρησε και αυτός, αφήνοντας το όχημά μου ακριβώς μπροστά από τη διάβαση αναπήρων στη διασταύρωση των οδών 28ης Οκτωβρίου και Βεργίνας!

Τώρα, σχετικά με τα αυτοκόλλητα που αναφέρω σε άλλο post παρακάτω, και σχετικά με το ζήτημα της «αυτοδικίας» που αναφέρει ο Λεωνίδας. Τα περί «αυτοδικίας», να με συγχωρείτε πολύ, αλλά τα ακούω βερεσέ! Κάνει αυτοδικία αυτός που θα κολλήσει ένα αυτοκόλλητο χαρτάκι που θα λέει: «Είμαι γάιδαρος! Παρκάρω όπου γουστάρω», και δεν αυτοδικεί αυτός που παραβιάζει τα δικαιώματα των πεζών και των αναπήρων. Κι επειδή όπως είπα και σ' άλλο μου post είναι λίγο αθυρόστομος, με συγχωρείς Λεωνίδα μου, αλλά λες μαλακίες!

Διάβαζα διαφόρους τίτλους χθες στις εφημερίδες κι έπεσε το μάτι μου σε κάποιον σε ένα μονόστηλο: «ξέρουμε τι κρέας τρώμε;», έγραφε. Δεν διάβασα το υπόλοιπο κείμενο, μιας και δεν θα είχε ίσως νόημα να το διαβάσω. Τουλάχιστον όσο με αφορά άμεσα το ζήτημα. Η απάντηση στην ερώτηση για μένα προσωπικά, είναι ξεκάθαρη: όχι, δεν ξέρω τι κρέας τρώω. Δεν  ξέρω από πού προέρχεται το ζώο. Δεν ξέρω αν πέρασε κάποιες συγκεκριμένες αρρώστιες. Δεν ξέρω τον χώρο στον οποίο έβοσκε και τι έτρωγε. Δεν ξέρω πόσο «καθαρό» ήταν. Αλλά σκέφτομαι ότι, εφόσον αυτό πέρασε στην αγορά, εφόσον αυτό πωλείται στο κατάστημα, δεν σημαίνει ότι οι αρμόδιοι κτηνίατροι έκαναν τον απαιτούμενο έλεγχο; Δεν σημαίνει ότι αν ήταν σάπιο θα το είχαν σταματήσει οι αρμόδιες υπηρεσίες; Αλλά θα μου πείτε, όλα αυτά είναι ένα μέρος μόνο του προβλήματος. Στην πραγματικότητα, πόσο πραγματικά «καθαρό» είναι το κρέας που τρώμε; Καλό θα ήταν βέβαια να μην τρώμε καθόλου κρέας, λένε οι χορτοφάγοι. Ωραία ιδέα. Σκέφτηκα κάποτε να το εφαρμόσω αλλά δεν άντεξα πάνω από δύο εβδομάδες. Μου ήταν αδύνατον να μην φάω κρέας. Αλλά να ρωτήσω και το άλλο: ξέρουμε τι χόρτα τρώμε; Ξέρουμε από πού έρχονται οι διάφορες τομάτες, τα χορταράκια του αγρού, τα μαρούλια, τα φρούτα, αν αυτά έχουν ψεκαστεί με διάφορα φάρμακα; Πόσο καθαρά ή όχι είναι τα χωράφια στα οποία αναπτύσσονται όλα αυτά τα φυτά; Καλαμπόκια, σιτάρια, σόγιες, λαχανικά, φρούτα. Ποιος μου λέει ότι από τον βομβαρδισμό της κατακερματισμένης Γιουγκοσλαβίας με εμπλουτισμένο πλουτώνιο, αυτό δεν έχει φτάσει μέχρι σήμερα στο πιάτο μου και στην υγιεινή σαλάτα μου; Σιγά μη ξέραμε, ή σιγά μη μάθουμε ποτέ, τι πραγματικά τρώμε... Τότε μπορεί ν' αυτοκτονούσαμε κιόλας!

Εκεί κάτω δεξιά, όπου ο pathfinder.gr προβάλει ένα blog ή μια ιστοσελίδα κάθε μέρα, χθες (Δευτέρα 5 Μαρτίου 2007) φιγουράριζε η αφεντομουτσουνάρα μου! Ωραία αίσθηση βρε παιδιά, άλλη ...αίγλη!

Πρώτη η Διαμαντένια Τριανταφυλλιά έστειλε μήνυμα και μου το'πε. Και αν όπως λέει κι η ίδια έκανε τις απαραίτητες ενέργειες γι' αυτό με τα κονέ της, ε, τι να πω κι εγώ ο φτωχός? Στατιστικά πάντως, οι επισκέψεις χθες ξεπέρασαν τις 600!

Να ευχαριστήσω τον pathfinder.gr και την Διαμαντένια Τριανταφυλλιά, την diva των ελληνικών και κυπριακών blogs!

Ψάχνοντας στο ίντερνετ, σ' αυτόν τον τρομερό χώρο που έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητα αρκετών από εμάς κι εσάς, βρήκα αυτή την διεύθυνση: http:// streetpanthers. blogspot. com/ index. html . Όποιος έχει ίντερνετ μπορεί να τη δει και να διαβάσει αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα. Ποιοι είναι όμως οι STREETPANTHERS ; Είναι οι «πάνθηρες των δρόμων» ελληνιστί. Και μάλλον αποδεικνύουν το δυναμικό του προσδιορισμού τους. Είναι μια παρέα Σαλονικιών, προφανώς νεαρών, αλλά αυτό δεν το ξέρουμε σίγουρα. Νεαρός σήμερα είναι όποιος αισθάνεται νεαρός μέσα του, ασχέτως αν είναι 40, 50, 60, 70, 80 χρόνων. Έτσι δεν είναι;

Οι «πάνθηρες των δρόμων» λοιπόν, αφού τα ...πήραν στο κρανίο στην κυριολεξία με την κατάσταση του παρκαρίσματος που επικρατεί στην πόλη τους, στην όμορφη Θεσσαλονίκη (μήπως στη Δράμα είναι καλύτερη η κατάσταση;), σκέφτηκαν να κάνουν κάτι πολύ απλό: να τυπώσουν αυτοκόλλητα με έναν γάιδαρο που οδηγάει και που έχει παρκάρει ακριβώς σε μια διάβαση πεζών και αναπήρων και χαμογελαστός λέει: «Είμαι γάιδαρος! Παρκάρω όπου γουστάρω!» Κι έχουν ξεκινήσει τη δική τους εκστρατεία. Καθώς κινούνται στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, κολλάνε κι ένα αυτοκολλητάκι στον ασυνείδητο οδηγό, που παράτησε το αυτοκίνητό σου σε διαβάσεις πεζών και αναπήρων, σε θέσεις αναπήρων, επάνω σε πεζοδρόμια, μπροστά σε εισόδους, μπροστά στη στάση του λεωφορείου.

Οι ίδιοι δίνουν και οδηγίες για την χρήση των αυτοκόλλητων, γιατί, εντάξει, είπαμε: υπάρχουν γαϊδούρια οδηγοί αλλά να μην το παρακάνουμε κιόλας. Γράφουν λοιπόν:

[Κολλάμε μόνο στα αυτοκίνητα που είναι προκλητικά παρκαρισμένα. Σ' αυτά που βρίσκονται πάνω σε ράμπες και πάνω στις διαβάσεις, αφήνοντας λιγότερο από 1,20m (δυόμισι πλάκες πεζοδρομίου) για τη διέλευση των πεζών. Σ' αυτά που βρίσκονται πάνω σε πεζοδρόμιο αφήνοντας και πάλι λιγότερο από 1,20. «Συγχωρούμε» αυτόν που έκανε προσπάθεια να αφήσει χώρο για τους πεζούς.
Κολλάμε μόνο σε πεζοδρόμια τα οποία θα ήταν προσπελάσιμα αν δεν υπήρχαν τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Δεν έχει νόημα να τιμωρήσουμε κάποιον που ανέβηκε στο πεζοδρόμιο, το οποίο μετά από 5 μέτρα είναι έτσι κι αλλιώς κλεισμένο από μια περίφραξη ή ένα οικοδομικό έργο σε εξέλιξη. Γενικά «τιμωρούμε» την αδιαφορία προς τους πεζούς και όχι την ανυπακοή στα σήματα στάθμευσης. Κολλάμε στα παρκαρισμένα σε πεζοδρόμους.
Κολλάμε μόνο στα τζάμια. Δεν κολλάμε σε σημεία όπου η αφαίρεση του αυτοκόλλητου μπορεί να καταστρέψει τη βαφή. Προσέχουμε ώστε να μην προκαλούμε ζημίες. Ο παραβάτης δεν είναι εχθρός, είναι ένας πολίτης που έκανε λάθος. Το κόλλημα πρέπει να γίνεται σε καθαρό και στεγνό τζάμι. Αν υπάρχει σκόνη ή νερό ξεκολλάει αμέσως. Άρα απαραίτητο εργαλείο του αυτοκολλητή είναι το χαρτομάντιλο.

Εκτός από το αυτοκόλλητο, και ανάλογα με τη βαρύτητα του παραπτώματος, υπάρχουν κι άλλες, αναστρέψιμες «τιμωρίες» τις οποίες επιβάλλουμε επίσης όταν τύχει να μην έχουμε μαζί μας αυτοκόλλητα: Απορύθμιση καθρεπτών, σήκωμα υαλοκαθαριστήρων, ξεφούσκωμα ελαστικών, γράψιμο με αποκριάτικο αφρό, χόρτα και σκουπίδια πάνω στο αυτοκίνητο.]

Προσωπικά, το βρίσκω ενδιαφέρον το μέτρο αυτό! Τύφλα να έχουν οι κλήσεις της Τροχαίας! Μπορεί το ξεμπρόστιασμα της γαϊδουριάς... να ευαισθητοποιήσει ορισμένους ασυνείδητους οδηγούς. Λέω να παραγγείλω μερικά αυτοκόλλητα και να πιάσω δουλειά...

Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Ο πρώτος χάρτης επάνω απεικονίζει την ημέρα της 1ης Μαρτίου 2007. Είναι τα στατιστικά που μου δίνει η σελίδα, στις χώρες της Ευρώπης. Βλέπουμε Γερμανία, Ελλάδα, Κύπρος. Υπάρχουν και δύο δείκτες στην Κρήτη, απ' όπου συνήθως έχω κάποιες επισκέψεις από Ηράκλειο. Το ενδιαφέρον μου κινεί ο άλλος δείκτης που είναι καρφωμένος στα Χανιά. Δεν είχα άλλη φορά επίσκεψη από εκεί.

Μεγεθύνω λοιπόν και βλέπω, όπως φαίνεται στον δεύτερο χάρτη, ότι είναι από την Σούδα. Με παραξευνεύει το γεγονός. Μέσω του Pathfinder λοιπόν, πήγαν κατευθείαν σ' αυτό το post που είχα βάλει εδώ, και είχε σχέση με την πτώση του αεροπλάνου στο Πεντάγωνο των ΗΠΑ. Και παρέμειναν σ' αυτή τη σελίδα για δέκα ολόκληρα λεπτά, προφανώς μελέτησε ο αναγνώστης το σχετικό video που έχει εκεί.

Επαναλαμβάνω, μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι ένας κάποιος από την Σούδα των Χανίων της Κρήτης, όπου υπάρχει εκεί η αμερικανική βάση η οποία εποπτεύει κυριολεκτικά όλη τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή και τα λοιπά και τα λοιπά, μπηκε απευθείας στο συγκεκριμένο post το οποίο δημοσιεύθηκε την Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2007 μετά από ένα μήνα περίπου, την 1η Μαρτίου 2007. Εμένα προσωπικά μου κινεί το ενδιαφέρον. Δεν ξέρω τι αίσθηση δίνει σ' εσάς...

Τονίζω ότι η στατιστική, δεν μου δίνει επισκέψεις από τη Σούδα. Υπόσχομαι να παρακολουθήσω το γεγονός και να διαπιστώσω πόσες επισκέψεις θα έχω στο μέλλον από εκεί και σε πια θέματα. Κι αν είναι η ιδέα μου λαθεμένη, τότε θα είναι η ιδέα μου λαθεμένη...

Υ.Γ. 1. Δεν ξέρω κατά πόσο ο καρφωμένος πορτοκαλί δείκτης αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα γεωγραφικά, το σημείο δηλαδή όπου βρίσκεται το σπίτι, το οίκημα απ' όπου έγινε η είσοδος στο ίντερνετ. Αν γνωρίζει κάποιος ας μας πει.

Υ.Γ. 2. Σημερα στη Δράμα έχει μια τρομερή ηλιόλουστη ημέρα. Αν κι εκεί έχει το ίδιο, παρατείστε το διαδίκτυο και τραβάτε καμιά βόλτα....

Υπάρχουν κάποιοι που έρχονται σ' αυτό το blog από αρκετά μακριά. Όπως για παράδειγμα είναι ο Λεωνίδας και άλλοι φίλοι από Σικάγο των ΗΠΑ κυρίως, αλλά και από Νέα Υόρκη.

Κάποιος μπαίνει με συχνότητα μια φορά την εβδομάδα περίπου από το Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας και κάποιος άλλος από το Ντουμπάι της ίδιας χώρας. Αυτός που μπήκε από το Ριάντ, ήρθε εδώ μέσω του Τέρα Άμου του Νικόδημου από την Νίσυρο. Αυτό φαίνεται αν μελετήσε λίγο την κάρτα. Πατώντας επάνω στη φωτογραφία με τον χάρτη με δεξί κλικ, μπορείτε να κάνετε [προβολή εικόνας] και να τον δείτε μεγαλύτερο.

Πάμε όμως για το δεύτερο στοιχείο στατιστικών που παρουσιάζει περισσότερο ενδιαφέρον, στο επόμενο post...

Υ.Γ. Ο Κάμερον με το χρυσό αγαλματάκι ΟΣΚΑΡ. Μετά τον ΤΙΤΑΝΙΚΟ, έρχεται να ...βυθίσει την χριστιανική θρησκεία...

Όπως ανακοίνωσε το Σωματείο Αστυνομικών Υπαλλήλων Ν. Δράμας, Το Ινστιτούτο Αστυνομικών Μελετών, Επιμόρφωσης και Τεκμηρίωσης της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ), μετά την έρευνα μέτρησης ικανοποίησης των εργαζομένων στην Ελληνική Αστυνομία, που διενήργησε και τα αποτελέσματά της ανακοινώθηκαν στο τελευταίο Πανελλήνιο Συνέδριο, διενεργεί σε συνεργασία με τα Πρωτοβάθμια Σωματεία της χώρας, έρευνα μέτρησης ικανοποίησης των πολιτών.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Αστυνομικών Υπαλλήλων Ν. Δράμας, με ομόφωνη απόφασή του, αποφάσισε στα πλαίσια της έρευνας αυτής, για αύριο Τρίτη 27 Φεβρουαρίου να στήσει κάλπη έξω από την Αστυνομική Δ/νση Δράμας από τις 08.00 το πρωί μέχρι τις 14.00 το μεσημέρι, και να απευθυνθεί στους πολίτες, οι οποίοι θα κληθούν να συμπληρώσουν ερωτηματολόγιο στο οποίο θα καταγραφεί η ικανοποίησή τους από τις παρεχόμενες υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας.

Το Σωματείο Αστυνομικών Υπαλλήλων Ν. Δράμας, διαβεβαιώνει τους πολίτες για το αδιάβλητο της διαδικασίας και τους παρακαλεί να συνεργαστούν, διότι τα αποτελέσματα της έρευνας θα χρησιμοποιηθούν από επιστημονικές ομάδες για την βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Δεν ξέρω αν αυτό γίνει και σε άλλες πόλεις... αλλά, όσοι νομίζετε ότι αξίζει τον κόπο, να πάτε να απαντήσετε στο ερωτηματολόγιο!!!

Ο ίδιος, ένας φιλελεύθερος μουσουλμάνος, δεν αρνήθηκε ότι είναι ο συγγραφέας των άρθρων στο ιστολόγιο και δήλωσε ότι απλώς αντιπροσωπεύουν τις προσωπικές του απόψεις.

Στο τελευταίο του κείμενο, που δημοσιεύθηκε στις 28 Οκτωβρίου, ο 22χρονος Σουλεϊμάν επετέθη κατά του πανεπιστημίου Αλ Αζχαρ, έδρα της ανώτατης αρχής του σουνιτικού ισλάμ, από όπου αποβλήθηκε το περασμένο έτος εξαιτίας του περιεχομένου του blog του. Ο Σουλεϊμάν έγραψε ότι το Αλ Αζχαρ προωθεί εξτρεμιστικές απόψεις.

Σε άλλο άρθρο του με τίτλο «Η γυμνή αλήθεια για το Ισλάμ όπως την είδα» κατηγόρησε τους μουσουλμάνους για αγριότητες κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων με χριστιανούς το 2005 στην Αλεξάνδρεια.

Ο Σουλεϊμάν παρομοίασε επίσης σε άρθρο του τον πρόεδρο της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ με τους δικτατορικούς φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου.

Συνελήφθη στις 7 Νοεμβρίου στην πόλη της Αλεξάνδρειας, όπου διαμένει. Την ίδια ημέρα η οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα περιέλαβε την Αίγυπτο σε κατάλογο 13 χωρών που θεωρούνται «εχθροί του Διαδικτύου».

Οργανώσεις για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και bloggers παρακολούθησαν προσεκτικά την υπόθεση του Σουλεϊμάν, ανησυχώντας για το γεγονός ότι πιθανή καταδίκη του θα αποτελέσει δεδικασμένο για τον περιορισμό της ελευθερίας του Διαδικτύου στην Αίγυπτο.

Το Internet είναι το σημαντικότερο φόρουμ άσκησης κριτικής προς την αιγυπτιακή κυβέρνηση σε μια χώρα όπου οι μεγάλες εφημερίδες και τα κυριότερα τηλεοπτικά δίκτυα είναι κρατικά.

news.in.gr, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters/Γαλλικό

Η είδηση από το ΕΘΝΟΣ και αναδημοσιεύεται παντοιοτρόπως. Άραγε, τι γίνεται στην Ελλάδα μας; Πώς μπορούμε να πολεμήσουμε τις τράπεζες που απομυζούν τον μισθούλη μας; Θα μου πείτε, η μόνη λύση είναι: μην πάτε! Ή πάρτε πίσω τα χρήματά σας, αδειάστε τα ταμεία από τις τράπεζες, μην κάνετε καταθέσεις, αλλά μόνο τις απαραίτητες εργασίες!

Η Ελλάδα, αλλά και αλλού, και σε άλλες χώρες, παντού, χρειάζεται ένα ισχυρό καταναλωτικό κίνημα, επαναστατικό κίνημα, ώστε να τρίξουν τα θεμέλια αυτού του σαθρού οικοδομήματος που βασίζεται πάνω στη δική μας δουλειά και δουλεία!!!

Ε, καλά τώρα, κάτι μας είπες, λαϊκούρα, καπιταλιστικούρα, που έτσι κι αλλιώς κι εσύ με πιστωτικές και δάνεια ζεις! Αλλά βέβαια, στην Ελλάδα τουλάχιστον, οι καταναλωτικές οργανώσεις με το ζόρι εκδίδουν ένα δελτίο Τύπου. Κίνημα θα κάνουν να ξεσηκώσουν την μεροκάματη φτώχια μας;

ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟΥ ΜΗ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΟΥ ΜΕΣΟΥ

Πορεία με ποδήλατο και κάθε άλλο μη μηχανοκίνητο μέσο θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου σε κεντρικούς δρόμους της πόλης μας. Χώρος συγκέντρωσης και αφετηρίας έχει οριστεί η κεντρική πλατεία Δράμας στις 5.00μ.μ.

Παρακαλούνται να παραβρεθούν και να συμμετάσχουν όσοι πιστεύουν πως πρέπει να ενισχυθεί η θέση και άποψη ότι, «ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ,

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ».

Οι φίλοι του Ποδηλάτου

Ετοιμάζομαι να ξεκινήσω μια νέα παράπλευρη στήλη, εδώ, δεξιά μεριά, με τίτλο: ΔΡΑΜΙΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ. Όπως το λέει και ο τίτλος της, θα περιλαμβάνει ιστολόγια - blogs, με ανθρώπους που έχουν δραμινή καταγωγή αφενός (είτε ζούν στη Δράμα και το ιστολόγιό τους "βγαίνει" από τη Δράμα, είτε είναι Δραμινοί και ζουν αλλού, σ' άλλη γη σ' άλλα μέρη) και αφετέρου αν δεν είναι Δραμινοί και κατάγονται από αλλού αλλά να ζουν σήμερα στη Δράμα. Μπορεί ακόμα να μην είναι αποκλειστικά ιστολόγια αλλά και ιστοσελίδες, δηλαδή με δικό τους domane. Αρκετά φιλόδοξο ...και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο.

Θερμή παράκληση λοιπόν, όσοι από εσάς γνωρίζετε διευθύνσεις στείλτε μου στο παρακάτω e-mail: sakispol@gmail.com, ή αφήστε σχόλιο εδώ.

Η φωτογραφία θα μπορούσε να έχει τίτλο: Καλοκαίρι στη Δράμα - 2005.

Περνώντας την περασμένη εβδομάδα από την πλατεία Ελευθερίας, παρατήρησα την εικόνα που βλέπετε εδώ. Σταμάτησα καθώς προσπερνούσα το άγαλμα του Άρμεν Κούπτσιου και σκέφτηκα να κρατήσω τη στιγμή αυτή μέσα στον χρόνο, επειδή απλά παρουσίαζε κάποιο ενδιαφέρον. Στην προτομή του Κούπτσιου, όπως ίσως προσέξετε, αριστερά του υπάρχει ένα ραδιοφωνάκι και δεξιά ένα πλαστικό ποτήρι φραπέ με το καλαμάκι του! Δεν ξέρω αν αυτό συμβαίνει καθημερινά, αλλά προφανώς, αν ο Άρμεν Κούπτσιος ζούσε, θα τα είχε απολαύσει και τα δύο. Όπως και να 'χει, μια στιγμή στο χρόνο είναι, που τραβήχτηκε με φωτογραφική μηχανή από κινητό τηλέφωνο.

Θα σας μεταφέρω τι γράφει στο οπισθόφυλλο: Η Λούι είναι όμορφη, 19 χρόνων και πλήττει. Όταν γνωρίζει τον Άμα σ' ένα μπαρ, μαγεύεται από τη διχαλωτή γλώσσα του. Πηγαίνει αμέσως να συζήσει μαζί του και τρυπάει και τη δική της γλώσσα. Αποφασισμένη να ξεπεράσει τα όριά της, ζητάει από έναν φίλο του Άμα, τον Σίμπα, να της σχεδιάσει ένα υπέροχο τατουάζ στην πλάτη. Εκείνο όμως που ζητάει για πληρωμή ο Σίμπα, οδηγεί τη Λούι σ' ένα άγριο ερωτικό τρίγωνο. Μετά από μια βίαιη συμπλοκή στα σοκάκια του Τόκιο, ο Άμα εξαφανίζεται και η Λούι πρέπει να κάνει τις επιλογές της...

Η ίδια συγγραφέας, η Χιτόμι Κανεχάρα, είναι 20 χρόνων και το βιβλίο της έχει γνωρίσει τεράστια επιτυχία στην Ιαπωνία. «Η γλώσσα του φιδιού» κέρδισε το 2004 το κορυφαίο ιαπωνικό λογοτεχνικό βραβείο, το Ακουταγκάβα. Στην πραγματική ζωή, η Κανεχάρα σταμάτησε το σχολείο στα 11 χρόνια της. Έφηβη έφυγε από το σπίτι κι άρχισε να στέλνει ιστορίες με e-mail στον πατέρα της. Εκείνος, μεταφραστής λογοτεχνίας στο επάγγελμα, τη βοηθούσε να τις διορθώνει και να τις επιμελείται. Το βιβλίο της Κανεχάρα από το 2004 βρίσκεται στην κορυφή των ιαπωνικών μπεστ σέλερ και έχει πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.

Η προσωπική μου άποψη: είναι ένα βιβλίο γρήγορο, και δεν έχει ιδιαίτερες λογοτεχνικές αξιώσεις. Είναι μονοκόμματο, ίσιο, σχεδόν επίπεδο. Είναι προφανώς αυτοβιογραφικό ως ένα ορισμένο σημείο, περιγράφει έναν κόσμο που για πολλούς από εμάς φαντάζει σκοτεινός, αλλά δεν παύει να είναι δίπλα μας και πολλές φορές κάνουμε ότι δεν τον βλέπουμε. Τα παιδιά με τα πολλά σκουλαρίκια στα αυτιά, στα φρύδια, στις ρώγες του στήθους τους, στα χείλη του, στη γλώσσα τους.

Ο θάνατος είναι ένα φαινόμενο που θα μπορούσε να τους βρει οποιαδήποτε στιγμή, ακόμα και σ' εκείνο το άγριο σεξ. Μια ζωή χωρίς αύριο, χωρίς μέλλον, χωρίς σχέδια, όπου όλα παίζονται από στιγμή σε στιγμή. Μόνος σκοπός πώς να μεγαλώσει η τρύπα στη γλώσσα για να γίνει διχαλωτή! Αλλά τελικά, ένα ερώτημα τίθεται στο βιβλίο της Κανεχάρα: ποιος είναι το φίδι στην όλη υπόθεση; Η διχαλωτή γλώσσα, εκφράζει τις εσωτερικές επιθυμίες των πρωταγωνιστών της Κανεχάρα και καταλήγουν να γίνουν οι ίδιοι, χωρίς καμία εξαίρεση, αυτό που πραγματικά θέλουν να αποκτήσουν: η γλώσσα του φιδιού.

Το βιβλίο, κατά την προσωπική μου άποψη δεν έχει ιδιαίτερες λογοτεχνικές αξιώσεις. Δεν θα βρείτε τίποτα σχετικό σ' αυτό. Περιγράφει έναν κόσμο σκοτεινό, απόμακρο, στα βρώμικα σοκάκια του Τόκιο, μιας σύγχρονης πόλης που πνίγει μέσα της τα πάντα και τα αφομοιώνει. Δεν υπάρχουν περιγραφές της πόλης, αλλά μέσα από την καθημερινότητα των πρωταγωνιστών, η μαυρίλα αναδύεται από παντού και η καθημερινή αγριότητα δεσπόζει παντού. Οι πρωταγωνιστές καταλήγουν να γίνουν οι ίδιοι τους τα παγερά ερπετά που ονειρεύονται!

Όπως και νάχει, νομίζω ότι αξίζει να το διαβάσει κάποιος που διαβάζει!

Λοιπόν, πρώτο διάβασα το βιβλία μιας Κινέζας, της Καρίνα Ναουρί, «Ο αγγελιαφόρος του αυτοκράτορα», εκδ. ΚΕΔΡΟΣ. Πολύ καλό. Το διάβασα τις πρώτες μέρες του Γενάρη. Με τον χρόνο που έχω στη διάθεσή μου να διαβάσω, το «έβγαλα» μέσα σε πέντε νύχτες! Απαλό, γλυκό, μαλακό, βελούδινο και τραχύ, παραμυ θένιο, μεγαλείο, αγωνιστικό, μαχητικό, εγωιστικό, αλληγορικό παραμύθι, και όπως γράφει στο οπισθόφυλλο, ένα ταξίδι μύησης μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας.

Ζούσε κάποτε στην Κίνα, τότε που ο χρόνος χάνει την αρχή του, ένας αυτοκράτορας που είχε τα πάντα αλλά δεν μπορούσε να χαρεί τίποτα. Ήταν κλεισμένος στο πλουμιστό παλάτι του και δεν γνώρισε ποτέ τον έξω κόσμο μέχρι που αποφάσισε να κάνει το μεγάλο ταξίδι προς την Αιώνια Πόλη.

Ο άντρας αυτός, φοβόταν το σκοτάδι, φοβόταν τους ανθρώπους που χαμογελούσαν, δεν αγαπούσε τα λουλούδια και τα δέντρα μέχρι που μια μέρα έβαλε φωτιά στον αυτοκρατορικό κήπο.

Αλλά ζούσε μαζί του και ο Σανγκ-σο, δάσκαλος του σπαθιού, ένας άνθρωπος που ο αυτοκράτορας είχε δει μια μέρα στον ύπνο του όταν αυτός είχε γεννηθεί. Και τον πήρε να τον έχει μαζί του από μωρό, γιατί είχε γαλάζια μάτια και ο αυτοκράτορας τα φοβόταν. Ήξερες όμως ότι αυτός ο γαλανομάτης Κινέζος που αργότερα έγινε έμπιστος του αυτοκράτορα και δάσκαλο του σπαθιού, θα τον οδηγούσε στο δρόμο της αιωνιότητας, στον αιώνια πόλη.

Μόνη απόλαυση του αυτοκράτορα τα καραβάνια των ταξιδιωτών που πλήρωνε αδρά για να του διηγούνται τις περιπέτειές τους στα πέρατα του κόσμου. Που όταν αυτά γυρνούσαν από τα μακρινά ταξίδια τους, εκείνος ετοίμαζε την αίθουσα των αφηγήσεων, όπου οι αφηγητές από τα καραβάνια του διηγούνταν τα πάντα, μέχρι τελικής πτώσεως, ανάμεσα σε τεράστια πολύχρωμα μεταξωτά μαξιλάρια, κρασί και πολλά φαγητά.

Και όλες οι αναφορές των καραβανιών ήταν για την Αιώνια Πόλη, που ο αυτοκράτορας βάλθηκε να βρει. Μέχρι που αποφάσισε να στείλει τον μόνο ικανό να πετύχει κάτι τέτοιο, τον γαλανομάτη Κινέζο, τον δάσκαλο του σπαθιού, τον Σανγκ-σο, ο οποίος και ξεκίνησε για τον μεγάλο ταξίδι. Και τα κατάφερε βέβαια. Και βρήκε μια πόλη χαμένη στα σύννεφα, στις κορυφές απάτητων βουνών όπου οι άνθρωποι εκεί είχαν φτερά και πετούσαν· όπου οι άνθρωποι εκεί ήξεραν να γράφουν με χαρακτήρες· όπου οι άνθρωποι εκεί διηγούνταν μια ιστορία για την αρχή του Κόσμου! Και γύρισε πίσω, για να οδηγήσει τον αυτοκράτορα στην Αιώνια Πόλη, στο δρόμο της αιωνιότητας...

Πολύ καλή η μετάφραση της Ιωάννας Χόνδρου, αφήνει τη ματιά σου να χαϊδεύει στις λέξεις και να τρέχει μαζί με το σπαθί του Σανγκ-σο και τα καραβάνια σε δρόμους άγνωστους πολιτισμικά για εμάς. Αξίζει να το διαβάσετε.

Σε επόμενο post για το επόμενο βιβλίο.

Έλαβα ένα μήνυμα από την όμορφη κοκκινομάλλα Πανθεσίλια, η οποία με πρότεινε στο blog της, να γράψω πέντε πράγματα για μένα. Εντάξει, είπα να παίξω αυτό το "παιχνίδι", αν και δεν μου άρεσε, γιατί δεν έχει νόημα η ύπαρξή του, αλλά τι να κάνουμε, θα το καταπιώ το ποτηράκι ετούτο, μιας και προτάθηκα, για να μην λένε ότι δεν μετέχω στα παιχνίδια των φίλων bloger!!!

Αλλά τι να πω για μένα? Θα σας πω πέντε πράγματα που τα ξέρω καλά, πολύ καλά και δώρο πέντε εκμυστηρεύσεις ως υστερόγραφον. Τα υπόλοιπα, τα μαθαίνω κι εγώ μαζί σας κάθε μέρα, μέσα από εδώ, μέσα από κάποιους άλλους, από την καθημερινότητά μου.

1. Γεννήθηκα ένα Σάββατο λοιπόν, 5 Γενάρη 1963 ήτανε στη Δράμα. Κι από ό,τι μου λέει η μάνα μου, είχε μπόλικο χιόνι εκείνες τις μέρες στη Δράμα, μα μπόλικο μπόλικο!!!

2. Από πιτσιρικάς το έλεγα στη μάνα μου: εμένα μια μέρα θα με γράφουν οι εφημερίδες! Κι εκείνη όλο γελούσε. Τελικά, κατέληξα να γίνω εφημεριδάς, και μ' αρέσει!!!!

3. Κάπου - κάπου γράφω και ποιηματάκια, τα οποία έχω λόξα να τα εκδίδω μόνος μου, τελικά, αφού οι εκδοτικοί οίκοι ψάχνουν μόνο τις μεγάλες μοφές!!! Όπως κι ένα μικρούλι λογοτεχνικό περιοδικάκι το "δέλετρον" ή "δελετράκι" όπως το λέω εγώ!

4. Μένω μόνιμα στη Δράμα, και μ' αρέσει η πόλη μου, γιατί τη νιώθω σπίτι μου!

5. Αν είχα αρκετά χρήματα να αγοράσω ένα καλό αυτοκίνητο.... πάλι μοτοσυκλέτα θ' αγόραζα! (Η φωτογραφία δώρο για τους περίεργους...)

ΩΣ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ, δώρο πέντε εκμυστηρεύσεις: 1. Είμαι εκδικητικός μέχρι εκεί που δεν παίρνει - παγωμένο πιάτο βεβαίως. 2. Μ' αρέσει να βρίζω όταν τα παίρνω στο κρανίο και μ' αρέσουν οι άνθρωποι που βρίζουν! 3. Μου τη σπάνε αυτοί που μου μιλούν στον πληθυντικό και με το "εσείς" και με το "σας". Ψέματα λένε, το βλέπω στα ματάκια τους! 4. Μ' αρέσει να λέω κατάμουτρα στους άλλους την άποψή μου κι ας μου έχει στοιχίσει πολλά μέχρι σήμερα, ακόμα και "φίλους". 5. Μια γυναίκα αγάπησα στη ζωή μου, κι αν ξαναγυρνούσα στον μάταιο κόσμο την ίδια πάλι θα ήθελα!

Δεν έχω να προτείνω κανέναν, γιατί δεν θέλω να τους βάλω σε δοκιμασία όπως μπήκα εγώ!

Φιλιά βρε!

[σ.σ. Ουφ! Το ανέβασα στη δημοσιότητα!!!!]

Θα ήθελα να ρωτήσω εδώ, αν υπάρχουν κάποιοι που συμμετέχουν σε παρόμοια λέσχη ανάγνωσης, να μου πουν τις εμπειρίες τους.

Δεν πρόλαβε να τελειώσει η κουβέντα μ' εκείνες τις «αγιογραφίες» όπου φαινόταν ο Λένιν να ξυρίζει τον Άγιο Λουκά(;) και δίπλα ο Μαρξ και ποιος άλλος κι εγώ δεν θυμάμαι πια (και δεν έχει σημασία), νάσου και ξεμύτισαν κάτι άλλες «αγιογραφίες» (ψηφιδωτό παρακαλώ)  σε έναν ναό στο Βόλο, όπου απεικονίζεται ο Χριστόδουλος όταν ήταν ακόμα μητροπολίτης Δημητριάδος, φάτσα κάρτα σε πρώτο πλάνο και πίσω του ο τότε αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ!

Και όπως μάλιστα αναφέρουν οι εφημερίδες του Σαββατοκύριακου, το χρυσοποίκιλτο ψηφιδωτό φιλοτεχνήθηκε «αναλώμασι των πιστών», δηλαδή το καημένο και πολύπαθο ποίμνιο πάλι ξοδεύτηκε, πάλι θυσιάστηκε  για χάρη... της αγιοποίησης των πατέρων του, που βρίσκονται στους θρόνους και κυκλοφορούν με τις τεθωρακισμένες μερσεντές, και εμπλέκονται στα παιχνίδια και τις ίντριγκες της εξουσίας και προσεύχονται στην Δεξιά του Κυρίου να τους έχει καλά και να τους εκλέξει και στις επόμενες εκλογές.

Θα μπορούσαμε άραγε να διαβαθμίσουμε τι είναι χειρότερο και τι είναι καλύτερο; Η εμφάνιση του Λένιν και του Μαρξ σε αγιογραφία σε ναό ή η πρόωρη αγιοποίηση του νυν αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου σε ψηφιδωτή αγιογραφία; Το πρώτο θα μπορούσε να θεωρηθεί ...τεχνοτροπία (ας το πούμε κι έτσι). Το δεύτερο ως τι θα μπορούσε να εκληφθεί;

Διαβάζουμε επίσης στις εφημερίδες ότι στην κατεχόμενη (να το διευκρινίσουμε αυτό) Κύπρο, μια Αμερικανίδα αγόρασε (παράνομα βεβαίως) την εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο κατεχόμενο χωριό Φτέρυχα! Και ο ναός μετατράπηκε λέει σε εργαστήριο γλυπτών, μαζί με έναν άλλο ναό αυτός της Χρυσοτριμιθιώτισσας όπως λέγεται στο κατεχόμενο Τρίμιθι! Ευτυχώς βέβαια αυτά συμβαίνουν στα κατεχόμενα της Κύπρου, οπότε εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε άμεση ευθύνη. Τώρα θα μου πείτε: η πώληση σε ενόχλησε και όχι η βεβήλωση που γίνεται στα μνημεία; Αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο που λέει κι ο λαός μας, αφού τουλάχιστον στην πώληση ο ναός μπορεί να σωθεί κτιριακά, ενώ στην περίπτωση της βεβήλωσης η τύχη του παραμένει άγνωστη!

Η έρευνα αποκάλυψε μεταλλάξεις που αντιστοιχούν στο 70% του γενετικού (κληρονομικού) κινδύνου για την εκδήλωση της νόσου, αναφέρει στο περιοδικό Nature η ομάδα των Βρετανών, Γάλλων και Καναδών ερευνητών, με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Πολυχρονάκο του Πανεπιστημίου McGill στο Μόντρεαλ.

Μια άκρως ενδιαφέρουσα είδηση για όσους παρακολουθούν το θέμα του σακχαρώδη διαβήτη.

Διαβάστε περισσότερο εδώ

Το μέλλον μας χωρίς νεράκι! Το να ευχόμαστε να παραμείνει αυτό το καλλιτεχνικό βιντεάκι ένα απλό βιντεάκι, προφανώς, δεν αρκεί. Η έλλειψη του νερού προφανώς θα οδηγήσει τον πλανήτη σε μια ζοφερή κατάσταση και το ανθρώπινο γένος θα έχει τραγική μοίρα. Τι άλλο να πούμε εμείς? Να ευχαριστήσω τον φίλο που μου χάρισε τη διεύθυνση και την ευκολία ώστε να το ανεβάσω στο blog μου.

Νομίζω ότι ο φετινός χειμώνας έδωσε δείγματα γραφής του μέλλοντός μας. Ας κάνουμε κάτι γι' αυτό!

Γρήγορα φέτος ήρθαν τα καρναβαλάκια! Έτσι ξεκίνησε και το καρναβάλι εδώ στη Χωριστή Δράμας, από τα παλαιότερα στην περιοχή, που καλά κρατεί, ευτυχώς, τόσα και τόσα χρόνια και αξίζει ένα μπράβο στα παιδιά που δουλεύουν γι' αυτόν κάθε φορά με μεράκι και αγάπη γι' αυτό που φτιάχνουν.

Μπορείτε να βρείτε ένα άρθρο στην εφημερίδα ΗΧΩ της Δράμας να διαβάσετε λίγα πραγματάκια σχετικά αλλά και εδώ ορισμένα στοιχεία. Λέω να δίνω το πρόγραμμα που έχουν ετοιμάσει τα παιδιά από τη Χωριστή. Όπως ίσως ξέρετε, αλλά και για όλους εσάς που δεν το ξέρετε, στη Χωριστή γίνονται καθημερινές εκδηλώσεις, που καταλήγουν στο αποκορύφωμα με την μεγάλη παρέλαση την ημέρα της Καθαράς Δευτέρας στις 19 Φεβρουαρίου.

Το πηγαίο χιούμορ, η ευθυμία, η αγάπη των κατοίκων για τη μουσική το τραγούδι, το χορό, σε συνδυασμό με τη σατυρική διάθεση και τα σκωπτικά τραγούδια, ήταν και εξακολουθούν να είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των Χωριστιανών (Τσαταλτζανών), που κράτησαν επί αιώνες τώρα το έθιμο της Καθαράς Δευτέρας, όπου ομάδες μασκαρεμένων φθάνουν σε συγκεκριμένο χώρο, με τη συνοδεία λαϊκών οργάνων και με τα δρώμενά τους σκορπούν με κέφι και άφθονο γέλιο.

Όπως αναφέρεται στο φυλλάδιο που κυκλοφόρησε με το πρόγραμμα, οι εκδηλώσεις αυτές, ως ανθρώπινη ανάγκη για εκτόνωση και απελευθέρωση, μετά το τέλος του χειμώνα πέρασαν ως έθιμο, το γνωστό έθιμο των μεταμφιεσμένων, στους Χριστιανικούς αλλά και μετέπειτα στους Βυζαντινούς χρόνους και διατηρήθηκε ακόμη και στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Για την περίοδο της Τουρκοκρατίας μάλιστα υπάρχουν αναφορές για αποστολές επικίνδυνες αλλά και απαγορευμένες από τους κατακτητές οι οποίοι εκτελέστηκαν στη διάρκεια των εορτασμών από άνδρες μεταμφιεσμένους σε γυναίκες.

Από τις αρχές του 20ου αιώνα η Χωριστή πρωτοστατεί, στην ευρύτερη περιοχή, σε θέματα εθνικοαπελευθερωτικά, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα μια αξιόλογη πνευματική και πολιτιστική δράση με κύριο εκφραστή τον ιστορικό της σύλλογο «Η Αναγεννηθείσα Μακεδονία».

Από το 1976, με την επανίδρυση και επαναλειτουργία του συλλόγου, μετά τη διακοπή λόγω της επτάχρονης χούντας, το έθιμο πλέον περιλαμβάνεται στις καθιερωμένες πολιτιστικές δραστηριότητες του συλλόγου. Ξεκινά έτσι, η διοργάνωση του σύγχρονου καρναβαλιού της Χωριστής που επηρεάζεται εν μέρει από τις τάσεις της εποχής περιλαμβάνοντας σε αυτό την παρέλαση των αρμάτων και των καρναβαλιστών διατηρώντας όμως την αρχική του σατιρική μορφή με την αυθόρμητη και καθολική συμμετοχή των κατοίκων. Έτσι, στα χρόνια που ακολούθησαν η φήμη του ξεπέρασε τα στενά όρια του νομού Δράμας και το Καρναβάλι της Χωριστής έγινε γνωστό σε όλη σχεδόν την Ελλάδα.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Το πρόγραμμα για την ερχόμενη Κυριακή 11 Φεβρουαρίου περιλαμβάνει, στις 11.00 το πρωί παιδικό μπαλνταφάν για τους μικρούς φίλους στο «Αναγνωστήριο» του Συλλόγου στη Χωριστή, ενώ στις 19.00 το βράδυ, μουσική εκδήλωση με τις χορωδίες του ΚΑΠΗ Χωριστής, του Δήμου Δράμας και των Φίλων Μουσικής Καβάλας στην αίθουσα εκδηλώσεων του δημοτικού σχολείου Χωριστής.

Και μετά πηγαίνουμε στην ερχόμενη Τρίτη 13 Φεβρουαρίου όπου στις 21.00 το βράδυ θα έχει βραδιά τσίπουρου. Μια καθιερωμένη βραδιά με ντόπιο τσίπουρο και ρεμπέτικη κομπανία, στην αίθουσα του «Αναγνωστηρίου» του Συλλόγου στη Χωριστή πάντα.

Όσοι πιστοί προσέλθετε... είμαι σίγουρος ότι δεν θα χάσετε!!!

Το υπόλοιπο πρόγραμμα θα το περάσω εδώ τις επόμενες ημέρες.

Καλό καρναβάλι και καλή διασκέδαση...

σ.σ. Το ποίημα δημοσιεύθηκε στο 8ο τεύχος του λογοτεχνικού περιοδικού της Δράμας "δέλετρον" και ανήκει στην ανέκδοτη συλλογή "νεκροφάνεια"

Αντιρατσιστικό συλλαλητήριο διοργανώνεται το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των μεταναστών.

Στην ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ αναφέρεται ότι «οι μετανάστες εξακολουθούν να είναι προσωρινοί και να αποτελούν την πιο 'φτηνή' εργατική δύναμη χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα».

Η ΑΔΕΔΥ συμμετέχει στο συλλαλητήριο ζητώντας να δοθεί ελληνική υπηκοότητα σε όλα τα παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, να δοθούν χαρτιά σε όσους δεν έχουν, να γίνουν μαζικές προσλήψεις στα γραφεία μεταναστών, να μη συνδέεται η γλώσσα με την άδεια παραμονής και να δοθούν στους μετανάστες ίσα δικαιώματα με τους Έλληνες.

Το συλλαλητήριο θα ξεκινήσει το Σάββατο στις 3 το μεσημέρι από την Ομόνοια.

μικρός ο χρόνος

στα δάχτυλα πετριά·

ποτηράκι μου

2

στα μάτια σου μια

βροχερή παρουσία

θαλασσοδέρνει

3

βρέχει σήμερα·

η καρδιά μου σταλάζει·

γιατί κλειδώνεις;

4

πράσινα μάτια

γιατί με μαλώνετε;

αγαπήστε με

5

πέρα βρέχει·

στων ερώτων τις άκρες

- υποθάλπομαι·

6

βροχή μου γλυκιά

περιφέρσου μέσα μου

ως δίνη τρελή

7

ήλιε μου λάτρη

των αέναων ερώτων

στο παραπέτασμα

8

η πόρνη πόλη

χειμάζει το κορμί μου·

συνθλίβει ο χρόνος

9

παλιές αγάπες

σε δικούς μου ουρανούς

αστέρια βλέπω

10

αποκαλύψου

ταξιδιάρη έρωτα

στον Οδυσσέα

11

απ' τους σταυρούς σου

αποκαθηλώνομαι

πολιτεία μου

12

βαθιά της πόλης

αλαζόνα έρωτα

κατρακύλησες

13

Δεν ξορκίζεται ο θάνατος

όσο κι αν μαχαιρώνεις

πισώπλατα τον έρωτα

και αλλάζεις·

κι αυ τό με φοβίζει.

Το να υπερασπιστείς τα σύνορα της χώρας σου, της πατρίδας σου, από αυτούς που επιβουλεύονται την εδαφική της ακεραιότητα, την καταλαβαίνουμε όλοι μας. Αυτός είναι φυσικά και ο λόγος που πηγαίνει κάποιος στρατιώτης, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Το να κάνεις επάγγελμα τον στρατό, είναι ένας λόγος πέρα από την απλή προάσπιση των συνόρων της χώρας σου. Είναι πλέον και ζήτημα επαγγέλματος, επιβίωσης. Είναι αλήθεια ότι αρκετοί είναι εκείνοι που έλυσαν το βιοποριστικό τους πρόβλημα.

Το να είσαι όμως στρατιώτης και να σηκωθείς να πάς στην άλλη άκρη του πλανήτη, προκειμένου να πολεμήσεις εκεί σε μια χώρα, της οποίας ούτε την γλώσσα ξέρεις να μιλάς, ούτε τα έθιμά τους γνωρίζεις, τα ήθη τους σου είναι ξένα, και στο τέλος ανακαλύπτεις ότι σου είπαν διάφορα ψέματα, τότε τι κάνεις;

Αυτή τη στιγμή ο στρατός των ΗΠΑ στο Ιράκ αριθμεί περί τους 140.000, ενώ η κυβέρνηση του Τζ. Μπους ετοιμάζεται να στείλει άλλους 21.000 στρατιώτες, ανεβάζοντας έτσι τη στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ στους 161.000. Από αυτό το νούμερο όμως θα πρέπει να αφαιρέσουμε 8.000 στρατιώτες οι οποίοι έγιναν λιποτάκτες, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Πενταγώνου.

Οι λιποτάκτες του στρατού των ΗΠΑ στο Ιράκ, βρίσκουν καταφύγιο κυρίως στον γειτονικό Καναδά, όπου έχουν την αμέριστη συμπαράσταση των λιποτακτών του πολέμου του Βιετνάμ, οι οποίοι είχαν βρεθεί σε παρόμοια θέση πριν από 30 περίπου χρόνια. Την περίοδο 1965-1973, πάνω από 50.000 Αμερικανοί διέφυγαν στον Καναδά προκειμένου να μην πολεμήσουν στο Βιετνάμ και η τότε κυβέρνηση του Πιερ Τριντό τους είχε παράσχει σημαντική στήριξη. Έχουν ιδρύσει μάλιστα και την οργάνωση «Εκστρατεία για τη στήριξη όσων αντιστέκονται στον πόλεμο» στο Τορόντο, μια πρωτοβουλία που δημιουργήθηκε για να στηρίξει τους Αμερικανούς λιποτάκτες που ζητούν άσυλο στον Κανάδα.

Ο Ιβάν Μπρόμπεκ υπηρέτησε 7 μήνες στο Ιράκ ως πεζοναύτης πριν λιποτακτήσει το 2005, ζητώντας άσυλο στον Καναδά. Αποφάσισε να εγκαταλείψει το μέτωπο κάποια στιγμή, όταν συνειδητοποίησε ότι ήταν αναγκασμένος να πυροβολεί επί ώρες ιρακινούς στόχους στη Φαλούτζα και λίγο μετά να μοιράζει καραμέλες στους μικρούς Ιρακινούς. «Πολλοί πεζοναύτες αισθάνονται έτσι. Η πλειοψηφία ξέρει ότι ο πόλεμος αυτός είναι άσκοπος. Αλλά οι διαταγές είναι διαταγές» λέει ο ίδιος σε συνεντεύξεις του που δημοσιεύονται στον Τύπο.

Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο αμερικανικός στρατός στο Ιράκ, είναι δύσκολη. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές ανέρχονται ήδη στους 3.000 νεκρούς στρατιώτες και ο αριθμός όσων αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το μέτωπο αυξάνεται συνεχώς. Μονάχα στα γραφεία της οργάνωσης για την «Στήριξη όσων αντιστέκονται στον πόλεμο» γίνονται 25 τηλεφωνήματα την εβδομάδα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, πάνω από 180 Αμερικανοί λιποτάκτες έχουν διαφύγει στον Καναδά, ωστόσο μόνο 35 έχουν κάνει επίσημα αίτηση για άσυλο. Οι υπόλοιποι περιμένουν τυχόν αλλαγές στην αμερικανική πολιτική στο Ιράκ ή την απλοποίηση της διαδικασίας χορήγησης του ασύλου. Στην ουσία είναι αναγκασμένοι να ζουν παράνομα στον Καναδά και να κάνουν δουλειές του ποδαριού προκειμένου να επιζήσουν εκείνοι και οι οικογένειές τους, που πολλές φορές τους ακολουθούν στη γειτονική χώρα.

Οι άσκοποι και προληπτικοί πόλεμοι των ΗΠΑ, οι επεμβάσεις σε άλλες χώρες, δεν διαλύουν μόνο την υπό άμυνα χώρα, αλλά δυσχεραίνουν και τη ζωή χιλιάδων πολιτών των ΗΠΑ, οι οποίοι, πιστεύοντας στην πολιτική της κυβέρνησής τους, ακολουθούν ένα όνειρο το οποίο καταντά εφιάλτης. Ο πόλεμος δεν αποφέρει κανένα απολύτως όφελος σε κανέναν. Δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι.

Πριν από λίγο, (ώρα 16.00) ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Καστανίδης είπε γιατί το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε την πρόταση δυσπιστίας. Και κατέληξε απευθυνόμενος προς τον πρωθυπουργό κ. Καραμανλή: "Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα".

Μετά από λίγα λεπτά, περί ώρα 16.15, μίλησε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Φούσας. Ξεκίνησε αναφερόμενος στη φράση του κ. Καστανίδη "Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα", και είπε: "Η Ρόδος ξέρουμε όλοι που βρίσκεται, κύριοι συνάδελφοι. Όσο για το πήδημα ...θα το δείτε στις εκλογές".

Λοιπόν, οι ομιλίες στη Βουλή, όταν τις προσέχει κανείς, έχουν τρομερά μαργαριτάρια! Γι' αυτό μ' αρέσουν!!!

Το ρωσικό υπουργείο Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών ανακοίνωσε ότι θα γίνουν επειγόντως εργαστηριακές αναλύσεις για το «λαδερό» πορτοκαλοκίτρινο χιόνι που έπεσε σε κατοικημένη βιομηχανική περιοχή της νότιας Σιβηρίας όπου ζουν περίπου 27.000 άνθρωποι.

Λέτε να περνούσε κάνα αεροπλάνο και να άδειαζε τίποτα..... περίεργο σε τίποτα περίεργο χρώμα.... και πέφτοντας έγινε χιόνι?

Και που είσαι ακόμα... έχουν να δουν τα ματάκια μας και ν' ακούσουν τ' αφτάκια μας..........

Άντε με τις υγείες μας!!!!!!!!!

Πάντα ήθελα να έχω ένα όμορφο χαμόγελο στο blog μου, αλλά δεν το έβρισκα. Κι αυτό είναι το υπέροχο χαμόγελο της μικρής Μυρτώς, που είναι Σαλονικιά και είναι ανιψιά της φίλης μου της Κικής! Να σας ζήσει βρε, να την χαίρεστε!!!

Αν και σε τελική ανάλυση, τείνω να πιστέψω περισσότερο τον Λεωνίδα, τον παλιό εφηβικό μου φίλο, που λέει ότι μάλλον περί επιθέσεως από ΗΠΑ μεριά πρόκειται, που εγώ δεν μπορούσα ή συνεχίσω να μην μπορώ να δω το blog μου σε λογική μορφή.

Σήμερα λοιπόν, αφού έκανα τεράστια προσπάθεια να το ανοίξω, ξαφνικά, τα βλέπω όλα σωστά. Ίσως επειδή δουλεύω στο συγκεκριμένο μηχάνημα κυρίως τα win-me, να υπήρξε κάποιο πρόβλημα το οποίο το φτωχό μου μυαλουδάκι δεν μπορεί να καταλάβει βεβαίως. Ο Λεωνίδας που ξέρει από αυτά ίσως να αποφανθεί του ζητήματος.... Λοιπόν, άρχισε μια μέρια έτσι ξαφνικά, και έβλεπα τα πάντα χύμα, ριγμένα μέσα σ' ένα τσουβάλι... κάτι δηλαδή όπως είναι ο πλανήτης να πούμε.... Αυτό κράτησε για μια ολόκληρη εβδομάδα. Στο μεταξύ, όταν άλλαζα windows στο ίδιο μηχάνημα, πήγαινε δηλαδή στα win-XP, όλα μέλι γάλα. Αλλά δεν μπορώ να αλλάζω συνέχεια γιατί η δουλειά μου κυρίως είναι στο win-me. Το προηγούμενο βράδυ είχα βάλει στο blog ένα ρολόι, αυτό που υπάρχει τέρμα κάτω δεξιά. Μου άρεσε και το έβαλα και έβλεπα κανονικά τα πάντα. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν άνοιξα το blog το πρωί!!!

Σήμερα το πρωί, Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου, το blog άνοιξε κανονικά. Στο μεταξύ, είπα να γράψω το πρόβλημα στον Pathfinder, μήπως και τα παιδιά, που όπως μου σύστησε και η τριανταφυλλένια υπέροχη ξανθιά από την Κύπρο, βοηθήσουν, γιατί φαίνεται ότι αυτήν την βοήθησαν.... Αλλά βεβαίως, ποιος κόπτεται τώρα για τον τύπο που δεν βλέπει το blog του!!!!! Κάθισα λοιπόν να γράψω το πρόβλημά μου, το έγραψα και βεβαίως ακόμα περιμένω απάντηση. Και φυσικά δεν ελπίζω ποτέ ότι θα απαντήσει ο Pathfinder, γιατί ποτέ δεν απάντησε σε e-mail μου.

Τέλος των πάντων του προβλήματος αυτού, όταν σου τυχαίνουν και διάφορες άλλες εργασίες, προσπαθείς να προχωρήσεις μπροστά και όταν δεν σου μένει χρόνος, προσπαθείς να κάνεις διάφορα και στο τέλος τα κάνεις όλα τσάτρα-πάτρα και τίποτα δεν σου αρέσει.

Α, να πω και το άλλο! Και ενώ όλα αυτά πήγαιναν έτσι όλες αυτές τις ημέρες, ξαφνικά βλέπω τις στατιστικές που δίνει ο Pathfinder, και ενώ από περίπου 40-50 επισκέψεις που υποτίθεται ότι είχα την ημέρα, ανέβηκα ξανφικά στις 120-140!!!!!!! Τρομερό, είπα! Που με ανακάλυψαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι? Και ξαφνικά, επίσης, από την 1η Φεβρουαρίου που άλλαξε ο μήνας, ανέβηκα στους 3.400! Μέσα σε μια μέρα.... Μπράβο μου, σκέφτομαι.

Έτσι, αποφάσισα να βάλω έναν μετρητή που είχα βάλει από την αρχή, αλλά το Pathfinder μου είπε να κάνω ανανέωση το blog μου, εκείνος χάθηκε και είχε κολλήσει τότε στους 870. Έτσι λοιπόν, τον βρήκα και τον έβαλα ξανά, να δούμε τώρα ποιος από τους δυο θα μου δείχνει το σωστό νούμερο! Αν και στην τελικά έχω καταλάβει ότι κανένας δεν μπορεί να σου δώσει ακριβή στατιτικά στοιχεία.

Και μιας και μιλάμε για ....δράμα, θαυμάστε μια όμορφη φωτογραφία από την υπέροχη Δράμα!

Ισχυρές πιέσεις να παραιτηθεί δέχεται ο υπουργός Υγείας της Ιαπωνίας, Χακούο Γιαναγκισάουα, εξαιτίας του χαρακτηρισμού «μηχανές γέννησης παιδιών», που χρησιμοποίησε για τις γυναίκες.

Ο πρωθυπουργός, Σίνζο Αμπε, επανέλαβε ότι τα σχόλια του 71χρονου υπουργού, για τα οποία έχει ήδη ζητήσει συγγνώμη ο ίδιος, ήταν λάθος, απορρίπτοντας όμως τις εκκλήσεις για παραίτηση. Η αντιπολίτευση ωστόσο και άλλα δύο μικρότερα κόμματα απειλούν με αποχή από τις συνεδριάσεις της βουλής για τον προϋπολογισμό, εάν ο Γιαναγκισάουα δεν παραιτηθεί.

«Θέλω να εκτελέσει τα καθήκοντά του ψυχή τε και σώματι» είπε ο Αμπε, ο οποίος έχει λάβει μέτρα για να δώσει ώθηση στον ιδιαίτερα χαμηλό δείκτη των γεννήσεων στη χώρα.

Σύμφωνα με αναλυτές, η «γκάφα» του υπουργού θα μπορούσε να προκαλέσει υποχώρηση της υποστήριξης των γυναικών προς τον Αμπε, ο οποίος το καλοκαίρι αντιμετωπίζει μια κρίσιμη εκλογική μάχη για την Ανω Βουλή.

Μέχρι στιγμής, ο γυναικείος πληθυσμός στήριζε σταθερά τον 52χρονο πρωθυπουργό, εν μέρει και εξαιτίας της εικόνας του καλοντυμένου άντρα και τρυφερού συζύγου, την οποία έχει δώσει.

Ο Αμπε ανέλαβε πρωθυπουργικά καθήκοντα μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο, αλλά έχει ήδη χάσει έναν υπουργό του, ο οποίος παραιτήθηκε εξαιτίας εμπλοκής του σε πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο, ενώ άλλα μέλη της κυβέρνησης του φέρονται να έχουν αναμειχθεί σε παρόμοιο σκάνδαλο διαφθοράς.

news.in.gr, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters

Από το δικό μου το μηχάνημα βλέπω την παρουσίαση του blog μου ανάκατο, χύμα που λέμε, λες και είναι όλα μέσα σ' ένα τσουβάλι και δεν μπορώ να βγάλω άκρη.

Από άλλο computer όμως, το βλέπω σωστά. Έχω αποσυντονιστεί και γι' αυτό το λόγο δεν μπορώ να κάνω εύκολα ενημέρωση. Αν μπορεί κάποιος να μου πει τι φταίει, ίσως να βγάλω κι εγώ μιαν άκρη.

Πάντως έχουμε υπέροχες μέρες εδώ στη Δράμα, λιακάδες τρομερές και είναι για βόλτες και όχι για δουλειές!!!

Νομίζω πως αξίζει να το δείτε. Είναι η λεγόμενη "επίθεση" στο Πεντάφωνο στην Ουάσινγκτον, την ίδια ώρα που τα δύο αεροπλάνα έπεφταν τους Δίδυμους Πύργους.

Προφανώς, κάποιος μας δουλεύει!

Τα παραπάνω, αναφέρονται σε ένα αρκετά ενδιαφέρον άρθρο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ (Σάββατο 2701/2007)

Έχουμε άποψη και την εκφράζουμε.

Έχουμε μάτια και βλέπουμε τη βρωμιά, τον πόλεμο, τους εγκληματίες, τον επερχόμενο φασισμό και τα καταδικάζουμε.

Ας μην αφήσουμε να μας κάνουν κουρδιστά ανθρωπάκια!!!

Διαβάζουμε στον Τύπο, και συγκεκριμένα στον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ», ότι, αυστηρές ποινές προβλέπει νομοσχέδιο που καταθέτει στη Βουλή η κυβέρνηση της Εσθονίας, σύμφωνα με το οποίο θα απαγορεύεται η δημόσια χρήση «συμβόλων των κατοχικών καθεστώτων», όπως για παράδειγμα το σφυροδρέπανο, το κόκκινο αστέρι και τα σύμβολα της ναζιστικής Γερμανίας. Όσοι θα χρησιμοποιούν τα σύμβολα αυτά, θα φυλακίζονται έως και 3 χρόνια αλλά θα έχουν και χρηματικό πρόστιμο 50 χιλιάδων κορονών (3,2 χιλιάδων ευρώ).

Αναφέρεται στο ίδιο άρθρο, ότι, ενάντια στο νομοσχέδιο αυτό έχουν τοποθετηθεί, εκτός από τους κομμουνιστές, αρκετές πολιτικές δυνάμεις της Ρωσίας, που σημειώνουν την απαράδεκτη προσπάθεια των αρχών της Εσθονίας να ταυτίσουν με το φασισμό αυτούς που αγωνίστηκαν ενάντιά του και τον νίκησαν.

Σχετικά με τους αρνητές του Ολοκαυτώματος, στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ» αναφέρονται και αυτά: [Μαζί με τους 200 Ιταλούς ιστορικούς που αντιτάχθηκαν στο νομοσχέδιο, το οποίο ποινικοποιεί την άρνηση του Ολοκαυτώματος, συμπορεύονται ακόμη και στελέχη της Ένωσης Εβραϊκών Κοινοτήτων Ιταλίας. (...) «Η εισαγωγή του αδικήματος γνώμης στην ιταλική νομοθεσία μάς βρίσκει αντίθετους, έλεγαν, ενώ και λειτουργεί της δικαιοσύνης κράτησαν αποστάσεις στο ενδεχόμενη ψήφισης ενός τέτοιου νόμου. Εκφράζοντας την αντίθεσή τους στο νομοσχέδιο οι 200 Ιταλοί ιστορικοί σημείωσαν μεταξύ άλλων: «Ο μόνος δρόμος είναι η Παιδεία και η ενημέρωση του κόσμου. Κάθε μορφής απαγόρευση είναι καταδικαστέα. (...) Ένας τέτοιος νόμος οδηγεί αναπόφευκτα στην άνωθεν αλήθεια, στην "αλήθεια του κράτους", χαρακτηριστικό των αυταρχικών καθεστώτων».]

Ο Ιταλός υπουργός Πολιτισμού Φρανσέσκο Ρουτέλι δηλώνει: «Το να θεωρούμε ανιστόρητους τους αρνητές του Ολοκαυτώματος, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει και να τους βάλουμε στη φηλακή».

Αυτό που προσωπικά θέλω να διευκρινίσω εδώ είναι το εξής: δεν είμαι αρνητής του Ολοκαυτώματος. Το διευκρινίζω για άλλη μια φορά προς αποφυγήν παρεξηγήσεων για να μην λέτε ότι δεν το είπα. Υπερασπίζομαι όμως το δικαίωμα της γνώμης οποιουδήποτε που το αρνείται. Πιστεύω προσωπικά, ότι, η Ευρώπη και οι ΗΠΑ που άρχισαν να νομοθετούν νόμους όπου θα καταδικάζονται οι αρνητές του Ολοκαυτώματος, έχουν σαν πρόφαση και μόνο τα όσα λέει ο πρόεδρος του Ιράν Αχμεντινεζάντ. Το θεωρώ καθαρή πρόφαση. Τώρα που το παιχνίδι της τρομοκρατίας παίζει παγκόσμια πλέον, είναι ευκαιρία, οι κυβερνήσεις εξουσίας και διοίκησης της πλανήτη να επιβάλλουν τους όρους τους. Ο πρόεδρος του Ιράν μπορεί να αρνείται το Ολοκαύτωμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτό είναι ένα Ιστορικό γεγονός. Μήπως κινδυνεύει ο Δυτικός πολιτισμός απ' αυτό; Όμως, κανείς δεν μιλάει σ' αυτόν τον πλανήτη για τους χιλιάδες φόνους των ΗΠΑ, κανείς δεν μιλάει για τους αμάχους που σκοτώθηκαν στους άδικους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία, κανείς δεν μιλάει για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Γιατί άραγε τα ευρωπαϊκά κράτη και οι ΗΠΑ δεν ψηφίζουν νόμο κατά των αρνητών της γενοκτονίας των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς; Ερώτηση κάνω... Ο Βολταίρος έλεγε κάποτε στον περίφημο Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό: «Μπορεί να μην συμφωνώ με όσα υποστηρίζεις, μα θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμα να διατυπώνεις ελεύθερα τις απόψεις σου». Καθώς και αυτό: «Ονομάζω ελευθερία το να μπορώ ανεμπόδιστα να σκέπτομαι ή να μην σκέπτομαι για κάτι, να κινούμε ή να στέκομαι, σύμφωνα με την εκλογή του πνεύματός μου». Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις...

Το κείμενο του κ. Βασίλη Ριτζαλέου

Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα και το δικαίωμα της έκφρασης

Στο φύλλο της 24.1.2007, ο κ. Θανάσης Πολυμένης σχολιάζει την ποινικοποίηση της άρνησης του Ολοκαυτώματος των Εβραίων και την εντάσσει σε μια λογική "φίμωσης της ελεύθερης σκέψης" και "επιβολής φασιστικών μεθόδων" από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ζήτημα που θέτει είναι εξαιρετικά επίκαιρο για δύο κύριους λόγους: α) τη σταθερή δημόσια αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος ως γεγονότος από τον Πρόεδρο του Ιράν και β) την πρόσφατη άσκηση προκαταρκτικής εξέτασης σε βάρος του δικηγόρου Πλεύρη και ενός δημοσιογράφου της εθνικιστικής εφημερίδας "Ελεύθερος Κόσμος" από τη δικαιοσύνη για αντισημιτισμό. Η ελληνική περίπτωση ξεκινά από την έκδοση ενός βιβλίου, όπου ο συγγραφέας του μάλλον επιχαίρει για την εξόντωση των 45.000 Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης ("Δόξα τω Θεώ ούτε 1.500 Εβραίοι δεν έχουν μείνει"), μολονότι αμφισβητεί τη λειτουργία στρατοπέδων εξόντωσης στην Πολωνία και στη ναζιστική Γερμανία! Προφανώς, οι Θεσσαλονικείς Εβραίοι μεταφέρθηκαν σε άλλον πλανήτη όπου βρήκαν τραγικό θάνατο λόγω έλλειψης οξυγόνου...

Μολονότι είμαι αντίθετος στην ποινικοποίηση της άρνησης του Ολοκαυτώματος, δεν συμφωνώ με τα σενάρια της διεθνούς συνωμοσίας σε βάρος των προσωπικών ελευθεριών. Κατά τη γνώμη μου, οι κυβερνήσεις χωρών που συνδέθηκαν με το συστηματικότερο και μαζικότερο φυλετικό έγκλημα στη σύγχρονη ιστορία είναι αποφασισμένες να προστατέψουν τη μνήμη των 6.000.000 θυμάτων και να δώσουν ένα μήνυμα πολιτικής καταδίκης του αντισημιτισμού στον κόσμο. Θα διαφωνήσω και με την άποψη πως η γενική ιστορική αποδοχή του Ολοκαυτώματος είναι αρκετή, καθώς το ζήτημα τίθεται πλέον από τον πρόεδρο χώρας-μέλους των Ηνωμένων Εθνών. Η κίνηση των ΗΠΑ και της Ευρώπης έχει ένα καίριο πολιτικό συμβολισμό και αποτελεί στάση ευθύνης απέναντι στο παρελθόν που στιγματίστηκε από την τότε έλλειψη βούλησης των δικών τους κυβερνήσεων να σταματήσουν το έγκλημα του Ολοκαυτώματος.

Εκτός όμως και τις πολιτικές παραμέτρους της ποινικοποίησης, η τοποθέτηση των Ελλήνων εθνικιστών υπενθυμίζει πως η συζήτηση για το Ολοκαύτωμα στην Ελλάδα δεν έχει καν ξεκινήσει. Ας δούμε το παράδειγμα της Δράμας: εκατοντάδες Έλληνες Εβραίοι συνελήφθησαν στις 3 προς 4 Μαρτίου 1943 και αργότερα εξοντώθηκαν στην Πολωνία. Δεν γλίτωσε κανείς. Πόσοι άραγε μη Εβραίοι επιχείρησαν να κρύψουν ένα γείτονά τους στην πόλη της Δράμας; Γιατί δεν υπήρξε καμία απολύτως διαμαρτυρία από την Επιτροπή Προσφύγων της Δράμας, στην οποία μετείχαν όλες οι προπολεμικές αρχές του τόπου μας, προς την ελληνική κυβέρνηση στην Αθήνα κατά το 1943, ενώ ήταν συχνές οι διαμαρτυρίες τους για άλλα ζητήματα την ίδια περίοδο; Τι απέγιναν οι κινητές και ακίνητες εβραϊκές περιουσίες; Μόνον οι Βούλγαροι ή και άλλοι συμμετείχαν στο πλιάτσικο; Γιατί η περίπτωση των Ελλήνων Εβραίων της Δράμας δεν ήταν μέρος της συλλογικής μνήμης για τα θύματα του πολέμου μέχρι το 1997; Γιατί μια ολόκληρη κοινωνία ανέχθηκε στο τέλος Αυγούστου του 2006 να σκεπάζουν κάποιοι με τη ναζιστική σβάστικα το μνημείο του Ολοκαυτώματος στην πόλη μας, ενώ το γεγονός προβλήθηκε από τοπικό τηλεοπτικό σταθμό;

Παράλληλα με την έκφραση της ανησυχίας μας για ελευθερίες και δικαιώματα στο σύγχρονο κόσμο, προτείνω να αντιμετωπίσουμε με περισσότερο θάρρος το παρελθόν και την ιστορία μας: "Μόνο τότε έχω το ηθικό δικαίωμα να "υπερασπίζομαι" το δικαίωμα των νεοναζιστών στη διάδοση του ψεύδους τους, όταν ο ίδιος κάνω τα πάντα για να υπερασπιστώ και να διαδώσω την αλήθεια. Την αλήθεια για τον πόνο των θυμάτων και των συγγενών τους, για την οριστική εξαφάνιση θαυμάσιων πολιτισμών, για τη μετατροπή εκατομμυρίων ανθρώπων σε κτήνη --εννοώ και τους θύτες!--, για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων ως αποτέλεσμα του πολέμου. Ό-ποιος δεν το κάνει αυτό και εξαντλεί τη δημοκρατική του ευαισθησία στην υπεράσπιση της ελεύθερης διακίνησης των νεοναζιστικών ιδεών, ηθελημένα ή άθελα, εναποθέτει τη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς στα χέρια εκείνων που μετέτρεψαν το φτωχό λογιστή Γιόζεφ Κράμερ στον εγκληματία πολέμου Γιόζεφ Κράμερ" (Γιώργος Τσιάκαλος, "Αυγή", 16.1.2005).

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΙΤΖΑΛΕΟΣ

Από την άλλη όμως, ως Έλληνας, θα ήθελα όλα αυτά να βρίσκονται στην Ελλάδα, στα πρώην Ανάκτορα, να γίνει ένα ωραίο μεγάλο μουσείο, να τα βλέπει ο κόσμος και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά!!!

Οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, έχουν κάνει τρομερά λάθη σε τέτοια ζητήματα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη χάρισε τα πάντα στον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο, αφήνοντάς τον να σηκώσει τα πάντα μέσα σε μια νύχτα... τα περίφημα κοντέινερς που την έκαναν από τη χώρα φορτωμένα με τα αντικείμενα από τα ανάκτορα του Ταοϊου.

Αργότερα, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ αδράνησε όπως είχε αδρανήσει τόσα και τόσα χρόνια που ήταν κυβέρνηση. Οι μεν νεοδημοκράτες είχαν το άσχημο παρελθόν στην πλάτη τους, προσπαθώντας τα νεότερα στελέχη του κόμματος να απεμπλακούν από τη ρετσινά των βασιλικών που κουβαλούσαν στην πλάτη τους. Οι δε πασόκοι, φοβήθηκαν να κάνουν κάτι ώστε να γίνει το Τατόι μουσείο και να διεκδικήσει ως χώρα τα αντικείμενα. Τα περισσότερα τουλάχιστον. Έτσι, χάθηκε μια ευκαιρία, για να κρατηθεί στη χώρα ένα μεγάλο κομμάτι της Ιστορίας της Ελλάδας.

Τώρα θα μου πείτε, η κυβέρνηση Σημίτη με υπουργό Πολιτισμού τον Βενιζέλο έχασε το Παλίμψηστον του Αρχιμήδη μέσα από τα χέρια της, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος, γιατί ...υπέκυψαν στη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία μιας αρχαιολόγου του υπουργείου Πολιτισμού, η οποία είχε κρίνει ότι το Παλίμψηστον του Αρχιμήδη είχε τα χάλια του και ότι είχε σαπίσει και άλλα ευτράπελα. Κι όμως, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ διέθετε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ή δισεκατομμύρια δραχμές για Πολιτιστικές πρωτεύουσες (βλέπε Θεσσαλονίκη) με αμφισβητήσιμα αποτελέσματα! Και όχι μόνον αυτό.

Τι άλλο να πει κανείς;

Πωλείται αυστραλέζικη... ζωή στο e-bay έναντι 4.400 ευρώ
Ένας νεαρός Αυστραλός αποφάσισε να βγάλει στο σφυρί τη ζωή του μέσω του e-bay έναντι του ποσού των 4.400 ευρώ. Ο 24χρονος Νίκεϊλ Χολτ είναι σαφής στην αγγελία του: πωλείται ταυτότητα, όνομα, τηλέφωνο, ρούχα, βιβλία... ακόμα και τα φλέρτ του, οκτώ τον αριθμό.... Ο 24χρονος φοιτητής Φιλοσοφίας και σέρφερ από την Αυστραλία εξηγεί επίσης ότι θα μάθει στον νέο κάτοχο της.. ζωής του όλα όσα γνωρίζει: σέρφινγκ, ορειβασία, σκέιτμπορντ... Θα διδάξει τον τυχερό αγοραστή πώς ακριβώς θα γίνει... εκείνος: χτένισμα, στιλ, ρούχα, τρόπος ζωής, διατροφή, γενικότερα ενδιαφέροντα, τρύπες από σκουλαρίκια σε διάφορα σημεία του σώματος και άλλα πολλά. Στη λίστα της ζωής προς πώληση είναι επίσης 15 κολλητοί φίλοι και άλλοι 170 λιγότερο κολλητοί. Ακόμα οκτώ κορίτσια με τα οποία ο ίδιος φλερτάρει. Υπενθυμίζει ακόμα ότι ένας φίλος τού χρωστά 20 δολάρια αυστραλίας και ένας ακόμα φίλος ένα πακέτο με έξι μπύρες. Υπόσχεται, τέλος, δίμηνη τηλεφωνική εξυπηρέτηση-στήριξη του αγοραστή. Ο 24χρονος δέχθηκε αρκετές προσφορές και δήλωσε έτοιμος να πωλήσει τον εαυτό του, εάν έστω και μια από αυτές αποδειχθεί αληθινή τις επόμενες πέντε μέρες. (news.in.gr)

Το ερώτημα είναι μέγα και τεράστιο! Όσο υπερβολική κι αν είναι αυτή η φράση, περισσότερο υπερβολικά είναι τα ...καμώματα του κακού μας του καιρού! Ο καιρός τρελάθηκε ή το κλίμα του πλανήτη μας έδειξε πλέον τα δόντια του και πάει για πλήρη αλλαγή; Θα συνεχίσουμε να αναρωτιόμαστε κι άλλα χρόνια, χωρίς βεβαίως, να μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ποιος έχει άραγε προτάσεις; Και πώς θα μπορούσαν να γίνουν πράξη αυτές οι προτάσεις;

Η αντίστροφη μέτρηση για τον πλανήτη έχει αρχίσει, σύμφωνα με την πιο έγκυρη έως σήμερα έκθεση για την κλιματική αλλαγή. Σύμφωνα με αντίγραφο της 4ης Έκθεσης για την Κλιματική Αλλαγής, που συνέταξε διακυβερνητική επιτροπή και δημοσιεύει η βρετανική εφημερίδα «Ομπζέρβερ», η υπερθέρμανση του πλανήτη θα επιτευχθεί με πιο γρήγορους ρυθμούς απ' ό,τι πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες, οι καταιγίδες τύπου «Κύριλλος» θα κάνουν συχνότερα την εμφάνισή τους, το χιόνι θα εξαφανιστεί από τα βουνά με μεγάλο υψόμετρο, πολλές περιοχές θα ερημοποιηθούν, οι ωκεανοί θα γίνουν πιο όξινοι, ενώ τα φονικά κύματα καύσωνα θα αυξηθούν.

Οι αρνητικές επιπτώσεις από το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» θα είναι καταστροφικές, τονίζουν οι επιστήμονες. Εκατομμύρια πολιτών θα γνωρίσουν την προσφυγιά, κυρίως σε τροπικές περιοχές, δημιουργώντας κύματα μεταναστών. Το θέμα της κλιματικής αλλαγής θα απασχολήσει έντονα τη διεθνή κοινότητα τον επόμενο μήνα.

Τα στοιχεία που δίνουν στη δημοσιότητα οι επιστήμονες και δημοσιεύονται στον παγκόσμιο Τύπο είναι τρομακτικά:

- Τα δώδεκα τελευταία χρόνια είναι τα πιο θερμά από τότε που επιστήμονες κρατούν αρχεία για τις θερμοκρασίες.

- Οι κρύες μέρες και νύχτες είναι πλέον σπάνιο φαινόμενο, ενώ τα κύματα καύσωνα γίνονται πιο συχνά.

- Οι θερμοκρασίες των ωκεανών έχουν αυξηθεί τουλάχιστον τρία χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης.

- Οι πάγοι, η επικάλυψη χιονιού και το μόνιμα παγωμένο έδαφος έχουν μειωθεί και στα δύο ημισφαίρια του πλανήτη.

- Τα επίπεδα της θάλασσας θα αυξηθούν εντός του 21ου αιώνα κατά μισό μέτρο.

Τα αποτελέσματα των αλλαγών του καιρού τα βιώνουμε ήδη κι εμείς εδώ στη μικρή μας Δράμα. Όταν κάποτε διαβάζαμε ότι στο μέλλον η θερμοκρασία θα αυξηθεί και ίσως καταργηθούν οι χειμώνες, λέγαμε ότι έχουμε μέλλον ακόμα. Όμως το μέλλον είναι τώρα, είναι εδώ, το βιώνουμε. Βιώνουμε την αλλαγή των κλιματικών συνθηκών του πλανήτη και προσπαθούμε να επιβιώσουμε σ' ένα μέλλον άγνωστο για όλους μας. Είμαστε ανήμποροι μπροστά στη φύση, η οποία έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Ή μήπως η φύση αντιδρά όπως πρέπει να αντιδράσει απέναντι στην αδιαφορία μας να σώσουμε τον πλανήτη μας και φυσικά τους εαυτούς μας και όλα τα πλάσματα πάνω στον πλανήτη Γη;

Καμιά χώρα στον πλανήτη δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει τα έντονα καιρικά φαινόμενα, γιατί δεν έχει τέτοιες προδιαγραφές. Είμαστε έρμαια στα στοιχεία της φύσης και του πλανήτη που αντιδρούν απέναντι στη μόλυνση και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου που έχουμε κάνει.

Δυστυχώς!

Λοιπόν, διαβάζοντας τον Μάνο Αντώναρο (ναι ρε, μ' αρέσει ο τύπος και καλά κάνει και τα λέει όπως τα λέει και πάνω απ' όλα φοβερή η ....εικονογράφησή του). Και θυμήθηκα ότι νωρίς το βραδάκι της Κυριακής, πίνοντας ένα ωραίο τσάι που μοσχοβόλαγε μέντα, διάβαζα στο "Πρώτο Θέμα" ένα άρθρο της κυρίας Μαργωμένου για το blog του Αντώναρου. Προφανώς ο Αντώναρος ξέρει γιατί γράφτηκε ό,τι γράφτηκε γι' αυτόν, γιατί το "Πρώτο Θέμα" και η δημοσιογράφος γέμισε μια ολόκληρη σελίδα (εμένα θα μου αφιερώσουν μίση σελίδα?) για το blog του και γιατί τόση πίκρα και χολή και ό,τι άλλο θέλετε.

Λοιπόν, πάνω απ' όλα, είχα βάλει κι εγώ σ' ένα κύκλο το σημείο που αναφέρει η κυρία Μαργωμένου σχετικά με το τι είναι blog: [για τους αδαείς της της τεχνολογίας, "blog" είναι το δικτυακό ημερολόγιο-κάτι σαν τα μαθητικα λευκώματα, όπου οι χειμαζόμενες ψυχές κατέγραφαν έρωτες και απογοητεύσεις της εφηβικής τους ζωής.]

Δηλαδή τώρα εμείς εδώ γράφουμε στο λεύκωμά μας για τις χειμαζόμενες ψυχές μας και για ερωτικές απογοητεύσεις της εφηβικής μας ζωής? Ποια σχολή δημοσιογραφίας τελείωσε η κυρία? Πόσες ώρες έχει αφιερώσει να διαβάσει τα blogs και να καταλάβει τι γράφουν?

Ομολογώ ότι γνωρίζω αρκετά καλά το είδος αυτής της γραφής, κατά το οποίο, προκειμένου να ξεσκονίσεις κάποιον, να τον γελοιοποιήσεις, να τον χλευάσεις και να τον κοροϊδέψεις, ξεκινάς υποσκάπτοντας έναν ολόκληρο χώρο, βάζεις βομβίδια στα θεμέλια μιας πολυκατοικίας και σπέρνεις διχόνιες εδώ κι εκεί! Πολλές αντιμετώπισα κι εγώ παρόμοια κείμενα στην μικρή μου πορεία στον δημοσιογραφικό χώρο και δη στον επαρχιακό Τύπο! Σαφώς και δεν είμαστε Αθήνα εδώ, ευτυχώς δηλαδή! Αλλά η αγριότητα παραμένει αμείωτη...

Αλλά ακόμα κι αν καθόμασταν να γράφουμε για τις χειμαζόμενες ψυχές μας και τις ερωτικές μας απογοητεύσεις, που είναι το μεμπτόν? Λοιπόν, καλοί μου φίλοι, στείλτε τις καρδούλες σας και τα λουλουδάκια σας και τα παραπονάκια σας για τις ερωτικές σας απογοητεύσεις στην κυρία! Ίσως κάποτε ασχοληθεί και μ' αυτές και μας κάνει κι εμάς κάνα ολοσέλιδο αφιέρωμα... άντε!

Για όσους δεν βρίσκεστε στη Δράμα, μπορείτε να το αναζητήσετε στην ιστοσελίδα του σε μορφή .pdf

Όσοι από εσάς ενδιαφέρεστε να τα λάβετε στα χεράκια σας προτώτυπο, γράψτε μου σ' αυτή τη διεύθυνση και αφήστε ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τηλέφωνο, και θα σας το στείλουμε, με μόνη διαφορά ότι θα πληρώσετε μόνο τα ταχυδρομικά έξοδα. Τίποτα άλλο.

Υ.Γ. Η είδηση είναι ξέκαθαρη: [Την παρέμβαση του εισαγγελέα προκάλεσε η απουσία συλλήψεων στο χώρο του Πολυτεχνείου την ημέρα των σοβαρότατων επεισόδιων που αμαύρωσαν το συλλαλητήριο για το άρθρο 16. Ο δικαστικός λειτουργός κάνει λόγο για σωρεία αδικημάτων, όπως ανθρωποκτονίας από πρόθεση.]

Τώρα βέβαια προστέθηκε κι ένα νέο ψηφιακό πρόγραμμα στα κομπιούτερ του FBI, το οποίο, βεβαίως, ανέλαβε να λύσει την υπόθεση με την πρόσφατη ρουκέτα. Προς το παρόν, λένε, σχημάτισαν τον σκελετό του κεφαλιού, και σήμερα το πρωί μπορεί να έχουν τα γενικά χαρακτηριστικά του ρουκετά (αυτού που έριξε την ρουκέτα), και ποιος ξέρει, ίσως και μέχρι το μεσημέρι να βρουν και το χρώμα των ματιών του... Όχι, εγώ δεν κάνω πλάκα, αυτοί σπάνε πλάκα μαζί μας! Μ' όλους εμάς δηλαδή, που ακούμε, βλέπουμε και προσπαθούμε να καταλάβουμε αν ο χρόνος τρέχει προς τα πίσω ή προς τα μπρος. Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, εδώ η χώρα ετοιμάζεται να ξεσηκωθεί από τους καναπέδες της και τα σούπερ μάρκετ και να βγει στους δρόμους κατά των Αμερικανών...

Λοιπόν... πλάκα πλάκα, στην Ελλάδα δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο. Ο αντιαμερικανισμός των Ελλήνων ήταν κάποτε, τουλάχιστον σε εθνικό επίπεδο, σε θέματα ανεξαρτησίας, βάσεων και τα λοιπά γνωστά. Σήμερα, ο αντιαμερικανισμός των Ελλήνων είναι μια μπαρούφα χωρίς νόημα. Ξεκινάει από τις διαμαρτυρίες κατά του πολέμου και φτάνει μέχρι και το λεγόμενο «τς, τς, τς, τον κρέμασαν τον Σαντάμ οι δολοφόνοι...» και μετά αλλάζουν κανάλι. Ως εκεί! Αλλά αυτός είναι ένας αντιαμερικανισμός υγιείς, θα έλεγα εγώ αν μου επιτρέπετε την έκφραση ορισμένοι πολυμαθέστατοι. Γιατί, όλοι είμαστε κατά του πολέμου, κατά της αδικίας, κατά του δίκαιου του ισχυροτέρου, υπέρ της ειρήνης και άλλα παρόμοια, τα οποία, δυσκολεύουν την έκφραση των ελευθεριών του ανθρωπίνου γένους στον πλανήτη. Είμαστε αντιαμερικανοί, γιατί οι Αμερικανοί των ΗΠΑ είναι μονοκρατορία, γιατί αυτοί θέλουν να το παίζουν οι μπάτσοι του πλανήτη, γιατί αυτοί μας ...κάνουν ντα μόλις βήξουμε ανάποδα ή λοξοκοιτάξουμε κάνα Αμερικανό τουρίστα πολίτη. Αν λοιπόν μονοκρατορία ήταν οι Κινέζοι, τότε θα ήμαστε και αντικινέζοι. Αλλά μπορεί να ήμασταν και αντιβενεζουελικοί ή ακόμα και αντικουβανοί!

Λοιπόν! Αυτή η μονοκρατορία των ΗΠΑ, που κυβερνάει τον πλανήτη κατά πως γουστάρει και χτυπάει και τον νταχαρέ, μαζί με τα τσιράκια της από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όνομα και μη χωριό που λένε δηλαδή, διοικούν φασιστικότατα τον πλανήτη, μας έχουν βάλει όλους μαζί τα δυο πόδια σ' ένα παπούτσι, μας παρακολουθούν νυχθημερόν μέσα από κάμερες, παρακολουθούν ίντερνετ, τηλεφωνικές συνομιλίες και με νόμους μάλιστα, και θέλουν κι από πάνω να στεκόμαστε και σούζα! Τι πιστεύουν δηλαδή; Ότι κάποιοι δεν θα έβρισκαν καμιά ρουκετούλα να ρίξουν; Ότι κάποιοι δεν θα αντιδρούν μονίμως ρίχνοντας μολότοφ και γκαζάκια και κάνοντας φασαρία; Πώς θέλουν δηλαδή, να την βγάζουν καθαρή μονίμως χωρίς να ακούγεται κιχ; Γιατί απορούν για όλα αυτά που συμβαίνουν; Αλλά εμείς, ορισμένοι από εμάς δηλαδή, επειδή είμαστε και καλά παιδιά και δουλεύουμε για το μεροκάματο, ξέρουμε ότι όλοι αυτοί οι δήθεν επαναστάτες του γλυκού νερού και ...γιαλαντζί είναι και προβοκάτορες είναι, γιατί, όλα αυτά, δεν οδηγούν πουθενά! Το αντίθετο μάλιστα, βοηθούν να σφίξει ακόμα περισσότερο το φασιστικό ζωνάρι που ο Μεγάλος Αδερφός μας έχει φορέσει...

Η Μιραντολίνα λοιπόν τα... πήρε στο κρανίο από ορισμένους μαλάκες που νομίζουν ότι μπορούν να δουλεύουν τον καθένα. Και εκεί τσατίστηκε, δικαίως! Το ίδιο έκανε και ο Μάνος Αντώναρος, του οποίου το blog ζηλεύω και θα ήθελα να έφτιαχνα εγώ!!! Διαβάστε λοιπόν τον Αντώναρο τι γράφει σ' ένα από τα τελευταία του post -σημειώματα και γιατί αναγκάστηκε να κόψει την ελεύθερη δημοσίευση των comments σχολίων του καθενός μαλάκα! Μαζί σου Μάνο!!!

Σκέψου Λεωνίδα, όταν ήμασταν μικρότεροι ακόμα, πριν από 17 περίπου χρόνια(???) αν θυμάμαι καλά, δεν φαινόταν ότι θα γινόσουν τόσο εμπαθής απέναντί μου τουλάχιστον, αλλά, απέναντι και σ' όλους αυτούς που διαφωνούν μαζί σου. Διότι, το ότι κατάντησες ένας νεοφιλελεύθερος εμπαθής που επειδή βλέπει τον Μπους στα δεξιά του νομίζει ότι αυτός βρίσκεται αριστερά, εδώ βρίσκεται η τραγικότητα.

Ας γίνω όμως περισσότερο κατανοητός απέναντι σ' αυτούς τους λίγους ανθρώπους που μπαίνουν στον κόπο να θυσιάσουν μερικά λεπτά από τον χρόνο τους για να διαβάσουν τις σκέψεις μου, καλές ή κακές, αλλά και τις δικές σου απαντήσεις μαζί με την βιβλιογραφία που παραθέτεις, για να αποδείξεις το πόσο σοφός είσαι.

Έκλεισε το monitor !

Θέτω τον τίτλο (το είπα σωστά κύριε καθηγητά;), του σχετικού post , αν και προτιμώ να το λέω σημείωμα. Στο συγκεκριμένο σημείωμα λοιπόν, (που μπορείτε να βρείτε λίγο παρακάτω εδώ), αναφέρω μεταξύ άλλων και τα παρακάτω εντός των αγκυλών: [Κι όταν λέω ότι κάτι άλλο συμβαίνει, προφανώς κάτι άλλο συμβαίνει, γιατί, αν διαβάσουμε προσεκτικότερα και στα σημειώματα του Μόνιτορ και της Μιραντολίνας αλλά και στην ανταλλαγή των μηνυμάτων τους, αλλά και σε άλλα σχετικά blog , θα καταλάβουμε εξ απαλών ονύχων, ότι, κάτι άλλο συμβαίνει εδώ και καιρό μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε. Και ποιος είπε ότι ο Μόνιτορ, τώρα έτσι όπως εξελίχθηκε αυτή η υπέροχη συνάθροιση όλων των blog εκεί, έχει το δικαίωμα να το κλείσει επειδή "τα πήρε στο κρανίο" με μία bloger!!!]

Και υπογραμμίζω το εξ' απαλών ονύχων, διότι εννοούσα ότι, από την αρχή ακόμα, όπως και το ότι η έκφραση «εξ' απαλών ονύχων», από την αρχή ακόμα της σχέσης των δύο (μόνιτορ και μιραντολίνας), από τα πρώτα τους κείμενα ακόμα, από τα «απαλά τους νύχια» ακόμα, απ' όταν ξεκίνησε αυτή τους η σχέση και άλλα τέτοια... θα καταλάβουμε ότι οι διαφορές υπήρχαν και το μπαμ μεταξύ τους δεν έγινε στα ξαφνικά. Η μεταφορικότητα με την οποία χρησιμοποιούνται πολλές φορές οι φράσεις μπορεί να μας ξενίζει, αλλά μιλώντας κανείς, προσπαθεί να εκφραστεί όσο καλύτερα μπορεί. Όποιος άλλος πιστεύει ότι το έθεσα λανθασμένα, ας δώσει τη δική του ερμηνεία.

Τι χρήμα είναι αυτό που ρέει;

Έρχομαι στο σημείωμά μου με τον τίτλο «Τι χρήμα είναι αυτό που ρέει;», και αναφέρομαι στο ότι τα τηλεκάναλα των Αθηνών χαρίζουν καθημερινά μερικές χιλιάδες ευρώ, ήτοι, μερικά εκατομμύρια σε δραχμές, μέσω τηλεπαιχνιδιών τα οποία έχουν συνήθως ερωτήσεις της πλάκας, αλλά και διαλέγοντας έναν φάκελο ή μια βαλίτσα. Και βέβαια, όποιος παρακολουθεί τα τηλεπαιχνίδια αυτά, μπορεί να καταλάβει ότι σχεδόν εβδομαδιαία χαρίζουν αρκετές χιλιάδες ευρώ συνολικά, όχι μόνο ένα τηλεκάναλο. Στην περίοδο των εορτών μάλιστα, πρέπει να δόθηκαν πάνω ένα εκατομμύριο ευρώ. (Μπορείτε να δείτε και την απάντηση του εν λόγω κυρίου Λεωνίδα στο σχετικό post).

Βεβαίως, του κυρίου εξ Αμερικής, του κάθισε το πρόβλημα τι γίνεται με την «ΗΧΩ», την εφημερίδα στην οποία εργάζομαι. Η «ΗΧΩ» είναι μια εφημερίδα της Δράμας, τοπική, με 12 μόνο σελίδες εδώ και 17 χρόνια, και με το ζόρι πουλάει πάνω από 1000 φύλλα καθημερινά. Οι διαφημιζόμενοι σ' αυτήν είναι με το σταγονόμετρο και πολλές φορές δεν πληρώνουν ούτε πάνω από 200-300 ευρώ το μήνα για κάποια διαφημιστική τους καταχώρηση. Αν κλείσουμε διαφημιστική καταχώρηση 500 ευρώ κάνουμε τρελό πάρτι εδώ στο μαγαζί!

Προκειμένου ο κύριος εξ Αμερικής να απαντήσει δείχνοντας την εμπάθειά του τόσο προς το πρόσωπό μου όσο και προς την εφημερίδα μου, και αντί να θέσει τον προβληματισμό του, πώς κυκλοφορεί τόσο χρήμα στα τηλεκάναλα, αν αυτό φορολογείται και αν αυτό είναι νόμιμο, και αν αυτό καταγράφεται κάπου τέλος πάντων, εκείνος προτίμησε να δείξει την εμπάθειά του σε μια επαρχιακή εφημερίδα, η οποία, συνήθως, τον ενοχλεί που έχει ελεύθερη άποψη και διαφορετική από τις δικές του απόψεις. Τι να κάνουμε; Δυστυχώς, στον κόσμο μας, υπάρχουν και οι εμπαθείς τύποι! Θα επιβιώσουμε και μ' αυτούς και χωρίς αυτούς!

Μου θυμίζει εκείνο το ανεδοτάκι που λέει: ναυαγεί ένα καράβι και γλιτώνουν σε μια βάρκα ο καπετάνιος, ο υποπλοίαρχος, και δύο ναύτες. Μόνο ο ένας εκ των ναυτών είναι μαύρος και το πρόβλημα είναι ότι, για να σωθούν οι υπόλοιποι τρεις, κάποιος πρέπει να βουτήξει στη θάλασσα και να τον φάνε τα ψάρια. Ρωτάει λοιπόν ο καπετάνιος τον υποπλοίαρχο: πόσοι ταξίδευαν στο καράβι μαζί μας; 500 απαντάει σωστά ο υποπλοίαρχος. Πόσοι εξ αυτών ήταν το πλήρωμα; Εκατό απαντάει σωστά ο λευκός ναύτης. Και ο καπετάνιος ρωτάει τον μαύρο ναύτη: ονόματα και διευθύνσεις των επιβατών!!!

Καλημέρα σας!

Η "Ρήξη" θέτει την ανάγκη υπέρβασης του διπλού αδιεξόδου, προβάλοντας το αίτημα για ένα πραγματικά δημόσιο πανεπιστήμιο, χειραφετημένο από την διπλή επιβουλή του ιδιωτικού κεφαλαίου και των συντεχνιών.

Και αυτό εντάσσεται σ' ένα ευρύτερο πλαίσιο: "Η κυβέρνηση παραδίδει ένα διαρκώς διευρυνόμενο τμήμα κρατικών λειτουργιών, οικονομικής, εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, στα χέρια υπερεθνικών κέντρων εξουσίας, που λειτουργούν χωρίς δημοκρατικό έλεγχο, αδιαφορώντας για την τύχη των πολιτών και το μέλλον της χώρας. Αν ξένοι όμιλοι αποκτήσουν τον έλεγχο όλων των σημαντικών τομέων της ελληνικής οικονομίας, τι θα απομείνει από την Ελλάδα ως διεθνές υποκείμενο και όχι αντικείμενο, ως χώρα και όχι ως χώρο;" (Δ. Κωνσταντακόπουλος). Ταυτόχρονα, στο επίπεδο της ιδεολογίας η κατεστημένη διανόηση ολοκληρώνει την στρατηγική της διάλυσης εμμένοντας με γκαιμπελική επιμονή στην κοσμοπολιτική της προπαγάνδα.

Στο 4ο φύλλο γράφουν ακόμα οι: Γ. Καραμπελιάς, Μ. Στεφανίδης, Γ. Σταματόπουλος, Β. Φτωχόπουλος, Δ. Καραολής, Χρ. Καπούτσης, Σ. Σταμμέλος, Γρ. Σπηλιόπουλος, Λ. Μαύρος, Γ. Ρακκάς, Ν. Βεντούρας, Γ. Μαυρομμάτη, Γ. Παπαγιαννόπουλος, Θ. Ντρίνιας, Β. Στοϊλόπουλος, Λ. Θωμά, Ν. Ντάσιος, Μ. Διόγος, Κ. Μπλάθρας, Θ. Πολυμένης, Κ. Χατζηπολυκάρπου, Π. Κόρπας, Θ. Κουτρούμπας.

Αλήθεια, είναι κι αυτά τα παιδιά οι παράπλευρες απώλειες ενός πολέμου;

Από πού βγαίνει τόσο χρήμα και τα τηλεκάναλα των Αθηνών τα μοιράζουν λες και είναι μαρουλόφυλλα? Σε κάθε τηλεοπτικό παιχνίδι, τα χιλιάρικα πέφτουν βροχή. Και για να πω την αλήθεια, προσωπικά, δεν καταλαβαίνω από που βγαίνουν τόσα χρήματα.

Δηλαδή, το οποιοδήποτε τηλεοπτικό καβάλι βγάζει τόσο χρήμα από τη διαφήμιση, ώστε προσφέρει αφειδώς τα χιλιάρικα στον παίκτη που θα πάει εκεί και θα απαντήσει σε ερωτήσεις της πλάκας, ή θα διαλέξει μια βαλίτσα ή ένα φάκελο με το νούμερο τάδε?

Δηλαδή, υπάρχουν χορηγοί που προσφέρουν τα ωραία τους ευρω-χιλιάρικα για να φαίνεται το όνομά τους χωρίς κανένα άλλο κέρδος?

Δεν ξέρω τι άλλο να υποθέσω.

Κι ίσως κάποιος από όλους εσάς να έχει μια απάντηση να δώσει σε όλους εμάς τους αφελείς που δεν γνωρίζουμε από πού βγαίνουν τόσα χιλιάρικα.

Και, αλήθεια, πώς φορολογείται τόσο χρήμα, την ίδια ώρα και στιγμή που κάποια μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια χρωστούν στο ΙΚΑ μερικά εκατομμύρια?

Αν έχετε απαντήσεις ευπρόσδεκτες.

Είναι κρίμα να συμβαίνουν αυτά. Προφανώς, οι λόγοι είναι βαθύτεροι από αυτούς που μας παρουσιάζονται εδώ. Δεν ξέρω με τι έχει να κάνει. Δεν μπορώ να χωνέψω ότι αυτό έγινε από το πείσμα του ενός και του άλλου. Δεν έχω τεχνικές γνώσεις του πηγαίου κώδικα όπως τον λένε για να εκφέρω άποψη για την εύκολη ή δύσκολη ή αδύνατη κατάργηση μιας διεύθυνσης blog από έναν κώδικα και πόσο χρόνο χρειάζεται να γίνει αυτό.

Προσωπικά θα ήθελα να δω το monitor να λειτουργεί και πάλι. Με τα όποια προβλήματά του, τεχνικά ή μη... Το κλείσιμο δεν είναι λύση. Ούτε και ο Γόρδιος Δεσμός είναι λύση σήμερα πλέον.

Το ζήτημα βέβαια σ' όλη αυτή την υπόθεση, δεν είναι ότι κάποιοι αξιωματικοί τα παίρνουν και ότι κάποιοι πλούσιοι και διάσημοι αποφεύγουν να πάνε φαντάροι πληρώνοντας παράνομα, αλλά το ότι αυτή η κοινωνία εκπλήσσεται κάθε φορά που αυτό το ίδιο θέμα έρχεται και επανέρχεται στη δημοσιότητα. Διάφοροι μεγαλόσχημοι, είτε είναι πλούσιοι και διάσημοι, είτε είναι πλούσιοι και πολιτικοί, είτε είναι οποιοιδήποτε άλλοι, πάντα κατάφερναν να ξεφεύγουν όχι μόνο από την στρατιωτική τους θητεία, αλλά ακόμα και από τον ίδιο το νόμο. Αυτό σ' αυτή τη χώρα, είναι γνωστό τοις πάσοι. Το ζήτημα είναι τι γίνεται, αφού όλα αυτά γίνονται γνωστά. Όλα αυτά ξεκινούν από απλά πραγματάκια: ο τάδε ξέρει τον τάδε βουλευτή, ο οποίος κανονίζει την τάδε μετάθεση στην τάδε πόλη ή στο τάδε σώμα, προκειμένου ο νεαρός στρατεύσιμος να καλοπεράσει, στην χειρότερη περίπτωση. Τι γίνεται όμως μετά; Ποια κυβέρνηση τολμά να λύσει το πρόβλημα μια κι έξω; Καμία, απολύτως καμία! Βλέπετε, οι λουφαδόροι, οι καλοπερασάκηδες, οι απαλλαγέντες από το στρατό και οι ...φοροδιαφεύγοντες, δεν ανήκουν σε ένα μόνο κόμμα, σε έναν μόνο πολιτικό σχηματισμό, δεν είναι πολιτικά χρωματισμένοι με ένα μόνο χρώμα. Νόμοι υπάρχουν, αλλά ποιος τους εφαρμόζει; Αυτό είναι το μόνιμο πρόβλημα αυτής της χώρας.

Και βεβαίως φταίει ο ίδιος ο καταναλωτής γι' αυτό και δεν του φταίει κανένας άλλος. Για πηγαίνετε και σταθείτε στα ταμία των μεγάλων σούπερ μάρκετ να δείτε πως πληρώνει ο Έλληνας καταναλωτής. Μ' εκείνη την πλαστική καρτούλα που του έχει παράσχει το σούπερ μάρκετ, αφού πρώτα έδωσε με κάθε λεπτομέρεια τα προσωπικά του στοιχεία (άλλο μέγα θέμα αυτό...), και αφού προηγουμένως έχει γεμίσει το καροτσάκι του με χίλια δυο άχρηστα αντικείμενα ή βλαβερά φαγώσιμα, δείχνει την πλαστική καρτούλα και νομίζει ότι του κάνουν έκπτωση για την επόμενη φορά. Ναι, γίνεται όντως μια κάποια έκπτωση. Ασημαντότατη βεβαίως, γιατί στο μεταξύ έχει πληρώσει τόσα και τόσα προϊόντα αμφιβόλου ποιότητας και χρηστικότητας, χωρίς να ξέρει αν έχει κερδίσει τις εκπτώσεις των 20 λεπτών του ευρώ που έχει γραμμένο πάνω στο μπουκαλάκι με το απορρυπαντικό!

Όποιος δεν έχει δει τον Έλληνα καταναλωτή να ψωνίζει στο μεγάλο σούπερ μάρκετ δεν ξέρει τι πάει να πει Έλληνας καταναλωτής. Την τύφλα μας έχουμε όλοι μαζί. Δεν βλέπουμε τι αγοράζουμε, δεν διαμαρτυρόμαστε ποτέ και για τίποτα, σπανίως επιστρέφουμε τη σαβούρα πίσω να απαιτήσουμε τα λεφτά μας, και τελευταίως, όλο και βρίσκονται επιτέλους κάποιοι να καταγγείλουν την κερδοσκοπία στις καταναλωτικές οργανώσεις και το μέγα δούλεμα που πέφτει στα μεγάλα σούπερ μάρκετ.

Εκείνο το τρελό με τα διπλά και τριπλά προϊόντα σε ομάδες έχει καταντήσει γάγγραινα. Δύο ή τρία σαμπουάν μαζί, ή σακουλάκια με σαπούνι ή μια κολόνια με ένα φανελάκι κι ένα σώβρακο και τόσες άλλες ανοησίες, που δήθεν σου κάνουν το ένα δώρο και σου κόβουν και 55 λεπτά παρακαλώ, τρέχεις να το αγοράσεις γιατί, σκέφτεσαι, τους έπιασα στον ύπνο εγώ ο έξυπνος! Κι άσε αυτούς να κερδίζουν τα διπλά για προϊόντα που ποτέ δεν θα αγόραζες.

Αυτή είναι η παραπλανητική λογική των μεγάλων πολυκαταστημάτων. Σημασία έχει να σε κάνει να νιώσεις ελεύθερος όταν βρίσκεσαι εκεί μέσα. Σου προσφέρει την ποικιλία των προϊόντων, η οποία ισοδυναμεί με μια δήθεν ελευθερία επιλογών στο αδηφάγο σύστημα της κατανάλωσης. Νομίζεις ότι έχεις επιλογές στη ζωή σου, επειδή απλά μπορείς να επιλέγεις να αγοράζεις προϊόντα γιατί σου γυάλισαν στο μάτι και επειδή νομίζεις ότι τα χρειάζεσαι. Από εκεί ξεκινούν όλα. Και όλο το παιχνίδι παίζεται στο να σου καλύψει τα μάτια να μην βλέπεις την ασυδοσία που υπάρχει στην αγορά, στο καταναλωτικό σύστημα. Γιατί έτσι δουλεύει η λογική της υπερ-κατανάλωσης.

Οι Έλληνες καταναλωτές, χρειαζόμαστε εκπαίδευση στο να μάθουμε να αγοράζουμε, στο μάθουμε να καταναλώνουμε, στο να μάθουμε να διακρίνουμε τι μας είναι χρήσιμο, ποιο μας είναι άχρηστο και ποιο μας είναι αχρείαστο! Είναι αδιανόητο να αγοράζεις δεκάδες σοκολάτες και μαστίχες επειδή τις έχει 50 λεπτά φθηνότερες το άλλο μαγαζί κι ας είναι ό,τι νάναι!

Οι Ενώσεις Καταναλωτών στην Ελλάδα, θα πρέπει ν' αρχίσουν να διοργανώνουν σεμινάρια μπας και μάθουμε τίποτα περισσότερο. Ελεύθερα, ανοιχτά σεμινάρια, σε όλες τις πόλεις. Σεμινάρια μέσων των οποίων, πάνω απ' όλα, θα πρέπει να μάθουμε να διαβάζουμε τις ετικέτες των προϊόντων. Θα μάθουμε να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει η έκπτωση των 50 λεπτών του ευρώ σε προϊόντα που μας προσφέρονται διπλά και με δώρο, και πώς καταχωρείται η κοστολόγηση του προϊόντος στην ταμειακή μηχανή.

Ήταν μια μέρα του Δεκέμβρη και σφύριζε ο αέρας τσουχτερός. Οι άνθρωποι μαζευόντουσαν στις καφετέριες κι εγώ είχα κουραστεί να κυνηγάω τ' αυτοκίνητα. Θέλει κουράγιο βρε παιδιά και βαρέθηκα. Κι όλοι αυτοί οι τύποι, ούτε ένα κουλουράκι απ' τα βουτήματα μου ρίχνουν! Μη με βλέπετε έτσι τώρα που κάθομαι εδώ κουλουριασμένος. Είναι που κάνει κρύο κι ο αέρας σφυρίζει τσουχτερός τώρα τον Δεκέμβρη κι εγώ, ε, όσο να 'ναι τα 'χω τα χρονάκια μου πια. Για να πω την αλήθεια, κουράστηκα να γαβγίζω με τις ώρες για κάνα ξεροκόμματο. Άλλωστε λίγοι καταλαβαίνουν τα γαβγίσματά μου. Τι να πω! Οι κάδοι από τα σκουπίδια τώρα είναι πιο ψηλοί και χρειάζεται να κάνεις σάλτο για ν' αρπάξεις καμιά σακούλα! Άσε που κινδυνεύεις να πέσεις μέσα κι άντε μετά να σε βγάλουν από κεί! Μόνο κάτι βρωμόγατες μπορούν να τα κάνουν αυτά. Καλύτερα να κάθομαι εδώ έξω απ' αυτό το μεγάλο τζάμι της καφετέριας. Εδώ κόβει ο αέρας του Δεκέμβρη που σφυρίζει τσουχτερός. Και κάνει κάπως περισσότερη ζέστη. Άσε που έχω κι αυτόν εδώ τον τύπο να βγάζει φωτογραφίες. Σκυλίσια ζωή σου λέει ο άλλος...

Ανήμερα των Φώτων κ αι γενικώς αραλίκι! Ωραία μέρα σήμερα στη Δράμα. Η πόλη γιορτινή ξεκίνησε τη μέρα της και προσπάθησε να προσπεράσει πολύβουη και αθόρυβη συνάμα, ήρεμη και γυαλιστερή, φωτεινή και φωτισμένη από έναν υπέρλαμπρο ήλιο, το πρώτο τεμπέλικο Σάββατο του 2007. Τι ωραίες ώρες αυτές, να ξυπνάς πρωινός από ένα χθεσινοβραδυνό καλόκεφο ταβερνοκρασοκανάτιασμα με δροσερό Μοσχοφίλερο του Μπουτάρη και ψ αράκια στα «Π αραμύθια» της πάντα γλυκύτατης Νατάσσας, με λίγους καλούς φίλους καθώς κλείνεις τα χμμ! γκουχ γκουχ πα-πα-πα-πα ξερόβηχας, σαράντα τέσσερα και χωρίς πονοκέφαλο π αρακαλώ! Ζεστός καφές και όμορφο γαλάζιο έξω από το παράθυρο, που πρόχειρα το φωτογράφησα με το κινητό

τηλέφωνο. Τι σου είναι αυτή η τεχνολογία τέλος πάντων. Έσ τω και στα γρήγορα, έστω και στα πρόχειρα, μπορείς να κρατήσεις μια εικόνα που σ' αρέσει, χωρίς να ψάχνεις τη φωτογραφική μηχανή, χωρίς να είσαι αναγκασμένος να μαντέψεις αν είναι γεμ ισμένη με φιλμ και χωρίς να περιμένεις να το εμφανίσεις και να το εκτυπώσεις. Βέβαια υπάρχουν και οι ψηφιακές, που καμιά φορά βρίσκονται σε κάποια τσάντα που πήρες δώρο με την αγορά της μηχανής και που να είναι τώρα άραγε και ποιος ψάχνει! Όπως και να 'χει, η πρόχειρη φωτογραφία αποτυπώνει τη διάθεση της στιγμής και μπορείς μ' αυτήν να φανταστείς περισσότερο το χρώμα, τη φωτεινότητά της, τη σέπια, περισσότερο πράσινο ή περισσότερο κίτρινο, ν' αφαιρέσουμε λίγο μπλε. Άλλωστε, μας αξίζει λίγο περισσότερο χρώμα, στις πρώτες μέρες ενός νέου χρόνου και μάλιστα του 2007! Μάλλον όχι τυχαίου χρόνου, μάλλον όχι οποιουδήποτε χρόνου, και μάλλον σημαντικότατου! Τουλάχιστον για μένα... Καλή χρονιά φίλοι μου!

* Έχουμε χάσει κάθε έννοια για το τι σημαίνει χειμώνας ή καλοκαίρι. Κι όλα γιατί τα μέσα ενημέρωσης κάνουν τον χιονιά ...καταστροφή! Χαρακτηριστικό ρεπορτάζ στη δημόσια τηλεόραση για το χιόνι που έπεσε προχθές το βράδυ στο Περτούλι! Οδηγός έλεγε ότι το «χιόνι που έπεφτε ήταν παγωμένο» και ένας άλλος παραπονέθηκε ότι «το χιόνι έπεσε εκτάκτως...»! Είναι για γέλια η κατάσταση. Ανέβηκαν στο βουνό, χειμώνα καιρό, δεν είχαν αλυσίδες και παραπονέθηκαν ότι υπήρξαν προβλήματα επειδή δεν προνόησαν να πάρουν μαζί τους αλυσίδες! Τι θέλουν δηλαδή; Να κάνουν σκι με καλοκαίρι και χωρίς αλυσίδες;

* Εμ βέβαια! Έτσι μάθαμε, αυτά κάνουμε... Τα θέλουμε όλα στα πόδια μας, αλλά εμείς οι ίδιοι δεν κάνουμε τίποτα για ν' αλλάξει η κατάσταση! Παραπονιόμαστε ότι οι τιμές στα σούπερ μάρκετ έχουν ξεφύγει πλέον από τα όρια, παραπονιόμαστε ότι μας κλέβουν και δεν το παίρνουμε χαμπάρι, αλλά δεν κάνουμε τίποτα απολύτως γι' αυτό! Είμαστε ανήμποροι να αντιδράσουμε στην αισχροκέρδεια ή απλώς έχουμε μάθει να καταναλώνουμε χωρίς να τιμωρούμε τους κερδοσκόπους; Πάμε στα σούπερ μάρκετ για βόλτα και αγοράζουμε με κλειστά μάτια ό,τι μας πασάρουν χωρίς να κοιτάμε την τσέπη μας. Αγοράζουμε ό,τι πιο άχρηστο υπάρχει επειδή απλά μας το πασάρουν «φθηνά» με δώρο ένα σακουλάκι μαστίχες!!! Δεν μάθαμε να μην αγοράζουμε ό,τι δεν χρειαζόμαστε. Δεν μάθαμε να πετάμε το άχρηστο προϊόν στα μούτρα του καταστηματάρχη, δεν μάθαμε να μποϊκοτάρουμε τους κακούς επιχειρηματίες, τους κερδοσκόπους. Ο Έλληνας καταναλωτής πάει για ψώνια με κλειστά μάτια και μυαλό γεμάτο από παραπλανητικές διαφημίσεις. Πρέπει να αντιδράσουμε όλοι μας. Μποϊκοτάρουμε το κακό μαγαζί, καταγγέλλουμε τους κερδοσκόπους, προστατεύουμε την τσέπη και την υγεία μας!

Ένα ωραίο κείμενο για το [Ποιος ορίζει το «κισμέτ» των τυράννων;...] έχει δημοσιεύσει στο blog του ο φίλος Άγγελος. Και σε πολλά συμφωνώ απόλυτα μαζί του.

Ο Σαντάμ είχε την καλή και την κακή του μοίρα! Δεν μπορώ να δεχθώ ότι υπάρχει Θεία Δίκη. Υπάρχει όμως η ζωή η ίδια, η οποία δεν αλλάζει για κανέναν απολύτως: για όλους το τέλος είναι ο θάνατος. Όμως, ο άνθρωπος, ως εκδικητικό ον, έχει ανάγκη να τιμωρεί. Καλώς δικάστηκε ο Σαντάμ, όπως δικάστηκε. Διεθνής οργανισμοί, σοβαροί, εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους. Δεν μπορώ να ξέρω, προσωπικά, αν η δική του ήταν παρωδία ή όχι! Αλλά, τι σημασία έχει πια; Η μοίρα του Σαντάμ ήταν ο πρόωρος θάνατός του. Κι αυτό δεν είναι μάλλον το χειρότερο. Το χειρότερο για τον Σαντάμ ήταν η διαπόμπευση του θανάτου του.

Ο άνθρωπος, έτσι κι αλλιώς, κάποτε πεθαίνει. Όπως έλεγε ένας φίλος, σημασία έχει να πεθαίνεις με κλειστά μάτια κι όχι ανοιχτά. Κάποιοι άλλοι δικτάτορες και δικτατορίσκοι, πέθαναν με κλειστά μάτια αραχτοί σε κάποιο ήσυχο δωμάτιο γεμάτο θαλπωρή. Ο Σαντάμ δεν είχε την μεγάλη τύχη του Πινοτσέτ, που προσφάτως αποχώρησε από τον μάταιο αυτόν κόσμο. Όλα εδώ μένουν τελικά...

Η Ιστορία καταγράφει μ' ένα τεράστιο μολύβι και μια μεγάλο γομολάστιχα! Σβήνει και γράφει. Από τον καθένα μας εξαρτάται για πόσο θα κρατήσει η γραφή ή θα ξεθωριάσει κάποτε.

Σαντάμ και Πινοτσέτ, παιδιά μιας χώρας η οποία αιματοκύλισε τον κόσμο και συνεχίζει το δολοφονικό της παιχνίδι. Οι ΗΠΑ, επιμένουν στην τακτική των προληπτικών πολέμων, επιμένουν στην τακτική της επέμβασης σε άλλες χώρες με σκοπό φυσικά το κέρδος από τις πρώτες ύλες και από όπου αλλού μπορούν. Οι ΗΠΑ ξέρουν τον τρόπο να καταστέλλουν την ελευθερία άλλων λαών. Όπως ξέρουν τον

τρόπο να κρατούν με κατεβασμένο το κεφάλι την πλειοψηφία του λαού των ΗΠΑ, υπό το βάρος την άγνοιας και της παραπληροφόρησης. Υπάρχουν βεβαίως και λιγοστές φωνές που φτάνουν ως τ' αφτιά μας, αλλά οι λιγοστές αυτές φωνές είναι αδύναμες μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Και η εξουσία των ΗΠΑ τις χρησιμοποιεί ευκαιριακά για να ...αποδεικνύει ότι είναι χώρα δημοκρατική.

Σαντάμ και Πινοτσέτ, ανέβηκαν στην εξουσία έχοντας τον ίδιο πάτρωνα! Ο Πινοτσέτ αναπαύτηκε στην εξουσία. Πλούτισε όσο πλούτισε, εκμεταλλεύτηκε ελευθερίας και ανθρώπινα δικαιώματα, δολoφόνησε, ρήμαξε και κάποια στιγμή αποσύρθηκε από την καθημερινότητα. Κάποιοι προσπάθησαν να τον δικάσουν, αλλά δεν τα κατάφεραν. Γιατί ο Πινοτσέτ, δεν αντέδρασε ποτέ σ' αυτούς που τον χρησιμοποιούσαν ως μαριονέτα. Δεν δάγκωσε ποτέ το χέρι που τον τάιζε. Ήξερε ότι άλλοι ποτέ δεν μπορείς να προδίδεις τους ομοίους σου δολοφόνους. Μπους, Κλίντον, Νίξον, Κίσινγκερ, Θάτσερ, Μπλερ, Αθνάρ και τόσους άλλους που πέρασαν από τους θώκους μιας αδίστακτης, διεφθαρμένης και αδηφάγας εξουσίας.

Ο Σαντάμ έκανε το ακριβώς αντίθετο. Δεν ευχαρίστησε ποτέ το χέρι που τον χάιδεψε, τα χέρια που τον τοποθέτησαν στην εξουσία όχι μόνο του Ιράκ αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Ο Σαντάμ, εκμεταλλεύτηκε τη θέση του για να μπορέσει να γίνει ο ίδιος περισσότερο αδίστακτος, περισσότερο διεφθαρμένος από τους ήδη διεφθαρμένους συναδέλφους του. Και το χειρότερο, δεν περιορίστηκε στη χώρα του. Ποιος νοιαζόταν αν οι Ιρακινοί περνούσαν καλά ή όχι; Ποιος νοιαζόταν αν ο Σαντάμ τους έσφαζε ή όχι; Κανένας απολύτως...

Ό ταν ο Σαντάμ πέρασε σύνορα και όρια, τότε ενόχλησε. Δεν μπορούσε να επεμβαίνει σε μια χώρα που ήταν σύμμαχος αυτών που κινούν τα νήματα και επίσης διεφθαρμένη. Το πρώτο και μεγάλο λάθος του ήταν ότι τα έβαλε με το Ισραήλ. Και μετά πέρασε το μεγάλο όριο του Κουβέιτ. Και απειλούσε άμεσα τη Σαουδική Αραβία. Σκόπευε να ελέγξει την ευρύτερη περιοχή! Ποιος; Η μαριονέτα; Κανένας ποτέ δεν θα συγχωρούσε την αυτονόμηση καμιάς μαριονέτας. Η μαριονέτα δεν έπρεπε να κόψει τα σχοινιά της. Ο Σαντάμ όμως το έκανε. Και σύσσωμοι οι διεφθαρμένοι και πολεμοκάπηλοι ηγέτες αντέδρασαν.

Ο Σαντάμ πλήρωσε την αυτονόμησή του, πλήρωσε το βγάλσιμο της γλώσσας του απέναντι στους ηγέτες του πλανήτη! Ο Σαντάμ πλήρωσε με την εκτέλεσή του στην αγχόνη. Ο Σαντάμ πλήρωσε με την διαπόμπευση του θανάτου του. Ο τύραννος πέθανε! Ζήτω η τυραννία!

Υ.Γ. Διάβασα κάπου ότι θα έρθει η σειρά του Μπους και του Μπλερ! Και γέλασα με την ψυχή μου...

Το θέμα είναι πώς θα κάνουμε να πιάνουν τόπο οι ευχές μας. Τι κι αν εγώ ευχηθώ για ειρηνική και δημιουργική χρονιά; Χαμένα θα πάνε τα λόγια μου, χαμένες κι οι ευχές μου. Ειρηνική δεν πρόκειται να είναι, γιατί ο Μπους συνεχίζει τους προληπτικούς πολέμους, οι Ισραηλινοί θα συνεχίσουν να πολεμούν με τους Παλαιστίνιους κι αυτοί μεταξύ τους. Το πρόβλημα στο Ιράκ δεν πρόκειται να λυθεί ούτε και φέτος, οι εμφύλιοι στα διάφορα κράτη της Αφρικής δεν θα μας λείψουν και η τρομοκρατία, κρατική, ανεξάρτητη, καπιταλιστική ή καταναλωτική δεν θα εκλείψει ούτε θα λιγοστέψει. Το αντίθετο μάλιστα!

Δημιουργική θα μπορούσε ίσως να είναι για τον καθένα από μας προσωπικά, όμως αυτό θα το εκμεταλλευτεί ο Αλογοσκούφης για να την μετατρέψει σε δημιουργική λογιστική χρονιά! Οπότε...

Τι άλλο να ευχηθώ; Να εκλείψει η πείνα στον κόσμο; Τι λέμε τώρα; Και τι θα γίνει δηλαδή... να πεινάσουμε εμείς τα υπόλοιπα κράτη; Λέτε δηλαδή να εκλείψει η πείνα στο Νότο; Και τι θα γίνει στον πλούσιο Βορρά! Χαμός... το σκεφτήκατε ποτέ; (xoxoxo !) Αλλά, παρ' όλα αυτά, πιστεύω ότι αν το ήθελαν όλα αυτά τα φασιστοειδή κράτη του πλούσιου Βορρά, όλα θα είχαν γίνει! Κι ας λιγόστευε λιγουλάκι η καπιταλιστική μας αδιαφορία, ο οχαδερφισμός μας και η δήθεν ελευθερία μας να επιλέγουμε τα προϊόντα μας στο σούπερ μάρκετ!

Το μόνο που αξίζει να ευχηθεί κανείς, είναι η προσωπική υγεία στον καθένα ξεχωριστά. Αλλά κι αυτή η κακομοίρα, αν δεν έχεις λεφτά, την έκατσες... ούτε νοσοκομείο, ούτε ΙΚΑ, ούτε τίποτα! Αν προλάβεις και κλείσεις ραντεβού για το νοσοκομείο ή για το γιατρό στο ΙΚΑ, θα είσαι ο τυχερός της χρονιάς! Πού να προλάβεις... Δίνουν ραντεβού για τρεις και τέσσερις μήνες μετά...

Τι λέτε... να ευχηθώ να ολοκληρωθεί σύντομα η επανίδρυση του Κράτους που υποσχέθηκε ο Καραμανλής; Αφήστε που θα με πιάσουν τα γέλια, αλλά κάποιοι εδώ θα με πάρουν με τις ντομάτες!

Ή μήπως να ευχηθώ μείωση των ρύπων προκειμένου να αλλάξει το κλίμα και να έρθει στα συγκαλά του ο πλανήτης; Λέτε να το καταφέρουμε; Μπααααα... Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Όταν σε μερικά χρόνια θα πουλάνε παραθαλάσσια οικόπεδα στον Βόρειο Πόλο, ε... τότε καλύτερα να ετοιμάζουμε τα μαγιό μας!

Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος ε; Ούτε καν για την πλάκα μας, που λένε! Αλλά, τι να κάνω; Εντάξει, αναλαμβάνω την προσωπική ευθύνη που μου ανήκει: οδηγώ μοτοσυκλέτα και ρυπαίνω λιγότερο από ένα αυτοκίνητο. Χρησιμοποιώ κομπιούτερ, ερκοντίσιον, βλέπω τηλεόραση, χρησιμοποιώ πετρέλαιο για θέρμανση, άρα συμμετέχω στην εξάντληση των πόρων του πλανήτη, ως μεμονωμένο άτομο.

Διαβάζω αρκετά, χρησιμοποιώ αρκετό χαρτί στην τουαλέτα, διαβάζω εφημερίδες και είμαι ένα απ' αυτούς που δουλεύουν σε εφημερίδα, άρα βοηθώ με τον τρόπο στην κοπή των δέντρων. Είμαι σαρκοφάγος άρα είμαι ένας απ' αυτούς που έστω και έμμεσα συμμετέχουν στη δολοφονία μοσχαριών, γουρουνόπουλων, κοτόπουλων και άλλων ήρεμων ζώων. Δεν τρώω κυνήγι... γιατί κανείς ποτέ δεν μου πρόσφερε!!! Έκοψα το κάπνισμα τώρα πια, όχι γιατί ενοχλούσε τους άλλους, αλλά γιατί έβλαπτε την προσωπική μου υγεία!

Είναι κι άλλα πολλά, αλλά μάλλον έγραψα ήδη πολλά. Όπως και νάχει, οι ...ευχές μου θα σταματήσουν εδώ. Παραθέτοντας μόνο έναν στίχο από τον Ανδρέα Κάλβο, τον οποίο θαυμάζω για την απλοϊκότητα της ποίησής του και τις ξεκάθαρες απόψεις του. Είναι η πρώτη στροφή από Τέταρτη Ωδή: «Εις Σάμον». Γράφει ο υπέροχος Ανδρέας Κάλβος:

«Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.»

Να όμως που δεν άντεξα τελικά! Κι όχι τίποτα άλλο, κάθομαι κι εγώ το χαϊβάνι να δω ειδήσεις στην τηλεόραση και τρελαίνομαι, και συγχύζομαι, κι ανεβάζω και πιέσεις και σάκχαρα και ποιος ξέρει τι άλλο... Και λέω στον εαυτό μου: μα είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα αυτά; Γιατί όχι, μου απαντώ...

Μια καλή φίλη το μεσημέρι που μιλούσαμε σ' ένα chat με ρώτησε: "είναι ο κόσμος μας έτσι όπως δείχνει η τηλεόραση;" Χάρηκα τόσο πολύ με την απάντηση που της έδωσα: όχι βέβαια! Ο κόσμος που δείχνουν οι ειδήσεις της τηλεόρασης, ευτυχώς, δεν είναι έτσι. Πιστεύω ότι είναι καλύτερος! Ο κόσμος της τηλεόρασης είναι ένα μικρό μόνο μέρος του κόσμου μας! Τελικά το πίστεψα κι εγώ αυτό! Ή τουλάχιστον ήθελα να το πιστέψω! Όλα αυτά το μεσημέρι. Μέχρι το βράδυ βέβαια μάλλον άλλαξα γνώμη. Ή για να είμαι περισσότερο δίκαιος με τον εαυτό μου, μάλλον δεν ξέρω τι να πιστέψω. Εσείς τι λέτε, είναι ο κόσμος μας έτσι όπως τον δείχνει η τηλεόραση;

Ληστείες, κλοπές, φονικά, κακογουστιά, καρακιτσαριό, εγωισμός όλων γι' αυτά που λένε, επιβολή απόψεων και μια έρπουσα φασίζουσα νοοτροπία που βγάζει μάτι η ξεδιάντροπη, και όλοι μας κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε! Αυτό είναι το χειρότερο!

Σε άλλο μου σημείωμα εξέφραζα την αντίθεσή μου στον πλαστό Άη-Βασίλη και κάποιος εξ' Αμερικής παρεξηγήθηκε! Τι να κάνουμε! Δηλαδή, θα πρέπει ντε και καλά και με το ζόρι και με το έτσι θέλω, να χαίρομαι εγώ και να τρελαίνομαι και να ακολουθώ έναν δήθεν τύπο χοντρό με κόκκινα ρούχα κι άσπρα γένια και γουνάκια με ένα τσουβάλι δώρα, που κάποτε ζωγράφισε ένας διαφημιστής πριν εβδομήντα τόσα χρόνια προκειμένου η coca-cola να πουλήσει τα προϊόντα της; Κι όταν δηλαδή λέω ότι βιώνουμε τον πολιτισμό της coca-cola έχω άδικο; (Κάνω και γκρίζα διαφήμιση τώρα...)

Ο κάθε λαός θα μπορούσε να έχει τον δικό του τρόπο να γιορτάζει τα δικά του Χριστούγεννα! Σ' όλο τον πλανήτη ένας ανύπαρκτος τύπος κόβει βόλτες μ' ένα έλκηθρο και μερικούς ταράνδους και έχει αλώσει τα πάντα! Δεν έχει αφήσει όρθιο τίποτα, χωρίς αιδώ, να φωνάζει ασταμάτητα xo-xo-xo!

Επαναλαμβάνομαι; Τι τραγικό να επαναλαμβάνεσαι! Αλλά μήπως όλοι εμείς που καθημερινά αντιλαμβανόμαστε μέσω της συμμετοχής μας το καταναλωτικό παιχνίδι δεν επαναλαμβανόμαστε αγρίως όταν δικαιολογούμαι τον εαυτό μας μ' εκείνη την περίφημη φράση: «έλα μωρέ, για να χαίρονται τα παιδιά!» Ναι, και να κονομάνε κάποιοι άλλοι!

Αλλά ξέρετε κάτι; Λέω ναι στον Αλβανό και στον μεροκαματιάρη που ντύνεται Αη-Βασίλης για να φωτογραφηθεί με παιδάκια ή να πουλήσει λαχεία για να βγάλει κάνα φράγκο να ζήσει και να επιζήσει! Δουλειά είναι κι αυτή. Όλοι επωφελούνται τελικά από τον τύπο με τα κόκκινα ρούχα και την άσπρη γενειάδα και τ' άσπρα γουνάκια! Εκτός από μένα τον γκρινιάρη! xo-xo-xo

Αλλά μην σας κουράζω! Έγραψα ήδη 497 λέξεις πλην αυτές που ακολουθούν για να κλείσω! Με κουράζουν τα μεγάλα κείμενα να τα διαβάζω. Δεν θα σας πω χρόνια πολλά! Θα ξαναγράψω! Δεν θα μου γλιτώσετε...

Υ.Γ. Μ' άρεσε εκείνη η Μαφάλντα που στόλισε καραβάκι... Τι ωραίο που είναι!

Επίσης, να ευχαριστήσω τα παιδιά της πολιτικής εφημερίδας «ΡΗΞΗ», η οποία επανακυκλοφορεί μετά από αρκετά χρόνια, και μου ζήτησαν να δημοσιεύσουν ένα από τα σημειώματά μου εδώ. Είναι τιμή για μένα αυτό και τους ευχαριστώ.

Να ευχαριστήσω όλους τους φίλους που μπαίνουν στον κόπο να σχολιάσουν τα σημειώματά μου, στην ουσία, να ασχοληθούν κάτι περισσότερο με τις προσωπικές μου απόψεις, τις οποίες έχω τη μεγάλη τύχη να δημοσιεύω. Σκεφτείτε, μόνο, πόσο λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να γράφουν καθημερινά σε μια εφημερίδα, έστω και τοπικής εμβέλειας!

Ένα δύσκολο σημείο για μένα, είναι, ότι, κάποιες φορές δεν μπορώ να τα καταφέρω με τον τρόπο που λειτουργεί αυτό το blog (τεχνικά δηλαδή) και κάποια από τα σχόλιά σας όχι μόνο δεν μπόρεσα να τα δημοσιεύσω, μάλιστα έχουν χαθεί κιόλας. Αν έχετε την ευχαρίστηση να τα ξαναστείλετε, πιστεύω ότι μάλλον θα καταφέρω να τα δημοσιεύσω αυτή τη φορά. Δεν ξέρω επίσης, τον τρόπο με τον οποίο, τα σχόλιά σας μπορούν να δημοσιεύονται μόνα τους.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Πρέπει επίσης να επισημάνω και κάτι άλλο. Καλωσορίζονται με μεγάλη χαρά όλοι όσοι έρχονται και επανέρχονται σ' αυτό το blog . Το θεωρώ σπουδαίο που ασχολούνται για λίγο με τις απόψεις μου. Ευχαριστώ όλους εσάς που σχολιάζετε τα όσα σκέφτομαι και γράφω. Όμως, έχω μια συγκεκριμένη τακτική, νοοτροπία ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε: δεν συνηθίζω να απαντώ στα σχόλια κανενός. Σπανίως, ίσως, να το κάνω. Όμως, εδώ και 17 χρόνια που αρθρογραφώ σε τοπικές εφημερίδες και άλλα περιοδικά, έχω ακούσει τόσα και τόσα, που αν έλεγα να καθόμουν να απαντούσα στα σχόλια του καθενός, δεν θα προλάβαινα ούτε να ξυστώ! Αυτό όμως μην το πάρετε ούτε ως απαξίωση, ούτε ως αδυναμία μου. Η δική μου λογική λέει ότι, εφόσον ο καθένας έχει την προσωπική του άποψη, αυτήν εκφράζει. Το να προσπαθεί κάποιος να πείσει εμένα περί του αντιθέτου, ή εγώ να πείσω εσάς για κάτι, είναι χαμένος χρόνος. Ούτε είναι ο σκοπός μου αυτός. Εκφράζω απόψεις, εκφράζετε απόψεις. Αν δεν σας αρέσουν τι να κάνουμε. Δεν τρέχει και τίποτα. Ούτε έχω καμιά πρόθεση να αντιδικήσω με κανέναν απολύτως.

Θα κλείσω αυτό το σημείωμα εδώ, λέγοντας κάτι τελευταίο, που μου έγραψε μια καλή μου φίλη η οποία ζει και αυτή στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα και αυτή στο Σικάγο. Μου έγραφε λοιπόν: [Στην A μερική οι νεοφιλελεύθεροι περνιούνται για αριστεροί, γιατί συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους ακροδεξιούς φονταμενταλιστές.] Πολύ καλό, εμένα μου άρεσε. Προσθέτοντας μόνο, ότι, αν νομίζεις ότι είσαι αριστερά επειδή βλέπεις τον Μπους, τον Μπλερ και όποιον άλλο νεοφασίζοντα ηγέτη από την δεξιά σου πλευρά, και όλη αυτή τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που καλύπτει τον φασισμό της μέσα από δημοκρατικίζουσες σούπες, τότε απέχεις παρασάγγες από την πραγματικότητα του κόσμου που σε περιβάλλει!

Εύχομαι σε όλους να περάσετε καλά τις ημέρες αυτές. Άγιες ή όχι, ιερές, ανίερες ή ανιαρές, εξαρτάται πως ο καθένας τα δέχεται όλα αυτά μέσα του. Τι να κάνουμε! Ο τρόπος που φτάσαμε να κάνουμε τον κόσμο μας, επιβάλλει έναν αγιοβασίλη σ' όλον τον πλανήτη! Λέτε να μου φέρει κι εμένα κάνα δωράκι; Μάλλον όχι, αφού δεν πιστεύω σ' αυτόν...

Υ.Γ. Κι επειδή λένε ότι τα ρόδια φέρνουν γούρι, ορίστε μερικά που είχα φωτογραφίσει με το κινητό μου τηλέφωνο!

Αν η Παιδεία μας μοιάζει πάντα προς τον εκάστοτε υπουργό Παιδείας της χώρας, τότε τι να πούμε εμείς οι απλοί πολίτες;

Τελικά, το μόνο για το οποίο θα μπορούσαμε ίσως να ευχόμαστε, είναι, να μην θρηνήσουμε άλλον Τεμπονέρα!

Όσοι είστε από τη Δράμα, ή όσοι είστε κοντά στη Δράμα και μπορείτε να την επισκεφθείτε, αλλά και όσοι βρεθείτε στη Δράμα τις ημέρες αυτές, μπορείτε να επισκεφθείτε την εξαιρετική έκθεση γλυπτών του Γιώργου Καλτσίδη τις ώρες: 10.00-13.30 το πρωί και 17.30-22.00 το απόγευμα μέχρι το βράδυ.

Τα γλυπτά του Γιώργου Καλτσίδη νομίζω ότι ξεχωρίζουν. Γεννήθηκε στο Δασωτό Δράμας το 1958. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης, αποσπασμένος στο ΤΕΙ Καβάλας Τμήμα Αρχιτεκτονικής Τοπίου Δράμας.

Στο ενεργητικό του έχει πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συμμετείχε επίσης σε συμπόσια γλυπτικής και γλυπτά του είναι τοποθετημένα σε δημόσιους χώρους σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Ζει και δημιουργεί στους Σιταγρούς Δράμας

Ηδυπαθή μοντέλα φωτογραφίζονται υπό το βάρος της νευρικής ανορεξίας σε άγνωστα κρεβάτια πολυτελών ξενοδοχείων. Μια οντότητα που δεν υπάρχει παρά μόνο στο κομπιούτερ ενός σχεδιαστή, διαφημίζει ουίσκι και μιλά για την αιωνιότητα. Ένας κτηνοτρόφος κραδαίνει την καραμπίνα του και υπερασπίζεται το τριφύλλι στο χωράφι του! Τρεις νεαροί άντρες με διαφορετικό look ο καθένας, υποκύπτουν στα θέλγητρα μια θεϊκής μοντέλας και απαθανατίζουν τη στιγμή μέσω μιας φωτογράφησης μόδας. Πέντε άντρες πέφτουν νεκροί από την «υπερασπιστική» καραμπίνα του κτηνοτρόφου και ένα υπέρ-κομψό ρολόι με την ένδειξη ώρας δέκα και δέκα (σε σχήμα V από τη λέξη victory της νίκης), χτυπά αδιάφορα στο αέναο τικ-τακ του χρόνου.

Μια τηλεκάμερα εισβάλλει μέσα μου και προσπαθεί να εγκατασταθεί στο μυαλό μου. Ένα παλιρροϊκό κύμα πολύχρωμων εικόνων έρχεται να καταρρίψει μύθους τους οποίους πριν λίγο εδραίωνε η ίδια. Πληθώρα από λέξεις, φράσεις, εικόνας, έννοιες μας περικυκλώνουν καθημερινά, ασταμάτητα, αδιάλειπτα... πάρε, άκου, κοίτα, μάθε, αποθήκευσε... Τι να επιλέξεις; Τι να δεχθείς; Τι να μάθεις; Τι να αποθηκεύσεις; Κρατάς τα πάντα σκληρούς δίσκους στον υπολογιστή σου. Γεμίζει ο πρώτος, αγοράζεις τον επόμενο. Ξεκινήσαμε με κιλο-μπάιτ, περάσαμε στα μέγα-μπάιτ. Αισίως φτάσαμε στα τερα-μπάιτ (εκ του τεραστίου ή εκ των τεράτων;) Μετά τι; Τι θα προσθέσουμε μετά; Το king-γιγα-μπάιτ; Το super-τερα-μπάιτ. Τι σημασία έχει; Αποθηκευμένες πληροφορίες είναι, τις οποίες δεν ξέρεις πώς να αξιοποιήσεις ως μεμονωμένο άτομο.

Τι μένει απ' όλα αυτά μέσα σου; Τι είναι αυτό που καθοδηγεί το μυαλό σου; Τι είναι εκείνο που σε οδηγεί στο συναίσθημα; Τι είναι εκείνο που οπλίζει ένα χέρι;

Η ιδιωτική τηλεόραση είναι ακόμα ανήλικη. Τώρα μόλις κλείνει τα 17 χρόνια ζωής. Άρα συγχωρείται για όσα κάνει, για όσα λέει, για όσα προβάλλει; Η τηλεόραση δικάζει και καταδικάζει και μόνο με την προβολή του θέματος. Έχει ήδη δικάσει και καταδικάσει τον κτηνοτρόφο με το πενταπλό φονικό. Έχει ήδη δικάσει και καταδικάσει τον βιαστή των ανήλικων αγοριών που συνελήφθη την παγκόσμια ημέρα του Παιδιού! Η τηλεόραση δεν αρκείται στην παρουσίαση των γεγονότων. Προχωρά παραπέρα. Δείχνει, όταν θέλει και όπως θέλεις, κάποιες από τις πλευρές των γεγονότων. Έχει ήδη καταδικάσει με το που λέει: «ο φερόμενος ως δράστης». Ποιος αλήθεια απ' όλους εμάς περιμένει ν' ακούσει τη δικαιοσύνη να κρίνει; Ελάχιστοι!

Όπως και να 'χει, αρνούμαι να γίνω ο,τιδήποτε, έστω και εξ αντανακλάσεως. Αρνούμαι να δικάσω, αρνούμαι να παραμείνω απαθής στα γεγονότα, αρνούμαι να καταδικάσω, αρνούμαι να γίνω δολοφόνος φωνάζοντας: «εις θάνατον, ρε!»

Το ρολόι συνεχίζει να δείχνει δέκα και δέκα. Είναι πρωί ή βράδυ; Νικάμε τελικά τον χρόνο ή όχι; Τι δίλημα κι αυτό!

Ψόφησε ο κόπρος, επιτέλους, αλλά τι να το κάνεις;

Κατάφερε κι έζησε μέχρι τα 91 του, χωρίς καν να τιμωρηθεί!!!

Κατάφερε κι επιβίωσε, σκοτώνοντας χιλιάδες άλλους.

Η μόνη του τιμωρία; Υπό κατ' οίκον περιορισμό!

Σιγά τα ωά!!! Ο βρομιάρης έφυγε από τούτο τον μάταιο κόσμο, αλλά με κλειστά τα μάτια, προφανώς ευχαριστημένος, ήσυχος, φυσιολογικά!

Κανένας δεν τον άγγιξε, κανένας δεν τον πείραξε, είχε φίλους που του συμπαραστάθηκαν. Ο φονιάς έφυγε από τούτο τον μάταιο κόσμο, κόσμια, χωρίς καν ν' ανοίξει η μυτούλα του! Από φυσιολογικά αίτια! Εντάξει... γέρασε ο κοπρίτης!

Έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο, όπως όλοι μια μέρα θα φύγουμε, απολαμβάνοντας την ελευθερία του και κάνοντας αυτό που ήθελε για όσα χρόνια έζησε. Κι όμως, δεν τιμωρήθηκε ποτέ!!!

Είναι απόγευμα Σαββάτου και το φως είναι ήδη λιγοστό έξω. Από το παράθυρό μου μπορώ μόνο τα κίτρινα φώτα της πόλης μου να βλέπω. Κάνει αρκετό κρύο. Περιφέρομαι εδώ κι εκεί, προσπαθώντας να βγάλω λέξεις στην οθόνη του υπολογιστή μου. Σπάνια γράφω πια σε λευκό χαρτί. Το word, μου προσφέρει ευκολία και αμεσότητα. Ο Κώστας ζήτησε κείμενο για την έκδοση του Δεκεμβρίου. Τι γράφουμε τώρα;

Χαζεύω τις εικόνες της πόλης μου. Κατάντησαν καθημερινότητα πια και με κουράζουν, όμως επιμένω, μήπως και ξεχωρίσω κάτι... Τα πολύχρωμα λαμπιόνια των Χριστουγέννων στα μπαλκόνια αναβοσβήνουν και μου προκαλούν απέραντη θλίψη. Όλα πανομοιότυπα, χωρίς καμιά πρωτοτυπία πλέον, αγορασμένα από το πολυκατάστημα, αγορασμένα στη φθήνια, φωτάκια των 2 ευρώ και πλαστικοί αγιοβασίληδες των 5 ευρώ με κόκκινο σκούφο και λαμπερό χαμόγελο. Αυτή η πλαστικοποίηση ισοπεδώνει τα πάντα. Πήρε ο γείτονας κίτρινα αστεράκια; Θα βάλουμε κι εμείς αστεράκια αλλά θα είναι κόκκινα! Κάποιος άλλος προκειμένου να διαφέρει αγόρασε μπλε αστεράκια! Χα! Εγώ όμως τους την έφερα: πήγα κι αγόρασα μια μακριά σωλήνα καλώδιο με λαμπάκια μέσα που αναβοσβήνουν ρυθμικά και την άπλωσα κατά μήκος του μπαλκονιού και μετά την έκανα κουλούρα και λέω να προσθέσω κι άλλο τώρα...

Και η εικόνα μου ισοπεδώθηκε. Τίποτα δεν έμεινε να αποδεικνύει την διαφορετικότητα! Όλοι μαζί αγοράσαμε από το ίδιο πολυκατάστημα. Αγοράσαμε το ίδιο πλαστικό υλικό, την ίδια ηλεκτρική συσκευή που προφανώς κατασκευάστηκε από τον ίδιο Κινέζο εργάτη που βολεύτηκε κι αυτός με ένα πιάτο φαΐ! Ισοπέδωση πλήρης. Ισοπέδωσαν την εικόνα μου, ισοπέδωσαν τα μάτια μου, ισοπέδωσαν την αισθητική μου απόλαυση. Το ίδιο έκανε και ο δήμαρχος της πόλης μου της Δράμας, της πόλης μου της Προσοτσάνης και όλων των άλλων πόλεων στην Ελλάδα, των πόλεων της Γαλλίας, της Ιταλίας ή της Γερμανίας και πάει λέγοντας! Όλοι αυτοί ισοπεδώνουν την αισθητική μου αντίληψη και κατά συνέπεια ισοπεδώνουν την σκέψη μου, ισοπεδώνουν την πνευματικότητά μου, χτυπούν ανελέητα την διαφορετικότητα του τρόπου ζωής μου κι εγώ το δέχομαι. Δεν αντιδρώ, παρά μόνο αποδέχομαι και σχολιάζω την ισοπέδωσή μου!

Άραγε θα μπορούσα αυτό να το ονομάσω και ως παγκοσμιοποίηση της αισθητικής μου; Ίσως! Είναι όπως οι γραβάτες. Αρνούμαι να φορέσω γραβάτα, παρ' εκτός κι αν μου το επιβάλουν δια νόμου, όπως μου το είχαν επιβάλει όταν ήμουν φαντάρος! Ήρθε προ ημερών στη Δράμα ο πρεσβευτής των Φιλιππίνων. Είναι νέος στη χώρα μας κι είπε να γνωρίσει τον τόπο. Καλά έκανε ο άνθρωπος. Πώς ήταν; Ήταν ένας Φιλιππινέζος! Πώς είναι οι Φιλιππινέζοι; Χμ! Κάπως κοντοί, κάπως στο μελαμψότερο από μας, κάπως στο πιο σχιστομάτιδες από μας, ε, και, χμ! λίγο μεγαλύτερο και πλατύτερο κεφάλι από το δικό μας... Κατά τ' άλλα; Φορούσε ένα γκρι κοστούμι με τον ίδιο ακριβώς γιακά που είχε και το κοστούμι του βουλευτή μας που ήταν δίπλα του. Το οποίο κούμπωνε με δυο κουμπιά μπροστά όπως αυτά που φορούν και οι Έλληνες πολιτικοί, και οι Γερμανοί χαρτογιακάδες και οι Αμερικανοί πολεμοκάπηλοι! Πουκάμισο χρώματος λευκού και μια γραβάτα όπως ακριβώς φοριέται κι αυτή σ' ολόκληρο τον πλανήτη. Και φυσικά, τα ίδια δερμάτινα σκαρπινάκια που τα κορδόνια τους δένονται με τον ίδιο τρόπο... (Πώς αλλιώς να δένεις τα κορδόνια σου, μωρέ!)

Καμιά διαφορετικότητα. Καμιά εμφανή πληροφορία για την καταγωγή του. Πλήρης ισοπέδωση στα πάντα και παντού. Μπορεί να μιλάει σε άλλη γλώσσα, αλλά λέει τα ίδια ακριβώς πράγματα που λένε κι οι δικοί μας. Τα ίδια πράγματα που θα έλεγαν και οι Νορβηγοί και οι Αμερικανοί και οι Αυστραλέζοι!

Μας κατάντησαν κοινότυπους, κοινότοπους, ομοιόμορφους, ολόιδιους, ατσαλάκωτους, ικανούς να διαλέγουμε τα ίδια πράγματα, να τρώμε τις ίδιες τροφές, να διαβάζουμε λίγο-πολύ τα ίδια βιβλία, να βλέπουμε λίγο-πολύ τις ίδιες ταινίες, τα ίδια σίριαλ στην τηλεόραση, να κάνουμε τα ίδια ...πλούσια όνειρα, μας πλαστικοποίησαν! Κι αν νομίζεις ότι εσύ είσαι διαφορετικός από τους άλλους, οφθαλμαπάτη είναι...

Μόλις πριν λίγο τράβηξα αυτή τη φωτογραφία. Είναι αυτό που βλέπω έξω από το γραφείο. Είναι βράδυ Δευτέρας 4 Δεκεμβρίου 2006. Άλλη μια ιστορική μέρα στην καθημερινότητά μου, μόλις με

προσπερνά! Τα τελευταία βράδια η ομίχλη περιθάλπει την πόλη μου στην αγκαλιά της. Λέω πόλη μου, γιατί τη νοιώθω δική μου, γιατί την αγαπώ· γιατί, όπου και να πάω στην πόλη μου, είναι λες και βρίσκομαι μέσα στο σπίτι μου, στο δωμάτιό μου. Είναι, απλά, η πόλη μου!

Άλλο ένα βράδυ λοιπόν με ομίχλη στην πόλη μου, τη Δράμα. Μια πόλη στα βόρεια της χώρας, σχεδόν απομονωμένη, παράμερη, παράταιρη, σχεδόν μακρινή για όσους δεν την ξέρουν, για όσους δεν κοίταξαν ακόμα στον χάρτη.

Για να πω την αλήθεια, αναρωτιέμαι πολλές φορές τι κάνω εγώ σ' αυτήν την πόλη. Γιατί να μην ήμουν σε μιαν άλλη πόλη; Γιατί να μην ήμουν, παράδειγμα στη Σαλονίκη; Αλλά γιατί όχι και στο Άμστερνταμ! Γιατί όχι στο Κέιπ Τάουν; Μπορεί να ήμουν Κινέζος στο Πεκίνο ή στην γηγενής Κινέζος της Τσάινα Τάουν! Πολλά θα μπορούσα να ήμουν... Αλλά τι σημασία έχει τώρα πια;

Βγήκα πριν από λίγο λοιπόν, με την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή μου στα χέρια και τράβηξα μια δυο πόζες από μια γωνιά της πόλης μου· μια γωνιά που βλέπω καθημερινά μπροστά μου: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο και χειμώνα. Μια εικόνα που συνεχώς αλλάζει· χρώματα, όψη, φωτισμό, θερμοκρασία, ενδυμασία, αισθήματα και συναισθήματα. Στην ίδια γωνιά μπορεί να βρέχει, μπορεί να χιονίζει, μπορεί ο ήλιος να κάνει παιχνίδια με τις αισθήσεις μου.

Είναι μέρος της πόλης μου· είμαι μέρος της πόλης μου· είμαστε μέρη μιας πόλης που διαβαίνει στο χρόνο· είμαστε κομμάτια πόλεων που δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν χωρίς εμάς· είμαστε κομμάτια πόλεων που δεν θα μπορούσαμε να υπάρξουμε χωρίς αυτές· τελικά, είμαστε οι ίδιες οι πόλεις μας;