Ερωτήματα

LABYRINTHOS.jpgΚατά καιρούς, από τη στιγμή που αρχίζουμε και συνειδητοποιούμε σε τι κόσμο ζούμε, ποιος είναι ο ρόλος μας σ' αυτή τη ζωή, προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε είτε το λόγο της ύπαρξής μας είτε το πού βαδίζει αυτός ο κόσμος, τι πραγματικά πρεσβεύει ο πολιτισμός μας, ποιος είναι ο ρόλος μας μέσα στην κοινωνία, πώς και πόσο συμβάλουμε οι ίδιοι μας είτε ως μονάδες είτε ως συλλογικά όντα στο πολιτικό  κοινωνικό σύστημα μέσα στο οποίο υπάρχουμε, το κατά πόσο αφήνουμε τα ίχνη μας στην πορεία της πόλης μας και της χώρας, δημιουργούνται διάφορα ερωτηματικά. Ορισμένα από αυτά που προσπάθησα να συγκεντρώσω είναι και τα παρακάτω. Έχουν βγει μέσα από την καθημερινότητα την οποία, ο καθένας από εμάς βιώνει διαφορετικά. Απλά τα παραθέτω.

- Ποιο είναι το κέντρο βάρους μια νταλίκας;

- Πόσο ανθεκτικά είναι τα παράθυρα ενός λεωφορείου που κουβαλάει μαθητές;

- Πώς καθορίζεται ότι ένας οδηγός, οποιουδήποτε οχήματος, μπορεί να αποφύγει ένα θανατηφόρο τροχαίο;

- Ποιο είναι το ειδικό βάρος του εγκεφάλου ενός δικηγόρου που προσπαθεί να σώσει τον πελάτη του, ακόμα κι αν γνωρίζει ότι αυτός δεν εφάρμοσε κάποιους κανόνες;

- Πώς υπολογίζεται ο χαμός του θανάτου του παιδιού μας και μπορεί κανείς να το «ξεπεράσει;»

- Τι είναι εκείνο που καθορίζει την ποιότητα των ηθών και των αξιών μιας χώρας;

- Με ποια κριτήρια, ένας πολιτικός, καθορίζει τον αγώνα του προκειμένου να συμβάλλει σε ό,τι καλύτερο για τη χώρα του, εφόσον ο καθένας κινείται μέσα από διαφορετικές ιδεολογίες και απόψεις;

- Οι νόμοι μιας χώρας και οι κανόνες (γραμμένοι ή άγραφτοι), κατά πόσο ή όχι, καθορίζουν μια ευνομούμενη πολιτεία;

- Κατά πόσο οι οικονομικοί μετανάστες σε μια χώρα συμβάλλουν στην καλυτέρευση της οικονομίας της, αλλά και κατά πόσο ενεργοποιούν τα ρατσιστικά και ξενοφοβικά ένστικτα των αυτοχθόνων πολιτών της;

- Σε ποιο ποσοστό επηρεάζουν την ελληνική κοινωνία όταν αποφασίσουν να ζήσουν στην Ελλάδα ένας Γερμανός, ένας Αλβανός, ένας Βούλγαρος, ένας Πακιστανός, ένας Τούρκος, ένας Ινδός, ένας... ένας...;

- Η τηλεόραση είναι τελικά εργαλείο εκπαίδευσης ή εργαλείο αποπροσανατολισμού;

- Η αφθονία προϊόντων στα ράφια ενός σούπερ-μάρκετ καθορίζει τις διάφορες ελευθερίες ενός πολίτη σε μια οποιαδήποτε χώρα;

- Τα όπλα θεωρούνται κριτήριο άμυνας ενός λαού, μιας χώρας, ή κριτήριο επίθεσης και κατάστασης ενός λαού και μιας χώρας;

- Κατά πόσο το νερό θα καθορίζει την οικονομία και την ευμάρεια μιας χώρας στο (μάλλον) άμεσο μέλλον;

- Το σαπούνι είναι κριτήριο πολιτισμού ή μήπως η βρώμα των σκουπιδιών;

- Τα καλλυντικά συμβάλλουν στην παντοτινή ομορφιά του ανθρώπου ή απλά χρησιμοποιούνται για πρόσκαιρη ομορφιά;

- Τα φάρμακα συμβάλλουν στην αύξηση ζωής ή απλώς καταπολεμούν για λίγο μια ασθένεια;

- Αν τα πειραματόζωα συμβάλλουν στην παράταση της ζωής μας και στη θεραπεία ασθενειών τότε γιατί θα πρέπει να καταργηθούν τα πειράματα στα ζώα;

Στα όρια της ξενοφοβίας και του ρατσισμού!

ENAS ANTRHOPOS.jpgΞΕΝΟΦΟΒΙΑ, ρατσισμός, μισαλλοδοξία και απαξιωτική αντιμετώπιση, είναι μερικά από τα φαινόμενα της συμπεριφοράς του Έλληνα πολίτη, τα οποία καταγράφονται και επισημαίνονται στο ερευνητικό πρόγραμμα «Τοπική Αυτοδιοίκηση και Μετανάστευση», που έχει εκπονήσει επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Σύμφωνα με την έρευνα αυτή, ο σύγχρονος Έλληνας πιστεύει ότι οι ξένοι ευθύνονται για την εγκληματικότητα, (7 στους 10 Έλληνες το πιστεύουν αυτό), ότι οι ξένοι ευθύνονται για την αύξηση της ανεργίας και θεωρεί ότι τα παιδιά των αλλοδαπών πρέπει μεν να πηγαίνουν στον ίδιο σχολείο με τα ελληνόπουλα αλλά σε διαφορετικές τάξεις!

Οι 7 στους 10 Έλληνες λοιπόν, συμπαθούν περισσότερο τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Άγγλους, Γάλλους, Γερμανούς κτλ.), του Λατινοαμερικανούς και τους Σέρβους, αντιπαθούν όμως τρομερά τους Αλβανούς, τους Ρουμάνους, τους Βούλγαρους και φυσικά τους Αμερικανούς (να και ο γνωστός μας αντιαμερικανισμός).

Κι όλα αυτά, όπως λέει η σχετική έρευνα, γιατί υπάρχει σημαντικό πρόβλημα ενημέρωσης για τον Έλληνα πολίτη και έλλειψη κατάρτισης και ευαισθητοποίησης σε θέματα που αφορούν τους μετανάστες στη χώρα μας.

Λέει κι άλλα σημαντικά πράγματα η έρευνα αυτή: Το 69% υποστηρίζει ότι οι μετανάστες ευθύνονται για την αύξηση της ανεργίας των Ελλήνων, ενώ οι 9 στους 10 απαντούν θετικά στην ανάγκη λήψης επιπλέον μέτρων για αποτελεσματικότερο έλεγχο των συνόρων, προκειμένου να εισέρχονται στη χώρα μόνο οι αλλοδαποί που έχουν «νόμιμα χαρτιά».

Εντυπωσιακό είναι ότι το 28% απαντάει θετικά στην ερώτηση αν αντιμετώπισαν προσωπικά προβλήματα με την ασφάλειά τους λόγω της παρουσίας αλλοδαπών. Επίσης, το 75% φρονεί ότι τα παιδιά των ξένων πρέπει μεν να πηγαίνουν στα ίδια σχολεία με τα ελληνόπουλα, αλλά όχι και στις ίδιες τάξεις, ενώ το 55% απάντησε ότι πρέπει να συσταθούν ειδικές τάξεις για τους αλλοδαπούς μαθητές!!!

Το 84% των ερωτηθέντων κρίνει ότι χρειάζεται να λειτουργήσουν ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης για να βοηθηθούν οι μετανάστες, ενώ το 64% διαφωνεί με την άποψη ότι οι αλλοδαποί πρέπει να εισέρχονται στη χώρα μόνο ως τουρίστες.

Εντυπωσιακά είναι επίσης τα ποσοστά συμπάθειας του Έλληνα: περισσότερο συμπαθείς με 63,5% είναι οι Ευρωπαίοι πολίτες και ακολουθούν οι Λατινοαμερικάνοι με 47,3% και οι Σέρβοι και οι Παλαιστίνιοι στο ίδιο μήκος κύματος! Οι Αλβανοί «αντιπαθούνται» κατά 58,15%, οι Ρουμάνοι κατά 32,4%, οι Βούλγαροι κατά 29,7% και οι πολίτες των ΗΠΑ με 18,9% αντιπάθεια!!! Εντυπωσιακό είναι επίσης το ποσοστό 9,5% αποδοχής για πολίτες από την Ανατολική Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Τα στοιχεία του ερευνητικού προγράμματος αναμένεται να αποτελέσουν τις βασικές θέσεις της Κ.Ε.Δ.Κ.Ε. στο συνέδριο που οργανώνει στις 26 και 27 Απριλίου το Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής στη Ρόδο.

(σ.σ. Στοιχεία της έρευνας δημοσιεύθηκαν στον Πανελλήνιο Τύπο).

Αντίσταση κατά ποινικοποίησης της σκέψης!

Ο κόσμος μας αλλάζει καθημερινά και πρέπει να το παραδεχθούμε αυτό, όσο κι αν μας φαίνεται, ορισμένες φορές, πικρό, σκληρό, δύσκολο. Ο κόσμος μας αλλάζει, και δεν ξέρουμε αν είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Προσωπικά πιστεύω πως είναι προς το χειρότερο. Θα αναφερθώ και πάλι σε ένα θέμα που έχω θίξει αρκετές φορές από τη στήλη αυτή. Είναι η ποινικοποίηση της άποψης, η ποινικοποίησης της «άλλης άποψης» όποια κι αν είναι αυτή και μ' όποιον τρόπο κι αν εκφράζεται, η ποινικοποίηση της διαφορετικής κατάθεσης σκέψης. Μπορεί να το πεις κανείς με πολλούς τρόπους. Αυτό που συμβαίνει είναι τρομερό, είναι φοβερό, είναι άσχημο, είναι αντιδημοκρατικό, δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να είναι: Οι υπουργοί Δικαιοσύνης των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμφώνησαν ότι, η υποκίνηση ρατσιστικού μίσους και ξενοφοβίας θα συνιστά πλέον αδίκημα σε όλες τις χώρες  μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα τιμωρείται με φυλάκιση ενός έως τριών ετών. Θυμόμαστε ότι οι Γερμανοί έχουν ήδη ποινικοποιήσει την άρνηση του Ολοκαυτώματος των Εβραίων και οι Λετονοί και οι Λιθουανοί τον Σταλινισμό!!! Βέβαια δεν μένει εκεί το πράμα. Ο έρπων φασισμός στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σέρνεται και αγγίζει και ορισμένες απόψεις για το Ισλάμ και την ομοφυλοφιλία που χαρακτηρίζονται ως ισλαμοφοβία και ομοφοβία!!! Σήμερα, η άρνηση του Ολοκαυτώματος δεν είναι πλέον ιδεολογική έκφραση (φασισμός, αντισημιτισμός) αλλά μια ψυχική διαταραχή, ενώ ο νέος όρος «εβραιοφοβία» κάνει την εμφάνισή του. Όπως και να 'χει, η υπόθεση αυτή παρατράβηξε και κατάντησε επικίνδυνη. Τι προσπαθούμε άραγε να «προστατεύσουμε»; Ποιον, ποιους και από ποιον και από ποιους; Φτάνουμε στον Ολοκληρωτισμό βήμα  βήμα από άλλους δρόμους; Δεν ξέρουμε τι σκέφτεται καθένας από εσάς, αλλά αυτός είναι ένας δρόμος προς τον ολοκληρωτικό φασισμό και την καταστολή της σκέψης που μόλις έχει ανοίξει!

Το κάψιμο των κάδων...

KADOS.jpgΚάποιος ή κάποιοι ανόητοι, συνεχίζουν να βάζουν φωτιά στους κάδους σκουπιδιών του Δήμου Δράμας. Την περασμένη εβδομάδα μόνο, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας κάηκαν 14 κάδοι. Και αρκετοί περισσότεροι εδώ και μερικούς μήνες που συνεχίζεται αυτό το βιολί! Πριν από την Μεγάλη Εβδομάδα, είχε ανακοινωθεί από την Αστυνομική Δ/νση Δράμας ότι είχε συλληφθεί επ' αυτοφώρω ένας συμπολίτης μας να βάζει φωτιά σε κάδο σκουπιδιών. Όμως η πυρπόλησή τους συνεχίστηκε και μετά την σύλληψή του. Βέβαια, δεν ξέρουμε αν πρόκειται για το ίδιο άτομο, το οποίο, προφανώς, δεν κρατείται κάπου (εντάξει, δεν θα πας και φυλακή για κάτι τέτοιο...) Άραγε κάποιοι άλλοι συνεχίζουν το έργο εκείνου; Ή μήπως εκείνος ο άνθρωπος ήταν άσχετος με το ζήτημα;

Όπως και να 'χει όμως, εδώ υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα. Είναι το ζήτημα της αγοράς νέων κάδων σκουπιδιών από τον Δήμο Δράμας. Όπως λέγεται, οι κάδοι αυτοί είναι ακριβοί. Δεν ξέρουμε πόσο. Ο καμένος κάδος της φωτογραφίας, βρίσκεται στην οδό Ηπείρου, μπροστά από το Εργατικό Κέντρο Δράμας και κάηκε τα ξημερώματα του περασμένου Σαββάτου 21 Απριλίου. Από τότε, η υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου αδιαφόρησε να τον μαζέψει. Δεν ξέρουμε τον λόγο, αλλά αυτό συμβαίνει. Η φωτογραφία αυτή τραβήχτηκε χθες το πρωί. Οι κάτοικοι συνεχίζουν να αφήνουν τα σκουπίδια τους εκεί, όμως αυτό δημιουργεί προβλήματα δυσοσμίας καθώς αυτά συσσωρεύονται; Και το θέμα βεβαίως δεν είναι και το καλύτερο!

Πάντως, έτσι για να έχουμε και γνώση, ένας τέτοιος μεγάλος πλαστικός κάδος κοστίζει 150 ευρω με το ΦΠΑ του!

Χαθήκαμε...

broxh.jpg

Χαθήκαμε, γενικώς και αορίστως! Χαθήκαμε στο πέρασμα του χρόνου, στο μάζεμα των ημερών στο ημερολόγιο του τοίχου που καραδοκεί πίσω από την πλάτη μου, χαθήκαμε ανάμεσα στα φύλλα μιας ατζέντας γεμάτη από σημειώσεις, υπογραμμισμένα ραντεβού, αποφυγή κακοτοπιών και προσοχής στα δύσβατα μονοπάτια...

Χαθήκαμε γενικώς και αορίστως και σ' αυτό μπορεί να φταίμε όλοι μας. Φεύγει ο καιρός κι οι μέρες κατρακυλούν. Τι να πρωτοκάνει κανείς όταν τρέχει από τη μέρα που ξυπνάει;

Καιρό έχουμε να τα πούμε. Κι ο καιρός εδώ είναι γενικά καλός, με μια καταιγιδούλα, μια μικρούλα μπόρα την περασμένη Κυριακή που την φωτογράφησα πριν ξεσπάσει και βγηκε μια από τις φωτογραφίες που μ' άρεσαν. Είναι αυτή εδώ, καθώς ο ήλιος έπεφτε από μια πλευρά μόνο και τα σύννεφα είχαν μαζευτεί αρκετά. Είναι εκείνη η ώρα που το φως του ήλιου γίνεται έντονο, γλυκό και φωτεινό, δυο λεπτά πριν ξεσπάσει η μπόρα και λες: θα προλάβω να πάω μέχρι το περίπτερο να πάρω τσιγάρα; Και γίνεσαι μούσκεμα γυρνώντας!

Σε κάποιους από εσάς υποσχέθηκα κάτι, αλλά τελικά τίποτα δεν έκανα. Υπομονή κι όλα θα γίνουν. Μ' έπιασε η εργασιομανία μου και τα φόρτωσα όλα στον κόκορα! Κρίμα, αλλά τι να κάνουμε.... Ελπίζω να είστε καλά.

"Το κοινό συμφέρον Ελλάδας - Τουρκίας..."

Βόλτες στην Ελλάδα κόβει ο ελληνοαμερικανός πολιτικός Μάικλ Δουκάκης. Έχει χορτάσει από Ελλάδα, όπως λέει ο ίδιος στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, και διατρανώνει παντού την αντίθεσή του στην πολιτική πολέμου που έχει επιλέξει ο νυν Αμερικανός πρόεδρος Τζ. Μπους στο Ιράκ. «Ξοδεύουμε», λέει ο κ. Δουκάκης, «2 δισεκατομμύρια δολάρια την εβδομάδα για τον πόλεμο στο Ιράκ». Δεν έχει άδικο που κατακρίνει τον Μπους, αλλά προφανώς το κάνει για δικούς του λόγους. Αναρωτιόμαστε τι θα έκανε ο ίδιος βεβαίως, ή αν ήταν ο ίδιος στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, ή ακόμα, αν ήταν ο Κλίντον στη θέση του Μπους και πάει λέγοντας. Βέβαια, ο μίστερ Δουκάκης δεν μίλησε για τους αθώους Ιρακινούς που σκοτώθηκαν επειδή η χώρα του και ο Μπους θέλησαν να ελέγξουν τα πετρέλαια και τον γεωγραφικό χώρο του Ιράκ, αλλά ως φαίνεται αυτό είναι άλλο καπέλο κι άλλου παπά ευαγγέλιο! Ο καθένας βεβαίως από τη δική του οπτική γωνία βλέπει τα πράγματα! Έτσι είναι...

Α, και το άλλο. Κόβοντας βόλτες στην Ελλάδα ο μίστερ Δουκάκης, δεν ξεχνά να μας πει και αυτό: «Δεν βλέπω, λοιπόν, γιατί να μην εργαστούμε όλοι για το κοινό συμφέρον Ελλάδας  Τουρκίας», αναφερόμενος σε μια ιστορία του πατέρα του ο οποίος φιλοξενήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από φίλους Τούρκους που τους συμπαθούσαν και πάει λέγοντας! Συγκινητική ιστορία... αλλά απέχει από την υποτιθέμενη φιλία δύο κρατών (όχι λαών), όπως είναι το κράτος της Ελλάδας και το κράτος της Τουρκίας!


Αλλά, μίστερ Δουκάκης: το ζήτημα του κοινού συμφέροντος Ελλάδας - Τουρκίας, να πας να το πεις στον Μπουγιούκανιτ, όχι σ' εμάς!

"Δεν είμαστε εχθροί..." είπε ο Τούρκος!

Ποτέ μην υποτιμάς τον εχθρό σου, λέει ένα σοφό ρητό. Αλλά ούτε και να υπερτιμάς τις δικές σου δυνάμεις, που είναι ακόμα σωστότερο. Σ' αυτή την τόσο σύντομη για τον καθένα μας ζωή, οφείλουμε κάποιες φορές, να παραδεχόμαστε κάποια πράγματα. Ο υπογράφον σήμερα τη στήλη, οφείλει λοιπόν να παραδεχτεί ότι, αυτός ο Τούρκος στρατηγός, ο αρχηγός του στρατού της Τουρκίας, ο Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, είναι τρομερός τύπος. Τα καταφέρνει μια χαρά σε όλα του. Προφανώς είναι ο άνθρωπος, ο οποίος, πίσω απ' όλα αυτή τη στιγμή κρατάει την Τουρκία, είναι ο άνθρωπος ο «έτοιμος για όλα» και είναι και τρομερός διπλωμάτης. Να, κάτι τέτοιους έχει η Τουρκία και μετά λέμε τι δεν πάει στην ελληνική διπλωματία. Όπως περιγράφουν οι εφημερίδες, ο στρατηγός Μπουγιουκανίτ, μόλις βρέθηκε στην Ελλάδα προχθές, άρχισε «επίθεση ειρήνης» στην κυριολεξία. Και τι δεν είπε: «Δεν είμαστε εχθροί. Γιατί να πετάμε οπλισμένοι στο Αιγαίο; Γιατί να έρχονται τα αεροπλάνα μας τόσο κοντά το ένα στο άλλο... Εμείς είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε, μπορείτε να το κάνετε κι εσείς», είπε, εννοώντας ότι κάποτε αυτό πρέπει να σταματήσει!!! Μιλούσε στους Έλληνες δημοσιογράφους με τα μικρά τους ονόματα και απεκάλεσε τον Έλληνα αρχηγός ΓΕΕΘΑ Παναγιώτη Χηνοφώτη «Τάκη»: «Είναι μια πρωτοβουλία του Τάκη και δική μου», το ότι βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη για τη σύνοδο (βλέπε και παρακάτω σχετικό άρθρο). Είπε ακόμα ότι νιώθει «ζεστασιά» κάθε φορά που έρχεται στην Ελλάδα και μίλησε με συγκινητικά λόγια για τον χαμό του Έλληνα πιλότου Ηλιάκη. Μπράβο του! Να δούμε μέχρι πότε η Ελλάδα θα χάνει μάχες στον χώρο της διπλωματίας με την Τουρκία!

...μέχρι το επόμενο ναυάγιο!!!

Έκθεση καταπέλτης για το ένα, έκθεση καταπέλτης για το άλλο, έκθεση καταπέλτης για το τρίτο. Πρόβλημα με τα λιμάνια της χώρας προέκυψε, αιφνιδίως(;), μερικές ημέρες μετά το μεγάλο ναυάγιο του «Sea Diamond». Δηλαδή, τόσα και τόσα χρόνια δεν υπήρχε πρόβλημα με τα λιμάνια της χώρας; Σαφώς και υπήρχε, αλλά προφανώς, όλες οι κυβερνήσεις κώφευαν κατά πώς τις βόλευε, ανάλογα με τα χρόνια, τις πολιτικές αλλαγές και κατά πού φύσαγε ο αέρας... ο αέρας που έπαιρνε τα λόγια και τα πήγαινε μακριά! Αίφνης, σ' αυτήν την πολύπαθη χώρα, ανακαλύψαμε ότι 64 ελληνικά λιμάνια, έχουν τεράστια προβλήματα. Λειτουργούν με σημαντικές ελλείψεις, λέει μια έκθεση καταπέλτης της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού. Αλλά προφανώς, ποιος τους ακούει; Ουδείς! Όπως και στο παρελθόν ουδείς τους άκουγε! Προβλήματα όπως η μη κατασκευή κυματοθραύστη, η μη ύπαρξη στεγάστρων για τους επιβάτες των πλοίων, η ανυπαρξία χώρων υγιεινής, η έλλειψη λιμενοβραχίονων, ανάγκη εκβάθυνσης της λιμενολεκάνης, φωτοσήμανση βραχονησίδων και πάρα πολλά άλλα προβλήματα που χρειάζονται επίλυση. Αλλά, ποιο κράτος θα βρεθεί να δώσει χρήματα για όλα αυτά; Ποια κυβέρνηση θα πάρει γερές αποφάσεις να λύσει προβλήματα που χρονίζουν και διαιωνίζονται; Τώρα, είναι η εποχή που κάποια βγαίνουν στη φόρα. Μόλις το γεγονός κι αυτού του ναυαγίου καλυφθεί από άλλα γεγονότα και οι τηλεοράσεις και οι εφημερίδες πάψουν ν' ασχολούνται, τότε θα εξαφανιστούν και πάλι τα προβλήματα. Με αποτέλεσμα, κάποιος άλλος πλοίαρχος να αναλάβει την ευθύνη για ένα επόμενο ναυάγιο! Το μεγάλο ναυάγιο σ' αυτή την περίπτωση, είναι η ίδια η χώρα, η οποία, συνεχώς φουντάρει... χωρίς καμιά σωτηρία!

Σκάσε τις μπαλίτσες!

BALES.jpg

Ένα ωραίο παιχνιδάκι που το βρήκα στη σελίδα του StarPoint

Σκοπός του παιχνιδιού είναι να σκάσεις όσο περισσότερες μπαλίτσες μπορείς.

Όμορφο, χρωματιστό, ξεκούραστο και άκρως ....κολλητικό!

Κάτι σαν τα φυστίκια... αν αρχίσεις δεν ξεκολλάς! Ωραίο!!!!!

Μπορούμε να φρενάρουμε!

Φρένο στην παρακολούθηση της ιδιωτικής ζωής των Ευρωπαίων πολιτών προσπαθεί να βάλει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την ανεξέλεγκτη παρακολούθησή τους στο χώρο εργασίας τους (τηλέφωνα, e-mail, internet). Δεν ξέρω αν η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αρχίσει να προβληματίζεται με όλα αυτά που γίνονται σε βάρος των πολιτών της, το ότι παρακολουθείται καθημερινά και με χίλιους δυο τρόπους, αλλά ως φαίνεται, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το προσπαθεί, μάλλον, αρκετά σοβαρά. Αν και δεν έχει μπέσα μ' όλους αυτούς εκεί. Ο άκρατος καπιταλισμός που επικρατεί αυτή τη στιγμή στις χώρες της Ευρώπης, έχει κάνει τις ηγεσίες τους να φτάνουν σε πολιτικές πρακτικές και μεθόδους, οι οποίες, αγγίζουν πολλές φορές, τα όρια του φασισμού, ή σταματούν λίγο πριν απ' αυτόν! Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μνημονεύει το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, την ελευθερία κινήσεων και την ειδική προστασία των προσωπικών δεδομένων. Αν και οι πολίτες έχουν προσμονή περιορισμένης ιδιωτικότητας στους δημόσιους χώρους, αυτό δεν σημαίνει ότι απεμπολούν τα θεμελιώδη δικαιώματά τους, επισημαίνει η γνωμοδότηση της Επιτροπής της Βενετίας. Οι σύγχρονοι τρόποι παρακολούθησης των πολιτών, πέρα από τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και τις πιστωτικές τους κάρτες ή την επικοινωνία τους μέσω του ίντερνετ, έχουν επεκταθεί και στην ενίσχυση της αστυνομικής συνεργασίας μέσω της δημιουργίας γενικευμένων τραπεζών DNA, δακτυλικών αποτυπωμάτων και αριθμών κυκλοφορίας αυτοκινήτων. Δυστυχώς, όσο περνούν τα χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξελίσσεται σε ένα τεράστιο ελεγχόμενο μαντρί, όπου οι πολίτες  πρόβατα, δεν θα μπορούν να κάνουν ο,τιδήποτε, χωρίς να το γνωρίζει ο «Μεγάλος Αδερφός», όποιος κι αν είναι αυτός!

Πικρόχολα!!!

1.

Καπετάνιοι του καναπέως και τηλεκαπετάνιοι συναγωνίζονται ποιος θα βύθιζε λιγότερο το πλοίο στη Σαντορίνη!


2.

Εντάξει, δεν λέω... προβλήματα εκεί στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Αλλά, τουλάχιστον, λίγο σεβασμό στους 80 πνιγμένους του «Σάμινα», που να πάρει...


3.

Ξέρετε τι με προβληματίζει; Το ότι αρκετοί από εμάς μπορεί να κατηγορούμε τον καπιταλισμό, αλλά μέσα του επιβιώνουμε! Κάθε φορά το ανακαλύπτουμε ανάλογα με τη στενότητα του χώρου στην οποία βρισκόμαστε, αλλά και την άπλα με την οποία αγοράζουμε τα γυαλιστερά μας αυτοκίνητα!


4.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα έγκυρων εφημερίδων της Ευρώπης, στη Βρετανία υπολογίζεται ότι υπάρχουν 4,2 εκατομμύρια κάμερες παρακολούθησης, μία για κάθε 14 Βρετανούς. Ένας άνθρωπος μπορεί να καταγραφεί μέχρι και 300 φορές μέσα σε μια μέρα! Κι όμως, η Βρετανία, χαρακτηρίζεται ακόμα δημοκρατική χώρα (γιατί όχι;), έχει Κοινοβούλιο (γιατί όχι;) και ίσως θα πρέπει ν' αλλάξουμε άποψη περί του τι ακριβώς σημαίνει σήμερα δημοκρατικό καθεστώς και που αρχίζουν τα όρια του φασισμού! Λέτε;

Ευρωπαίος ανατολίτης ο Έλληνας!

KREATA001.jpgΆντε παιδιά, καλή «ανάρρωση» από την πολυφαγία! Είναι ίσως η καλύτερη ευχή που θα μπορούσαμε να κάνουμε σε κάποιον όταν τον ρωτάς: «πώς πέρασες το Πάσχα;» και σ' απαντάει μ' εκείνο το γνωστό: «ουφ, σκάσαμε απ' το φαΐ»! Κι επειδή στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις, ο Έλληνας μπορεί να δηλώνει Ευρωπαίος, αλλά, όλα κι όλα, ανατολίτης στην παράδοση. Την κρατάει πιστός, με τους οβελίες και τα κατσικάκια του, με τις σούβλες του και τα κοκορέτσια του, με τις μαγειρίτσες του και τ' αβγουλάκια του. Μπορεί να το παίζει Ευρωπαίος, να απαιτεί μισθό Ευρωπαίου πολίτη, μπορεί να διατείνεται ότι διάγει πλέον τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, αλλά, στα έθιμα του Πάσχα του δίνει και καταλαβαίνει! Και να τα πιάτα το ένα μετά το άλλο και μετά τρέχει κυριολεκτικά στο νοσοκομείο προκειμένου να γίνει καλά! «Τι φάγατε καλέ μου ασθενή;» ρωτά ο γιατρός προκειμένου να μορφώσει άποψη κι εκείνος λιτός ως Έλληνας απαντάει: «μπα, τίποτα ιδιαίτερο. Λίγο κατσικάκι, λίγο κοκορετσάκι, κάνα αβγουλάκι, λίγη σουπίτσα, λίγο σαλαμάκι... λες να με πείραξε το τζατζίκι γιατρέ μου;» Πού να το βρεις το μέτρο! Δεν ξέρω αν αυτό είναι σωστό ή λάθος, δεν ξέρω αν αυτό ονομάζεται έθιμο, δεν ξέρω αν το απαιτεί η παράδοση, αλλά σίγουρα για πολλούς από εμάς ξεπερνάει τα όρια! Μας πιάνει μια μανία, να ψωνίζουμε τρόφιμα παραπανίσια και να τρώμε λες και δεν θα ξαναφάμε ποτέ πια, ή ότι θα ξεμείνουμε από προμήθειες! Είναι η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Και για να πω την αλήθεια, ως κάποιο σημείο δεν έχω πρόβλημα. Αλλά βεβαίως παρατραβάει η υπόθεση αυτή!

Στη Βόλβη για καφέ

Πριν από μερικές ημέρες είχα κατέβει στη Θεσσαλονίκη για κάτι δουλειές. Γυρίζοντας στα πάτρια εδάφη, αργά το απόγευμα, έκανα κάτι που ήθελα πάντα να κάνω, αλλά ο χρόνος που υποτίθεται ότι δεν μου περίσσευε, μ' εμπόδιζε να το κάνω. Κάθησα για ένα γρήγορα εσπρεσάκι σ' ένα από τα καφενεδάκια που βρίσκονται στις όχθες της Βόλβης, στο χωριό Μικρή Βόλβη. Κι έβγαλα μερικές φωτογραφίες με την καινούρια μου ψηφιακή φωτογραφική μηχανή. Τέσσερις από αυτές τις παρουσιάζω εδώ. Δεν έχουν τίποτα το ιδιαίτερο, όμως μου αρέσουν, γιατί έκανα κάτι που ήθελα χρόνια να κάνω. Να πιω ένα καφεδάκι στις όχθες της Βόλβης. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου, την επόμενη φορά, να πάω εκεί με τη μοτοσυκλέτα, μόνο και μόνο γι' αυτό το λόγο και για τίποτα άλλο!


BOLBH 001.jpg


BOLBH 002.jpgBOLBH 003.jpgBOLBH 004.jpg

Το Πάρκο Αρπακτικών

PARKO ARPAKTIKON.jpgΜια νέα εγγραφή προσέθεσα στις σελίδες της Δραμινής Ενημέρωσης.

Πρόκειται για το Πάρκο Αρπακτικών Ημερόβιων και Νυτκόβιων Πτηνών, που έχει δημιουργήσει και διατηρεί ο κ. Κώστας Ελευθεριάδης στην Αγορά Δράμας.

Όπως σημειώνεται στην αρχική σελίδα του ιστοχώρου, ο χώρος του Πάρκου Αρπακτιών είναι προσβάσιμος σε άτομα με ειδικές ανάγκες . Προσφέρεται για κοινωνικές εκδηλώσεις όπως γενέθλια , παρέχοντας στους καλεσμένους ταυτόχρονα και θέαμα και απασχόληση και παιχνίδι . Ιδανικός χώρος για εκπαιδευτικές εκδρομές σχολείων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης από νωρίς την άνοιξη ως το τέλος του φθινοπώρου .

Αξίζει τον κόπο να ρίξετε μια ματιά, και όποιοι μπορούν να το επικεφθούν.

"Ψίχουλα για τη Μαρία"

SINOPOYLOS 01.jpg







Οι μέρες αυτές, του Πάσχα και των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, είναι μια ευκαιρία για ηρεμία και ξεκούραση συνήθως και λίγο διάβασμα, κανά δυο ώρες δηλαδή, με ησυχία, χωρίς κινητά τηλέφωνα, τηλεόραση και πάει λέγοντας. Αποφάσισα λοιπόν να ανοίξω αυτές τις μέρες τον δεύτερο τόμο από τα "άπαντα" του ποιητή Τάκη Σινόπουλου. Είναι ένας από τους αγαπημένους μου και δυστυχώς για την Ελλάδα εξαφανισμένος κι αυτός, μιας και κάποια άλλοι σκέπασαν τόσους και τόσους άλλους με τη σκιά τους. Οι δύο τόμοι που έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις ΕΡΜΗΣ, έχουν κεντρικό τίτλο: "ΣΥΛΛΟΓΗ Ι" και "ΣΥΛΛΟΓΗ ΙΙ". Στη "ΣΥΛΛΟΓΗ ΙΙ" περιλαμβάνονται ποιήματα που έγραψε ο Τάκης Σινόπουλος από το 1965 έως και το 1980. Από αυτόν τον τόμο, και από την πρώτη συλλογή του με τίτλο: "ΔΡΟΜΟΔΕΙΧΤΕΣ" (1960-1980), μπαίνω στον πειρασμό να μεταφέρω εδώ ένα από τα ποιήματα που μου άρεσαν. Έχει το τίτλο:

ΨΙΧΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΙΑ

Νυχτώνει η νύχτα κάθεται στο κάθισμα

Και στ' άλλο κάθισμα η Μαρία

Θάρθουν οι φίλοι σου απ' τη φυλακή

Θάρθει ο φαντάρος απ' το γήπεδο

Θα ψάχνει να σε βρει φωνάζοντα

Σκοτάδι το κορμί που σούλαχε

Το πρόσωπο σκοτάδι

Η νύχτα ενύχτωσε παντού

Ο Γιάννης είναι αμίλητος

Ο Πέτρος είναι αμίλητος

Μονάχη περπατάς στην κάμαρα

Φέτος ο χρόνος ήταν κάτασπρος

Το χιόνι έθαψε τα Χριστούγεννα

Στο τέλος ήρθε ένα χαρτί

που ο Γιάννης εσκοτώθηκε

που ο Πέτρος τον εσκότωσαν

Η νύχτα - νύχτα η κάμαρη το κάθισμα.

Μήτε ο φαντάρος απ' το γήπεδο

Μονάχη περπατάς στον ουρανό

μαύρη Μαρία.

1972, 1973


Να με συγχωρείσετε, αλλά ο Σινόπουλος έγραφε με το πολυτονικό βεβαίως, και εδώ δεν μπορώ να το μεταφέρω έτσι. Αλλά δεν πειράζει. Σημασία έχει το νόημα.