ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΕΝΗΣ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΡΑΣΙΔΗΣ

ΔΙΑΛΟΓΟΣ

ποιήματα 1989

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΕΝΗΣ

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΥΦΑΝΣΗΣ

Στον ανυποψίαστο χρόνο της ύφανσης

Των γεγονότων

Πήραν το δρόμο για μια καινούρια ζωή

Κι αφέθηκαν

Δεινοί περιπατητές

Στην αποπλάνηση της μέρας

Στην εικόνα ενος ήλιου κίτρινου

Μιας θάλασσας πράσινης - γαλάζιας

Κι Εγώ

Ταλαντευόμενο καράβι

Ξέφυγα της πορείας της νηοπομπής

Ψάχνωντας / Ν' ανακαλύψω

Εκείνο που μου έγινε έμμονη ιδέα·

Τον ανυποψίαστο χρόνο της ύφανσης

Της γέννησής μου

Της ζωής μου

Του θανάτου μου

.

20 Νοέμβρη 1988

.

.

ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ

Ι.

Όλο γράφεις

κι αντιγράφεις

Για παλιάτσους

Για λαθραίους

Για ηλίθιους

κι ωραίους

Και τη μάσκα σου

αφήνεις

Στο μυαλό σου μέσα

κλείνεις

Κι όταν πιάνεις το μολύβι

Στο χαρτί να ξεδιπλώνει

Τη ζωή σου

Και τη μάσκα

(...)

ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ

σου φωνάζουν

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ!

ΙΙ.

Όλο γράφεις περιγράφεις

Σε παρατατικούς και αορίστους

Σε χρόνους παρελθόντες

Σπάσε λοιπόν εκείνη

Την οθόνη / απέναντί σου

Στέκουν πολύχρωμα τετράγωνα

Τα όνειρα σου τα κλεμμένα

Όλο γράφεις περιγράφεις

Σε χρόνους ενεστώτες

Α Ν Τ Ι Γ Ρ Α Φ Ε Ι Σ

Τη ζωή μας

Σε κίτρινα φύλλα μουσκεμένα

Οικειοποιήσε / Τα όνειρά μας

Ρίξε τη μάσκα σου!

Ποιος είσαι;

Ε Σ Ε Ι Σ !!!

.


6 Γενάρη 1989

ΤΑ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ

Γαλάζιο

το χρώμα το ψυχρό

Κόκκινο

το χρώμα το θερμό

Κι Εγώ

Διττός

στην πολυχρωμία του

Ψευδεπίγραφου οράματός μου

Επιδεικνύω

Την πλαστότητα

Μιας προσποιητής

Άχρωμης αμνησίας.

11 Γενάρη 1989

.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΡΑΣΙΔΗΣ

Προς-πάθειες προς-ποίησης

Αφήστε μας τον πόνο μας να δούμε πιο μεγάλο

(ίσως να πάμε παραπάνω).

.

.

Είμαι το σημείο που τέμνονται

όλες οι σοφίες του κόσμου.

.

.

Όλου του κόσμου η ζωη

είναι στου πόνου μου την άκρη.

.

.

Οι πόνοι μου πήραν τα δάχτυλά μου

μετριόντουσαν

δείχνοντας ο ένας τον άλλον σε μένα.

.

.

ΧΑΪΚΟΥ

Πώς να χωρίσω

τα δάκρυα από τη βροχή

στο πρόσωπό μου.

.

.

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Είμ' ένα λουλούδι για τις μέλισσες

όμως με πατούν κι οι αγελάδες.

.

ΤΕΛΟΣ